Breaking News

உங்கள் படைப்புகளை சகாப்தத்தில் பதிவிட விரும்பினால் sahaptham@gmail.com என்கிற மெயில் ஐடிக்கு தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

Forum

Notifications
Clear all

உன் காதலில் நானும் கரைவேனா? - Tamil Novel  

Page 5 / 10
  RSS

Janu Murugan
(@aruna-murugan)
Trusted Member Writer
Joined: 5 months ago
Posts: 72
22/09/2020 3:55 pm  

உன் காதலில் நானும் கரைவேனா? 38

 

ராஜன் சொல்வதைக் கேட்ட பத்மா அதிர்ந்தார். ராஜன், "பத்மா, நான் எந்த தப்பும் பண்ணலை​. எனக்கு என்ன நடந்தது என்று ஞாபகம் இல்லை" என்றார் பரிதவிப்புடன்.

பத்மா, "நீங்க எந்த விளக்கமும் கொடுக்க தேவை இல்லை. உங்களை பற்றி எனக்கு தெரியாதா? என்றவர் நித்யா ஏன் இப்படி பொய் சொன்னா? அவ சொன்னா க்ரிஷ் அப்படியே நம்பிடுவானா?" என்று கோபமாக பேசினார்.

ராஜன் எந்த பதிலும் கூறவில்லை. என்ன நடந்தது நான் ஏன் அந்த ரூமுக்கு போனேன் என யோசித்துக் கொண்டிருந்தார்.

மருத்துவமனையில் கிரிஷ் நித்யாவின் அருகில் அமர்ந்திருந்தான். நித்யா மருந்தின் வீரியத்தால் உறங்கிக்கொண்டிருந்தாள். அவனுக்கு கால் வர போனை எடுத்து பேசினான். சுரேந்தர் தான் அழைத்திருந்தான்.

நித்யா தன் மடியில் தலை வைத்து படுத்திருந்தாள்.  நித்யாவை மெதுவாக பெட்டில் படுக்க வைத்து விட்டு வெளியே வந்து பேசினான். சுரேந்தர், "நான் வீட்ல எல்லா பொருளும் வாங்கி வைத்து வீட்டை சுத்தம் செஞ்சு எல்லாத்தையும் ரெடி பண்ணிட்டேன்" என்றான்.

க்ரிஷ், "சரிடா, காலையில தான் டிஸ்சார்ஜ் பண்ணுவாங்க. நாங்க காலைல தான் வருவோம்" என்றான்.

சுரேந்தர், "சரிடா, சாப்பிட்டியா?" எனக் கேட்க "இல்ல டா.." என்றான்.

சுரேந்தர், "மச்சான், என்ன பிரச்சினை என்றாலும் அப்புறம் பார்த்துக்கலாம். போய் முதல்ல சாப்பிடு, தங்கச்சிக்கு சாப்பாடு வாங்கி கொடுத்து சாப்பிட வை" என்றான்.

"சரிடா, நான் பார்த்துக்கிறேன்.." என்று காலைத் செய்தவன் கேன்டீனில் நித்யாவிற்கு சாப்பாடு வாங்கி வந்தான். நித்யா ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தாள்.  க்ரிஷ் நித்யா என்று அழைத்து அவள் மேல் கை வைக்க நித்யா பயத்துடன், "வேண்டாம் விட்டுடுங்க..." என்றாள் நடுக்கத்துடன்.

இந்த வார்த்தையை கேட்டதும் அவனின் உயிர் வரை சென்று வலித்தது. க்ரிஷ், "நித்யா, பயப்படாத! நான் தான்.. கண்ணை திறந்து பாரு" என்றான்.

கண்ணை திறந்து பார்த்தவள் பயத்தில் அவனை அணைத்துக் கொண்டாள். அவள் உடலின் நடுக்கத்தை அவன் உணர்ந்வன், "நான் இருக்கேன், பயப்படாதே!" என்று அவளுக்கு ஆறுதல் கூறினான். சிறிது நேரத்தில் அவளின் நடுக்கம் குறைந்தது.

க்ரிஷ், "நித்யா, இந்தா சாப்பிடு.." என்று சாப்பாடு அவளுக்கு ஊட்டினான். நித்யா எதுவும் பேசாமல் சாப்பிட்டாள். அவள் சாப்பிட்டதும் மாத்திரை கொடுத்து உறங்க வைத்தான்.

நித்யா தூங்கிய நேரம்  சுரேந்தர் வந்தான். சுரேன், "மச்சான் சாப்டியா?" எனக் கேட்க க்ரிஷ், "சாப்பிட்டேன்.." என்று பொய் சொன்னான்.

சுரேந்தர், "பொய் சொல்லாதடா! நீ சாப்பிட்டு இருக்க மாட்ட என்று எனக்கு தெரியும். அதான் உனக்கு சாப்பாடு வாங்கிட்டு வந்துருக்கேன். ஒழுங்கா சாப்பிடு" என்று அவனை சாப்பிட வைத்தான்.

க்ரிஷ் சுரேந்தரிடம், "டைம் ஆயிடுச்சு.. நீ கிளம்புடா" என்றான்.

சுரேந்தர், "இல்லடா, உங்கள விட்டுட்டு நான் எப்படி போக முடியும்? நான் இங்கேயே தான் இருப்பேன்" என்றான். க்ரிஷ் எவ்வளவு சொல்லியும் சுரேந்தர் கிளம்ப மறுத்துவிட்டான்.

பத்மா ராஜனிடம், "இப்போ அவன் எங்க?" என்றார்.

ராஜன், "அவன் நித்யாவை ஹாஸ்பிடல் கூட்டிட்டு போயிருக்கான்" என்றார்.

பத்மா, "அவனை கேட்காமல் விட போறது இல்லை​. எவ்வளவு தைரியம் இருந்தா உங்க மேல இப்படி ஒரு பழைய போட்டு இருப்பான்...." என்றார் கோபமாக.

ராஜன், "பத்மா, ஹாஸ்பிடல் போய் சத்தம் போடக்கூடாது... யாருக்காவது தெரிஞ்சா நமக்கு தான் அசிங்கம்" என்றார்.

பத்மா, "நாளைக்கு எப்படியும் வீட்டுக்கு வருவான்ல. அப்போ அவனல நிக்க வைச்சு நாளு கேள்வி கேட்கிறேன்" என்றார்.

ராஜன், "அவன் என் முகத்திலேயே முழிக்க மாட்டேன் என்று சொல்லிவிட்டான். இனிமே இங்க வர மாட்டான்" என்றார்.

பத்மா, "எங்க போனாலும் அவனை நாலு கேள்வி கேட்கலனா  என் மனசு ஆறாது" என்றார்.

பத்மா, "கோவப்படாத! உடம்புக்கு ஏதாவது வந்திட போகுது" என்றார். பத்மாவுக்கு மனசு ஆறலை.. என் வீட்டுக்காரர் பார்த்து என்னை கேள்வி கேட்டு விட்டான்" என வருந்திக் கொண்டிருந்தார்.

மறுநாள் காலையில் நித்யாவிற்கு காய்ச்சல் குறைந்து விட்டது. டாக்டர் டிஸ்சார்ஜ் செய்து கொள்ளலாம் என்று கூற நித்யாவை அழைத்துக் கொண்டு சுரேந்திரின் கெஸ்ட் ஹவுசுக்கு சென்றான்.

சுரேந்தர் ஒரே நாளில் எல்லா பொருட்களையும் வாங்கி வைத்திருந்தான்.  சுரேந்தர் அவனை வீட்டில் விட்டு விட்டு அவனிடம், "மச்சான், ஒரு முக்கியமான வேலை இருக்கு. கொஞ்ச நேரத்தில் வந்துடுறேன்" என்றான்.

க்ரிஷ், "வேலைய முடிச்சுட்டு பொறுமையாகவே வா, நான் பார்த்துக்குறேன்" என்றான்.

சுரேந்தர், "சரிடா.. சமைத்துக் கொடுக்க ஒரு அம்மா வருவாங்க" என்று கூறி விட்டு கிளம்பினான்.

க்ரிஷ், "நித்யா நீ போய் குளிச்சிட்டு வா, நான் உனக்கு காபி போட்டு தரேன்" என்றான். நித்யா நடப்பதற்கு சிரமப்பட க்ரிஷ் அவள் கையை பிடித்து ரூமிற்கு அழைத்து சென்றவன் அவளுக்கு மாற்று உடை எல்லாம் எடுத்துக் கொடுத்தான்.

நித்யா குளிக்க சென்றதும் அவனின் மனதில் ஆயிரம் கேள்விகள். காய்ச்சல் குறைந்தாலும் அவளின் முகத்தில் பயம் நடுக்கம் சிறு சிறு விஷயங்களுக்கு பயப்படுகிறாள். அவள் எப்போது இந்த நிகழ்வில் இருந்து மீண்டு வருவாள். அடுத்து என்ன செய்யப் போகிறோம் என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தவன் வாசலில் நிழலாட நிமிர்ந்து பார்த்தான்.

பத்மாவும் ராஜனும் நின்றிருந்தனர்.
ராஜனை பார்த்த அவனுக்கு கோபம் வந்துவிட்டது.

க்ரிஷ், "உங்களை யாரு இங்க வர சொன்னது? உங்கள பாக்கவே எனக்கு பிடிக்கல" என்று கோபமாக பேசினான்.

பத்மா, "க்ரிஷ், அப்பாவை பார்த்து என்ன பேசுற..." என அதட்டினார்.

க்ரிஷ், "அம்மா, அவரை என் அப்பா என்று சொல்லவே எனக்கு அதிகமாக இருக்கு. அவர் என்ன பண்ணாரு என்று உங்களுக்கு தெரியுமா? மகளா பார்க்கவேண்டிய பொண்ணுகிட்ட சீ!  எனக்கு அதை சொல்லவே அசிங்கமா இருக்கு" என்றான்.

பத்மா க்ரிஷின் கன்னத்தில் அறைந்து விட்டார். "இன்னொரு வார்த்தை அவரைப் பத்தி தப்பா பேசின அவ்வளவுதான், என்ன பண்ணுவேன்னு எனக்கே தெரியாது. நேத்து வந்தவ ஏதோ சொன்னா என்று அதை நம்பிட்டு இவ்வளவு நாள் பெத்து வளர்த்த அப்பாவை இப்படி அசிங்கமா பேசுற..." என்றார்.

க்ரிஷ், "அவ சொன்னதை மட்டும் நம்பி பேசலை. நான் என் கண்ணால் பார்த்தேன்.  அப்பா குடித்துவிட்டு என்னோட ரூம்ல விழுந்து கிடந்தாரு. நித்யா பிளவுஸ் எல்லாம் கிழிஞ்சு முகமெல்லாம் பயத்தோட அவ உட்காந்திருந்த நிலைமை, இப்போ நினைச்சாலும் எனக்கு உயிர் போற மாதிரி வலிக்குதுமா. அவளுக்கு என்று யாருமே இல்லை. என்ன நம்பி வந்தவமா, அவளுக்கு நான் சந்தோஷமான வாழ்க்கையை குடுக்கலனாலும் இப்படி ஒரு நிலைமைல கொண்டு வந்து நிறுத்திட்டேனே! என்னை நினைத்து எனக்கே அசிங்கமா இருக்கு" என்றான்.

பத்மா, "அவரை உன் ரூமில் பார்த்த ஒரே காரணத்துக்காக சந்தேகப்படுகிற... உன்ன பெத்து இத்தனை நாள் வளர்த்ததை நெனச்சா எனக்கு அசிங்கமா இருக்கு. ஒரு நாள் அவர் மேல தப்பு இல்லை என்று உனக்கு தெரியும். அப்போ நீ எங்களை தேடி வருவ... அப்போ நாங்க உன்னை மன்னிக்கவே மாட்டோம். இனிமேல் எனக்கு க்ரிஷ் என்று ஒரு பையன் இல்லனு நினைச்சுக்கிறேன். இனி எனக்கு ஒரே ஒரு பையன்தான்" என்றார்.

க்ரிஷ், "அவர் மேல தான் தப்புனு ஒரு நாள் உங்களுக்கு தெரிய வரும் போது நீங்க என்ன தேடி வருவீங்க. அப்ப நான் உங்கள மாதிரி பேச மாட்டேன்" என்றான்.

பத்மா, "இனிமேல் என் முகத்திலேயே முழிக்காதே!" என்று கோபமாக பேசிவிட்டு சென்றார். அவர் சென்றபிறகு கிரிஷ் சோர்ந்து அமர்ந்துவிட்டான்.

அம்மா, அப்பாவை இவ்வளவு நம்புகிறாங்களே! அவங்களுக்கு உண்மை தெரியவரும்போது எப்படித் தாங்கிக்கொள்ள போறாங்களோ..? என நேற்று நடந்த பிரச்சனைகள் எல்லாம் அவனை மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்கியது.  தலையை பிடித்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தான்.

நித்யா குளித்து விட்டு வெளியே வந்தாள். அவள் வரும் அரவம் கேட்டு வேகமாக எழுந்து தன்னை சமன்படுத்தி  கொண்டவன் நடந்தது நித்யா கேட்டுவிட்டாளோ..? பதைபதைப்புடன் நித்யாவை பார்க்க அவள் முகம் நார்மலாக இருந்தது.

அவனால் எதுவும் கண்டறிய முடியவில்லை.   அம்மா பேசியதைக் கேட்டு இருந்தால் என்ன நினைப்பாள்? என்று தோன்றியது. இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு எப்படி இருந்தவள் இப்போது வாடிய கொடி போல ஆகி விட்டாளே! என நினைத்தான். எதுவும் பேசாமல் அவளை பார்த்தான்.

சார்... என்று ஒரு குரல் கேட்க வாசலைப் பார்த்தான். ஒரு பெண் நின்றிருந்தாள். க்ரிஷ் கேட்கும் முன்பே அந்த பெண், "சுரேந்தர் சார் சமைக்க வரச் சொன்னார்.." என்றாள்.

க்ரிஷ், "கிச்சன் அங்க இருக்கு, போங்க" என்றவன் நித்யாவிடம், "நான் குளிச்சிட்டு வரேன். நீ ரூம்ல போய் ரெஸ்ட் எடு" என்றான்.

நித்யா, "இல்ல, நான் இங்கேயே உட்கார்ந்து இருக்கேன்" என்றாள். அவன்  சரி என்று குளிக்கச் சென்றான். அவன் குளித்துவிட்டு வந்த சிறிது நேரத்தில் சமைக்க வந்த பெண்மணி சமைத்து முடித்து விட்டதாக கூறினார்.

க்ரிஷ், "சரிங்க அக்கா, நாங்க பார்த்துக்கிறோம். நீங்க கிளம்புங்க.." என்றான்.

அவர் சென்றதும் க்ரில் நித்யாவை சாப்பிட அழைக்க அவள் எதுவும் பேசாமல் சாப்பிட அமர்ந்தாள். அவன் மனதில் 'எப்படி வாய் ஓயாமல் பேசிக் கொண்டிருந்தவள், இப்படி ஆகி விட்டாளே!' என நினைக்க மனம் கனத்தது. அவன் சாப்பாட்டை ஊட்டி விட நித்யா அமைதியாக சாப்பிட்டாள்.

அவளது நடவடிக்கைகள் ஏதோ பொம்மை போல இருந்தது. நடந்த நிகழ்வில் இருந்து இவள் விரைவில் வெளிவர வேண்டும் என வேண்டிக் கொண்டான். அவளுக்கு ஊட்டி விட்டு தானும் உண்டான். அடுத்து என்ன செய்வது என அவன் யோசித்துக் கொண்டிருந்தான்.

சுரேந்தர், "என்னடா மச்சான், நான் சொல்லிவிட்டவங்க சமைக்க வந்தாங்களா?" என கேட்டுக்கொண்டே உள்ளே நுழைந்தான்.

க்ரிஷ், "ம்ம்... வந்தாங்கடா. சமைச்சு கொடுத்திட்டு போயிட்டாங்க. நாங்க இப்ப தான் சாப்பிட்டோம். நித்யா உள்ள ரூம்ல ரெஸ்ட் எடுக்கிறாடா.." என்றான்.

க்ரிஷ், "சுரேந்தர், எனக்கு ஒரு வேலை வேணும்" என்றான். சுரேந்தர் இதைக் கேட்டதும் ஏகத்திற்கும் அதிர்ச்சி, "என்னடா சொல்ற.. ஏன் இந்த முடிவு?" என்றான்.

க்ரிஷ், "சுரேந்தர், அன்னைக்கே சொல்லிவிட்டேன் என்கிட்ட இதைப் பற்றிக் கேட்காதே என்று. நான் அது பற்றி பேச விரும்பலை. அந்த கம்பெனிக்கு போக மாட்டேன்" என்றான்.

சுரேந்தர், "சரிடா, அங்கு போகாத! ஆனால் வேற வேலைக்கு போறேன் என்று எல்லாம் சொல்லாத! நம்ம கம்பெனிக்கு வாடா, வந்து என்னோட ஜாயின் பண்ணிக்கோ..." என்றான்.

க்ரிஷ் ஏதோ சொல்ல வர சுரேந்தர், "வரமாட்டேன் என்று மட்டும் சொல்லிடாதடா.... அப்புறம் நம்ம நட்புக்கு அர்த்தமில்லாமல் போய்விடும்" என்று திட்டவட்டமாகக் கூறி விட்டான். க்ரிஷ் ஏதும் பேசவில்லை.

*********************

ரஞ்சு வொர்க்ர்ஸிடம் பேச வேண்டும் என்று கூறினாள். யூனியன் லீடருடன் சேர்ந்து ஒரு சிலர் ரஞ்சுவை சந்திக்க வந்தனர். ரஞ்சனா அவர்களை மரியாதை நிமித்தமாக எழுந்து நின்று, "வாங்க உட்காருங்க.." என்று அழைத்தாள்.

எல்லோரும் அமர அவள் பேச ஆரம்பித்தாள். "உங்களுக்கு என்ன பிரச்சனை? அதை எங்க கிட்ட சொன்னா நாங்க அதை சரி பண்ணுவோம். என்ன இருந்தாலும் வெளிப்படையா பேசுங்க" என்றாள்.

யூனியன் லீடர், "புதுசா ஒரு பெரிய ஆர்டர் வந்திருக்கு, அத முடிஞ்சதும் உங்களுக்கு சலுகைகள் எல்லாம் தரோம் என்று சொன்னாங்க. ஆனா எங்களுக்கு எந்தவிதமான சலுகைகளும் வரவில்லை. சம்பள உயர்வும் தரல" என்றார்.

இதைக்கேட்ட ரஞ்சு அதிர்ச்சியுடன், "என்ன உங்களுக்கு எந்தவித சலுகைகளும் வரலையா? உங்களுக்கு லாபம் கொடுத்தோமே!" என கேட்டாள்.

யூனியன் லீடர், "எங்களுக்கு எதுவுமே வரல மேடம், சம்பளமும் எங்களுக்கு சம்பளமும் பத்தமாட்டுது" என்றார்.

ரஞ்சு இதைக் கேட்டு நடுவில் ஏதோ குளறுபடி நடந்துள்ளது. சம்பந்தப்பட்டவரிடம் பேசவேண்டும் என நினைத்தவள் மேனேஜரை அழைத்து விசாரித்தார். அவள் விசாரித்ததில் அந்த மேனேஜர் தான் எந்த சலுகையும் பணியாளர்களுக்கு கொடுக்காமல் களவாடியது தெரியவந்தது.

இது தெரிந்ததும் அவள்  அதிரடியாக நடவடிக்கைகள் எடுத்தாள். அந்த மேனேஜரை வேலையை விட்டு தூக்கி தொழிலாளர்களுக்கு சலுகைகள் உடனடியாக கிடைக்கும்படி செய்தாள். அந்த பெரிய  ஆர்டர் வேலை முடிந்ததும் சம்பள உயர்வு கொடுப்பதாக வாக்குறுதி அளித்தாள்.  பிரச்சனையை சிறிது நேரத்தில் தீர்த்து விட்டாள்.

                                 கரைவாள்....

 


ReplyQuote
Janu Murugan
(@aruna-murugan)
Trusted Member Writer
Joined: 5 months ago
Posts: 72
22/09/2020 4:09 pm  

உன் காதலில் நானும் கரைவேனா? 39

 

க்ரிஷூம் நித்யாவும் வீட்டிலிருந்து வெளியேறி ஒரு மாத காலமாகி விட்டிருந்தது. தொடக்கத்தில் நித்யா  அந்த நிகழ்வின் தாக்கத்தினால் யாருடனும் பேசாமல் எதற்கெடுத்தாலும் பயந்து கொண்டும் அமைதியாகவே இருந்தாள்.

அவனுக்கு அவளைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் கஷ்டமாக இருந்தது. க்ரிஷ் அவளை கண்ணும் கருத்துமாக பார்த்துக் கொண்டான். அவளை உள்ளங்கையில் வைத்து தாங்கினான். 

நித்யாவை எந்த வேலையும் செய்ய விடுவதில்லை. அவளுக்கு உடம்பு முழுமையாக குணமாகி விட்ட போதும் அவன் தான் அவளுக்கு சாப்பாடு ஊட்டி விட்டான். எளிமையாக சொன்னால் அவளுக்கு எல்லாமுமாகிப் போனான்.

க்ரிஷ் சுரேந்தருடன் சேர்ந்து அவனது தொழிலைப் பார்த்துக்கொண்டான். சுரேந்திரின் குடும்பத்தார் அவர்களுக்கு உறுதுணையாக இருந்தனர்.

நாட்கள் நகர நகர நித்யா ஓரளவு தேறி இருந்தாள். ஆனால் முழுமையாக மாறவில்லை. பழைய கலகலப்பு இல்லாவிடினும் நேற்றுவரை தேவைக்கு அதிகமாக ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல் இருந்தவள், இப்போது வாயை திறந்து பேசத் தொடங்கினாள்.

வழக்கம்போல விடிந்தது நித்யாவிற்கு முன் க்ரிஷ் எழுந்து காபி போட்டு அவளை எழுப்பினான். நித்யா எழுந்ததும் க்ரிஷ், "குட் மார்னிங் நித்யா"  எனக்கூறி புன்னகைத்தான். நித்யாவும் பதிலுக்கு குட் மார்னிங் கூறி புன்னகைத்தாள்.

க்ரிஷ் இவள் இப்படி புன்னகைத்து எவ்வளவு நாட்கள் ஆயிற்று என நினைத்தான். நித்யா காபி குடித்து விட்டு குளித்து வந்தாள்.

பேப்பர் படித்துக்கொண்டிருந்த க்ரிஷ், "நித்யா, இவ்வளவு சீக்கிரம் குளிச்சிட்ட... சுரேந்தர் அம்மாவோட எங்கேயாவது வெளியே போக போறீயா..?" என கேட்டான்.

நித்யா, "இல்ல, இன்னைக்கு சமையல் செய்ற அக்கா லீவு, அதான் நான் சமைக்கிறேன்" என்றாள்.

க்ரிஷ் "நித்யா, உனக்கு எதுக்கு சிரமம்? நாம வெளியே  வாங்கி சாப்பிடலாம். இல்லை நான் ஆர்டர் பண்றேன்" என்றான்.

நித்யா, "நான் நல்லாத்தான் இருக்கேன். எனக்கு ஒரு சிரமமும் இல்லை. நானே சமைக்கிறேன்" என்றாள். நித்யா இவ்வளவு நீளமாக பேசி வெகு நாட்களாயிற்று இப்போது பழைய மாதிரி மாறிக் கொண்டிருக்கிறாள் என்ற மன நிறைவுடன் சரி என்று தலையாட்டிவிட்டு அவனும் குளிக்கச் சென்றான்.

அவன் குளித்து முடித்து கிளம்பி வர நித்யா இன்னும் சமைத்துக் கொண்டு தான் இருந்தாள். க்ரிஷ் ரெடியாகி வந்ததை பார்த்த நித்யா, "ஒரு பத்து நிமிஷம் வெயிட் பண்ணுங்க, சாப்பாடு ரெடியாகிடும்" என்றாள்.

க்ரிஷ், "ஒன்னும் அவசரமில்ல, பொறுமையாகவே பண்ணு.." என்றவன், சோபாவில் அமர்ந்தான். நித்யா ரொம்ப நாளைக்கு பிறகு சமைப்பதால் லேட் ஆகிருச்சு என தன்னை தானே கடிந்து கொண்டவள், வேகமாக சமைக்க ஆரம்பித்தாள். அதனால் கைத்தவறி குழம்பை காலில் கொட்டி விட்டாள்.

நித்தியா வலி தாங்காமல், "அம்மா......" என்று கத்தி விட்டாள். க்ரிஷ், "நித்யா, என்ன ஆச்சு?" என்று பதற நித்யா, "சுடுற குழம்பு காலுல கொட்டிடுச்சு.." என்றுவிட்டு வலி தாங்காமல் கீழே அமர்ந்து விட்டாள்.

அவன் பதறி அவள் காலை பிடித்து பார்த்தவன், "ஏன் நித்யா இப்படி பண்ற?  பார்த்து செய்ய மாட்டியா? இதுக்குத்தான் நான் உன்ன சமைக்க வேண்டாம்னு சொன்னேன்" என்றவனின் கண்கள் கலங்கிவிட்டது.

அவனது கலங்கிய கண்களை பார்த்த நித்யா வலித்தாலும் அதை முகத்தில் காட்டாமல், "சின்ன காயம் தான் சரியாகிவிடும்" என்றாள்.

க்ரிஷ், "இது சின்ன காயமா? எப்படி செவந்து இருக்கு பாரு... வா டாக்டர்கிட்ட போகலாம்" என்றான்.

நித்யா, "இந்த சின்ன காயத்துக்கு எல்லாம் டாக்டர்கிட்ட போக தேவை இல்லை. முதல் உதவி பண்ணா போதும்" என்றவள் எழுந்து நடக்க முயற்சித்தாள். ஆனால் அவளால் காலை ஊன்ற முடியவில்லை. வலியில் சுணங்கினாள்.

க்ரிஷ் ஒரே தூக்கா அவளை கையில் தாங்கியவாரு நடந்து சென்று சோபாவில் அமரவைத்து முதலுதவிப் பெட்டியை எடுத்து வந்து காயத்திற்கு மருந்திட்டு போட்டு முடிதான். இருந்தும் அவன் முகவாட்டத்துடன் இருப்பதை பார்த்த நித்யா, "இது ரொம்ப சின்ன காயம் தான். இரண்டு நாளில் சரியாகிடும். இதுக்கு போய் இவ்வளவு வருத்தப்படுறீங்களே!" என்றாள்.

க்ரிஷ் கலங்கிய விழிகளுடன், "உனக்கு வேணா இது சின்ன காயமாய் இருக்கலாம். ஆனால் உனக்கு சின்ன காயமோ வருத்தமோ இல்லை வலியும் வந்தாலோ என்னால தாங்கிக்க முடியலை. நீ இல்லாம என்னில் ஒரு அணு கூட அசையாது. இனிமேல் நீ எந்த வேலையும் செய்யக்கூடாது. முக்கியமா கிச்சன் பக்கம் போகவே கூடாது" என்றான்.

நித்யா அவனது காதலில் நெகிழ்ந்து அவனை அணைத்துக் கொண்டாள். அவனும் அவளை அணைத்துக்கொண்டான். வெகுநேரம் அந்த அணைப்பு நீண்டது.

க்ரிஷின் போன் அடிக்க இருவரும் சுய நினைவு அடைந்தனர் போனை அட்டெண்ட் செய்து பேசினான். மறுமுனையில் சுரேந்தர் பேசினான்.

சுரேந்தர், "என்னடா மச்சான், கிளம்பிட்டியா? நான் வந்துட்டு இருக்கேன்" என்றான்.

க்ரிஷ், "ம்ம்... ரெடியாகிட்டேன், வாடா" என்றவன் காலை கட் செய்துவிட்டு சாப்பாடு எடுத்து வந்து அவளுக்கு ஊட்டி விட்டான். பின் அவளை ரூமுக்கு அழைத்துச் சென்றவன், "ரெஸ்ட் எடு, ஈவினிங் நான் வர வரைக்கும் நீ இந்த இடத்தைவிட்டு அசையக் கூடாது" என்றான்  நித்யா சரி என்று தலையை ஆட்டினாள்.

க்ரிஷ், "ம்கூம்... நீ சொல் பேச்சு கேட்க மாட்ட. சோ நான் இன்னைக்கு ஆபீஸ் போகலை" என்றான்.

நித்யா, "நான் எந்த வேலையும் செய்ய மாட்டேன். நீங்க ஆபீஸ் கிளம்புங்க. சுரேந்தர் அண்ணாவை வேற வர சொல்லிட்டீங்க" என்றாள்.

க்ரிஷ், "இல்ல நித்யா, உன்னை இப்படி காயத்தோட விட்டுட்டு போய் என்னால் அங்கு நிம்மதியாக இருக்க முடியாது" என்றான்.

வெளியே கார் ஹாரன் சத்தம் கேட்க சுரேந்தர் வந்துவிட்டான் என நினைத்த நித்யா, சுரேந்தர் அண்ணா வந்துட்டாங்க, நீங்க கிளம்புங்க" என்றாள்.

க்ரிஷ் எழுந்துசென்று, "வாடா மச்சான்.." என்று அழைத்தான்.

சுரேந்தர், "என்னடா, கிளம்பலாமா?" என கேட்க க்ரிஷ், "இல்லடா நித்யா காலில் குழம்பு கொட்டி காயம் ஆகிடுச்சு.  அதனால நான் இன்னைக்கு ஆபிஸ் வரல" என்றான்.

சுரேந்தர் பதறி, "என்ன ஆச்சு? இப்போ எங்க நித்யா?" என கேட்க க்ரிஷ், "உள்ளே இருக்கா..." என அழைத்து சென்றான்.

சுரேந்தர், "தங்கச்சி, என்ன ஆச்சு? பார்த்து செய்ய மாட்டியா?" என கேட்டான்.

நித்யா, "அண்ணா, கைதவறி விழுந்துடுச்சு.  அதுவும் அவ்வளவு பெரிய காயம் இல்லை. இதுக்கு போய் இவரு ஆபீஸ் போக மாட்டேன் என்று சொல்றாரு..." என கூறியவள் அவனை ஒரு வழியாக அவனை சமாதானப்படுத்தி சுரேந்தருடன் அனுப்பி வைத்தாள். க்ரிஷ் கிளம்ப மனமே இல்லாமல் கிளம்பிச் சென்றான்.

க்ரிஷ் தனது கேபினில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் கேபினுக்குள் கோபமாக நுழைந்த சுரேந்தர், "என்னடா இது..?" என்று ஒரு பேப்பரை நீட்டினான்.

க்ரிஷ், "சுரேந்தர், சொன்னா புரிஞ்சுக்கோடா. உன்கூட எவ்வளவு நாள்.." என்று பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே இடையில் புகுந்த சுரேந்தர், "என்ன புரிஞ்சுக்க சொல்ற? யாரைக் கேட்டு நீ லோன் அப்ளை பண்ண? நான் என்னைக்காவது நம்மள பிரிச்சுப் பேசி இருக்கேனா?" என்றான்.

க்ரிஷ், "இல்லடா, எவ்வளவு நாள் தான் நான் உனக்கு பாரமா இருக்கிறது. ஏற்கனவே நீ எங்களுக்கு நிறைய செஞ்சிட்ட. அதனாலதான் நான் யோசிச்சு இந்த முடிவு எடுத்து இருக்கேன்" என்றான்.

சுரேந்தர், "நான் இவ்வளவு சொல்லியும் நீ கேட்கலலைனா.  இனி உன் இஷ்டம் தான். ஆனா என்கூட பேசாத!" என்று கோபமாக சென்றுவிட்டான். க்ரிஷ் இவனை எப்படி சமாளிக்கப் போகிறோம் என்று யோசித்தவன் யாரோ வரும் அரவம் கேட்டு நிமிர்ந்து பார்த்தான். எதிரில் ஜெய் நின்று கொண்டிருந்தான்.

க்ரிஷ் ஜெய்யை அங்கு எதிர்பார்க்கவில்லை, என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் முழித்தான்.
ஜெய், "என்னடா ஏன் வந்தன்னு பார்க்கிறாயா?"

க்ரிஷ் அதிர்ந்து, "ஏன்டா இப்படி பேசுற? உட்காரு..." என்றான்.

ஜெய், "க்ரிஷ், ஏன் இப்படி ஆகிட்ட...? என்ன பிரச்சனை உனக்கு? ஒரு மாசம் வீட்டு பக்கம் வரவே இல்லை.  அதுக்குள்ள என்னென்னமோ நடந்து இருக்கு. அம்மா அப்பா கூட சண்டை போட்டு தனியா வந்துட்ட... ஆபீசுக்கு கூட போறது இல்ல. அப்படி என்னதான் சண்டை? அம்மா அப்பாவும் சொல்ல மாட்றாங்க..." என்றான் வருத்தத்துடன்.

க்ரிஷ், "என்கிட்ட எதுவும் கேட்காத! இனிமேல் நான் அந்த ஆபீஸ்க்கும் வீட்டுக்கும் வரமாட்டேன். அவங்களுக்கும் எனக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை" என்றான்.

ஜெய், "ஏன்டா இப்படி பேசுற... என்ன நடந்துச்சுன்னு சொன்னாதானே இந்த பிரச்சனையை தீர்க்க முடியும்" என்றான். க்ரிஷ் எதுவும் பேசாமல் மௌனம் சாதித்தான்.

ஜெய், "க்ரிஷ் சொல்லுடா... நானும் நம்ம குடும்பத்துல ஒருத்தன் தானே!" என்றான். க்ரிஷ் நடந்தவற்றை ஜெய்யிடம் கூறினான். இதைக்கேட்ட ஜெய்க்கு பலத்த அதிர்ச்சி!

ஜெய், "உனக்கு நம்ம அப்பா மேல நம்பிக்கையே இல்லையா?" என்று கேட்க, க்ரிஷ், "ஜெய், நீயும் அவருக்கு சப்போர்ட் பண்ணாத. நித்யா இருந்த கோலத்தை நினைச்சா இன்னுமும் எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்குடா."

ஜெய், "சில நேரம் நம்ம பார்க்கிற கேட்கிற விஷயம் தப்பா இருக்கவும் வாய்ப்பு இருக்கு" என்றான்.

க்ரிஷ், "அப்போ நித்யா பொய் சொல்றான்னு சொல்றியா?"

ஜெய், "க்ரிஷ், நீ சொல்றது எல்லாமே சரிதான். என்ன நடந்துச்சு என்று கேட்க ஒரு வாய்ப்பாவது அப்பாவுக்கு கொடுத்தியா? கோபத்தில் என்ன பண்றோம் என்று தெரியாம பண்ணிட்டியாடா..?" என்றான்.

க்ரிஷ், "ஜெய், என்னோட சூழ்நிலையில் இருந்து பார்த்தா நீ இப்படி பேச மாட்ட.... உனக்கே நித்யாவை பத்தி தெரியும்ல. எப்படி கலகலப்பாய் இருந்த பொண்ணு இப்போ தேவைக்கு அதிகமா ஒரு வார்த்தை கூட பேசறது இல்லை. முகத்தில் ஒரு தெளிவு இல்லை. எப்படி மாறிட்டா தெரியுமா? அவளுக்கு நம்மள விட்டா யாரும் இல்லடா. என்னை நம்பி வந்து இருக்காடா. இந்த நிலைமைக்கு அவளை தள்ளி விட்டு விட்டோமே..? என்று நினைக்கும் போது ரொம்ப வருத்தமா இருக்குடா" என்றான்.

ஜெய், "க்ரிஷ், எனக்கு ஒரே ஒரு வாய்ப்பு கொடுடா... என்ன நடந்தது என்று நான் கண்டுபிடிக்கிறேன்" என்றான்  கிரிஷ் யோசிக்க,

ஜெய், "என்னடா யோசிக்கிற? சரின்னு சொல்லுடா.." என்றான்.

க்ரிஷ், "சரிடா, ஆனால் உன் செயல் எதுவும் நிதியாவை கஷ்டப் படுத்துற மாதிரி இருக்க கூடாது" என்றான்.

ஜெய், "நீ கவலைப்படாதேடா! நான் அப்படி எதுவும் செய்ய மாட்டேன்" என்றவன், "சரி வா கிளம்பலாம்" என்றான்.

க்ரில், "எங்கடா?" என கேட்க, ஜெய், "எதுவும் பேசாம நான் செய்றதை மட்டும் வேடிக்கை பாரு.... வா போகலாம்" என்று அவனை அழைத்துக்கொண்டு சுரேந்தரிடம் சொல்லிவிட்டு கிளம்பினான். சுரேந்தர் எல்லாம் சீக்கிரம் சரியாக வேண்டும் என வேண்டிக் கொண்டான்.

***********************

சுஜாதா கிச்சனில் சமைத்துக் கொண்டிருந்தார். வெளியே சென்றுவிட்டு வந்த சதாசிவம், "சுஜாதா, சுஜாதா.." என்று அழைத்தார்.

சுஜாதா, "ம்ம்... இருங்க ஒரு அஞ்சு நிமிஷத்துல வரேன். அடுப்பில் குக்கர் வச்சிருக்கேன்" என்றார்.

சதாசிவம், "சரி சீக்கிரம் வா..." என்றவர், "மேகலா எங்கே?" எனக் கேட்டார்.

சுஜாதா, "அவ மார்கெட் போயிருக்கா, கொஞ்ச நேரத்துல வந்திடுவா" என்றார். சதாசிவம் சரி மேகலாவும் வரட்டும் பேசிக்கலாம் என நினைத்தார்.

ஐந்து நிமிடத்தில் கிச்சனில் இருந்து வெளியே வந்த சுஜாதா, "சொல்லுங்க, என்ன விஷயம்?" எனக் கேட்டார்.

சதாசிவம், "மேகலா வரட்டும், ரெண்டு பேருக்கும் சேர்த்தே சொல்லிட்றேன்" என்றார்.

சுஜாதா, "என்னங்க, எதுவும் முக்கியமான விஷயமா?" என்க சதாசிவம், "ஆமா... முக்கியமான விஷயம்" என்றார்.

பின் சில நிமிடங்களில் மார்க்கெட் சென்றிருந்த மேகலாவும் வந்துவிட்டார். மேகலா, "என்ன ரெண்டுபேர் முகமும் இவ்வளவு சீரியஸா இருக்கு... என்ன விஷயம்?" எனக் கேட்டார்.

சதாசிவம், "என் பிசினஸ் பார்ட்னர் ஜெயராம் இருக்கான்ல, அவன் பையன் படிச்சு முடிச்சிட்டு இப்போ சொந்தமா தொழில் பண்றான். அவனுக்கு நம்ம ரஞ்சனாவை பொண்ணு கேட்கிறான்" என்றார். 

சுஜாதா, "இப்பவே எதுக்கு கல்யாணம்? கொஞ்ச நாள் போகட்டும். இப்பதான் அவ கொஞ்சம் கொஞ்சமா சகஜமாகிட்டு வர்றா.." என்றார்.

மேகலா, "இல்லை சுஜாதா, அது அது நடக்க வேண்டிய வயசுல நடக்கணும். இப்ப அவளுக்கு கல்யாணம் யோகம். அதான் கல்யாணம் கூடி வந்து இருக்கு. அவ கிட்ட பேசுவோம். அவளுக்கு மாப்பிள்ளை பிடிச்சிருந்தா மேற்கொண்டு பேசலாம்" என்றார்.

சதாசிவம், "எனக்கும் மேகலா சொல்வதுதான் சரி என்று தோனுது. எனக்கு தெரிஞ்சு ஜெயராமோட பையன் நல்ல பையன், எந்த கெட்ட பழக்கமும் இல்லை. கண்டிப்பா நம்ம பொண்ண நல்லா பாத்துப்பான்" என்றார்.

சுஜாதா, "சரிங்க, ஜாதகம் பார்த்து முடிவு எடுக்கலாம்" என்றார்.

சதாசிவம், "ரஞ்சுகிட்ட கிட்ட முதல்ல பேசலாம். அவ என்ன சொல்ற என்று கேட்டு விட்டு அப்புறம் ஜாதக பொருத்தம் பார்க்கலாம்" என்றார். இருவரும் சம்மதித்தனர்.

ரஞ்சனா வேலை முடிந்து மாலை வீட்டிற்கு வந்தாள். சதாசிவம் வந்த உடனே சொல்ல வேண்டாம் இரவு சாப்பிடும்போது சொல்லிக் கொள்வோம் என்று நினைத்தார்.

வழக்கம் போல எல்லோரும் சாப்பிட அமர்ந்தனர். ரஞ்சு ஆபீஸில் நடந்த விஷயங்கள் அனைத்தையும் ஒன்றுவிடாமல் சதாசிவத்திடம் கூறிக் கொண்டிருந்தாள்.

சதாசிவம் ரஞ்சனாவிடம் இதை எப்படி ஆரம்பிப்பது என்று யோசனையுடனே அவள் கூறுவதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். அவர் யோசனை கவனித்த ரஞ்சனா, "அப்பா என்னப்பா, ஏதோ யோசனையா இருக்கீங்க போல..." என்றாள்.

சதாசிவம், "என்னோட ஃப்ரண்ட் ஜெயராமன் உனக்கு தெரியுமில்ல?" எனக் கேட்டார். ரஞ்சு, "தெரியும்பா.." என்க, சதாசிவம், "அவன் பையனுக்கு உன்னை பொண்ணு கேக்குறான்.  பையன் படிச்சு முடிச்சுட்டு சொந்தமா ஒரு தொழில் பண்ணுறான்" என்றார்.

இதைக் கேட்டதும் ரஞ்சனாவின் முகத்தில் அப்பட்டமான அதிர்ச்சி. அவள் திருமணம் என்ற ஒன்றை பற்றி இதுவரை யோசித்துக் கூட பார்த்ததில்லை. அவள் முகத்தைப் பார்த்தவர், "ஒன்னும் கட்டாயம் இல்லைமா. நீ அந்த பையன் கிட்ட பேசு. உனக்கு சம்மதம்னாதான்  நாங்க மேற்கொண்டு பேசுவோம்" என்றார். 

ரஞ்சனா, "அப்பா, நான் யோசிச்சிட்டு சொல்லவா?" எனக் கேட்டாள்.

சதாசிவம், "சரிமா, யோசிச்சிட்டு நல்ல பதிலா சொல்லுமா" என்றார். ரஞ்சனா சதாசிவம் சொன்ன விஷயத்தை கேட்டதிலிருந்து ஒரே யோசனையாகவே இருந்தாள். என்ன முடிவெடுக்கலாம் என்று யோசித்து யோசித்து தூக்கம் வர மறுத்தது.

மீராவிடம் கேட்போம் என நினைத்து இவ்வளவு நாட்களாக போகாத மீராவின் ரூமுக்கு சென்றாள். மீராவின் ரூமுக்கு சென்றதும் ஏதோ நிம்மதி மனதில் பரவியது. மீராவுடன் அவள் எடுத்துக்கொண்ட புகைப்படங்களை ஆல்பமாக போட்டு வைத்திருந்தாள். அதை எடுத்து புரட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.

அதில் ஒரு போட்டோவைப் பார்த்ததும் அவள் டூரில் செய்த அட்டகாசங்கள் நினைவுக்கு வர அந்த போட்டோவை கையில் எடுத்தவள் விரல்களால் வருடினாள். அவள் கண்களிலிருந்து ஈரம் கசிந்தது. கண்களில் இருந்து கண்ணீரை துடைக்க, கையிலிருந்த போட்டோ கீழே விழுந்தது. அதை எடுக்க விழைந்தாள்.

அந்த போட்டோ காத்துக்கு பறந்து கட்டிலுக்கு அடியில் விழுந்தது. ரஞ்சு அதை எடுக்க கைவிட அவள் கையில் ஒரு டைரி சிக்கியது.

    
                               கரைவாள்....

மக்களே! நீங்க கேட்ட அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் அடுத்த பகுதியில் விடை கிடைக்கும். அடுத்த இரண்டாவது  எபிசோடில் ஃப்ளாஷ்பேக் ஓபன் பண்ண போறேன்பா...

 




Vani Prabakaran
(@vaniprabakaran)
Estimable Member Registered
Joined: 1 year ago
Posts: 136
24/09/2020 5:11 pm  

Hi Janu sama interesting point la stop panierukeinga... Entha rendu story ku ena connect eruku.... Nithya oda flashback ena.... Sanju antha dairy read panitu epadi react pana pora... Neraya kelvigal.. Chikaram next episode oda vanga please... Unga story telling way romba azhaga eruku 👍 


ReplyQuote
Janu Murugan
(@aruna-murugan)
Trusted Member Writer
Joined: 5 months ago
Posts: 72
27/09/2020 5:01 pm  

@vaniprabakaran thank you ma.. 😍😍😍


ReplyQuote




Janu Murugan
(@aruna-murugan)
Trusted Member Writer
Joined: 5 months ago
Posts: 72
27/09/2020 5:02 pm  

உன் காதலில் நானும் கரைவேனா? 40

 

க்ரிஷ் ஜெயிடம், "எங்கடா போறோம்?" என கேட்க, ஜெய், "க்ரிஷ், பேசாம வா... நாம போனா உனக்கு தெரிஞ்சுட போகுது" என்று கூறி காரை டிரைவ் செய்தான்.

ஜெய் காரை நிறுத்திய இடம் க்ரிஷ் நித்யா தற்போது தங்கி இருக்கும் வீடு. க்ரிஷ், "ஜெய், நாங்க இங்க தான் இருக்கோம்னு  உனக்கு எப்படிடா தெரியும்?" எனக் கேட்டான்.

ஜெய், "அதெல்லாம் எல்லா விவரமும் கலெக்ட் பண்ணிட்டுதான் வேலையில் இறங்கி இருக்கேன்" என்றான்.

க்ரிஷ், "ஜெய், நித்யாவை எதுவும் கஷ்டப் படுத்திடாதடா... இப்பதான் அவ கொஞ்சம் நார்மலாக இருக்கா" என்று பயத்துடன் சொல்ல,

ஜெய், "டேய் அண்ணா! நீ பயப்படுற அளவுக்கு எல்லாம் நான் ஒன்னும் பண்ண போறது இல்ல" எனக்கூறி  அவனை அழைத்துச் சென்றான். வீடு பூட்டியிருந்தது.

ஜெய், "என்னடா வீடு பூட்டி இருக்கு.. நித்யா எங்கேயாவது வெளியே போய் இருக்காளா?" என்றான்.

க்ரிஷ், "இல்லடா, அவ கால்ல வேற அடிபட்டு இருக்கு.  காலைல வீட்டை விட்டு எங்கேயும் போகக்கூடாதுன்னு சொல்லிட்டுத்தான் போனான். இப்போ எங்க போனா என்கிட்ட கூட சொல்லாம" என்றான் கவலையுடன்.

ஜெய், "போன் பண்ணி கேளுடா..." என்றான்.

க்ரிஷ் போன் செய்ய அது சுவிட்ச் ஆஃப் என்று வந்தது. க்ரிஷ்க்கு சிறிது பயம் ஒட்டிக்கொண்டது. சுரேந்திரின் அம்மாவிற்கு கால் செய்தான்.

அவர், "சொல்லு க்ரிஷ்,
நித்தியா என்ன பண்றா?" எனக் கேட்டார். அவர் கேட்ட கேள்வியிலேயே நித்யா அவருடன் இல்லை என்பது தெரிய வர எதையும் காட்டிக் கொள்ளாமல் இரண்டு வார்த்தை பேசிவிட்டு காலை கட் செய்தான்.

ஜெய், "என்னடா, எதுவும் தெரிஞ்சுதா?" என கேட்க, க்ரிஷ், "இல்லடா, அவ அவங்க கூட வெளிய போகலை​. எனக்கு பயமா இருக்குடா" என்றான்.

ஜெய், "க்ரிஷ் பயப்படாதடா! நித்யா இங்கதான் எங்கயாவது வெளியே போயிருப்பா, வந்துடுவா" என்றான்.

க்ரிஷ், "இல்லடா, அவ கால்ல வேற அடிபட்டுருக்கு.  அவளால எங்கேயும் நடக்க முடியலை.  எங்கேயும் போய் இருக்கா முடியாதுடா. யாராவது கடத்தி இருப்பாங்களோன்னு எனக்கு பயமாயிருக்குடா.... ராகவ் க்ரூப் கம்பெனி ஓனர் ராகவ் வேற நித்யாவை கடத்திடுவேன்னு  மிரட்டி இருக்கான்" என்றான்.

ஜெய், "டேய், வா வாட்ச்மேன் கிட்ட நித்யா எங்கே போனான்னு கேட்போம்" என்றான்.

க்ரிஷ் வாட்ச்மேனிடம் ஓடிச் சென்றான். வாட்ச்மேன், "என்ன சார், ஏதாவது ஏதாவது பிரச்சனையா?" என கேட்க க்ரிஷ், "நித்யா எங்கேயாவது வெளியே போனாளா?" எனக் கேட்டான்.

வாட்ச்மேன், "ஆமா சார், மேடம் கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி தான் வெளியே கிளம்பி போனாங்க" என்றான்.

க்ரிஷ், "எங்க போறான்னு எதுவும் சொல்லிட்டு போனாளா?" என கேட்க, வாட்ச்மேன், "இல்ல சார், எதுவும் சொல்லலை சார்" என்றார்.

க்ரிஷ் கோபமாக, "நான் அவ்வளவு தூரம் சொல்லியும் இவ எங்க போனா..." என்றான்.

ஜெய், "கோபப்படாதடா... கொஞ்ச நேரத்துல வந்திடுவா.  வா நாம உள்ளே போலாம். உன் கிட்ட இன்னொரு சாவி இருக்கா?" என கேட்க, க்ரிஷ், "ம்ம்.. இருக்கு" என்று கூறி கதவை திறந்தான்.

க்ரிஷ்க்கு கோபம், என் பேச்சை மதிக்காமல் இவ எங்க போயிருப்பா? என்று மனதிற்குள் அவளை திட்டிக் கொண்டிருந்தான்.

ஜெய் கிச்சனுக்கு சென்று காபி போட்டுக் கொண்டு வந்து அவனுக்கும் கொடுத்துவிட்டு பயப்படாதே என்று கூறி சோபாவில் அமர்ந்தான். நேரம் சென்று கொண்டே இருந்ததே தவிர நித்யா வந்தபாடில்லை.

நேரம் செல்ல செல்ல க்ரிஷின் பதட்டமும் பயமும் அதிகரித்துக்கொண்டே சென்றது. க்ரிஷ், "ஜெய், எனக்கு பயமாயிருக்குடா.. நேரம் போய்கிட்டே இருக்கு. அவளை காணும்" என்றான்.

ஜெய், "இப்போ போன் பண்ணி பாரு.." என்றான். க்ரிஷ் நித்யாவுக்கு போன் செய்ய மீண்டும் அதே பதிலே வந்தது.

க்ரிஷ், "இப்பவும் ஸ்விட்ச் ஆஃப்னுதான் வருதுடா.." என்றான்.

ஜெய், "சரி கொஞ்ச நேரம் வெயிட் பண்ணி பார்ப்போம். இல்லனா ஏதாவது ஆக்ஷன் எடுக்கலாம்" என்று க்ரிஷை சமாதானப்படுத்த முயன்றான். நேரம் வேகமாக ஓடியது. இருட்டத் தொடங்கியிருந்தது. இதற்கு மேலும் காத்திருத்தல் ஆபத்தானது என நினைத்த ஜெய், "க்ரிஷ் நித்யாவோட பிரண்ட்ஸ் யாராவது உனக்கு தெரியுமா? அவங்களுக்கு கால் பண்ணு" என்றான்.

க்ரிஷ், "அவளுக்கு ஒரே ஒரு பிரண்டு தான்.  அவளும் கல்யாணம் ஆகி சொந்த ஊர்ல செட்டில் ஆகிட்டா. மற்றபடி ஆபீஸ் ஃப்ரெண்ட்ஸ் தான்.  அவங்களுக்கு கால் பண்ணி கேட்கிறேன்" என்று போன் செய்தான். அங்கேயும் எந்த தகவலும் கிடைக்கவில்லை. அவனின் மனதில் பயம் அதிகரித்துக்கொண்டேசென்றது. பதட்டத்தில் என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை.

ஜெய் சுரேந்தரை அழைத்து விஷயத்தை கூறினான். சுரேந்தர், "நீங்க பயப்படாதீங்க....  கமிஷனர், அப்பாவுக்கு தெரிஞ்சவர்தான். இப்பவே பேச சொல்றேன்" என்றான்.

க்ரிஷ் ஃபோனை வாங்கி, "டேய் சுரேந்தர், அந்த ராகவ் மேல எனக்கு சந்தேகமா இருக்குடா" என்றான்.

சுரேந்தர், "எனக்கும் அவன் தான் இதை பண்ணி இருப்பான்னு தோனுது. நீதான் செக்யூரிட்டிகாக வீட்ட சுத்தி ஆள் போடலாம்னு  சொன்னா வேண்டாமுன்னு சொல்லிட்ட. இப்ப ஆளுங்க இருந்தாலாவது நித்யாவை ஃபாலோ பண்ணி இருப்பாங்க" என்றான்.

க்ரிஷ், "நானா வேண்டாம்னு சொன்னேன்... நித்யா தான் எங்க போனாலும் பின்னாடி ஆளுங்க வருவது ஒரு மாதிரி இருக்கு... வேண்டாம் என்று சொல்லிட்டா..  இப்போ முடிஞ்சதை பேசி என்ன ஆகப் போகுது?  எனக்கு நிமிஷத்துக்கு நிமிஷம் பயம் கூடிக்கிட்டே இருக்கு. நித்யாவுக்கு ஏதாவது ஆச்சுன்னா என்னால தாங்கிக்க முடியாதுடா" என்றான்.

சுரேந்தர், "நீ பயப்படாதடா... இப்பவே ஆளுங்கள வச்சு அந்த ராகவை தூக்க சொல்றேன். நீங்களும் முடிஞ்சவரைக்கும் முயற்சி பண்ணுங்க" என்றான்.

க்ரிஷ், "சரிடா..." என்று கூறி போனை கட் பண்ணினான். ஜெய், "ஒரு வேளை நம்ம வீட்டுக்கு போய் இருப்பாளோ.?" என்று கேட்க,

க்ரிஷ், "இல்லடா.. அதுக்கு  வாய்ப்பே இல்லை.  அவ அங்க போயிருக்க மாட்டா" என்றான்.

ஜெய், "ஒருவேளை போயிருந்தா... எதுக்கும் நான் அம்மாவுக்கு போன் பண்ணி கேட்க்குறேன்" என்றான்.

ஜெய் போன் பண்ண காலை அட்டெண்ட் செய்த பத்மா, "ஜெய், எங்கடா இருக்க? மதிய சாப்பாட்டுக்கு கூட சாப்பிட வரல. உனக்காக எவ்வளவு நேரம் வெயிட் பண்ணினேனனு தெரியுமா? என வருத்தப்பட, "சாரிமா, ஒரு அவசர வேலை.  அதான் வர முடியல" என்றான்.

பத்மா, "சரிடா, நைட் எப்போ வருவ?" எனக் கேட்க ஜெய், "அம்மா, நான் வர லேட்டாகும். நீங்க சாப்பிட்டு தூங்குங்க" என்றான்.

பத்மா, "என்னடா, எதுவும் பிரச்சனையா?" என கேட்க ஜெய், "அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லம்மா.... சரி அப்புறம் கால் பண்றேன்" என்று கூறி காலை செய்தவன், "இல்லடா... நித்யா வீட்டுக்கு போகலை​.  சரி வா நாம வெளியே இங்க பக்கத்துல போய் பார்ப்போம்" என்றான். இருவரும் பக்கத்தில் இருந்த கோவில், மால் என அனைத்து இடங்களிலும் தேடினர். ஆனால் நித்யா கிடைக்கவே இல்லை.

க்ரிஷ், 'நித்யா எங்க போனா என்ன விட்டுட்டு.... நீ இல்லாம நான் என்ன பண்ணுவேன்?' மனதிற்குள் புலம்பிக் கொண்டிருந்தான்.

ஜெயின் போன் அடிக்க எடுத்து பார்த்து அட்டெண்ட்ன். சுரேந்தர் மறுமுனையில், "ஜெய் அந்த ராகவ ஆள வச்சு தூக்கிட்டோம். என்ன கேட்டாலும் நான் செய்யலை என்று தான் சொல்றான்" என்றான்.

ஜெய், "அண்ணா, இப்போ அவனை எங்க வச்சு இருக்கீங்க..? நாங்க உடனே வரோம்" என்று இடத்தை கேட்டுக் கொண்டு இருவரும் வேகமாக அந்த இடத்திற்கு விரைந்தனர்.

சுரேந்தர் சொன்ன இடத்தை இருவரும் அடைந்தனர். அவர்களைப் பார்த்த சுரேந்தர் "வாங்க, உள்ளதாக அடைச்சு வைச்சிருக்கோம்" என்றான்.

க்ரிஷ் வேகமாக சென்றவன் கோபத்தில் ராகவ் முகத்திலேயே ஒரு குத்து விட்டான். அவன் குத்தியதில் ராகவின் மூக்கிலிருந்து ரத்தம் வந்துவிட்டது.

க்ரிஷ், "டேய்! சொல்லுடா என் நித்யாவை எங்க வச்சிருக்க..." என்று கத்தினான்.

ராகவ், "நான் ஒன்னும் பண்ணலை. அவ எங்க இருக்கா என்று எனக்கு தெரியாது" என்றான்.

க்ரிஷ், "டேய்! பொய் சொல்லாதடா... நீதான இன்னைக்கு என்னை மிரட்டுன, நித்யாவை ஏதாவது பண்ணி விடுவேன்னு..." என்றான்.

ராகவ், "நான் உன்னை பயம்புடுத்துவதற்காக தான் மிரட்டினேன். மத்தபடி நான் ஒன்னும் பண்ணல" என்றான்.

க்ரிஷ், "இல்ல, நீ பொய் சொல்ற...." என்று அவனை கோவமாக அடித்தான். அவன் அடித்ததை பார்த்து அடியாட்கள் சுரேந்தரிடம் "சார், இவரு அடிக்கிறதை பார்த்தா அந்த ஆள் செத்து விடுவான் போல" என்றான். சுரேந்தரும் ஜெய்யும் க்ரிஷைப் பிடித்து நிறுத்தினர்.

ஜெய், "க்ரிஷ், போதும் விடு. அவனுக்கு ஏதாவது ஆகிட போகுது. அவன் பேசுவதை பார்த்தால் அவன் செஞ்சிருக்க மாட்டான்னு தான் தோணுது" என்றான்.

சுரேந்தர், "ஆமாடா! அவன் செஞ்சுருக்க மாட்டான்னு தான் எனக்கும் தோணுது.. நான் கூட ஆளை வச்சு விசாரித்து பார்த்தேன்.  இவன் நடவடிக்கைகளை எந்த வித்தியாசமும் இல்லை" என்றான்.

க்ரிஷ், "இவன் கடத்தலைனா  நித்யா எங்க போயிருப்பா? எனக்கு பைத்தியம் பிடிக்கிறமாதிரி இருக்கு..." என்று தலையைப் பிடித்துக் கொண்டான்.

***************************

போட்டோவை எடுப்பதற்காக பெட்டின் அடியில் கையை விட்ட ரஞ்சனாவின் கையில் சிக்கியது அந்த டைரி. இது என்ன டைரி யாரோடது? இந்த எப்படி இங்கு வந்தது? என்று யோசித்தவள் அந்த டைரியை திறந்தாள்.

முதல் பக்கத்தில் மீரா கண்ணன் என்று எழுதி இருந்தது. அதை பார்த்து ரஞ்சுவுக்கு அதிர்ச்சி.  யார் இந்த கண்ணன்? என மறு பக்கத்தை புரட்டினாள்.

அதில் மீரா அந்த தாத்தாவிற்கு விபத்து நடந்தது முதல் அவன் வந்து உதவியது, மீராவிற்கு ஃப்ரபோஸ் செய்தது, ஆசிரமத்தில் பார்த்தது, மீராவிற்கு அவன் மேல் காதல் வந்தது, அவனது தந்தையை சந்தித்து, அவர் மேகலாவை அவதூறாகப் பேசியது, அவன் இவளை திட்டியது என அனைத்தையும் எழுதி இருந்தாள். அதைப் படித்த ரஞ்சனாவின் கண்களில் கண்ணீர் பெருகியது.

'என் மீராவை ஒருத்தன்  ஏமாத்திருக்கான்.  மேகலாம்மாவை பத்தி தப்பு தப்பா பேசியிருக்கான். என் மீரா எவ்வளவு மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகி இருப்பாள்?  அவளை எவ்வளவு கஷ்டப்படுத்தி இருக்காங்க. அவர்களை சும்மா விடக்கூடாது' என நினைத்தவளுக்கு ஒருவேளை மீராவிற்கு நடந்தது உண்மையிலேயே விபத்து தானா? என்று தோன்றியது. அப்படி மட்டுமிருந்தால் அவர்களை சும்மா விட மாட்டேன்' என்று உறுதி எடுத்துக் கொண்டவர் நாளைக்கு என்ன நடந்தது என்று விசாரிக்கனும் என நினைத்தாள்.

விசாரணையை எங்கே தொடங்குவது என்று தெரியவில்லை. அந்த டைரியில் வேறு ஏதேனும் ஆதாரம் உள்ளதா என்று புரட்டினாள். மீரா ஒருவனுடன் சிரித்தபடி போஸ் கொடுத்திருந்தாள். அந்த போட்டோ பார்த்த ரஞ்சு, இவன்தான் என் மீராவை ஏமாற்றியவனா? இவனை சும்மா விடக்கூடாது' என்று நினைத்தாள். வேறு ஆதாரம்  எதுவும் அவளுக்கு கிடைக்கவில்லை. அந்த இரவு அவளுக்கு தூங்காத இரவாகிப் போனது.

என் மீரா என்னைவிட்டு பிரியவில்லை. யாரோ சதி செய்து இருக்கிறார்கள் என்பதே அவள் மூளைக்குள் ஓடியது. காலை விடிந்ததும் வேகமாக குளித்து ரெடியானவள் சுஜாதாவிடம், "அம்மா, என் பிரண்ட் வீட்டுக்கு போறேன். அப்பா கிட்ட சொல்லிடுங்க. ஆபீசுக்கு மதியம் தான் வருவேன்" என்று சொல்லி விட்டு கிளம்பினாள்.

சுஜாதா, "சாப்பிட்டு போடி..." என்றார்.

ரஞ்சனா, "அம்மா, டைம் ஆயிடுச்சு... வெளியே சாப்பிட்டுக்குறேன்" என்று வேகமாக ஓடி விட்டாள்.

இவ்வளவு காலையிலேயே இவ எந்த ப்ரண்டை மீட் பண்ண போறா? என யோசித்துக்கொண்டே சுஜாதா வேலையை தொடர்ந்தார்.

அவள் முதலில் சென்றது மீரா வேலை பார்த்த கம்பெனிக்கு தான். ரஞ்சனா உள்ளே சென்று அனித்தாவை பார்க்க வேண்டும் என கூறினாள்.

மீரா அனிதாவைப்  பற்றி அடிக்கடி பேசியது ஞாபகம் இருந்தது அவளுக்கு. அனிதாவுக்கு ரஞ்சுவைப் பார்த்ததும் எங்கேயோ பார்த்த நினைவு.

அனிதா ரஞ்சுவிடம், "உங்களை எங்கேயோ பார்த்த மாதிரி இருக்கே!" என்றாள்.

ரஞ்சனா, "நான் மீராவோட  பிரெண்ட் ரஞ்சனா" என்றாள்.

அனிதா, "ஆங்.. ஞாபகம் வந்துடுச்சு. மீரா உங்கள பத்தி நிறைய சொல்லி இருக்கா" என்றாள்.

ரஞ்சனா, "நான் உங்க கிட்ட கொஞ்சம் பேசனும்" என்றாள்.

அனிதா, "இதோ இரண்டு நிமிஷம், பர்மிசன் வாங்கிட்டு வரேன். நீங்க கேண்டீன்ல வெயிட் பண்ணுங்க" என்றாள்.

ரஞ்சு, "ஓகே..." என்று கூறி கேன்டீனுக்கு சென்றாள். சொன்ன மாதிரி இரண்டு நிமிஷத்தில் அனிதா வந்து விட்டாள். அனிதா, "சொல்லுங்க... என்ன விஷயம்?" என கேட்டாள்.

ரஞ்சனா, "மீராவை பத்தி பேசணும்..." என்றவள், "மீரா யாரையாவது லவ் பண்ணாளா? உங்களுக்கு எதுவும் தெரியுமா?" எனக் கேட்டாள்.

அனிதா, "அது எனக்கு தெரியலை​. ஆனால் அந்த டவுட்டு எனக்கு இருந்துச்சு. மீரா அடிக்கடி ஆபீஸ்ல பர்மிஷன் போட்டுவிட்டு வெளியே போயிட்டு வருவா. என்கிட்ட எதையோ மறைக்கிற மாதிரி எனக்கு தோணுச்சு" என்றவள், "ஆமா, எதுக்கு இதை இப்போ கேட்கிறீங்க?" என கேட்டாள்.

ரஞ்சு, "இல்ல மீராவோடை இறப்பில் எனக்கு சந்தேகம், அதான்" என்றவள், "உங்க மொபைல் நம்பர் கிடைக்குமா? ஏதாவது சந்தேகம் இருந்தா கேட்டுத்தான்" என்றாள்.

அனிதா, "ம்ம்.. சொல்றேன் நோட் பண்ணிக்கோங்க" என்று தன் மொபைல் நம்பரை கூறினாள். ரஞ்சனா, "தேங்க்யூ அனிதா, நான் கிளம்புறேன்" என விடை பெற்றாள்.

வெளியே சென்று காரை எடுக்கப் போனவள் திடீரென்று ஏதோ தோன்ற நேராக வாட்ச்மேனிடம் சென்றவள் மீராவின் போட்டோவை காட்டி, "இவங்களை உங்களுக்குத் தெரியுமா? இங்கதான் கொஞ்ச நாளைக்கு முன்னாடி வேலை பார்த்தாங்க" என்றாள்.

வாட்ச்மேன், "நல்லா தெரியுமே! மீரா அம்மா ரொம்ப நல்ல பொண்ணு. அவங்களுக்கு இப்படி ஒரு நிலைமை வந்துடுச்சே!" என வருத்தப்பட்டார்.

ரஞ்சனா அவனுடைய போட்டோவை காட்டி, "இவரை உங்களுக்கு தெரியுமா?" எனக் கேட்டாள்.

வாட்ச்மேன், "நல்லா தெரியுமே! மீரா அம்மாவுடன் நிறைய தடவை இந்த தம்பியை பார்த்து இருக்கேன்" என்றார்.

ரஞ்சனா, "இவர் பேரு தெரியுமா?"

வாட்ச்மேன், "தெரியலமா... அவரைப் பற்றி எனக்கு எதுவுமே தெரியாது. பார்த்திருக்கேன் அவ்வளவுதான்" என்றார்.

ரஞ்சனா ஒரு கார்டை அவரிடம் கொடுத்து, "இதுல என்னோட நம்பர் இருக்கு. இந்த போட்டோல இருக்கவன எங்க பார்த்தாலும் எனக்கு தகவல் கொடுங்க" என்றாள்.
அவர், "சரிமா..." என்றார். ரஞ்சனா அடுத்து சென்றது மீரா எப்போதும் செல்லும் ஆசிரமத்துக்கு தான்...

                                    கரைவாள்.....

 


ReplyQuote
Janu Murugan
(@aruna-murugan)
Trusted Member Writer
Joined: 5 months ago
Posts: 72
27/09/2020 5:05 pm  

உன் காதலில் நானும் கரைவேனா? 41

 

ரஞ்சு மீரா எப்போதும் செல்லும் ஆசிரமத்திற்கு சென்று கொண்டிருந்தாள். வழியில் கடையில் சாக்லேட்ஸ், பழங்கள் வாங்கிக் கொண்டாள். ரஞ்சுவைப் பார்த்ததும் மீனாட்சியம்மாள், "வாம்மா ரஞ்சு..." புன்னகையுடன் வரவேற்றார்.

மீராவும் ரஞ்சுவும் அடிக்கடி அந்த ஆசிரமத்திற்கு சென்று வருவர். ரஞ்சு தன் கொண்டு வந்த பொருட்களை அவரிடம் கொடுத்துவிட்டு நலம் விசாரித்தாள்.

மீனாட்சியம்மா, "மீரா விஷயம் கேள்விப் பட்டேன்மா. மனசுக்கு ரொம்ப கஷ்டமாப் போச்சு."

ரஞ்சுவின் முகத்திலும் வருத்தம். ரஞ்சு, "அம்மா, உங்க கிட்ட இருந்து எனக்கு கொஞ்சம் ரீடெய்ல்ஸ் வேணும்" என்றாள்.

மீனாட்சி, "சொல்லுமா... என்ன டீடெய்ல்ஸ் வேணும்...?"

ரஞ்சு தன்னிடமிருந்து போட்டோவை அவரிடம் காட்டி, "இந்த போட்டோல இருக்கவரை உங்களுக்கு தெரியுமா?" எனக் கேட்டாள்.

மீனாட்சியம்மா, "நல்லாத் தெரியுமே! இவர் நம்ம ஆசிரமத்துக்கு நிறைய உதவி செஞ்சுருக்காரு. ஆனால் கொஞ்ச நாளா இவர் இங்க வர்றது இல்லை" என்றார்.

ரஞ்சனா, "இவர் பேரு என்னம்மா..?" எனக் கேட்க மீனாட்சி யோசித்தார். அவர், "ஞாபகம் வர மாட்டேங்குதே!" என்றவர், "டொனேஷன் கொடுத்தவங்க லெட்ஜெர்ல பேரு இருக்கும். நீ கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணு. நான் போய் எடுத்துட்டு வரேன்" என்றார்.

சஞ்சனா 'சீக்கிரம் அவனைப் பத்தின டீடெயில்ஸ் கண்டுபிடிக்கனும்' என மனதிற்குள் ஒரு போட்டுக் கொண்டிருந்தாள். மீனாட்சி அம்மாள் லெட்ஜரை எடுத்து வந்து அதை புரட்ட ஆரம்பித்தார்.

மீனாட்சி புரட்டிக் கொண்டே, "ரஞ்சனா, இப்ப எதுக்கு மா இந்த விவரம் கேட்கிற..?" என்றார்.

ரஞ்சனா, "அம்மா, எனக்கு மீராவோட இறப்பில் சந்தேகம் இருக்கு. அவளுக்கு நடந்தது விபத்து இல்லை. யாரோ பிளான் பண்ணி கொலை செய்து இருக்காங்க என்று தோனுது" என்றாள்.

இதை கேட்டு மீனாட்சி அம்மாளின் முகத்தில் அதிர்ச்சி, "என்னம்மா சொல்ற... மீராவை கொல்ற அளவுக்கு யாரும் எதிரிங்க இருக்காங்க? மீரா எல்லோருக்கும் உதவி தான் செய்வா. ரொம்ப அமைதியான பொண்ணு..." என்றார்.

ரஞ்சனா, "எல்லா டீடெயில்ஸும்  கலெக்ட் பண்ணிட்டு என்ன நடந்துச்சுன்னு உங்ககிட்ட சொல்றேன்" என்றாள்.

மீனாட்சியம்மா, "கிடைச்சிருச்சு... இதுதான் அவர் டீடெயில்ஸ்" என்றார். ரஞ்சனா அவனது பெயரையும் மொபைல் நம்பரையும் தனது மொபைலில் போட்டோ எடுத்துக் கொண்டாள்.

அவனின் மொபைல் நம்பருக்கு கால் செய்தாள். இந்த எண் உபயோகத்தில் இல்லை என்று வந்தது. 'பேரையும் போட்டோவை தவிர எதுவுமே தெரியவில்லை. மீரா அவனது ஆபீஸ் பற்றி எந்தத் தகவலையும் எழுதவில்லை. என்ன செய்வது? என்று தெரியலையே!' என தலையை பிடித்துக்கொண்டு யோசித்தாள்.

மீனாட்சியம்மா, "ரஞ்சனா, பதட்டப்படாமல் பொறுமையா யோசிடா. கண்டிப்பா உனக்கு ஏதாவது க்ளு கிடைக்கும்" என்றார். அவள் தன்னை சமன் படுத்துக் கொண்டு பொறுமையாக யோசிக்க ஆரம்பித்தாள்.

'இவன் போட்டோவை ஏதாவது டிடெக்டிவ் ஏஜென்ஸியில் கொடுத்து அவன் யாரென்று தெரிந்து கொள்ளலாம்' என நினைத்தவள் உடனே போனை எடுத்து தனது பி.ஏவிடம் பேசினாள்.

மது காலை அட்டெண்ட் செய்து, "சொல்லுங்க மேடம்..." என்றாள்.

ரஞ்சனா, "மது, பெஸ்ட் டிடெக்டிவ் ஏஜென்சி எது என்று விசாரித்து உடனே அப்பாயிண்ட்மெண்ட் வாங்கு" என்றாள்.

மது, "ஓகே மேம், நீங்க எப்போ ஆபீஸ் வருவீங்க? ஆப்டர்நூன் ஒரு மீட்டிங் இருக்கு" என்றாள்.

ரஞ்சனா, "மது, மீட்டிங் எல்லாம் நாளைக்கு போஸ்ட் போன் பண்ணு. நான் இன்னைக்கு ஆபீஸ் வரமாட்டேன். நான் சொன்ன வேலையை இப்பவே பண்ணிட்டு எனக்கு கால் பண்ணு" என்றாள். மது, "ஓகே மேம்.." என்று காலை கட் செய்தாள்.

மீனாட்சிம்மா காபி எடுத்துட்டு வந்து அவளிடம் கொடுத்தார். "இந்தம்மா காபி குடி..." என்றார். ரஞ்சுவிற்கு அது தேவை என்று தோன்றியதால் எடுத்து அருந்தினாள். பின் சில நிமிட நேரங்களில் மது கால் செய்தாள்.

ரஞ்சனா, "என்ன மது, அப்பாயின்மென்ட் வாங்கிட்டியா?" என கேட்க, மது, "வாங்கிட்டேன் மேம். இன்னும் ஒரு மணி நேரத்தில் உங்களுக்கு அப்பாயிண்ட்மெண்ட். இடத்தை நான் உங்களுக்கு ஷேர் பண்றேன்" என்றாள்.

மது அனுப்பிய முகவரிக்கு ரஞ்சனா புறப்பட்டாள். சரியாக அப்பாயிண்ட்மெண்ட் ஃபிக்ஸ் பண்ண நேரத்திற்கு அவள் அங்கு சென்று விட்டாள். ரஞ்சனாவை ரிசப்ஷன் பெண் வரவேற்று உள்ளே அனுப்பினாள்.

ரஞ்சனா உள்ளே சென்றதும் அந்த டிடெக்டிவ், "சொல்லுங்க, உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்?" எனக் கேட்டார். அவள் அந்த போட்டோவை காட்டி, "இந்த போட்டோவில் இருப்பவர் யார் என்று தெரியனும். அவர் எங்க இருக்காங்க என்று எனக்கு தெரியனும். அதுவும் எவ்வளவு சீக்கிரம் முடியுமோ அவ்வளவு சீக்கிரம் கண்டுபிடித்து கொடுங்க.... உங்க பேமென்ட் விட அதிகமாகவே தரேன்" என்றாள்.

அவர், "ஓகே மேம், நாங்கள் கண்டுபிடித்து உங்களுக்கு இன்ஃபார்ம் பன்றோம்" என்றார்..ரஞ்சனா அங்கிருந்து கிளம்பி வீட்டிற்கு சென்றாள்.

சுஜாதா அவளைப் பார்த்ததும், "ஏன்டி எப்ப போன.. இப்ப டைம் என்ன? மதிய சாப்பாட்டுக்கு கூட வரல" என்றார்.

அவள், "அம்மா, என் ஃபிரண்டுக்கு ஒரு சின்ன பிரச்சனை. அதை தீர்க்க தான் போனேன். ஆனா இவ்வளவு நேரம் ஆகிடுச்சு" என்றாள்.

சுஜாதா, "என்ன பிரச்சனை?" என கேட்க, ரஞ்சனா, "அம்மா அது அவ பர்சனல்" என்றாள். சுஜாதா அதற்கு மேல் எதுவும் கேட்கவில்லை.

மேகலா, "ரஞ்சுமா, அந்த பையன பத்தி சொல்லி இருந்தோமே... என்ன ஆச்சு?" எனக் கேட்டார்.

ரஞ்சு, "எந்த பையன் மேகலாமா?" என்றாள்.

மேகலா, "சரியா போச்சு... உனக்கு பார்த்த மாப்பிள்ளை தான்" என்றார்.

அவள், 'ஓ... இது வேற இருக்கே!' என நினைத்துவிட்டு, "இன்னும் முடிவு எடுக்கலாமா, யோசிச்சு சொல்றேன்" என்றவள், "எனக்கு டயர்டா இருக்கு. நான் ரூமுக்கு போறேன்" என்று ஓடி விட்டாள்.

அன்று இரவு எல்லோரும் உறங்கி விட்ட பிறகு மீராவின் அறைக்குச் சென்றவள் மீராவின் கப்போர்டில் ஏதேனும் தென்படுகிறதா? என ஆராய்ந்தாள். எதுவும் கிடைக்கவில்லை மீராவிற்கு விபத்து ஆன போது கிடைத்த அவளது கைப்பை மட்டுமே கிடைத்தது.

அதை திறந்து பார்க்க மீராவின் கம்பெனி ஐடி கார்டு அவளது மொபைல் என இன்னும் சில பொருட்கள் இருந்தது. மீராவின் மொபைலை எடுத்து ஆன் செய்தாள். கீழே விழுந்ததில் மொபைலின் ஸ்கிரீன் மட்டுமே உடைந்து இருந்தது. மற்றபடி மொபைலில் எந்த சேதாரமும் இல்லை.

அதை ஆன் செய்தாள். வால் பேப்பரில் மீராவும் ரஞ்சனாவும் சிரித்துக் கொண்டிருந்தனர். அதை பார்த்து ரஞ்சனாவின் மனது கணத்தது. மொபைலில் எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்தாள். விபத்து நடந்த மீராவிற்கு வந்த போன்கால்களை ஆராய்ந்தாள்.

மேகலாவிடம் இருந்து ஒரு காலும் இரண்டு கால்கள் புது எண்ணிலிருந்து அழைப்பு வந்திருந்தது. கால் ரெக்கார்டிங் ஆப்சன் இருந்ததால் அவள் பேசிய அனைத்தும் ரெக்கார்ட் ஆகியிருந்தது. முதல் காலில் பேசியதே கேட்டாள்.

அடுத்து அவனின் அப்பாவிடம் பேசியது, இரண்டாவது கால் அனிதாவிற்கு ஆக்சிடென்ட் ஆகி விட்டது என ஒரு ஆண் குரல் கேட்டது. மீரா பதட்டத்துடன் வரேன் என்று கூறி காலை கட் செய்தாள்.

ரஞ்சனா அனிதாவிற்கு ஆக்சிடென்ட் ஆகி விட்டது என்ற தகவல் வந்திருக்கு. அதை நம்பி தான் மீரா கிளம்பி போய் இருக்கா. கண்டிப்பா இந்த செய்தி பொய்யாக இருக்கும். காலையில அனிதா கிட்ட கால் பண்ணி கேட்கனும் என நினைத்துக் கொண்டாள். வேறு எதுவும் சொல்லும்படியாக ஆதாரம் அவளுக்கு கிடைக்கவில்லை.

மறுநாள் காலையில் முதல் வேலையாக அனிதாவிற்கு கால் செய்தாள். அனித்தா காலையிலேயே யாராக இருக்கும்' என நினைத்துக்கொண்டே காலை அட்டன்ட் செய்தவள் ஹலோ என்றாள்.

ரஞ்சு, "அனிதா..." என்க, அனிதா, "ஆமா! நான் அனிதா தான்  நீங்க யாரு?" என கேட்டாள்.

ரஞ்சனா, "நான் மீராவோட ஃப்ரண்ட் ரஞ்சனா பேசுறேன்" என்றாள்.

அனிதா, "நீங்களா? சொல்லுங்க.." என்றாள்.

ரஞ்சனா, "உங்க வீடு எந்த ஏரியால இருக்கு?" என்றாள்.

அனிதா ஏரியாவை கூற, ரஞ்சனா, மீராவுக்கு  விபத்து நடந்த இடம் மற்றும் தேதியை கூறி, "அன்னைக்கு நீங்க அங்க போய் இருந்தீங்களா? என கேட்டாள்.

அனிதா, "இல்லையே... நான் அந்த ஏரியாவுக்கு இதுவரை போனதே இல்லை" என்றாள். ரஞ்சனா, "ஓகே தேங்க்ஸ்.." என்று கூறி காலை கட் செய்தாள்.

சதாசிவம், "ரஞ்சுமா... உன் பிரண்டுக்கு ஏதோ பிரச்சனை என்று கிளம்பி போன... அது சரி ஆயிடுச்சா? இன்னைக்கு ஆபீஸ் வருவியா?" என கேட்க,

ரஞ்சனா, "அப்பா, நான் இன்னைக்கு ஆபீஸ் வரலை. நீங்களே போய் மீட்டிங்கை பார்த்துக்கோங்க" என்றாள்.

சதாசிவம், ஏன்டா, ஏதாவது பெரிய பிரச்சனையா?" என கேட்க,

ரஞ்சனா, "இல்லப்பா, அது அவர் குடும்ப பிரச்சனை. இன்னைக்கு ஒரு நாள் மட்டும் பார்த்துக்கோங்க. நாளைக்கு நான் ஆபீஸ் வரேன்" என்றாள்.

சதாசிவம், "சரிடா, பார்த்து கவனமாக இரு.." என்று கூறி ஆபீஸ் கிளம்பினார். ரஞ்சனாவிற்கு  டிடெக்டிவ் ஏஜென்சியில் இருந்து போன் கால் வந்தது. எடுத்து பேசினாள், "ஹலோ சொல்லுங்க.. ஏதாவது தகவல் கிடைத்ததா?" என அவள் கேட்க, மறுமுனையில், "அவரைப் பற்றிய முழு தகவல் கிடைச்சுருச்சு மேடம். நீங்க வந்தா
உங்க கிட்ட கொடுத்துடுவோம்" என்றார்.

ரஞ்சனா, "உண்மையாகவா? இவ்வளவு சீக்கிரம் கிடைச்சிடுச்சா... என்னால நம்பவே முடியலையே! இப்பவே கிளம்பி வரேன்" என்றாள்.

அவள் வேகமாக கிளம்பி வெளியே செல்ல எத்தனிக்க மேகலா, "ரஞ்சு, சாப்பிட்டு போ.." என்றார்.

ரஞ்சனா, "அம்மா, ரொம்ப ரொம்ப அவசரமான வேலை. மதிய சாப்பாட்டுக்கு வந்துடுவேன்" என்று அவர் பதிலை எதிர்பார்க்காமல் ஓடிவிட்டாள்.

ரஞ்சனா வேகமாக காரை ஓட்டி டிடெக்டிவ் ஏஜென்சி அடைந்தவள், பேமெண்ட்டிற்கு மேலே கொடுத்துவிட்டு அவனது தகவல்களை வாங்கினாள். அந்த பைலைப் பிரித்துப் பார்த்தாள்..

அதில் குருகிருஷ்ணா, வயது 28, அப்பா பெயர் தியாகராஜன், அம்மா பெயர் பத்மாவதி என்று அனைத்து விவரங்களும் இருந்தது. ரஞ்சனா, "இவர் இப்போ எங்க இருக்காரு..?" என கேட்டாள்.

டிடெக்டிவ், " சென்னையில தான் இருக்காரு. அந்த அட்ரஸ் எல்லாம் பைல்ல இருக்கு" என்றார். ரஞ்சனா அவரிடம் நன்றி தெரிவித்துவிட்டு  வீட்டிற்கு வந்தாள்.

ரஞ்சனா உள்ளே நுழைந்ததும் சுஜாதா, "என்னடி போன உடனே வந்துட்ட..." என கேட்க,

ரஞ்சனா, "அம்மா, போன வேலை முடிஞ்சது. அதான் வந்துட்டேன்" என்று கூறி ரூமுக்குள் நுழைந்தாள்.  கிருஷ்ணாவை எப்படி பழிவாங்குவது? என யோசிக்க ஆரம்பித்தாள். சிறிது நேரம் யோசித்து ஒரு முடிவை எடுத்தவர் நமக்கு பிடிச்சவங்க நம்மள விட்டுப் பிரிஞ்சு போனால் எவ்வளவு கஷ்டமாய் இருக்கும் என்று உனக்கு புரிய வைக்கலை என் பெயர் நித்ய ரஞ்சனா இல்லை என்று உறுதி பூண்டாள்.

சதாசிவத்திடம் என்ன பேசுவது எப்படி தான் சென்னை போவது என ஒரே யோசனையாக இருந்தாள். எப்படியும் பேசித்தான் ஆக வேண்டும் என நினைத்தவள், சதாசிவம் மாலை வந்ததும் பேசலாம் என நினைத்தாள்.

மாலையும் வந்தது. சதாசிவம் ஆபீஸில் இருந்து வீட்டிற்கு வந்தார். ரஞ்சனா வாசலிலேயே அவருக்காக காத்திருந்தாள். அவர் வந்ததுமே "அப்பா, உன்கிட்ட ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேசணும்.." என்றாள்.

சதாசிவம், "சொல்லுமா... நான் ஜெயராமனோட  பையன பத்தி சொன்னேனே அந்த விஷயமா?" எனக் கேட்க,

ரஞ்சனா, "இல்லப்பா, எனக்கு இப்போ கல்யாணத்துல இஷ்டமில்லை" என்றவள், "அப்புறம் நான் கொஞ்ச நாள் சென்னைக்கு போக போறேன் வேலைக்கு" என்றாள்.

சதாசிவம் இதைக் கேட்டு அதிர்ச்சியாகி, "கல்யாணம் வேண்டாம் என்று சொல்லுற ஓகே, ஆனா திடீர்னு சென்னைக்கு போக போறேன்ன்னு சொல்ற? அதுவும் வேலைக்கு எதுக்குமா? எனக்கேட்க,

ரஞ்சனா, "அப்பா, ப்ளீஸ்ப்பா... வேண்டாம் என்று மட்டும் சொல்லாதீங்க. எனக்கு கொஞ்ச நாள் தனியா இருக்கணும் னு போல இருக்கு. ஒரு ஆறு மாதம் தான். அதுக்கு அப்புறம் திரும்பி வந்திடுறேன்" என்றாள்.

சதாசிவம், "ஏன்மா தனியா இருக்கணும்னு நினைக்கிற... எதுவும் பிரச்சனையா? எதுவாக இருந்தாலும் அப்பாகிட்ட சொல்லும்மா" என்று பதட்டமாக கேட்க,

ரஞ்சு, "ஐயோ! அப்பா, அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல. எனக்கு தனியா சுதந்திரமா இந்த கம்பெனி ஆபீஸ் எல்லாம் விட்டுட்டு ஒரு ஸ்டாபா இருக்கணும் போல இருக்கு. வேண்டாம் என்று மட்டும் சொல்லாதீங்க.." என்றாள்.

சதாசிவம் மகளின் விருப்பத்திற்கு சரி என்றார் மேகலையும் சுஜாதாவையும் சரிக்கட்டி சென்னைக்கு ட்ரெயின் ஏறினாள் ரஞ்சு என்கிற நித்யரஞ்சனா.

*****************************

க்ரிஷூம் ஜெய்யும் அனைத்து இடங்களிலும் நித்யாவை தேடி விட்டனர். நித்யா கிடைத்தபாடில்லை. க்ரிஷ் மிகவும் சோர்ந்துவிட்டான். நித்யா சொல்கிறாள் என்று அவளை தனியாக விட்டுவிட்டு ஆபிஸ் சென்றது மிகப்பெரிய தவறு. அவள் எங்கே இருக்கிறாள் என்று தெரியாமல் க்ரிஷ்க்கு பைத்தியம் பிடித்தது போல தோன்றியது.

ஜெய், "பயப்படாதடா.. நித்யாவுக்கு என்னும் ஆகிருக்காது" என்று அவனை தேற்றியவன், "க்ரிஷ், போலீஸ்ல கம்ளைண்ட் கொடுக்கலாமா..?" எனக் கேட்டான்.

சுரேந்தர், "இல்லை ஜெய், நான் ஏற்கனவே கமிஷ்னர் கிட்ட இன்பார்ம் பண்ணிட்டேன். அவங்களும் நித்யாவை தேடிட்டு தான் இருக்காங்க..." என்றான். மூவரும் எப்படி நித்யாவை கண்டுபிடிப்பது என்று தெரியாமல் தவித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

                                கரைவாள்....

மக்களே! உங்களுடைய கேள்விக்கு விடை கிடைச்சுருக்கும்னு நினைக்கிறேன்... மிச்சம் சொல்லப்படாத கேள்விகளுக்கு எல்லாம் அடுத்த எபிசோட்ல விடை சொல்றேன்.

 


ReplyQuote



Janu Murugan
(@aruna-murugan)
Trusted Member Writer
Joined: 5 months ago
Posts: 72
27/09/2020 5:07 pm  

உன் காதலில் நானும் கரைவேனா? 42

 

ஜெய், "க்ரிஷ், நித்யா ஆட்டோலதான் ஏறி போனா. அந்த ஆட்டோகாரனை பிடிச்சா அவ எங்க இறங்கினா என்று கண்டுபிடித்து விடலாம்" என்றான்.

க்ரிஷ், "நீ சொல்றது கரெக்ட் தான். ஆனா அந்த ஆட்டோகாரனை எப்படி கண்டு பிடிக்கிறது?" என கேட்க,

ஜெய், "வாடா... முயற்சி பண்ணி பார்ப்போம்" என அவனை அழைத்துக்கொண்டு க்ரிஷ் வீட்டிற்கு சென்றவன் வாட்ச்மேனிடம் விசாரித்தான்.

ஜெய், "அண்ணா, நித்யா ஒரு ஆட்டோல ஏறிப்போனதா  சொன்னீங்களே! அந்த ஆட்டோ நம்பர் உங்களுக்கு தெரியுமா? இல்ல அந்த ஆட்டோக்காரன் எப்படி இருந்தார் என்று உங்களுக்கு தெரியுமா?" எனக் கேட்டான்.

வாட்ச்மேன், "கொஞ்சம் உயரமா கருப்பா இருந்தாரு. மத்தபடி முகம் எதுவும் ஞாபகம் இல்லை சார்."

ஜெய், "ஆட்டோ நம்பர் தெரியுமா?"

வாட்ச்மேன், "இல்லை சார், எனக்குத் தெரியாது. நான் சரியா கவனிக்கலை."

ஜெய், "அந்த ஆட்டோக்காரனைப் பார்த்தா கண்டுபிடிச்சுடுவிங்களா?"

வாட்ச்மேன், "ஆங்... கண்டுபிடிச்சுடுவேன் சார்..."

க்ரிஷ், "ஜெய் வர வழியில நிறைய இடத்துல சிசிடிவி கேமரா இருக்கு. அதுல அந்த ஆட்டோவோட நம்பர் தெரிய வாய்ப்பு இருக்கு."

ஜெய், "க்ரிஷ், நம்மலாப் போனா கண்டிப்பா பிரச்சினை வரும்."

சுரேந்தர், "நான் எனக்குத் தெரிஞ்ச இன்ஸ்பெக்டரை வரசொல்றேன்" என்றான். சுரேந்தர் தனக்குத் தெரிந்த இன்ஸ்பெக்டரிடம் பேச அவர் வருவதாக கூறினார். அவர்கள் காத்திருக்க பதினைந்து நிமிடத்தில் இன்ஸ்பெக்டர் வந்து சேர்ந்தார்.

சுரேந்தர் இன்ஸ்பெக்டரிடம், "சார், இவன் என் ப்ரண்ட்.  இவனோட மனைவிய தான் காணோம்" என்றான். கமிஷனரே நேரடியாக இதில் தலையிட்டு இருப்பதால் அந்த இன்ஸ்பெக்டர் சிரத்தையுடன் செயல்பட்டார்.

இன்ஸ்பெக்டர் க்ரிஷிடம், "சார், நீங்க ஒன்னும் பயப்படாதீங்க... சீக்கிரம் உங்க மனைவியை கண்டுபிடுச்சிடலாம்" என ஆறுதல் சொல்லியவர், "வாங்க சிசி டிவியை செக் பண்ணலாம்..." என்று அவர்களை அழைத்துச் சென்றார்.

அவர்கள் முதலில் சென்றது அந்த தெரு முனையில் உள்ள பல்பொருள் அங்காடிக்கு தான். அந்த அங்காடி அவர்கள் இருக்கும் வீட்டிலிருந்து அருகில் இருந்தது. இரவு நேரம் என்பதால் அங்கே கூட்டம் சற்று குறைவாகவே இருந்தது.  நித்யா சென்ற ஆட்டோ கண்டிப்பாக அந்த அங்காடியை கடந்துதான் சென்றிருக்க வேண்டும். அப்படி சென்றிருந்தால் அந்த அங்காடியின் வாசலில் உள்ள சிசிடிவியில் பதிவாகிய இருக்கக் கூடும்' என்ற அனுமானத்தில் தான் அவர்கள் அந்த கடையை தேர்ந்தெடுத்தனர்.

இன்ஸ்பெக்டரை பார்த்ததும் மேனேஜர் பவ்யமாக எழுந்து, "சொல்லுங்க சார், என்ன விஷயம்?" என கேட்டார். இன்ஸ்பெக்டர் வந்த விஷயத்தைக் கூறி சிசி டிவியை செக் செய்ய வேண்டும் என்றார்.

வாட்ச்மேன் கூறிய நேரத்திற்கு ஒரு பத்து நிமிடத்திற்கு முன்பே இருந்து சிசிடிவியை செக் செய்ய ஆரம்பித்தனர். பின் சில நிமிடங்களில் நித்யா சென்ற ஆட்டோ வந்தது. அதனை க்ரிஷ் பார்த்தான். நித்யாவின் முகம் தெளிவாக தெரிந்தது.

இன்ஸ்பெக்டர் அந்த ஆட்டோவின் நம்பரை குறித்துக் கொண்டார். அவர்கள் அந்த ஆட்டோ நிறுத்தும் ஸ்டாண்டை நோக்கி விரைந்தனர். அங்கே நிறைய ஆட்டோகாரர்கள் இருந்தனர்.

இன்ஸ்பெக்டர் ஒரு ஆட்டோகாரரிடம் அந்த ஆட்டோவின் எண்ணைக் கூறி அந்த ஆட்டோ யாருடையது என விசாரித்தார். அந்த ஆட்டோக்காரர், "இது நம்ம மாணிக்கத்தோடது தான் சார்" என்றார்.

இன்ஸ்பெக்டர், "அந்த மாணிக்கம் எங்க?" என்று வினவ, அந்த ஆட்டோக்காரர், "மாணிக்கம் இப்போதான் சவாரி போனான்" என்றார்.

இன்ஸ்பெக்டர், "எங்க சவாரி போய்ருக்காரு? எப்போ வருவாரு?"

ஆட்டோக்காரர், "இப்பவே அவனுக்கு கால் பண்ணி விசாரிக்கிறேன்" என்றவர் மாணிக்கத்திற்கு கால் செய்தார். சிறிது நேரம் போன் பேசிவிட்டு வந்தவர், "சார், அவன் இங்க தான் வந்துட்டு இருக்கானாம்... இன்னும் பத்து நிமிஷத்துல வந்துடுவானாம்..." என்றவர், "ஆமா சார், எதுக்கு அவனை தேடுறீங்க சார்? ஏதும் பிரச்சனையா?" என வினவ,

இன்ஸ்பெக்டர், "அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லை, நீங்க போய் வேலையைப் பாருங்க..." என்றார்.

இவர்கள் பேசுவதை மற்ற மூவரும் கேட்டுக் கொண்டுதான் இருந்தனர். சொன்ன நேரத்திற்கு முன்னதாகவே  மாணிக்கம் அங்கு வந்து சேர்ந்தான்.

போலீஸைப் பார்த்ததும் அவர் முகத்தில் அதிர்ச்சி,  முகத்தில் பயம் விலகாமலே, "சொல்லுங்க சார்.." என்றான்.

இன்ஸ்பெக்டர் நித்யாவின் போட்டோவைக் காட்டி, "இவங்களை நீதான் காலைல இங்க பக்கத்துல இருக்க ஏரியால  சவாரி எடுத்துருக்க..."

நித்யாவின் போட்டோவை பார்த்த மாணிக்கம் சிறிது நேரம் யோசித்துவிட்டு, "ஆமா சார்..." என்றான்.

க்ரிஷ் முந்திக் கொண்டு, "அவங்களை எங்க இறக்கி விட்ட?" என வினவினான்.

ஆட்டோக்காரர், "இரயில்வே ஸ்டேஷனில் இறக்கிவிட்டேன்" என்றார்.

க்ரிஷ், 'அவ எதுக்கு ரயில்வே ஸ்டேஷனுக்கு போனா?' என யோசித்தான். அவள் இல்லாத ஒவ்வொரு நொடியும் அவனுக்கு ஒவ்வொரு யுகமாகவே கழிந்தது.

இன்ஸ்பெக்டர், "வாங்க ரயில்வே ஸ்டேஷனுக்கு போகலாம்" என்றார். அனைவரும் ரயில்வே ஸ்டேஷனுக்கு புறப்பட்டனர். அரை மணி நேர பயணத்தில் அவர்கள் இரயில்வே ஸ்டேஷனை அடைந்தனர்.

இன்ஸ்பெக்டர் அங்குள்ள இரயில்வே போலிஸிடம் பேசி அங்கே இருக்கும் சிசிடிவி கேமராவை பார்க்க அனுமதி வாங்கினார். வெகுநேரமாக வருவோர் போவோரை வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க ஒரு இடத்தில் நித்யா உள்ளே சென்றது தெரியவந்தது. ஆனால் எதற்காக சென்றாள்? ட்ரெயினில் ஏறினாளா? இல்லையா? என்றெல்லாம் தெரியவில்லை. க்ரிஷ்க்கு மீண்டும் தொடங்கிய இடத்தலயே நின்றது போன்ற உணர்வு.

   
                                 கரைவாள்....

மக்களே! ரொம்ப சின்ன யூடியா இருக்குன்னு கோவபடாதீங்க... என்னோட டேட்டா பேலன்ஸ் இன்னைக்கு காலைலயே முடிஞ்சிடுச்சு.. என்னாலை டைப் பண்ணவே முடிலை. இந்த சின்ன யூடியை டைப் பண்ணி போடுறதுக்குள்ள எனக்கு போதும் போதும்னு ஆகிடுச்சு... நாளைக்கு பெரிய யூடியா தாரேன் மக்களே!

 


ReplyQuote
Janu Murugan
(@aruna-murugan)
Trusted Member Writer
Joined: 5 months ago
Posts: 72
27/09/2020 5:10 pm  

உன் காதலில் நானும் கரைவேனா? 43

 

தடதடக்கும் சத்தத்துடன் சென்று கொண்டிருந்தது சென்னையில் இருந்து பெங்களூர் செல்லும் எக்ஸ்பிரஸ். அந்த ட்ரெயினில் இலக்கில்லாமல் எதையோ வெறித்துக் கொண்டிருந்த நித்யரஞ்சனாவின் நினைவுகள் பின்னோக்கிச் சென்றது.

சென்னைக்கு வந்த முதல்நாள் நந்தினியோடு கடற்கரைக்குச் சென்றவள், க்ரிஷ் ஒரு ஹோட்டலில் நுழைவதை பார்த்துவிட்டாள்.

அவனிடம் வம்பிழுப்பதற்காக அந்த ஹோட்டலுக்கு சென்றவள் அவன் ஆர்டர் செய்த அதே கேக்கையும் பர்கரையும் ஆர்டர் செய்தாள். ஒன்றும் தெரியாதவள் போல் வேண்டுமென்றே அவனிடம் சண்டை போட்டாள். மறுநாள் அவன் ஆபிஸிற்கு இன்டர்வியூவிற்கு சென்று, அவனிடம் வரிசையாக பொய்களைக் கூறி இன்னசென்ட் போல நடித்தாள்.

பின்பு ஒருவர் க்ரிஷை தேடி வந்த போது அவனின் கவனத்தை தன் பக்கம் திருப்புவதற்காக, அவரிடம் கிரிஷ் என்ற ஒருவன் இல்லை என்று கூறினாள். அவள் நினைத்தது போலவே க்ரிஷும் அவளை அழைத்தான். நித்யா க்ரிஷுன் கவனத்தை ஈர்ப்பதற்காக ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் செய்து கொண்டிருந்தாள்.

ஆனால் அந்த பென்ட்ரைவ் தொலைந்த விஷயம் எதேச்சையாக நடந்தது. தாரிகாவை மன்னித்து கிரிஷுடம் நன் மதிப்பை பெற்றாள். அவனுக்கு தன் மீது ஈர்ப்பு இருப்பதை உணர்ந்து அவனை வெறுப்பேற்றுவதற்காகவே ஜெய்யிடம் பேசினாள்.

அவனின் வாயாலேயே காதலை சொல்ல வைப்பதற்காக அவனிடம் ஒரு முக்கியமான ஆளை பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தை தூண்டி விட்டு கிளம்பினாள். அவன் தன்னைப் பார்ப்பதை கவனித்து விட்டு பார்க்காத மாதிரி சென்றாள். ஓர் கார் தன்னை இடிப்பதற்கு அவளே  ஏற்பாடு செய்தாள். அவள் பிளான் பண்ணியது போலவே க்ரிஷ் அவளிடம் ப்ரோப்போஸ் செய்துவிட்டான்.

பின்பு அவனது பெற்றோரிடம் பேசி கல்யாணத்திற்கும் ஏற்பாடு செய்தான். அன்று துணிக்கடையில் நித்யா தனக்கு சிகிச்சை அளித்த டாக்டர் சுகந்தியை பார்த்து விட்டாள். சுகந்தி தன்னை பார்த்து விட்டால் தான் இவ்வளவு நாள் பட்ட கஷ்டம் வீணாகிவிடுமே என்ற பதட்டத்தில் தலைவலி என்று பொய் கூறி வேகமாக எல்லாவற்றையும் வாங்கி விட்டு வேகமாக வெளியேறினாள்.

அவ்வப்போது அவள் பார்த்து கண்ணீர் சிந்துவது எல்லாம் அவளும் மீராவும் சேர்த்து எடுத்த போட்டோவை பார்த்து தான். க்ரிஷை வீட்டிற்குள் வரவிடாமல் தடுக்க முயற்சித்ததற்கு காரணம் எங்கே அவளும் மீராவும் எடுத்த போட்டோவை பார்த்து விட்டால் என்ன செய்வது என்று தான்.

ஒரு முறை  சுரேன் நித்யா அவள் பெற்றோருடன் பேசிக் கொண்டிருப்பதைக் கேட்டு விட்டான். அப்போது நித்யா சுரேன் வீட்டில்தான் தங்கியிருந்தாள். சுரேன் நித்யா யார் கிட்ட பேசிட்டு இருக்க அதுவும் அம்மா அப்பா என்று சொல்லி என்க, நித்யாவிற்கு உள்ளுக்குள் உதறல் எடுத்தது.

எல்லாத்தையும் கேட்டு விட்டாரோ? என்று இருந்தும் தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு, "அண்ணா, அது என்னோட அப்பா அம்மா" என்றாள்.

சுரேன் அதிர்ச்சியாகி, "என்னது உனக்கு அப்பா அம்மா இருக்காங்களா? உனக்கு குடும்பமே இல்லன்னு சொன்னே?" என்றான்.

நித்யா, "அண்ணா, நான் ஒரு ஆசிரமத்தில் வளர்ந்தேன் என்று சொன்னேன்ல. அது இவங்க ஆசிரமம் தான். இவங்க தான் என்னை சின்ன வயசிலிருந்து பார்த்துக்கிட்டாங்க, படிக்க வச்சாங்க.." என்றாள்.

சுரேன், "ஓ... அப்படியா? சரி அவங்க ஏன் நிச்சயத்திற்கு வரலை?" என்றான். நித்யா இதற்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் முழித்தாள். சுரேன், "என்ன நித்தி, அவங்களுக்கு எதுவும் முக்கியமான வேலையா?" எனக் கேட்டான்.

நித்தியா, "ஆமாண்ணா, அங்க இருக்கிற குழந்தைகளை விட்டுவிட்டு வர முடியாது. அவங்களை பார்த்துக்க ஆளுங்க இல்லை. அதனாலதான்..." என்றாள்.

சுரேன், "சரிமா... கல்யாணத்துக்கு கண்டிப்பா வரச் சொல்லு நான் அவங்கள பாக்கணும். உன்னை இவ்வளவு தூரம் நல்லபடியா  வளர்த்தவங்களுக்கு நாம் நன்றி சொல்ல வேண்டாமா?" என்றான்.

நித்யா, "ஆங்... சரிங்கண்ணா சொல்லிட்றேன்" என்றாள்.

சுரேன், "ஏம்மா இவ்வளவு சந்தேகமா சொல்ற? நீ வேணா போன் போட்டு கொடு. நான் அவங்க கிட்ட பேசுறேன்" என்றான்.

நித்யா பதறி, "இல்லைணா, நானே பேசுக்கிறேன். நான் சொன்னா கண்டிப்பா அவங்க  கேப்பாங்க" என்றாள். "சரிம்மா..." என்று அவன் சென்று விட்டான்.

பின் கல்யாணம் முடிந்தபிறகு நித்யா மனதில் ஒரு போராட்டமே நடந்து கொண்டு இருந்தது. திருமணம் முடிந்த பிறகு அவனுடன் ஒரே ரூமில் இருக்க வேண்டும். அவன் தன்னை நெருங்கினால் என்ன செய்வது என்று ஒரு படபடப்பு பயம் எல்லாம் அவளிடம் வந்து ஒட்டிக்கொண்டது.

மீராவிற்காக இவ்வளவு தூரம் வந்துவிட்ட தாயிற்று. ஆனால் க்ரிஷை எப்படி சமாளிப்பது? என்று அவளுக்கு தெரியவில்லை. ஆனால் அவள் பயந்தது போல க்ரிஷ் எதையும் செய்யவில்லை. அவளுக்கு கொஞ்சம் ஸ்பேஸ் கொடுத்தான். அது நித்யாவிற்கு பெரிய நிம்மதியை தந்தது.

ஆனால் அவ்வப்போது அவளை நெருங்கி அணைக்கும் போதும் கண்ணத்தில் முத்தமிடும் போதும் அவளுக்கு நெருப்பில் நிற்பது போன்ற உணர்வு ஏற்படும். கண்களை மூடிக்கொண்டு அதை சகித்துக் கொள்வாள். அவள் க்ரிஷை அவன் குடும்பத்திடம்  இருந்து தனியாக பிரிக்க வேண்டும் என நினைத்து பத்மா சமைத்த சாப்பாட்டில் உப்பையும் காரத்தையும் கலந்தாள்.

ஆனால் அவள் நினைத்தது போல எந்த பிரச்சினையும் ஏற்படவில்லை. க்ரிஷ் அதனை சமாளித்து விட்டான். வேறு என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்தாள். அப்போது தான் ராஜனுடைய அக்கா கோகிலா வந்தார். அவரை வைத்து ஏதாவது சண்டை இழுத்து விடலாம் என நினைத்தாள்.

ஆனால் அதற்கு அவசியம் இல்லாதது போல கோகிலாவே நித்யாவை வார்த்தைகளால் குத்திக் கிழித்து விட்டார். க்ரிஷ் வரும் சமயம் சோகமாக இருப்பது போல நடித்து, அனைத்தையும் அவனிடம் கூறி விட்டாள். க்ரிஷ் கோபமாக கேட்க சொல்ல அவளை தடுத்து குடும்பத்திற்குள் பிரச்சினை வரக்கூடாது என்று கூறி அவனின் மனதில் நிலைத்தாள்.

நித்யாவின் குறிக்கோள் ஒன்றுதான். க்ரிஷை அவன் குடும்பத்திடம் இருந்து பிரித்து தனியாக்க வேண்டும். ஆனால் நித்யாவின் மீது எந்த பழியும் விழக்கூடாது. அவன் அவள் மேல் பைத்தியம் ஆன பின்பு அவனை விட்டு பிரிந்து செல்ல வேண்டும்.

ஒருநாள் எதேச்சையாக கொட்டிய தண்ணீரை வைத்து பிரச்சனையாக நினைத்தவள், போனில் யாரோ அழைக்க வேண்டுமென்றே  தண்ணீரை துடைக்கும் முன் ராஜனை கீழே அழைத்தாள். அவரும் கீழே கொட்டிக் கிடந்த தண்ணீரை பார்க்காமல் காலை வைத்து விட நித்யாவின் பிளான் படி அவர் கீழே விழுந்துவிட்டார்.

நித்யா நினைத்தது போல கோகிலா அதை பெரிய பிரச்சனை ஆகி விட்டார். க்ரிஷூம்  அவருடன் சண்டை போடுவான். எப்படியும் இது பெரிய சண்டையாகிவிடும். க்ரிஷூடன் வீட்டை விட்டு வெளியேறி விடலாம் என நினைக்க அந்த நினைப்பும் நடக்காமல் போனது. கோகிலா சண்டை போட்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறிவிட்டார்.

இந்த சின்ன சண்டை எல்லாம் வேலைக்கு ஆகாது என நினைத்தவள் வேறு ஏதாவது பெரியதாக செய்யலாம் எனக் காத்திருந்தாள். அவள் நினைத்தது போலவே க்ரிஷின் மூலம் ஒரு வாய்ப்பு வந்தது. ஒரு கான்ஃபரன்ஸ் அட்டெண்ட் செய்ய ஊருக்கு செல்கிறான் என தகவல் வந்தது.

க்ரிஷ் இல்லாத சமயம் தான் தான் ஏதாவது செய்ய முடியும் என்று யோசித்தாள். ஆனால் அதை தடுக்கும் விதமாக க்ரிஷ் நித்யாவை தன்னுடன் மும்பைக்கு அழைத்தான். நித்யாவிற்கு இது அதிர்ச்சியாக இருந்தாலும் அதை வெளிய காட்டிக்காமல் தான் வருவதாக கூறி எப்படியாவது செல்லக்கூடாது. அவனை மட்டுமே அனுப்பி விட வேண்டும் என யோசித்தாள்.

அதன் பொருட்டே க்ரிஷிடம் கேட்டு நிறைய ஐஸ் கிரீம்களை வாங்கி சாப்பிட்டாள். அது மட்டும் உடல் வெப்பநிலையை அதிகரிக்காது என நினைத்தவள், அவன் உறங்கிய பிறகு இரவு நேரம் பாத்ரூம் சென்று ஷவரை திறந்து குளிர்ந்த நீருக்கு அடியில்யில் நின்றாள். அந்த இரவு நேரத்தில் குளிரில் பற்கள் தந்தி அடித்தது. தன் வந்த வேலையை முடிக்க வேண்டும் என்ற வைராக்கியத்தில் கைகளை கட்டிக்கொண்டு நின்றாள்.

மறுநாள் காலையில் அவள் நினைத்தது போலவே அவளுக்கு காய்ச்சல் வந்து விட காலையில் அதையே சாக்காக வைத்து மும்பைக்கு போகாமல் இருந்து விடலாம் என நினைக்க, நீ சொல்லாத மும்பைக்கு நான் மட்டும் எப்படி செல்வது நான் போகமாட்டேன் என்று வந்து நின்றான் க்ரிஷ்.

அவனை பேசி சம்மதிக்க வைத்து மும்பைக்கு அனுப்புவதற்கு போதும் போதும் என்றாகிவிட்டது நித்யாவிற்கு. க்ரிஷ் கிளம்பியதும் கடவுளே அவளுக்கு ஒரு வாய்ப்பு அமைத்துக் கொடுத்தார்.

சுமதியின் குழந்தைக்கு உடல்நலக் கோளாறு ஏற்பட்டுவிடக் அவருடன் பத்மாவதியும் மருத்துவமனைக்கு கிளம்பினார். அப்போது ராஜன்  குடித்திருந்ததால் அவர் செல்லவில்லை. 

அவர் போதையில் இருந்த சமயத்தில் தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்தியவள், அவர் மேல் பழியைப் போட நினைத்தாள். ராஜனுக்கு காபி கொண்டு சென்றவள் அதில் தூக்க மாத்திரையை கலந்து விட்டாள். அந்த காபி அருந்திய சிறிது நேரத்தில் உறங்கி விட்டார்.

அவரை கஷ்டப்பட்டு தனது ரூமிற்கு இழுத்து வந்தவள் கீழே அவரை போட்டுவிட்டு அங்கே இருந்த அனைத்து பொருட்களையும் போட்டு உடைத்தவள், தனது ஆடையையும் கசக்கி விட்டு தனது தலைமுடியை கலைத்து தனது பிளவ்ஸை தானே கிழித்தாள்.

பின் க்ரிஷ்க்கு  கால் செய்தவள், அழுவது  போல பேசிவிட்டு காலை கட் செய்தாள். க்ரிஷ் வரும் வரை காத்திருந்தாள். க்ரிஷ் வந்ததும் தனது நாடகத்தை ஆரம்பித்து சந்தேகம் வராதமாறு கச்சிதமாக நடித்ததால், அவளது நடிப்பை உண்மை என க்ரிஷ் நம்பி தனது தந்தையை திட்டி அவளை மருத்துவமனைக்கு அழைத்து சென்றான்.

க்ரிஷ் வீட்டிற்கு செல்லக்கூடாது என முடிவெடுத்தான். மறுநாள் பத்மாவதி வந்து பேசியதை நித்யா கேட்டுக் கொண்டுதான் இருந்தாள்.  க்ரிஷின் பதிலை கேட்டு நித்யா தான் வந்த வேலையை பாதி முடித்துவிட்டோம் என மனதில் நினைத்து சந்தோஷப்பட்டாள்.

அதன்பிறகு க்ரிஷ் நித்யாவை தன் கண்ணுக்குள் வைத்துப் பார்த்துக் கொண்டான்  அவளை எந்த வேலையும் செய்ய விடவில்லை. அவள் காலில் பட்ட சின்ன காயத்திற்கு எப்படி பதறி விட்டான். அவனது அந்தத் துடிப்பில் நித்யாவிற்கு தெரிந்துவிட்டது.

க்ரிஷால் நித்யா இல்லாமல் வாழ முடியாது என்று அறிந்து கொண்டாள். அதனால் தான் அவனின் வீட்டை விட்டு கிளம்பி விட்டாள்.

நித்யா மீராவிற்கு நடந்ததற்கு பழி வாங்கி விட்டோம். நமக்கு பிடிச்சவங்க நம்மளை விட்டுப் போனால் எவ்வளவு கஷ்டமா இருக்கும் என்று தெரியும் இப்போது அவனுக்கு என்று நினைத்தாள். அவள் நினைவுகளோடு சேர்ந்து ட்ரெயினும் வேகமாக நகர்ந்து கொண்டிருந்தது.

                                   கரைவாள்....

மக்களே! உங்களைடைய அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் விடை கிடைச்சிருக்கும்னு நம்புறேன். அப்படி ஏதாவது விட்டுப் போய்ருந்தா கமெண்ட்ல சொல்லுங்கப்பா... நான் விடை சொல்லிடுறேன்... 😍😍😍😍

 


ReplyQuote




Vani Prabakaran
(@vaniprabakaran)
Estimable Member Registered
Joined: 1 year ago
Posts: 136
29/09/2020 6:56 pm  

@aruna-murugan arumai arumai.. Nejama ethir parkavey illa Ranjani thaan Nithya nu... Sama sama.. One question thaan bakki krish ku meera va suthama gyabagam illaya.. Story sama interesting a poguthu.. Keep rocking 👍 


ReplyQuote
Janu Murugan
(@aruna-murugan)
Trusted Member Writer
Joined: 5 months ago
Posts: 72
30/09/2020 3:01 am  
  1. @vaniprabakaran Thank you ma.. Meera pathi unmai inemel solluven ma

ReplyQuote



Page 5 / 10




Share: