Breaking News

உங்கள் படைப்புகளை சகாப்தத்தில் பதிவிட விரும்பினால் sahaptham@gmail.com என்கிற மெயில் ஐடிக்கு தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

Forum

Notifications
Clear all

துருயேறிய இரும்புகள் அத்தியாயங்கள் 28_29_30  

Page 1 / 2
  RSS

Kiruba Jp
(@kirubajp)
Eminent Member Writer
Joined: 9 months ago
Posts: 22
13/07/2020 12:46 pm  

ஹாய் ப்ரண்ட்ஸ் 😍😍😍

லேட் போஸ்ட் அதனால மூன்று அத்தியாயங்கள் போட்டுருக்கன் படிங்க கமெண்ட் பண்ணுங்க.

Almost climax நெருங்கியாச்சி இந்த கதை புதுசா படிக்கிறவங்க தயவுசெய்து முதல்ல இருந்து படிங்க நடுவுல படிச்சா புரியாது நான் திரும்ப சொல்றேன் ஒவ்வொரு பக்கமும் வரியும் டிவிஸ்ட் இருக்கு நிறுத்தி நிதானமாக படிச்சா புரியும் இல்ல குழப்பும் சோ கவனம் நீங்க கவனமா படிச்சா தான் கிளைமாக்ஸ் புரியும் இல்ல அதுவும் புரியாது.

Reader mind voice : எத்தனை குழப்பம் 🙄🙄

Me: ரொம்ப குழம்புதா எனக்கும் தான்😂🤣

அடுத்த அத்தியாயங்களோட வரேன்

👋👋👋👋👋👋👋👋👋

வேல் வந்து விளையாடும் பூமி முழு கிராமத்து நாவல் கீழ போஸ்ட் பண்ணிருக்கன் கிராமத்து கதையில டிவிஸ்ட் வேணும் திரில் வேணும்னு நினைக்கிற வங்க அத டவுன்லோட் பண்ணி படிங்க link my fb pagela இருக்கு✌️👇👇

நன்றி

அத்தியாயம் 28

நேரம் கடந்தது ஈசன் நினைவுகள் மெல்லமாய் திரும்பியது. தலைக்கு பின்னால் வலி இருந்தது, கண்களை திறந்தான். மங்கலான அறை வெளிச்சம் நன்றாக கண்களை திறந்து தனாவை தேடினான், தனா அங்கில்லை.

இந்திரா “தனா…தனா..“ என்று சத்தம் போட்டாள். மெல்ல நினைவு திரும்பியவளை தோள்களை உலுக்கினாள்.

“சொல்லுங்க இந்திரா..“

“சொல்லுங்கவா..இப்போ வரைக்கும் நான் சொன்னது எதுவுமே உன் காதுல விழவே இல்லையா..“

“இல்ல நான் எனக்கு…“

“என்வீட்டுல ஏதோ பில்லி சூனியம் இருக்கும் போல யாரு வந்தாலும் ஸ்டன் ஆகிடுறாங்க.“

தனா வராத சிரிப்பை வரவழைத்துக்கொண்டு சிரிந்தாள்.

“நான் எவ்வளவு முக்கியமான விஷயம் சொன்னேன்.“

“அய்யோ ஸாரி இந்திரா திரும்ப சொல்லேன்..“

இந்திரா தனாவை விசித்திரமாக பார்த்தாள்.

தனா வீட்டை விட்டு வாசலுக்கு வந்தாள். வெளியே நின்று கொண்டிருந்த வாட்ச்மேனிடம் வந்தாள். “அண்ணன் எனக்கு முக்கியமான வேலை இருக்கு முத்துவுக்கும் உடம்பு முடியாம போயிட்டா நான் மேடம் கிட்ட சொல்லிட்டேன் அவங்க பார்த்துகுறன்னு சொன்னாங்க. இருந்தாலும் நீங்க அடிக்கடி போய் பார்த்துக்கோங்க“

“சரிமா..சரிமா..இப்போ சார் வந்துடுவாங்க. நான் போன் பண்ணி சொன்னேன், ஒருமணி நேரத்துக்கு முன்னாடியே அவரு ஏர்போர்டுல தான் இருக்கன்னு சொன்னாரு அனேகமா இன்னெரம்...“

அவன் சொல்லும் போதே தெரு முனையில் கார் ஒன்று வரும் சத்தம் கேட்டது.

“சார் தான் போல..“

“சரி அண்ணன் நான் கிளம்புறேன்.“

“சரிமா..“

அவள் நகர்ந்து செல்ல கார் காம்பவுண்டுக்குள் நுழைந்தது. ராஜ் தனாவை பின் பக்கம் பார்த்தான் வாட்ச்மேனிடம் காரை நிறுத்தி கேட்க “அது மேடம் ப்ரண்டு சார்..“ என்றான்.

முத்துவும் சாகித்தியனும் ஒரு ரெஸ்டாரண்டில் அமர்ந்திருந்தனர்.

“என்னாச்சு ஏன் பாதியில வந்துட்ட“
முத்து இவ்வளவு நேரம் கட்டுபடுத்தி வைத்திருந்த கண்ணீர் பீய்ச்சி கொண்டு கொட்டியது. “நான் யாரையெல்லாம் நம்புறனோ அவங்க எல்லாம் துரோகிங்களா தான் இருக்காங்க..“

சாகித்தியனுக்கு புரியவில்லை. ஒரு வேளை நம்மை தான் சொல்கிறாளோ என்று மனது பதறியது, இதற்குமேல் மறைக்காமல் அவளிடம் உண்மையை சொல்லவேண்டும் என்று நினைத்தான்.

“யாரு..யாரு..துரோகம் செஞ்சா..“

“இந்திரா..“

“இந்திராவா…உங்க மேடமா..என்ன..செஞ்சாங்க..“

“என் வாழ்க்கையில நடந்த எல்லா சோதனைக்கும் அவ தான் காரணம்.“
முத்து இப்படி பேசுவது சாகித்தியனுக்கு அச்சத்தை கொடுத்தது. அவன் குறுக்கே பேசவில்லை.

“என் தங்கச்சிய இழந்தேன்..என் குழந்தைய இழந்தேன் எல்லாமே அவளால தான்.“

“உனக்கு பைத்தியமா அவங்க எப்படி காரணம் ஆக முடியும்..“

“எனக்கு நடந்த ஆக்ஸிடன்ட் அவ பண்ணுனது தான்..“

“நீ தப்பா புரிஞ்சிகிட்டு இருக்க?? கண்டிப்பா அவங்க கிடையாது.“

முத்து உற்று சாகித்தியனை பார்த்தாள்.

“உங்களுக்கு தெரியாது சாகித்தியன் எல்லாத்துக்குமே அவ..“ முத்து முடிப்பதற்குள்ளாகவே.

“உனக்கு தான் தெரியாது, இந்திரா முழுக்காரணம் கிடையாது. வேற ஆள் தான் முழு காரணம். அது…“

“எனக்கு நடந்த ஆக்ஸிடன்ட் உனக்கு எப்படி தெரியும்..“

“நான் சொல்றேன் முத்து..“

“அப்போ நீயும் அவனுங்கள்ல ஒருத்தனா.. நீயா வந்து என்னை காதலிக்கிறன்னு சொன்னப்பவே தெரியும் நீ அவங்கள்ல ஒருத்தன் தான்..“

“இல்லமா.. நீ உட்காரு..கத்தாத இது பொதுஇடம்..“

“இல்ல.. நீ தான்..“

அவள் கத்திக்கொண்டே எழுந்து ரெஸ்டாரண்டை விட்டு வெளியே போனாள் எல்லாரும் இவர்களையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். சாகித்தியனும் மெல்ல எழுந்து வெளியில் வந்த போது முத்து அங்கு இல்லை.

சாகித்தியன் சட்டை பையில் கிடந்த செல்போன் வைப்ரேஷன் ஆனது. எடுத்து டிஸ்பிலேவை பார்த்தான் ‘தனா‘.

அத்தியாயம் 29

ராஜ் வீட்டிற்குள் வந்து இந்திராவை பார்த்தான் அவள் உறங்கி கொண்டிருந்தாள். அவளை டிஸ்டப் செய்ய மனம் இல்லாமல் தன் அறைக்கு சென்றான். அவன் தலைக்கு பின்னால் வலியாக இருப்பது போல இருந்தது, பிளைட்டில் வந்த டயடுனஸ் என்று குளியல் அறைக்கு சென்று குளித்துவிட்டு மேசை டிராயரில் இருந்த மாத்திரையை எடுத்து போட்டுக்கொண்டான்.

மெத்தையில் கிடந்த செல்போன் உயிர்த்து சிணுங்கியது.

“என்ன வீட்டுக்கு வந்துட்டியா…“

“வந்துட்டேன்..இந்திராவுக்கு ஏதும் பிரச்சனை இல்லையே..“

“ஒன்னும் இல்ல நீ எதுவும் குழம்பாத.. பெங்களுர் போனியே டாக்டர் என்ன சொன்னாரு..“

“ஒன்னும் இல்ல சீக்கிரமே எல்லாம் சரிஆகிடும்னு சொன்னாரு..“

“சரி நான் அவர்கிட்ட பேசிக்கிறேன். நீ ரெஸ்ட் எடு..“ திலிப் போனை வைத்ததும் ராஜ் கட்டிலில் சாய்ந்தான்.

திலிப் விஸ்கி பாட்டிலில் இருந்த விஸ்கியை கிளாஸில் ஊற்றி ஐஸ்கட்டிகளை மிதக்கவிட்டு ஒரு ஸ்வீப் இழுத்தான். தன் மொபைலை எடுத்து யாருக்கோ கால் செய்தான்.

“சொல்லுங்க திலிப்..“

“ஹவ் ஆர் யூ மிஸ்டர் ஸ்ரீதர்..“

“யா..பைன் நீங்க வருவிங்கன்னு பார்த்தேன் ஆனா ராஜ் மட்டும் வந்திருந்தாரு எனக்கு சாக் ஆகிட்டு..“

“நான் தான் சார் அவன் எல்லாம் தெரிஞ்சிக்கட்டும்னு அனுப்புனேன்.“

“ஓ.கே. பட் அது கொஞ்சம் ரிஸ்க் தான். இன்னும் கொஞ்ச நாள் அவரு நம்மோட அப்சர்வேஷன்ல தான் இருக்கனும்.. அதோட நம்ம இந்திராவுக்கு டிரிட்மெண்ட் கொடுக்குறதா சொல்லி இருக்கோம் இந்திராவுக்காக வரதா நினைச்சி தான் வந்தாரு எப்படியோ மாஸ்டர் செக்கப் செஞ்சிக்கங்கன்னு அப்படி இப்படினு சாமாளிச்சிட்டன் ஃபேக் ரிப்போர்ட் இந்திராவோடது ஒன்னும் கொடுத்து அனுப்பிட்டன்“

“ரொம்ப தேங்க்ஸ் சார்...கண்டிப்பா நான் எதுக்காவும் என்னோட ப்ரண்ட இழக்கவே மாட்டேன் சார்.. அவனோட இல்லுசன் கொஞ்சம் அதிகம் ஆகியிருக்கே அத பத்தி..“

“விடுங்க திலிப் நம்ம ஒரு பறவைய உருவாக்கியிருக்கோம், அந்த பறவைகிட்ட இப்படி இப்படி நடந்ததுன்னும் நீ ஒரு பறவைன்னும் சொல்லிருக்கோம் அப்போ அந்த பறவை எல்லாத்தையும் இப்படி நடந்து இருக்கும்னு கற்பனை பண்ணும் போது அதுக்கு நிறைய கற்பனை பாத்திரங்கள் தோன்றும் தான்.“

“டாக்டர் அவன் ரொம்ப எக்ஸ்டாடுனரியா பண்றான் சஞ்சய் வந்ததாவும் இந்திரா பார்த்ததாவும் இவன் சுட்டதாவும் புதைச்சதாவும் எனக்கு போன் பண்ணி வரசொல்லி பெரிய கூத்தே கட்டிட்டான். நானும் அவனுக்கு ஏத்த மாதிரி நடிக்க வேண்டியதா போச்சு என்னோட ஹாஸ்பிட்டல் கம்பவுண்டர வச்சி நான் எப்படியோ மேனேஜ் பண்ணிட்டேன்.“

“திலிப் சஞ்சய் எப்பவோ இறந்துட்டான் ஆனா ராஜ் பொறுத்த வரைக்கும் நீ உயிர் கொடுத்து வச்சிருந்த. ஆனா இப்போ ராஜ் சஞ்சய தான் தான் கொன்னோம்னு நினைக்கிறாரு. இந்த மூளையில சுரக்குற ஏகப்பட்ட ஹார்மேன் நல்லதும் செய்யும் கெட்டதும் செய்யும் என்ன பொருத்தவரைக்கும் ராஜ்க்கு அது நன்மை செஞ்சிடுச்சி. அவரோட புதிர்கள அவரே ஓன் விடைய வச்சி சால்வ் பண்ணிக்கிறாரு. இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல பழைய ராஜ நீங்க பார்க்கப்போறிங்க.“

“நான் உங்கள நம்பியிருக்கேன் டாக்டர். நீங்க எவ்வளவு உலக நாடுகள்ல மருத்துவம் பார்த்துருக்கிங்க ஒரு ஜீனியஸ் என்னோட ராஜ் மீண்டும் எனக்கு கிடைக்க முழு காரணம் நீங்க தான்“

“டோன்ட்வரி திலிப். அப்பறம் ஒரு இம்பார்ட்டன்ட் மேட்டர். நீங்க அந்த முத்து, அப்பறம் பிரஸ்ல வந்து விசாரிச்சதா சொன்ன அந்த பையன் இவங்கள ஜாக்கிரதையா பார்த்துக்கோங்க. ராஜினால் கண்டிப்பா அவங்க உயிருக்கு ஆபத்து வரும்.“

“டாக்டர்…“

“யெஸ் திலிப்... இப்போ இந்திரா ஆக்ஸிடண்ட் பண்ணுன உண்மை தெரிஞ்சது முத்துக்கு, ரிப்போர்டருக்கும். ரிப்போர்ட்டர் தன்னை விசாரிக்க வந்த பையன பத்தி ராஜ்கிட்ட சொல்லிருக்கான், அவன் யாருன்னு உங்களுக்கும் தெரியலை அப்போவிசாரிக்க வந்த பையனுக்கும் உண்மை தெரிஞ்சிடும்னு நினைப்பாரு ராஜ், சரியா..“

“நான் பெரிய தப்பு பண்ணிட்டேன் அந்த ரிப்போர்டர ராஜிக்கு அறிமுகபடுத்தியிருக்கவே கூடாது. அந்த சூழ்நிலையில ராஜ் தெரிஞ்சிக்க வேண்டியதா போச்சு. ராஜ் கிட்ட முத்துவ பத்தி சொன்னது கூட ஸ்டாங்க அவனுக்குள்ள எல்லாத்தையும் விதைக்கனும்னு தான் சொன்னேன். இப்போ எல்லாமே பிரச்சனையா வந்து நிற்குது.“

“நான் அப்பவே சொன்னேன் ரொம்ப அவருக்கு திணிக்க வேண்டாம்னு.“

“டாக்டர் இந்திரா லைப்ல நிறைய கஷ்ட பட்டவ. சொல்ல போனா ராஜிக்கு முன்னாடியே இந்திராவ எனக்கு தெரியும் எல்லாமே இந்திராவ விட்டு போனப்போ அவ கற்பு வரைக்கும், ராஜ் மட்டும் தான் எல்லாமா இருந்தான். இந்திரா இப்போ நார்மலா இருக்கவே ராஜ் மட்டும் தான் காரணம். நான் இந்திராவோட பேமிலி டாக்டர் மட்டும் இல்ல இந்திராவுக்கு கார்டியன் கூட,நான் கார்டியனா தான் என்னோட கடமைய செஞ்சேன். ராஜ் இந்திராக்கூட தான் இருக்கனும். ராஜ் இல்லனா இந்திரா என்ன ஆவான்னே சொல்ல முடியாது. நான் ராஜிக்காவும் இந்திராவுக்காகவும் எந்த லெவளுக்கு வேணும்னாலும் போவேன்.“

“எனக்கு தெரியாதா திலிப் இந்திரா உங்களுக்கு எவ்வளவு முக்கியம்னு. அவங்க அப்பா இறந்த போது இந்திராவுக்கு எல்லாமாவும் நீங்க தான் இருந்திங்க. ராஜை இந்திரா கூட பழக வச்சதே நீங்க தான். நீங்க நினைச்சமாதிரியே எல்லாம் சரியா தான் போனுச்சி ராஜிக்கும் புது வாழ்க்கை கிடைச்சது இந்திராவுக்கும் புது ரிலேசன் சிப் கிடைச்சது. எல்லாமே அந்த சஞ்சய் ராஸ்கல் தான் கெடுத்துவிட்டான். இந்திராகிட்ட நல்லவனா நடிச்சி அவங்கள ஏமாத்தி அப்யூஸ் பண்ணி போதைக்கு அடிமையாக்கி அவங்க மனநலம் பாதிச்ச அளவுக்கு போயிட்டாங்க.“

“அதனால தான் அந்த சஞ்சய் நாய என் கையாலையே கொன்னேன். அவன் சாக வேண்டியவன் டாக்டர், சாக வேண்டியவன்..“

“டோன்ட் எமோஸ்னல் திலிப்.. நமக்கு இனிமே தான் நிறைய பிரச்சனைகள் இருக்கு எல்லாதையும் தாண்டி வரனும்..“

“யெஸ்..இனிமே தான் ஆரம்பம் கிளைமக்ஸ் எப்படி இருக்கும்னு அந்த கடவுள் தான் முடிவு பண்ணனும்.“

அத்தியாயம் 30

“சொல்லுங்க தனா..“

“முத்துவ பார்த்திங்களா..“

“இங்க தான் இருந்தாங்க ஆனா இப்போ இல்ல..“

“எங்க??“

“அவங்க தப்பா நினைச்சிட்டு இருக்காங்க தனக்கு நடந்த எல்லாத்துக்கும் காரணம் இந்திரான்னு.“

“நானும் பார்த்தேன் கார பார்த்ததும் முத்து முகம் மாறிடுச்சி. நான் ஒன்னு சொல்றேன் நடந்த எல்லாத்துக்கும் இந்திரா கூட காரணமா இருக்கலாம் இல்லையா“

“கண்டிப்பா இல்ல நான் நேர்ல பார்த்தவன் எல்லாத்துக்கும் காரணம்??“

“யாரு??“

“நான் சொல்றேன் நான் நிறைய உண்மைகள் கண்டுப்பிடிக்க வேண்டியது இருக்கு.“

“சாகித்தியன் நான் ஒன்னு கேட்கவா முத்துகூட வந்த அந்த நபர் அதான் அந்த ஆக்ஸிடண்டுல இறந்தாருன்னு சொன்னிங்களே அவரு யாருன்னு தெரியுமா“

“அது பெரிய ஆக்ஸிடன்ட் ஆனா எதுவுமே வெளிய வரல எல்லாத்துக்கும் பணம் தான் காரணம் இந்திரா செஞ்ச தப்பு அது தான்.“

“நீங்க அங்க இருந்திங்க தானே..“

“தனா அங்க இருந்த எல்லாருமே இந்திராவுக்கு தெரிஞ்சவங்க போலிஸ் டாக்டர் எல்லாரும். அந்த இறந்த ஆள் யாருன்னே தெரியல நான் பார்த்தது முத்துவ மட்டும் தான் நான் சவாரி முடிச்சி வந்தப்ப தான் அந்த ஆக்ஸிடண்ட் நடந்தது. நான் ரொம்ப கிட்ட பார்த்தேன் பைக் குறுக்க போனப்போ இந்திராவோட கார் பேலன்ஸ் தவறி முத்து வந்த பைக் மேல மோதிடுச்சி. நல்ல வேகத்துல மோதுனதால அந்த பைக்ல இருந்த ஆள் தூக்கி வேகமா அந்த கார் கண்ணாடிலயே மோதி கிடந்தான். நான் வேகமா போய் பார்த்தப்போ முத்து கொஞ்சம் தள்ளி ரொம்ப சொல்ல முடியாத கொடூர நிலையில கிடந்தாங்க நான் அவங்க கிட்ட போக அதுக்குள்ள அங்க போலிஸ் டாக்டர்ஸ் எல்லாம் வந்தாங்க என்ன அப்பறபடுத்துறதுலயே இருந்தாங்க எனக்கு வேற வழி இல்லாம கிளம்பிட்டேன். எனக்குள்ள முழுக்க இருந்தது முத்து மட்டும் தான் அந்த குழந்தை அந்த சாலையில அப்படியே..“

சொல்லும் போதே சாகித்தியன் தொண்டை குழி அடைத்தது.
சாகித்தியன் கண்கலங்கினான்.

“கவலைபடாதிங்க சாகித்தியன்.. முத்து உங்கள புரிஞ்சிப்பாங்க..“

“நானும் அந்த நம்பிக்கையில தான் இருக்கேன்.“

“ஆக்ஸிடன்ட் நடந்த அங்க எதும் சிசிடிவி கேமரா இருக்குமா சாகித்தியன்.“

“என்ன தனா இப்படி ஒரு விபத்து நடந்ததையே மறைச்சிட்டாங்க. ஒரு வருஷம் முடிஞ்சிடுச்சி அங்க கேமரா இருந்தா அத விட்டு வைக்கவா போறாங்க..“

“அவங்க ஏன் இத மறைக்கனும் நினைக்கிறாங்க??"

"மேபீ...இந்திரா மேல கேஸ் வரும்னு நினைச்சு இருப்பாங்க"

"ஓ..சரி சாகித்தியன் நான் கட் பண்றேன்.“

“தனா ஒரு நிமிஷம் நான் சொன்னேன் இல்லையா இந்திராவுக்கு எந்த அடியும் படல ஆனா இந்திராகூட இருந்தவருக்கு பயங்கர அடி பட்டு இருந்தது. மொத்தம் அங்க மூனு பேரு இல்ல நாலு பேரு..“
“வாட்…“

ராஜ் நன்றாக உறங்கி கொண்டிருந்தான். சோபாவில் கிடந்த இந்திரா கண்களை மூடி கிடந்தாள். திடீரென்று கண்களை திறந்தாள், அந்த நீல நிற பளிங்கு கண்கள் பளிச்சிட்டது. எழுந்து அமர்ந்து ராஜ் அறையை நோக்கி நடந்தாள். கதவை திறந்து உள்ளே சென்றாள். ராஜ் அசந்து உறங்கி கொண்டிருந்தான்.
மெல்லமாக அருகே சென்று அவனை உற்று பார்த்தாள். பழைய நினைவுகள் புரள, தனக்காக ராஜ் எத்தனை கஷ்ட பட்டான். எல்லாவற்றையும் இழந்து தான் தான் கதி என்று கிடந்தான், அவன் பேச்சை கேட்காமல் நான் செய்த சில காரியங்கள் இருவரின் வாழ்க்கையே திருப்பி போட்டு விட்டதே ராஜ் நான் தப்பு செஞ்சிட்டேன் என்ன மன்னிச்சிடு….என்ன மன்னிச்சிடு.. கண்கள் கலங்க இரண்டு கையால் முகத்தை துடைத்தாள். அவன் அருகிலேயே அமர்ந்தாள். அவன் போனை எடுத்து திலிப் நம்பரை தட்டினாள்.

“இந்திரா…“

“என்ன நடக்குது இங்க, என்ன நடக்குது எல்லாம் முடிஞ்சிட்டு எல்லாமே…“

“இல்ல இந்திரா நீ டென்ஷன் ஆகாத நான் கண்டிப்பா எல்லாத்தையும் சரி செய்வேன்..“

“இல்ல திலிப் நான் உயிரோட இருக்கவே கூடாது..நான் உயிரோட இருக்கவே கூடாது நான் நிறைய தப்பு செஞ்சிட்டேன்.“

“இல்ல…“

“நான் ஏன் சாகனும் எனக்கு ராஜ் வேணும்…என்னால அவன் இல்லாம இருக்க முடியாது…கொல்லனும்..எல்லாரையும் கொல்லனும்…"


Kiruba Jp
(@kirubajp)
Eminent Member Writer
Joined: 9 months ago
Posts: 22
22/07/2020 8:05 am  

Hai friends😍😍😍

துருயேறிய இரும்புகள் அத்தியாயம் 31,32,33 பதிவிட்டு உள்ளேன்.

எதிர்பாராத திருப்பங்களில் போய் கொண்டிருக்கிறது கதை நீங்களும் இணைந்து கொள்ளுங்கள் கதையுடன்.

நிறைய நிறலய திருப்பங்கள் காத்திருக்கிறது தொடர்ந்து படியுங்கள் உங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள் அது என்னை இன்னும் ஊக்குவிக்கும்😍😍

அத்தியாயம் 31

காலை பொழுது பொல பொலவென புணர்ந்துக்கொண்டிருந்தது. திலிப்பு, ராஜை அழைத்துக்கொண்டு கல்யாண வேலைகளை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். திலிப் மனதில் நேற்று இந்திரா பேசிய வார்த்தைகள் ஓடிக்கொண்டே இருந்தது. திலிப் இந்திராவுக்கு ஆறுதலாக பேசியதும் தான் அவள் கொஞ்சம் அமைதியானாள். கல்யாணம் முடிந்துவிட்டால் எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்று திலிப் சமாதானம் செய்து வைத்துள்ளான். இவன் எண்ணங்கள் ஊடே காரும் ஓட்டிக்கொண்டிருந்தான்.
ராஜை ஒரு ரெஸ்டாரண்ட் வாசலில் இறக்கிவிட்டான்.

“ராஜ் நீ உள்ள போய் காபி சாப்பிடு நான் டேங் பில் பண்ணிட்டு வரேன்.“

ராஜிம் இறங்கி கொண்டான் அந்த ரெஸ்டாரண்ட் பிளாக் அன்ட் பெப்பர்.
உள்ளே சென்று ஒரு இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டான். ஒன்று இரண்டு பேர் அங்கங்கு அமர்ந்து காபியையும் டிபனையும் சுவைத்துக்கொண்டிருந்தனர்.
ராஜை நெருங்கி ஒருத்தன் வந்து “ஆர்டர் பிளீஸ் சார்..“ என்று மெனு கார்டை எடுத்து முன் வைத்தான்.

“ஒன் சான் விச் அண்ட் கோல்ட் காபி..“ என்றான்.

தனாவிடம் ஆர்டர் போனது. தனாவும் பிரிப்பர் பண்ணி கொடுத்தாள் ராஜ் டேபிளுக்கு அவன் ஆர்டர் செய்த மெனு வந்தது.

அவன் சான்ட் விச்சை எடுத்து சாஸ்சில் முக்கி ஒரு கடி கடித்தான் நீண்ட முடி அவன் வாயில் தட்டுப்பட்டது. சாண்ட் விச்சை அப்படியே துப்பினான், எழுந்து கத்தினான் பதறி அருகில் ஓடி வந்த பேரர் “சார் எனி ப்ராப்ளம்..“

“வாட்ஸ் திஸ்..“கையில் இருந்த முடியை தூக்கி காட்டினான்.

“சார் ஹர்..“

“அது தெரியுது இது தான் உங்க ரெஸ்டாரண்ட் லட்சணமா அருவறுப்பா இருக்கு. உங்க ஓனர் எங்க இத செஞ்ச குக் எங்க கூப்பிடுங்க..“ என்று கத்தினான்.

சத்தம் கேட்டு தனா கிட்சனிலிருந்து கதவை திறந்து வெளியே வந்தாள். ராஜ் திரும்பி நின்று கத்திக்கொண்டிருந்தான். தனா பின்னால் சென்று “எஸ் கியூஸ் மீ...“ குரல் வந்த பக்கம் திரும்பினான். தனா எதிரே செப் உடையில் இருந்தாள். சுருட்டி முடிந்த கூந்தல், ஆயிரம் கதைகள் சொல்லும் விழிகள், தேனில் நனைந்த இதழ்கள், அவன் உயரத்தில் கனிசமாக இவளின் உயரம் எதிரே நின்றவளை விழியை அசைக்காமல் பார்த்தான். அவளும் அப்படி தான் ஏதோ ஏற்கனவே பழகிய ஒரு ஆள் போல் இருந்தது அவனை பார்க்க.

இருவரின் பார்வையும் நகராமல் இருக்க பேரர் அருகே வந்து “மேடம் சாண்ட் விச்ல முடி இருக்கதா சொல்றாரு.“

உயிர்த்து கொண்டார்கள்.

மீண்டும் தனாவிடம் ராஜ் கத்தினான்.

“ஸாரி சார் நாங்க ரொம்ப கிளினா தான் செய்யுறோம்.“

“தெரியுது உங்க கிளினிங் லட்சணம்.“
அதே வேளையில் கொஞ்சம் தள்ளி இருந்த டேபிளில் ஒரு பெண் கைக்குழந்தையுடன் அமர்ந்திருந்தாள். எழுந்து வந்தாள் “ராஜ் வாட் ஹாப்பன்..“

“கூ வார் யூ..“

“ராஜ் ஐ அம் ஜெனி..“

“ஐ டோன்ட் நோ..“ இங்கு நடப்பது எதுவுமே தனாவுக்கு புரியவே இல்லை.
“ஸாரி சார் பிளீஸ் நான் உங்களுக்கு புதுசா சாண்ட் விச் கொண்டு வரேன்.
பிளீஸ் காம்..“ தனா நடுவே அமைதிப்படுத்தினாள் ராஜை. அவனால் அதற்கு மேலும் அவளுடம் சண்டை போடுவதற்கு மனம் இல்லை. ஏதோ ஒன்று தடுத்துக்கொண்டே இருந்தது. தனா பேரரிடம் புதுசா கொண்டு வாங்க நானே சர்வ் பண்றேன்.“ என்றவள் ராஜ் அருகையே நின்று கொண்டாள்.
இன்னொருவனை கூப்பிட்டு அங்கிருந்ததை கிளின் பண்ண சொன்னாள்.

இப்போது அங்கிருந்த இன்னொரு பெண் ராஜ் அருகே வந்து அமர்ந்தாள்.

‘‘நிஜமாவே நான் யாருன்னு தெரியலையா இல்ல அவாய்ட் பண்றிங்களா. நான் உங்களுக்கு செஞ்ச துரோகத்தால..“

ராஜிக்கு எதுவுமே புரியவில்லை.

“இல்ல நிஜமா நீங்க யாருன்னு தெரியலை.“

“நான் தான் உங்க எக்ஸ் ஓய்ப்…“
ராஜ் நெற்றி பொட்டில் கைவைத்து நெருடினான்.

அருகில் நின்ற தனாவிற்கு ஆச்சரியம் இவன் என்ன தன் முன்னால் மனைவியை கூட தெரியாமல் இருக்கிறான்.

“ஸாரி சின்ன ஆக்ஸிடண்ல எல்லாம் மறந்துட்டு..ஸாரி..“

“இட்ஸ் ஓ.கே. ராஜ் இது என்னோட பையன் இவனுக்கு உங்க பேரு தான் வச்சிருக்கேன். யூ ஆர் கிரேட் பர்சன் நான் தான் உங்கள புரிஞ்சிக்காம உங்கள கேவலபடுத்திட்டு வீட்ட விட்டு ஓடி வந்துட்டேன்.“

“பழசு எதுக்கு வேண்டாமே..“
இருவரின் உரையாடல் இடையே சான்ட் விச் வந்தது. அதை தனாவே ராஜ் அருகே நின்று வைத்தாள்.

“ஜெனி மே யூ வாண்ட்..“

“நோ.. நான் கிளம்புறேன் டைம் ஆகிட்டு டேக் கேர்…“

“பை..பை..“ தலையை அசைத்துவிட்டு சான்ட் விச்சை சுவைத்தான். தனாவிற்கு ஏதோ அவனையே பார்த்துக்கொண்டு இருக்க வேண்டும் போல தோன்றியது பார்த்துக்கொண்டு நின்றாள்.

அத்தியாயம் 32

திலிப் டேங் பில் பண்ணி கொண்டு ரெஸ்டாரண்ட் பக்கம் வந்துக்கொண்டிருக்கும் போது, காரின் இருக்கையில் கிடந்த திலிப் மொபைல் தூக்கம் களைந்த குழைந்தையை போல சிணுங்கியது. எடுத்து பார்த்தான் ஸ்கீரினில் ரிப்போட்டர் சரவணன் என்று மின்னியது. ரிசிவ் செய்து காதுக்கு ஒற்றினான்.

“சொல்லு சரவணன்..“

“சார் என்னை விசாரிக்க வந்த பையன் எனக்கு எதிர்ல தான் இருக்கான்.“

“டேய் ஏற்கனவே பைக் நம்பர் கொடுத்த அது ஃபேக். இப்போ வேற எவனையும் பார்த்துட்டு அவன் தான்னு சொல்றியா..“

“சார் நான் சத்தியம் பண்ணி சொல்றேன் நீங்க கோயம்பேடு வாங்க அவன கையும் காலுமா பிடிச்சிடலாம்.“

“உடனே வரேன் நீ பாலோ பண்ணு…“
இணைப்பு துண்டிக்கப்பட்டது. திலிப் காரை திருப்பிக்கொண்டு கோயம்பேடு பக்கம் பறந்தான்.

அடுத்த அறைமணி நேரத்தில் கோயம்பேடு வந்தான்.  காரை பார்க் செய்து விட்டு சரவணனுக்கு கால் செய்தான்.

அவனும் அவன் இருக்கும் இடத்தை சொல்லி அங்கே வர சொன்னான். பலத்த கூட்டம் கோயம்பேடே சே..சே என்று கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது. உள்ளே பூந்தான் கத்தரிக்காய் பேரம் வெண்டைக்காய் பேரம். ஒரு பெண் பேச முடியவே முடியாதுமா எங்களுக்கு இதுல ஒரு ரூபாய் தான் லாபம் அத விட முடியாதுமா என்று கடைகார அம்மா வாய் கொடுக்க வாக்குவாதங்களுக்கு நடுவே நகர்ந்து கொண்டிருந்தான். அங்கங்கு நின்ற சில தெரு நாய்கள் இவனை பார்த்து உர்..உர் என்பன போல் சத்தம் கொடுத்தன. அழுகிய காய்கறிகள் கொட்டபட்ட இடத்தில் ஒரு வித நாற்றமும் அதன் மேலே ஈக்களும் மொய்த்துக்கொண்டிருந்தன. பை பையாக காய்கறிகளை வாங்கிகொண்டு போன கூட்டம் வழுவாக திலிப்பை மோதி விட்டு வேறு சென்று கொண்டிருந்தது. எல்லாவற்றையும் கடந்து சரவணன் அருகே வந்தான்.

அது ஒரு டீக்கடை வாசல் “யாரு??“ என்றான் திலிப்.

சரவணன் டீக்கடை பக்கமாக கையை நீட்டினான்.

டீக்கடை பெஞ்சில் சாகித்தியனும், நேவிதனும் அமர்ந்து டீயை சுவைத்துக்கொண்டிருந்தனர்.
“இவ்வளவு காய்கறியை கொண்டுக்கிட்டு எப்படி பைக்ல போவிங்க..“

“நானும் அதான் யோசிச்சிட்டு இருந்தேன், ஆட்டோ பிடிக்க தான் நினைச்சேன் ஆனா நீங்களே வந்துட்டிங்க“

“அது தான் நான்…“

“நான் பைக்ல உங்கள பாலோ பண்றேன் நீங்க ஆட்டோல காய்கறிய கொண்டுட்டு முன்னாடி போங்க..“

“சரி நீங்க டீய சாப்பிடுங்க..“

திலிப் கண்ணில் சாகித்தியனே முதலில் பட்டான்.

“இவனா..இவன் தான் அன்னைக்கு ஆக்ஸிடண்ட் நடந்த இடத்துல இருந்தது…“ யோசித்துக்கொண்டே “கன்பார்ம் தானே..அந்த வெள்ளை சட்டையா“

“சார் அந்த வெள்ளை சட்டை இல்ல.. பக்கத்துல இருக்க ப்ளாக் சட்டை..“

திலிப் இப்போது தான் நேவிதனை பார்த்தான். புது முகம், யார் இவன் இவனுக்கு அவனுக்கும் என்ன சம்பந்தம் ரெண்டு பேரும் ஒன்னா இருக்கானுங்க இரண்டு பேரும் கூட்டா இருப்பானுங்களோ.. என்றெல்லாம் யோசித்தான்.

“சார் இப்போ என்ன பண்ண போறிங்க?
வெயிட் முதல அந்த வெள்ளை சட்டை எனக்கு தெரிஞ்சவன், அவனுக்கும் அந்த கருப்பு சட்டைக்கும் என்ன சம்மந்தம்னு கேட்டு தெரிஞ்சிப்போம்..“

“சார் ரெண்டு பேருமே கூட்டா இருந்தா..“

“எனக்கு என்னவோ அப்படி தெரியல..பார்க்கலாம்..“ இப்போது நேவிதனும், சாகித்தியனும் டீயை குடித்துவிட்டு இரண்டு கைகளிலும் இரண்டு இரண்டு பைகளை தூக்கிக்கொண்டு ஆட்டோவை நோக்கி சென்றனர். நேவிதன் பைகளை ஆட்டோவில் வைத்து விட்டு தன் பைக்கை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினான். சாகித்தியன் தன் ஆட்டோவை ஸ்டார்ட் செய்ய நினைக்கும் போது எதிரே திலிப் வந்து நின்றான்.
சாகித்தியனுக்கு ஆச்சரியம் ஆட்டோவை விட்டு இறங்கினான்.

“என்ன நியாபகம் இருக்கா உங்களுக்கு மிஸ்டர்…“ என்று இழுத்தான் திலிப்.

“தெரியும் டாக்டர் நான் சாகித்தியன்.“

“மிஸ்டர் சாகித்தியன். அன்னைக்கு இருந்த அவசரத்துல உங்கள நான் கவனிக்கவே முடியல. நீங்க அன்னைக்கு நிறைய ஹெல்ப் பண்ணிருக்கிங்க.“

“உதவி செய்யுறது தானே மனிதாபிமானம்..“

“எல்லாரும் அப்படி இருக்கறது இல்ல ஒரு சிலர் தான் அப்படி இருப்பாங்க உங்கள மாதிரி..“

சாகித்தியன் சிரித்தான்.

“நான் ஒன்னு கேட்பேன் நீங்க தப்பா நினைக்ககூடாது. உண்மைய மட்டும் தான் சொல்லனும்.“

“நான் உண்மை மட்டும் தான் பேசுவேன் தயங்காம கேளுங்க.“

“இப்போ உங்க கூட இருந்தாரு இல்ல அவரு யாரு??“

சாகித்தியன் யோசித்தான். ஒரு வேளை நம்மள மாதிரியே நேவிதன் பத்துன உண்மை இவங்களுக்கும் தெரிஞ்சிருக்குமோ, இருக்கும் இவ்வளவு பெரிய ஆளுங்களுக்கு தெரியாமலா இருக்கும். நம்ம இவருகிட்ட உண்மைய சொல்லலாம் அப்போ தான் இவருக்கும் கொஞ்சம் ஆறுதலா இருக்கும்.
“சார் அந்த பையன் தான் அன்னைக்கு நடந்த ஆக்ஸிடண்ட்டுக்கு முழு முதற்காரணம்..“

“வாட்…“ அதிர்ச்சியில் உறைந்தான் திலிப்.

அத்தியாயம் 33

ராஜ் சாப்பிட்டு முடித்தான். பேரர் பில்லை கொண்டு வந்து நீட்டினான்.  தன் பேண்ட் பாக்கெட்டில் கையை நுழைத்து பர்சை துலாவினான்.

பர்ஸ் இல்லை, இப்போது தான் அவனுக்கு நியாபகம் வந்தது எல்லாமே காரில் இருப்பது.

“மை காட்..“ என்று தலையில் கை வைத்தான்.

எல்லாவற்றையும் தனா கவனித்துக்கொண்டிருந்தாள்.
“எனி ப்ராப்ளம் சார்..“

ராஜ் நடந்ததை சொன்னான்.

“இட்ஸ் ஓ.கே. சார் உங்க ப்ரண்ட் வரட்டும்.“

“தேங்யூ…“ என்றான்.

இது வரை நடந்த எல்லாவற்றையும் மதன் சிசிடிவி கேமராவில் நேவிதன் அறையில் இருந்த படியே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
நேரம் கடந்தது. அறை மணி நேரம், ஒரு மணி நேரம், மதன் தன் அறையை விட்டு எழுந்து வந்தான். ராஜ் ஒரு வித பதற்றத்துடம் அமர்ந்திருந்தான்.

“எஸ் கியூஸ் மீ..“ என்று ராஜ் முன்னே சொடக்கு போட்டு எழுப்பினான்.

“என்ன உன் ப்ரண்ட் வருவானா??“

“ஹலோ கிவ் ரெஸ்பெஃக்ட்“

“ஓசில சாப்பிட வரவங்களுக்கு எல்லாம் நான் ரெஸ்பெஃக்ட் கொடுக்க வேண்டிய அவசியம் இல்ல“

“நான் யாருன்னு தெரியாம பேசுற.. ஒரு போன் பண்ணுனன் உன்னோட ரெஸ்டாரண்டையே வாங்கிடுவேன்.“

“ஆமாம் இவன் பெரிய டாட்டா பிர்லா ஒரு முடி கிடந்ததுக்கு தாந்ம் தோம்னு குதிச்ச. காசே இல்லாம தான் இவ்வளவு தாண்டு தாண்டுனியா.“

இருவருக்குள்ளும் விவாதம் முற்றியது.
ஒரு பேரர் தனாவிடம் நடந்ததை கூற தனா விழுந்தடித்துக்கொண்டு அவ்விடம் வந்தாள்.

“மதன் பிளீஸ் அவரு என்கிட்ட எல்லாத்தையும் சொல்லிட்டாரு அவரு ப்ரண்டு வந்துகிட்டு இருக்காறாம்.“

“தனா உன்னோட இடம் அடுப்படி தான் அத தாண்டி நீ இங்க வராத. மைண்ட் யூவர் ஓன் பிசினஸ்“

தனா மதனை முறைத்து பார்த்தாள்.
“கோபத்துல வார்த்தைய விடாத மதன் அப்பறம் கஷ்டப்படுவ..அவர பார்க்க நல்லவரா தான் தெரியுது.“

“உனக்கு எல்லாருமே நல்லவனா தான் தெரியும்.. உன் கேரக்டர் அப்படி ஆம்பளைங்கன்னா இளிச்சி தானே பழக்கம்“

அவ்வளவு தான் தனாவிற்கு கோபம் தலைக்கு ஏறியது, ஓங்கி ஒரே அறை தான் மதன் கன்னம் பழுத்தது. சுற்றி இருந்த எல்லாரும் ஒரு நிமிடம் உறைந்தனர். ராஜ் “மேடம் என்னால ப்ராப்ளம் வேண்டாம்.. பிளீஸ்…“

“இது உங்களால இல்ல இது வேற..“

மதனை தனா எரிப்பது போல பார்த்தாள். மதன் அங்கிருந்து கடையை விட்டு வெளியே சென்றான்.

“மேடம் உங்க மொபைல் கொஞ்சம் கிடைக்குமா..“ அவள் மொபைலை வாங்கும் அதே வேளையில் திலிப் ரெஸ்டாரண்ட் வந்தான். தனாவை பார்க்கும் போது ஆச்சரியம்.

“டேய் அறிவு கெட்டவனே.. இவ்வளவு நேரம் எங்கடா போன“ என்று திலிப்பை பிடித்து கத்தினான் ராஜ்.

“ஸாரிடா ஒரு எமர்ஜென்ஸி“

“இவரு தான் உங்க ப்ரண்டா..“ என்றாள் தனா.

“ஆமாம் இவன் தான். டாக்டர், ஆனா முளையே கிடையாது..“

“டேய்..ஓவரா வராதடா.. ஹாய் தனா..“
என்று திலிப் கைக்குலுக்கினான்.

இருவரும் சிறிது நேரம் உறையாடினர்.
“இவரு தான் உங்க ப்ரண்ட் இந்திராவ கல்யாணம் செஞ்சிக்க போறாரு..“

“ஓ..மை காட்… கன்கிராஜ்.. வெரி கிரேட் உமன்..“ என்று தன் பங்குக்கு சர்டிபிகேட் கொடுத்தாள்.

“தெரியும் தெரிஞ்சி தான் அவ பக்கம் விழுந்தேன்.“

“சரி எவ்வளவு பில்“ என்றான் திலிப்.

“நீ போய் என்னோட செக் புக்க எடுத்துட்டு வா..“

“ஏன்டா செக் புக்..“

“போடா…“ புரியாதவன் போல தலையை ஆட்டிக்கொண்டு அடுத்த இரண்டு நிமிஷத்தில் செக்புக்கை கொண்டு வந்தான் திலிப்.

ராஜ் அதை வாங்கினான். “பென் கொடு..“ எதுவுமே புரியாமல் பேந்த பேந்த முழித்துக்கொண்டு நின்றாள் தனா.
தன் கையெழுத்து போட நினைத்தான் பேனா எழுதவில்லை.

“இந்தாடா இந்த ரப் பேப்பர்ல முதல கிறுக்கி பாரு.. அது புது பேனா“
“புது பேனாவா..“அருகில் இருந்த ரப் பேப்பரை எடுத்து புது பேனாவால் பிள்ளையார் சுழி போட்டான் அம்மா என்று. தனா அதை உற்று பார்த்தாள் அவனையும் சற்று உற்று பார்த்தாள்.
இப்போது செக்கில் கையெழுத்து போட்டான் அதை தனாவிடம் நீட்டினான்.

“இது பிளாங் செக், இதுல எவ்வளவு அமவுண்ட் வேணும்னாலும் பில் பண்ணிக்கோங்க.“ என்று நீட்டினான்.

“இது.. நீங்க பட்ட அவமானதுக்கு விலையா“ என்றாள் தன்மையாக.

“அப்படி கூட வச்சிக்கோங்க..“ என்று அங்கிருந்து நகர்ந்தான். திலிப் “பை..பை தனா..“ என்று பின்னால் ஓடினான்.

டேபிள் மீது இருந்த வெற்று காகிதத்தில் அம்மா என்று எழுதப்பட்ட வாக்கியம் அவளை ஏதோ செய்து எதையோ கிளறிக்கொண்டிருந்தது. அந்த காகிதத்தை மடித்துக்கொண்டாள்.
இருவரும் காருக்கு வர எதிரே நேவிதன் வந்துக்கொண்டிருந்தான்.

“நீ காருக்கு போ..ராஜ் நான் வரேன்..“ என்று திலிப் பின் தங்கினான்.

“ஹாய் நேவிதன்..“ திலிப் நேவிதனை அழைக்க அவனுக்கு அதிர்ச்சி, யார் இவன் தன் பெயரை சொல்லி அழைப்பது.

“யெஸ்..நீங்க“

“இப்போ எதுவும் பேச வேண்டாம் இந்தாங்க இது என்னோட விசிடிங்கார்டு. நாளைக்கு காலையில பத்து மணிக்கு இந்த இடத்துக்கு வாங்க நான் உங்களுக்காக காத்திருப்பேன்.“
நேவிதனுக்கு எதுவுமே புரியவில்லை கார்டை வாங்கிக்கொண்டான் திலிப் கூலிங் கிளாசை கண்ணுக்கு மாட்டிக்கொண்டான் அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.




Vani Prabakaran
(@vaniprabakaran)
Estimable Member Registered
Joined: 1 year ago
Posts: 123
23/07/2020 5:09 pm  

Hi Kiruba, neraya suspense a erukey..Raj kum Thanakum etho connection eruku pola... Thilip kum sahithyankum etho link eruku pola..epadi neraya twists twists.. Waiting waiting for your next episode


ReplyQuote
Kiruba Jp
(@kirubajp)
Eminent Member Writer
Joined: 9 months ago
Posts: 22
03/08/2020 8:36 am  

@vaniprabakaran thank you so much sis😍😍😍😍😘😘😘😘


ReplyQuote




Kiruba Jp
(@kirubajp)
Eminent Member Writer
Joined: 9 months ago
Posts: 22
03/08/2020 8:38 am  

ஹாய் ப்ரண்ட்ஸ் 🕺🕺

துருயேறிய இரும்புகள்🙍 அடுத்த அத்தியாயங்கள்💁 பதிவிட்டு உள்ளேன் படித்து விட்டு உங்கள் மேலான கருத்துக்களை பதிவிடுங்கள்😍😍😍😘

அத்தியாயம் 34

நேவிதன் ரெஸ்டாரண்டிற்குள் நுழைந்த போது எப்பவும் இல்லாத அமைதி இருப்பதை உணர்ந்தான். யாரிடமும் எதுவும் கேட்காமல் தன் அறைக்கு சென்று அமர்ந்தான். கண்கள் முன் திலிப் முகம் வந்து வந்து போனது. ஏன் இவரு நம்மல பார்க்கனும்னு சொல்றாரு. இவரு??? எங்கயோ பார்த்திருக்கோம்.. அந்த பக்கத்துல இருந்த நபர் மை காட் அது அவரு தான் ஆக்ஸிடண்ட்ல பார்த்த அந்த நபர் தான். ஒரு வேலை மதன் ஆக்ஸிடண்ட் பண்ணுன விஷயம் தெரிஞ்சிருக்குமோ, எல்லாம் இந்த அறிவே இல்லாத மதனால தான் இத்தனை பிரச்சனை. அப்பவே அவன் கிட்ட சொன்னேன், நீ டிரிங் பண்ணிருக்க வண்டி ஓட்டாதன்னு, கட்டாயபடுத்தி என்கிட்ட இருந்து புடுங்கி ஓட்டினான். கண் இமைக்கிற நொடியில எல்லாமே நடந்தது. இவன் வண்டிய குறுக்க விட்டதால தான் இந்த ஆக்ஸிடண்டே நடந்தது. எங்களுக்கு எதிர்ல வந்த பைக்கும் காரும் மோதி பெரிய ஆக்ஸிடண்டே நடந்தது, அப்பவும் உதவி செய்ய போன என்ன தடுத்து அழைச்சிக்கிட்டு வந்துட்டான். இந்த சாகித்தியன் எப்படி எங்கள பார்த்திருப்பான். நேவிதன் கண்களை இறுக்கி மூடி நடந்த அந்த ஆக்ஸிடண்டை நினைவு கூர்ந்தான். சாகித்தியன்…சாகித்தியன்…சாகித்தியன்.. என்று வாய்குள் முனுமுனுத்தான்.

ஆமாம் அங்க தான் இருந்தான் ஆக்ஸிடண்ட் நடந்த சாலையோட அந்த பக்கம் ஒருத்தன் நின்னான். அந்த நேரம் போன் பேசிகிட்டு யெஸ் அவன் தான் சாகித்தியன். அந்த சாலை நாலு பக்கம் பிரிகிற சாலை எங்களுக்கு எதிர்ல மிக பக்கத்துல தான் அவன் இருந்தான். அதான் எங்கள…இல்ல அவன் எங்கள பார்க்கல ஆனா நடந்த ஆக்ஸிடண்ட பார்த்துட்டு தான் ஓடி வந்தான். அவன பார்த்து தான் மதன் என்ன இழுத்துகிட்டு வந்துட்டான். நாங்க அவன கடக்கும் போது தான் எங்க வண்டிய பார்த்திருக்கான். யெஸ் இதான் நடந்திருக்கு அந்த வண்டி தான் அவனோட குலு முதல அத டெஸ்ட்ராய் பண்ணிடனும். அப்போ இந்த ஆளு ஏன் நம்பள பார்க்கனும் சொல்றான், ஒரு வேளை சாகித்தியன் எதுவும் சொல்லிருப்பானோ அப்படி சொல்லியிருந்தா எப்படி சமாளிக்கிறது.
இப்படியாக தனக்குள்ளயே புலம்பி தீர்ந்துக்கொண்டிருந்தான்.

அன்று மாலை மணி ஐந்து தனாவுக்கு கிட்சனுக்குள் இருப்புக்கொள்ளவில்லை.

தனது போனை எடுத்துக்கொண்டு ரெஸ்டாரண்டின் பின் பக்கம் வந்தாள். மொபைலில் சாகித்தியன் நம்பருக்கு உயிர் அளித்தாள்.

சாகித்தியன் சவாரியில் இருந்தான். பள்ளிக்கூட பிள்ளைகளை அழைத்து வந்து கொண்டிருந்தான். அதனால் கைப்பேசியை சைலண்டில் போட்டிருந்தான்.

இரண்டு மூன்று தடவை அடித்து பார்த்து தனா ஏமாந்து போனாள். அதற்குள் தனாவின் பின் பக்கம் யாரோ அழைக்கும் குரல் கேட்டது. திடுக்கிட்டு திரும்பினால் நேவிதன் நின்று கொண்டிருந்தான்.

“ஏன்?? நான் தான்..என்ன பயம்..“

“பயமா அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லையே..எனக்கென்ன பயம்..“

“இங்க என்ன பண்றிங்க??“

“இல்ல ரெஸ்ட் ரூம் வந்தேன்.. போன் வந்தது அதான் யாருன்னு பார்த்துட்டு இருந்தேன்.“

“ம்…சரி.. எங்க மதன் ஆள காணும்..“

“ஒரு சின்ன பிராப்ளம்…“

என்ன என்பது போல் தனது வலது பக்க புருவத்தை உயர்த்தினான். தனா நடந்ததை கூறினாள்.

“அவன் அப்படி பேசுனா நீங்க என்கிட்ட சொல்லிருக்கனும்.. அத விட்டுட்டு எப்படி நீங்க அவன அடிச்சிங்க..“ ரொம்பவும் கோபமாக பேசினான்.

“என்ன அப்படி அவமான படுத்துறப்போ கேட்டுகிட்டு அமைதியா இருக்க சொல்றிங்களா??“

“உங்கள அமைதியா இருக்க சொல்லல என்கிட்ட சொல்லிருக்களாமேன்னு தான் சொல்றேன். அவன் என்னோட குளோஸ் ப்ரண்ட் அவன அடிச்சிருக்கிங்க இந்த இடத்துல வேற யாராவது இருந்தா நடக்குறதே வேற..“

மூஞ்சில் அடித்தது போல பேசிவிட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தான். தனாவுக்கு அவன் பேசியது என்னவோ போல் இருந்தது. இரவு அவனிடம் சொல்லாமலே வீட்டிற்கு கிளம்பி விட்டாள். அவள் போவதை தன் கேபினில் அமர்ந்த படியே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
தனா கால்கள் மட்டுமே நடந்தது அவள் மனம் முழுவதும் ஏதேதோ ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

“தனா..தனா..“ பின்னால் யாரோ அழைத்துக்கொண்டே வந்தனர். அது கூட அவள் மூளைக்கு ஏறவேயில்லை, அப்படியே நடந்துக்கொண்டிருந்தாள். இப்போது முன்னே வந்து நின்றது அந்த உருவம் சாகித்தியன் தான் வேர்க்க விறுவிறுக்க வந்து நின்றான்.

“என்ன தனா இப்படி கூப்பிடுறது கூட காதுல விழாம போறிங்க..“

“ஸாரி சாகித்தியன் எதோ யோசனையில..“

“ஸ்கூல் சாவரியில இருந்தேன் அதான் போன எடுக்கல. அப்பறம் தான் பார்த்தேன் அஞ்சு மிஸ்டு கால் வந்து இருந்தது திரும்ப அடிச்சேன் நாட் ரீச்சபுல்ல இருந்தது. அதான் என்னவோ ஏதோன்னு ஓடி வந்தேன்.“

“எனக்கு ஒரு உதவி வேணும் அதான் உங்களுக்கு அடிச்சேன்.“

“சொல்லுங்க…“

தன் லேதர் பேக்கில் இருந்து இரண்டு பேப்பர்களை எடுத்து அவனிடம் நீட்டினாள். அவன் என்ன என்பது போல் அவளை பார்த்தான்.

“சாகித்தியன் இந்த கையெழுத்து இரண்டும் ஒன்னான்னு செக் பண்ணனும். ஹேண்ட்ரைட்டிங் அனாலிசிஸ் யாராவது இருக்காங்களா??“

சாகித்தியன் சிறிது நேரம் யோசித்தான்.

“நான் கேட்டுபாக்குறேன் தனா.. பிரைவேட் டிடெக்டிவ்வ யாரையாவது புடிச்சா கண்டுபிடிச்சிடலாம் நான் பார்க்குறேன். ஒன்னு கேட்குறேன் இது என்னன்னு நான் தெரிஞ்சிக்கலாமா“
“நான் சொல்றேன் சாகித்தியன் கண்டிப்பா, நேரம் வரும் போது“

“ம்..தனா உன்ன வீட்டுல விட்டுறேன் வரியா..“

“ம்ம்..“ இருவரும் தள்ளி நின்ற ஆட்டோவிற்கு ஏற சென்றனர். அதை ரெஸ்டாரண்ட் வாசலில் நின்ற படியே மதன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

முத்து மொட்டை மாடியில் நின்று கொண்டிருந்தாள். அந்த சம்பவத்திற்கு பிறகு முத்து வேலைக்கு போகவில்லை. இந்திராவை பொருத்தவரையில் அவளுக்கு உடல்நிலை சரியில்லாததால் தான் வரவில்லை என்று நினைத்துக்கொண்டு இருக்கிறாள்.

காலையில் இந்திரா போன் செய்து இருந்தாள். நாளை மறுநாள் தன்னுடைய கல்யாணம் என்பதையும் தான் கண்டிப்பாக வரவேண்டும் என்றும் முத்துவிடம் வற்புறுத்தியிருந்தாள். இந்த கல்யாணத்துக்கு போகனுமா என்று நினைத்தபடியே நடைப்போட்டு கொண்டிருந்தாள். அவள் மூளை தடுத்தாலும் மனம் இந்திரா மீதான பாசத்தை மறக்க விரும்பாமல் போய் வா என்று கட்டாயப்படுத்திக்கொண்டு இருந்தது.

ஆட்டோ வந்து நிற்கும் சத்தம் கேட்டு மாடியில் இருந்து எட்டிப்பார்த்தாள். சாகித்தியன் ஆட்டோவை நிறுத்திவிட்டு கீழே இறங்கினான். மேலே முத்து நிற்பது போல உள்ளுனர்வு சொல்ல மேலே பார்த்தான் அவள் உள்ளுக்குள் தள்ளி நின்று கொண்டாள். இரண்டு நிமிடம் கழிந்தது இப்போது மீண்டும் எட்டி கீழே பார்த்து கொண்டு இருந்தாள்.
“நான் இங்க இருக்கேன்..“ என்ற குரல் பின்னால் ஒலித்தது.

முத்து டக்கென்று திரும்பாமல் அதை காதில் கேட்காதவள் போல் மெல்லமாக திரும்பினாள். அன்று நடந்த சண்டைக்கு பிறகு முத்து சாகித்தியனிடம் பேசவே இல்லை. இன்று தான் பார்க்கிறாள்.

“என்ன தானே பார்த்திங்க“

“ஏன் எனக்கு வேலை இல்லையா??“

நெருங்கி வந்தான் விலகி செல்ல முற்பட்டவளை பிடிவாதமாக இழுத்து தன் அருகில் நிறுத்திக்கொண்டான். எதிர் மாடியில் ஒரு அம்மா தன் குழந்தைக்கு சாதம் ஊட்டிக்கொண்டிருந்தது, அதை முத்து பார்த்தப்போது ஏதோ நெருடல் அவளை பற்றியது.

சாகித்தியனும் அதை கவனித்தான்.
சாகித்தியன் கையை விடுவிக்க நினைத்தாள். அவன் இன்னும் இன்னும் இறுக்கி பற்றி தன் பக்கமே வைத்திருந்தான்.

“நீ என்ன நம்பலயா முத்து.. நான் உன்ன ஏமாத்துவன்னு நினைக்கிறியா.. அன்னைக்கு நடந்த ஆக்ஸிடண்ட் அப்போ அங்க தான் நானும் இருந்தேன். உன்ன இந்த இடத்துல தெரியுறதுக்கும் உன்ன நான் இப்போ காதலிக்கிறதுக்கும் அந்த ஆக்ஸிடண்டு தான் காரணம். நீ உன் குழந்தைய இழந்துட்டன்னு தான் கவலைபடுற. ஒரு குழந்தை பிறக்க அம்மா எந்த அளவுக்கு வலி தாங்குறாலோ அதே அளவு தான் அப்பாவுக்கும். பெண்ணுக்காவது ஒத்த வலி தான், ஆணுக்கு இரட்டை வலி. பொண்டாட்டி, பிள்ளைன்னு இரண்ட பத்துன வலியும் வேதனையும் வந்துடும். அந்த குழந்தை பிறந்து தன் கைக்கு வரும் போது தான் ஆம்பளையோட வலி குறையும். அந்த இடத்துல நான் ஒரு அப்பாவா தான் யோசிச்சேன், உன் குழந்தை அந்த சாலையில இரத்த வெள்ளத்துல கிடந்தப்போ நான் தான் முதல பார்த்தேன். பறவையோ, விலங்கோ எதுவா இருந்தாலும் தான் முதல பூமிக்கு வரும் போது எந்த உயிர முதல பார்க்குதோ அத தான் தன்னோட அம்மாவா நினைக்குமாம். நானும் அந்த இடத்துல அப்படி தான் இருந்தேன் உன்னோட குழந்தைக்கு நான் அம்மாவா, அப்பாவா.. என் கண் முன்னாடியே அது ஒரு பிண்டமா கிடந்தப்போ நான் எப்படி துடிச்சேன் தெரியுமா. அதுக்கப்பறம் உன்ன திரும்பவும் இங்க எனக்கு பக்கத்துல பார்த்தப்போ உன் மேல அனுதாபம் வரலடி காதல் தான் வந்துச்சி..நீ வாடகை தாயா இருந்தன்னு ஸ்டெல்லாக்கா சொன்னப்ப நான் அருவறுப்பு படலடி ஆழமா நேசிச்சேன். இந்த ஆக்ஸிடண்ட் நடந்ததுக்கு முழுக்காரணம் நேவிதன். தனா ரெஸ்டாரண்ட் ஓனர். எனக்கு தெரியும் நான் அவர போய் பழி வாங்க முடியாது. ஏன்னா அவரு தனாவ விரும்புறாரு, தனாவுக்கும் அவர் மேல காதல் இருக்கும்னு தான் நினைக்கிறேன். அந்த விபத்து பழி தீர்க்க நடக்கலையே எதிர்பாரம நடந்த விபத்து தானே உன்னோட வலிய நான் தீர்த்துவைக்கனும்னு நினைக்கிறேன். நான் பழிவாங்கவா அந்த நேவிதன், இந்திரா, எல்லாரையும் ஒன்னும் இல்லாம செய்யவா சொல்லு..“
அவள் கன்னங்களை தன் கைவிரல்களால் அழுத்தி தன் முகத்திற்கு நேராக தூக்கி பார்த்து கேட்டான். அவள் கண்களில் கண்ணீர் துளிகள் உடைந்து விழுந்தது. அவளும் உடைந்து அவன் தோள்களில் விழுந்தாள்.

அத்தியாயம் 35

நேவிதன் திலிப் கொடுத்த அட்ரஸிற்க்கு வந்து காத்துக்கொண்டிருந்தான். சுற்றும் முற்றும் பார்த்தான் கடற்கரை ஓரமாக அமைந்து இருந்த அந்த சொகுசு பங்களா கடல்அலை சத்தத்தை கூட தனக்குள் வாங்காமல் நிசப்தத்தை அளந்துக்கொண்டிருந்தது. யாரோ அந்த கெஸ்ட் ஹாலின் அறை கதவை திறக்கும் சத்தம் கேட்டது. நேவிதன் திரும்பி பார்த்தான் திலிப் தான் அது.

“எங்க வரமாட்டிங்களோன்னு நினைச்சேன்.“

“நானும் வரகூடாதுன்னு தான் நினைச்சேன். என்ன காரணம் நீங்க என்ன அழைக்கன்னு தெரிஞ்சிக்க தான் வந்தேன்.“

“நான் சுத்தி வளைச்சி பேசவிரும்பல எனக்கு அந்த அளவுக்கு நேரமும் இல்ல. நாளைக்கு என்னோட குளோஸ் ப்ரண்டோட கல்யாணம் யாருன்னு உங்களுக்கு தான் தெரியுமே நீங்க ஆக்ஸிடண்ட் பண்ணிவிட்டிங்களே அவங்க தான்.“

நேவிதன் அதிர்ந்து எழுந்தான்.“வாட் யூ மீன்…“

“ஐ மீன் யூ ஆர் தி கல்பிரிட்..எவ்வளவு பிரச்சனை அது எல்லாத்துக்கும் நீ தான் காரணம்னு சொல்றேன்.“

“மைண்ட் யூவர் டங்..“

“சட் அப்..“ திலிப் போட்ட சத்தத்தில் வீடே அதிர்ந்தது.

“முட்டாளாட நாங்க நீ பண்ணுன ஆக்ஸிடண்டுக்கு நாங்க பழி ஏத்துக்கிட்டு பயந்து பதுங்கி மறைஞ்சி வாழ. சரி ஒருத்தன வலைவீசி தேடிக்கிட்டு இருக்கியே பேருகூட….ஆன்..ஈசன்.. யாருடா அவன் உன் உறவுக்காரனா..“
எல்லாமே தெரிந்து வைத்து இருக்கிறானே யார் இவன் என்பது போல் பார்த்து அமைதியாகவே நின்றான்.

“அது உங்களுக்கு தேவையில்லை..“

“டேய்..அறிவுகெட்ட…..நீ தேடிறியே அவன தாண்ட அந்த ஆக்ஸிடண்டுல நீ கொன்ன, அவன் செத்துட்டான். அன்னைக்கு நடந்த ஆக்ஸிடண்டுல செத்தது அவன் தான். என் ப்ரண்டு தான் அந்த ஆக்ஸிடண்ட பண்ணிட்டான்னு நினைச்சி அவன் மாட்டக்கூடாதுன்னு எல்லாத்தையும் நான் மறைச்சேன். இப்போ தான் எல்லாம் தெரிஞ்சிட்டே போலிஸிக்கு போன் பண்ணி உன்ன ஆதாரத்தோட பிடிச்சிக்கொடுக்குறேன்.“
தன் மொபைலை பாக்கெட்டில் இருந்து வேகவேகமாக எடுத்து நம்பரை டயல் செய்ய போனான்.

“சார்..அந்த ஆக்ஸிடண்ட நான் செய்யல என்னோட ப்ரண்ட் தான். நீங்க எப்படி உங்க ப்ரண்ட காப்பாத்தனும்னு நினைக்கிறிங்களோ நானும் அப்படி தான் என்னோட ப்ரண்ட காப்பாத்தனும் நினைக்கிறேன்.“

“உன்னோட சமாதானம் தேவையில்லை..அந்த ஈசன் யாரு உனக்கு தெரிஞ்சவனா??“

“என்னோட ப்ரண்டுக்கு??“

“கேள் ப்ரண்டா??“

நேவிதன் அமைதியாக இருந்தான்.

“இப்போ என்ன செய்ய போற..“

“நான் என்னோட ப்ரண்ட காட்டிக்கொடுக்க மாட்டேன். நீங்க போலிஸ்க்கு போன் பண்ணுங்க நான் தப்பு செஞ்சதா போறேன்.“

திலிப் அமைதியாக இருந்தான்.

“கேள் ப்ரண்டுன்னா நீ லவ் பண்றியா??“

“ஆமாம்..அவளுக்கு ஈசன் இறந்தது தெரியாது அவரு தன்ன விட்டுட்டு போய்ட்டதா நினைச்சிக்கிட்டு இருக்கா. நான் எப்படி அவகிட்ட போய் சொல்லுவேன்.“

“நீயும் என்ன மாதிரி தான் உன் ப்ரண்டுக்காக எல்லாமே செய்வன்னு தெரியுது. இத இப்படியே நான் மூடி மறைக்கிறேன். உனக்கு இரக்கப்பட்டு இல்ல, உன் நட்புமேல இருக்க நம்பிக்கையால. நான் சொல்ற மாதிரியே செய்..“

கிட்ட தட்ட ஒருமணி நேரமாக இருவரும் மீட்டிங் போட்டு முடித்தனர், யாரும் இல்லாத அந்த பங்களாவில்.
நேவிதன் கிளம்பி வாசலுக்கு வந்தான் வழி அனுப்ப திலிப்பும் வந்தான்.

“சரி அந்த பொண்ணு யாருன்னு சொல்லவே இல்லையே..“

நேவிதன் நின்றான் “அது…அவ பேரு ரம்யா..என்னோட பேஸ்புக் ப்ரண்ட் கூடிய சீக்கிரம் மீட் பண்ண போறோம். ஈசன கண்டுபிடிச்சா தான் பார்ப்பேன்னு சொல்லி இருந்தேன்.“

“நல்ல லவ்வு… கடைசியா ஈசன மாதிரி அவளும் காலாவதியான ஐடியா இருக்கபோற..“என்றுவிட்டு இடிக்க இடிக்க சிரித்தான் திலிப்.

காலை பத்து மணி ரிஜிட்டர் ஆபிஸ்..

இந்திரா ஊதா நிற பட்டுப்புடவையில் பளிச்சென்று மின்னும் இரவில் தெரியும் நட்சத்திரமாய் ஜொலித்தாள். ராஜிம் கோட் சூட்டில் ஆளே அடையாளம் தெரியாதவனாய் இருந்தான். திலிப் முகத்தில் சந்தோஷம் குடம் நிரம்பி வளிந்த நீரை போல தழும்பி கொண்டிருந்தது.

பியூன் வெளியே வந்தான்.

“சார் ரிஜிஸ்டர் வந்துட்டாரு..வாங்க உங்க கல்யாணம் தான் பர்ஸ்ட்..“என்று தலையை சொறிந்துக்கொண்டு நின்றான்.

“யோவ் கல்யாணம் முடியட்டும் தாறுமாறா உன்ன கவனிக்கிறேன்..“என்று சிரித்தான் திலிப்.

“நன்றி சார்.. நன்றி சார்.. வாங்க..வாங்க…“ என்று வரவேற்றான்.

வாசல் பக்கம் முத்து ஆட்டோவில் இருந்து இறங்கினாள். இந்திரா முத்து அருகே சென்று கட்டி அணைத்து வரவேற்றாள். முத்து ராஜை பார்த்தாள் ராஜ் முகத்தை திருப்பிக்கொண்டு நின்றான். எல்லாரும் உள்ளே சென்றனர் சில பார்மாலிட்டிகள் முடிந்தது தனா ரிஜிட்டர் ஆபிஸ் உள்ளே பிரவேசித்தாள். ராஜ் கண்கள் அவளை கவனிக்க மறக்கவில்லை, அவளுக்கும் அப்படி தான். இருவரின் கண்கள் சிறிது மோதி பார்வையை சிதற செய்தது. இந்திரா தனா அருகில் நெருங்கி அவளையும் கட்டி அணைத்தும் வரவேற்றாள்.

ரிஜிஸ்டர் எல்லாரும் வந்துட்டாங்களா “மாப்பிளை யாரு, பொண்ணு யாரு முன்னாடி வாங்க இதுல சைன் பண்ணுங்க??? சாட்சி கையெழுத்து அவங்களும் முன்னாடி வாங்க“ என்று கூவினார்.

இந்திரா வெட்கத்துட்டன் கையெழுத்திட்டாள், ராஜ் பேனாவை பிடித்த போது சிறிது நடுக்கம் தன் அருகாமையில் நின்ற தனாவின் மீது ஏதோ ஒரு மனநாட்டம். அவளுக்குள்ளும் ஒரு படப்படப்பு, திலிப் பின்னால் இருந்து தோளை தட்டினான். ராஜ் கையெழுத்திட்டான்.

“சாட்சி கையெழுத்து“

“தனா, முத்து வாங்க முன்னாடி“என்றாள் இந்திரா.

தனா ராஜ் அருகே வந்து அவனை நேருக்கு நேராக பார்த்தாள். அவன் கண்கள் ஏனோ இன்னும் விடை அவிழ்காத மர்மமாகவே இருளில் இருந்தது.

“எங்க..“என்று பேனாவை வாங்கி ரிஜிட்டர் புத்தகத்தில் கையெழுத்திட்டாள்.

எல்லாம் முடிந்தது பெண்ணும் ஆணும் மாலை மாற்றிக்கொண்டனர். திலிப் ரிங்கை நீட்டினான்.

தனாவின் மொபைல் போன் ரிங்கை எழுப்பியது “ஹலோ…ஹலோ..“

“தனா நான் சாகித்தியன்..“

“சொல்லுங்க சாகித்தியன்… ஹலோ…“ எல்லோரின் பேச்சு சத்தமும் கிளாப் சத்தமும் தனா காதில் சாகித்தியன் பேசுவதை ஏற்ற மறுத்தது.

“தனா அந்த கையெழுத்து இரண்டும்….“

“ஹலோ சத்தமா சொல்லுங்க சாகித்தியன்..“ தன் ஒற்றை காதை மூடி ஒற்றை காதின் வழியாக உன்னிப்பாக கேட்டாள்.

“தனா.. தனா அந்த கையெழுத்து ரெண்டும் சேம் தான்…“

தனா வேகமாக திரும்பி ராஜை விரிக்க பார்த்தாள். அவன் இந்திரா விரல்களில் மோதிரத்தை நுழைத்துக்கொண்டு இருந்தான்.

“ஈசா..ஈசா..“வாயிக்குள் முனு முனுப்பு அவ்வளவு தான் கால்கள் தள்ளாடி விழ போனாள். வாசல் பக்கமாக நுழைந்து கொண்டிருந்த நேவிதன் தனாவை கைதாங்கலாக பற்றிக் தன் மார்போடு தாங்கிக்கொண்டான்.அவள் கண்கள்

சொருகி

 


ReplyQuote
Kiruba Jp
(@kirubajp)
Eminent Member Writer
Joined: 9 months ago
Posts: 22
14/08/2020 3:50 am  

ஹாய் ப்ரண்ட்ஸ்🤗

துருயேறிய இரும்புகள் அடுத்த அத்தியாயங்கள் பதிவிட்டு உள்ளேன்.💁 கதையை வாசித்து பாருங்கள்🙍உங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்🙌🕺.

அத்தியாயம் 36

இரவு மணி 10

பச்சை புல்வெளியில் பனிதுளிகள் உறங்கும் நேரம் அதை களைத்து போடும்படி திலிப் அங்கும் இங்கும் நடந்துக்கொண்டிருந்தான். இந்திரா மெதுவாக அவன் பக்கமாக நடந்து வந்து கொண்டிருந்தாள். திலிப் அதை கவனிக்காத வண்ணம் நடந்துக்கொண்டிருந்தான்.

“திலிப்…“

இந்திரா குரல் கேட்டதும் தான் உயிர்த்தான்.

“இந்திரா நீயா..இந்த நேரத்துல நீ என்ன இங்க பண்ற..உன்கிட்ட என்ன சொன்னேன்..“

“ராஜ் தலைவலின்னு படுத்துருக்காரு. அவரு என்ன நெருங்கும் போது எனக்கு தான் என்னவோ மாதிரி இருக்கு.. இத நான் உன்கிட்ட சொல்றன்னா என்னோட அப்பாவ போல என்னோட அண்ணன போல தான் உன்ன பார்க்குறேன். என்னோட கஷ்டத்த உன்கிட்ட சொன்னா மட்டும் தான் எனக்கு நிம்மதி..“ என்றவாரே கண்கலங்கினாள்.

திலிப் ஆறுதலாக அவளை தன் தோளோடு சேர்த்துக்கொண்டான்.
“நீ சொன்னாலும் சொல்லாட்டியும் நீ மட்டும் தான் எனக்கு உறவுன்னு இருக்க. இவ்வளவு கஷ்டபடுறது உனக்காக தான். என் படிப்பு என்னோட அந்தஸ்து எல்லாமே உங்க அப்பா போட்ட பிச்சை. உன்ன நான் என்னோட ரத்தமா தான் பார்க்குறேன். இந்த சந்தர்ப்பத்த விட்ட ராஜ் உன்ன விட்டு போயிடுவான்.“

“திலிப் எதார்த்தமா கூட அந்த வார்த்தைய சொல்லாத..“ இருவரும் அந்த கார்டனில் காற்றில் ஆடிக்கொண்டிருந்த ஊஞ்சலில் அமர்ந்தனர்.

“திலிப் என்னால ராஜை ராஜ பார்க்கவே முடியல. ஏதோ வேற ஒரு ஆள் இருக்க மாதிரி தான் இருக்கு. இத்தனை நாள் ஒன்னும் தெரியல ஆனா இப்போ கணவன் மனைவியா அந்த தாம்பத்தியம்ங்கிற வாழ்க்கைய தொடங்கும் போது தான் ரொம்ப பயமா இருக்கு. நான் தப்பு பண்ணிட்டனா??“

“இந்திரா இதுல நான் என்ன சொல்றதுன்னு எனக்கு தெரியல. கண்டிப்பா உன்னோட இடத்துல நான் இருந்து இருந்தாலும் இது தான் எனக்கும் தோணும். ஆனா இது நீ விருப்பப்பட்டு தேர்ந்தெடுத்த வாழ்க்கை இல்லையா..அத நீ தான் வாழனும்..“

“ஆமாம் இது நான் தேர்ந்தெடுத்த வாழ்க்கை..எவ்வளவு சந்தோஷமும், எவ்வளவு நிம்மதியும் நிறைஞ்சி இருந்தது இந்த வாழ்க்கையில, எல்லாமே ஒரே நாள்ல காற்றுல கரைஞ்சி போன சாம்பலாட்டம் மாதிரி ஆகிட்டு. திலிப் உனக்கு ஒன்னு தெரியுமா என் அப்பாகிட்ட கூட அந்த அளவு அன்ப நான் உணர்ந்தது கிடையாது ஆனா ராஜ்கிட்ட உணர்ந்தேன். என்ன சஞ்சய் அத்தனை சித்திரவதை பண்ணி என் வாழ்க்கைய சீரழிச்சப்பகூட அவன் என்ன தன்னோட உயிராதான் நினைச்சான். இருந்தாலும் இறந்தாலும் உன்னோட தான்னு சொன்னான் என்னால அவன் இல்லாத வாழ்க்கைய வாழ முடியாது முடியவே முடியாது சத்தியமா நினைக்க முடியல..“ அதிக எமோஷ்னல் ஆனாள், உடனே மூச்சி திணறல் ஏற்பட்டது. திலிப் சமாதன படுத்தினான்,அமைதி படுத்தினான்.
சிறிது நேர அமைதி.

“திலிப் நான் எல்லாத்தையும் தெரிஞ்ச உன்கிட்டயே ஏன் சொல்றேன்னா அத நான் எனக்கே திரும்ப நியாபக படுத்திக்கிறேன். அப்போ தானே நான் எவ்வளவு ராஜை காதலிக்கிறன்னு தெரியும்.“

“அத நீ சொல்லி தெரியனும்னு இல்லையே..“

“ஈசனுக்கு யாரும் இல்லன்’னு தானே சொன்ன அப்பறம் ஏன் அந்த நேவிதன் தேடிகிட்டு வந்திருக்கான்.“

“அது தான் எனக்கும் புரியல ஆனா அந்த விஷயத்தை நான் ஆஃப் பண்ணிட்டேன். நீ இனிமே கவலைபடாத ரொம்ப லேட் ஆகிட்டு நீ போ..ராஜ் எழுந்தா எங்கன்னு தேடுவான்..“

இவர்கள் இருவருக்குள்ளும் நடக்கும் பேச்சு வார்த்தைகளை மாடி பால்கனியில் நின்றபடியே ஒரு உருவம் கவனித்து கொண்டு தான் இருந்தது.

அது ராஜ் தான், இந்திரா எழுந்து வருவதை பார்த்தான். மீண்டும் அவசர அவசரமாக தன் அறைக்கு வந்து தன் கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டான். இந்திரா அடுத்த இரண்டு நிமிடத்தில் அறைக்கு வந்தாள்.

ராஜ் அருகே வந்து அமர்ந்தாள். தூக்கம் களைந்தவன் போல் மெதுவாக நெளிந்து குழைந்து கண்ணை மெல்ல திறந்தான்.

“என்னப்பா தலைவலி சரியாகிட்டா..“

“ம்..நீ எங்க போன நான் ஒரு தடவை எழுந்து பார்த்தேன்.“

“திலிப் வீட்டுக்கு போறன்னு சொன்னாரு அதான் போய் வழி அனுப்பிட்டு வந்தேன். உனக்கு டீ போட்டுட்டு வரவா..“

“டீயா இந்த டைம்லயா..“என்றவாரே இந்திராவை தன் பக்கமாக இழுத்து அணைத்தான். இந்திரா விருட்டென்று தட்டிவிட்டு எழுந்தாள். ராஜிம் எழுந்து உட்கார்ந்தான்.

“ஸாரி..இந்திரா உனக்கு உடம்பு சரியாகிட்டுன்னு திலிப் சொன்னதால தான் நான் அப்படி நடந்துக்கிட்டேன்.“

“ராஜ் ஸாரி, நான் தான் உன்கிட்ட மன்னிப்பு கேட்கனும். நான் எதோ ஒரு மனநிலைல உன்ன தள்ளிவிட்டுட்டேன்.“ இந்திரா மீண்டும் ராஜ் அருகில் அமர்ந்து அவன் கன்னங்கள் இரண்டிலும் கைகளை வைத்து அவன் விழிகளையே பார்த்தாள். அந்த விழிகள் பொய்யானது அது அவளுக்குள் ஏதோ செய்தது. அவன் இதழ்களை அவள் அருகே கொண்டு வந்தான், அந்த இதழ்கள் இவளுக்கு சொந்தமானது அல்ல அதனால் கண்களை இறுக்கமாக மூடிக்கொண்டாள். அவன் மெல்ல அவளை தன்னோடு அணைத்துக்கொண்டான். அவள் இடைகளை கைகள் இறுக்க, இவள் பயமும் கூச்சமும் தாளாமல் இந்திராவும் அவனை இறுக்கமாக பற்றிக்கொண்டாள். அவன் நெற்றியில் முத்தமிட்டான் கண்களில் இதழ்களில் காதல் மூச்சி முட்டியது.
நெற்றி வியர்வை வெட்கி வழிய தொடங்கிய இடம் முடியும் இடம் எதுவும் அறியாமல் இரண்டு உயிர்கள் இணைந்து கொண்டது.
ராஜ் நன்றாக உறங்கிக்கொண்டிருந்தான் இந்திராவிற்கு உறக்கம் இல்லை பிரண்டு பிரண்டு படுத்துக்கொண்டிருந்தாள்.

கண்களில் கண்ணீர் கரைபுரண்டோடியது விழுந்த கண்ணீர் துளிகள் எதையோ அவளிடம் உறைத்துக்கொண்டிருந்தது. நினைவுகள் கடந்தது அவளின் வசந்த காலத்திற்கு.

அத்தியாயம் 37

டிசம்பர் 12,2018 இரவு பதினொரு மணி.

ஹைவே சாலையில் முழு சவுண்ட் ரேடியோ இசையில் ஒரு கார் காற்றை கிழித்து பயணித்தது. காரின் உள்ளே இந்திரா டிரைவ் செய்து கொண்டிருந்தாள். அருகே ராஜ் அவளை ஏதோ சொல்லி கலாய்த்து கொண்டிருந்தான். அதற்கு இந்திரா
‘‘இருடா இன்னும் ஒருவாரத்துல கல்யாணம் நடக்கும் இல்ல அதுக்கப்பறம் உன்ன வச்சி அடிக்கிறன்.“

“அம்மா தாயே உன்கிட்ட அடிவாங்க என் உடம்புல தெம்பு இல்ல இத இதோட விட்டுறலாம்..“

“ராஜ் என் மேல உனக்கு கோபமே இல்லையா“

“எதுக்குடி நான் உன் மேல கோபப்படனும்..என்னோட உயிர் நீ என்னோட பொக்கிஷம். உன்ன எப்படியெல்லாம் பார்த்துக்கனும்னு நான் கனவு கண்டுகிட்டு இருக்கேன் தெரியுமா??“

“ராஜ் நீ எப்போதும் என்கூடவே இருக்கனும் உன் கையபிடிச்சிட்டே உன்ன பார்த்துக்கிட்டே என்னோட உயிர் போகனும்.“

“ச்ச..சந்தோஷமா இருக்க நேரத்துல உயிர் போகனும் அது இதுன்னு சொல்ற நம்ம கல்யாணம் முடிஞ்சதும் உனக்கு ஃபேவரட் ப்லேஸ்சான நேதர்லாந் போறோம் அப்படியே ஒவ்வொரு இடமா ஒரு வருஷத்துக்கு முழுக்க வேல்ட் டூர் அப்பறம் ஜீனியர் இந்திராவ பெத்துக்குவோம்..“
அவன் சொன்ன போது லேசாக இந்திரா சிவந்து போனாள்.

“எனக்கு ஜீனியர் ராஜ் வேணும்..“

இருவருக்குள்ளும் செல்ல சண்டை நடந்துக்கொண்டிருந்தது. அதே நேரம் எதிர்பாராத அந்த விபத்தும் நடந்தது. இந்திரா ஓட்டிக்கொண்டிருந்த காரின் குறுக்கே ஒரு பைக் வர இந்திரா காரை வளைக்க இந்த பக்கம் வந்த பைக்கில் மோத அந்த பைக்கில் வந்த நபர்கள் மேலே பைக்கோடு தூக்கி எறியப்பட இந்திராவின் காரும் செயல் பாட்டை இழந்து சாலையின் நடுவே இருந்த தடுப்பு கட்டையில் மோதி தலைகீழாக பறந்து கிடந்தது. இந்திராவின் கார் தலைகீழாக கிடந்தது ராஜின் இரத்தம் சொட்டு சொட்டாக காரின் முன் பக்க கண்ணாடியில் சொட்டிக்கொண்டிருந்தது.

இந்திராவின் காதருகே “மேடம்..மேடம்….“யாரோ ஆணின் குரல் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. இந்திரா சுயநினைவில் தான் இருந்தாள். நடப்பவை எல்லாம் அவளால் உணர முடிந்தது ஆனால் பார்க்கமுடியாமல் மயக்கத்தில் இருந்தாள்.

சிறிது நேரத்தில் ஆம்புலன்ஸ் வந்தது போலிஸிம் வந்தது. போலிஸ் இன்ஸ்பெக்டர் திலிப்பின் நெருங்கிய நண்பன் என்பதால் திலிப்பிற்கு தகவல் கிடைத்து அவனும் அங்கு வந்து சேர்ந்தான்.

இந்திரா,ராஜ் ஒரு ஸ்ட்ரேச்சரில் ஏற்றப்பட்டு ஆம்புலன்ஸில் கொண்டு செல்லப்பட்டனர். அந்த பைக்கில் மோதி கிடந்த இருவரும் யார் என்று நெருங்கி பார்த்தான் திலிப். ஒரு கர்ப்பிணி பெண் அவளின் குழந்தை வெளியில் வந்து இறந்துக்கிடந்தது. ஓட்டி வந்த ஆணை இருவரும் கணவன் மனைவி என்று நினைத்துக்கொண்டான். அவன் பாக்கெட்டில் இருந்த பர்சை இன்ஸ்பெக்டர் எடுத்து பார்த்தார் ஈசன் என்ற அடையாள அட்டை இருந்தது இருவரும் ஆம்புலன்ஸில் ஏற்றபட்டனர்.

இன்ஸ்பெக்டர், திலிப் இருவரின் சாமர்த்தியத்தால் நான்கு பேரும் திலிப்பின் மருத்துவமனைக்கே கொண்டு வரப்பட்டனர். காரணம் திலிப்பை பொறுத்தவரையில் இந்த ஆக்ஸிடண்டின் காரணம் இந்திரா தான் இது வெளியில் தெரிந்தால் அவளின் வாழ்க்கை பாதிக்கும் என்று பயந்தான். அதனால் வெளிஉலகிற்கு இப்படி ஒரு ஆக்ஸிடண்ட் நடந்ததை மறைத்தனர். நான்கு பேருக்கும் டிரிட்மெண்ட் நடந்து கொண்டிருந்தது. இந்திராவிற்கு சின்ன சின்ன அடிதான் அவள் கண்விழித்தாள், திலிப் அருகில் வந்தான் “ஆல் ரைட் இந்திரா..“

“யா ஐ அம் ஓ.கே. ராஜ் எப்படி இருக்காரு..“

திலிப் சிறிது தயங்கினான். “நல்லா இருக்கான் நீ இப்போ ரெஸ்ட் எடு..“

“திலிப் உன்னோட முகமே சரியில்லை என்னோட ராஜிக்கு என்னாச்சு..சொல்லு என்கிட்ட மறைக்காதே…“

திலிப் சத்தமாக அழுதான்.. இந்திரா உயிர் உடலிலேயே இல்லை. அவளுக்கு பூமி இருண்டு வந்தது கால்கள் நிற்க முடியாம்ல் நடுங்கியது.

“அவனோட பின் தலையில கம்பி மாதிரி ஏதோ ஒரு பொருள் குத்திருக்கு தலையில பயங்கரமா அடிப்பட்டு இரத்தம் அதிகமா வெளியேறி இருக்கு. அவனோட மூளை செயல் இழந்து போயிட்டு. கொஞ்ச நேரத்துலயே மூச்சிவிட சிரமபட்டான் செயற்கை சுவாசம் செலுத்திருக்கோம் இன்னும் ஒரு நாளோ இரண்டு நாளோ தான்..“
இந்திரா கதறினாள், “ராஜ் இல்லாத இந்த உலகம் எனக்கு வேண்டாம் நானும் போறேன்..“ துடித்து விழுந்தாள்.

திலிப் எவ்வளவோ சமாதனபடுத்தி ராஜை பார்க்க அழைத்து சென்றான்.
முதல் நாள் வரைக்கும் சந்தோஷமா இருந்தவன் அடுத்த நொடியே இப்படி படுத்த படுக்கையில் கிடக்கிறானே. என் உலகம் இவன் தானே இவன் இன்றி எப்படி நான் வாழ்வேன். என்னை சந்தோஷமா பார்த்துக்குறேன்னு சொன்னியே ராஜ் இனிமே என்ன யாரு அப்படி பார்த்துப்பா. கண்டிப்பா நான் உன்னோட வந்து சேர்ந்துடுவேன்.
திடீரென்று ராஜ் கண்விழித்தான். “ஏய் லூசு நான் உன்கூடவே தான் இருக்க போறேன். உன்ன என்னோட உள்ளங்கையில வச்சி பார்த்துக்கப்போறேன். நம்ம ரெண்டு பேரும் ஆயுளுக்கும் சேர்ந்து தான் வாழபோறோம் பாரு..“

“ராஜ்…“என்று அவள் அழைக்க எல்லாமே மனப்பிரம்மை, அப்படியே பித்துபிடித்தவள் போல அமர்ந்திருந்தாள்.

திலிப் அவள் அருகே வந்தான். “ராஜ் ஆர்கன்ஸ் டொனேட் பண்ணலாம், ராஜ் நம்ம கூடவே இருப்பான். நீ ஆக்ஸிடண்ட் பண்ணுன அந்த பையனுக்கு இதயத்துல பிரச்சனை இருக்கு ராஜ் இதயம் பர்பேக்டா இருக்கும் எல்லா டெஸ்டுமே பாசிப்பிலா இருக்கு“

“ராஜே இல்லன்னு ஆகிட்டு ஏதோ செய்..“

“நீ வந்து அந்த பையன பார்க்குறியா..“

“நான் வந்து என்ன பார்க்கபோறேன் நீ போ..“

அவன் நகர்ந்தான் நேரம் ஓடியது இந்திரா அப்படியே பித்துபிடித்தவள் போல அமர்ந்தே இருந்தாள். திலிப் இந்திராவை பார்க்க வந்தான் அதே நேரம் மற்றோரு டாக்டர் அவன் அருகே வந்து, “அந்த லேடி பேசண்ட் கண் முழிச்சிட்டாங்க இப்போ ரொம்ப நல்லா இருக்கு அவங்க பல்ஸ். அந்த ஆள் அவங்க ஹஸ்பண்ட் இல்லையாம் லிப்ட் கேட்டு வந்தாங்களாம்.“

“அப்படியா அப்போ நான் இன்ஸ்பெக்டர்கிட்ட பேசுறேன். அந்த பையன பத்தி விசாரிக்க சொல்றேன்.
இந்திரா எழுந்து அடிப்பட்டு கிடந்த ஈசனை பார்க்க சென்றாள். திலிப் அங்கு தான் டிரிட்மெண்ட் செய்து கொண்டிருந்தான். இவளை பார்த்ததும் அங்கிருந்த நர்ஸ் மற்ற டாக்டர்களை வெளியில் போக சொன்னான். இந்திரா கைகள் பிராக்சர் ஆகி இருந்தது அந்த வலி இப்போது தான் அவள் உணர ஆரம்பித்தாள். அந்த வலி ராஜ் இழப்பை விட அவளுக்கு பெரிதாகவே தெரியவில்லை.
இந்திரா ஈசனை உற்று பார்த்தாள். ராஜ் அவள் பின்னால் நின்று அழைத்தான். அவளின் ஓர கண்களால் தலையை திருப்பாமலே பார்த்தாள்.

“நீ இங்க இருக்கியா நான் உன்ன தேடிகிட்டு இங்க வந்தேன். என்னோட இதயத்தை இவனுக்கு வைக்க சம்மதிச்சிட்டியா..பரவாயில்லை இவனா நான் வாழ்ந்துட்டு போறேன். நான் தான் சொன்னன் இல்ல நான் உன்ன விட்டு எங்கயும் போகமாட்டேன்னு..“ இந்திரா தோள்களை கைகள் பற்றி கொண்டது.
திடுக்கிட்டு திரும்பினாள் அது திலிப்.

“திலிப் இவரு கண்டிசன் என்ன..“
அவள் பேச்சுகள் தெளிவாக இருந்தது அது திலிப்பிற்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.

“இவருக்கும் தலையில பலமா அடிப்பட்டிருக்கு முகம் அப்படியே தடுப்பு கம்பி வேலியில் மாட்டி கிழிஞ்சிருக்கு இப்போ தையல் போட்டாலும் முகம் ரொம்ப அகோரமா தான் இருக்கும். அப்பறம் தலையில ஏற்கனவே காயம் இருக்கு அது இரத்த உறைய வச்சிருந்திருக்கு இப்போ திரும்பவும் அடிப்பட்டதாலே மூளையில என்ன வேணும்னாலும் நடக்கலாம். கோமாக்கு போகலாம் அப்படி இல்லன்னா மெமரி லாஸ் ஆகலாம். இவ்வளவு நடந்தும் அவரோட உடம்புல உயிர் எப்படியோ இன்னும் ஒட்டிகிட்டு இருக்கு தான் பொழைச்சிடுவோம்கிற நம்பிக்கையிலயா இல்ல..“

“திலிப் நான் ஒரு முடிவு செஞ்சிருக்கேன் அதுக்கு முதல இவர பத்துன எல்லா டீட்டைலும் எனக்கு வேணும் இன்னும் ஒரு மணி நேரத்துல. சீக்கிரம்.“ சொல்லிவிட்டு இந்திரா வேகமாக தன் அறையை நோக்கி நடந்தாள்.

அத்தியாயம் 38

அடுத்த ஒரு மணி நேரம் கடந்தது. திலிப் இந்திராவின் அறைக்கு வந்தான் இந்திரா ஒரு கையை நெற்றிக்கு கொடுத்து கண்களை மூடி படுத்து இருந்தாள். இன்னொரு கை கட்டுகள் கட்டி பெல்ட் போட்டு நெஞ்சோடு இணைந்து இருந்தது.

“இந்திரா..“ அவள் கைகள் எடுக்கவே இல்லை கண்களை திறக்கவே இல்லை. “சொல்லு திலிப்.“

“அவன் பேரு ஈசன், ஒரு ரைட்டர் இங்க சிவப்பு பேனாங்கிற பத்திரிக்கைக்கு கதை எழுதுறத்துக்காக இன்டர்வியூக்கு வந்திருக்கான். ஆனா கால் லெட்டர் எடுத்துட்டு வரல, அதனால திருப்பி அனுப்பிருக்காங்க. அங்க வேலை பார்க்குற சரவணன்னு ஒருத்தனோட ரூம்ல நைட் மட்டும் ஸ்டே பண்ண போயிருக்கான் அப்போ சரவணன் டிரிங் பண்ணிருந்திருக்கான், ஈசன் டிபன் வாங்கிட்டு வர சரவணன் பைக்க எடுத்துட்டு வந்துருக்கான் அப்போ தான் இந்த ஆக்ஸிடண்ட் நடந்து இருக்கு.“

“ஈசன் பேமிலி..“

“ஈசனுக்கு யாரும் கிடையாது, அம்மா இப்போ தான் இறந்திருக்காங்க. சொத்து எக்கசக்கம் அவருக்கு ஒரு தாய் மாமா, அவருக்கும் ஈசனும் எந்த தொடர்புமே இல்ல. ஆனா அவங்க தாய் மாமவுக்கு ஈசன் சொத்து மேல எப்போதுமே குறி.“

இந்திரா கண்களை திறந்தாள் “நான் ஈசன் மாமாகிட்ட பேசனும்.“

“இருக்கு அவரு நம்பர் இதோ நான் டயல் பண்ணி தரேன்.“

ரிங் போனதும் திலிப் மொபைலை இந்திராவிடம் கொடுத்தான்.
“ஹலோ நான் பிரம்மச்சாரி பேசுறேன் அந்த பக்கம் யாரு“ என்ற கரக்கரப்பான குரல் கேட்டது.

“நான் இந்திரா...“ தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டாள். அவளை பற்றி சொன்னதும் பிரம்மசாரி அங்கு எழுந்து நின்று கும்பிட்டபடியே பேசினான்.
“இவ்வளவு பெரிய பணக்காரவங்க இந்த ஏழைக்கு கால் பண்ணிருக்கிங்க.“

“ஒரு கேள்வி தான் அதுக்கு உங்க பதில் ஒன்னா தான் இருக்கனும்.“

“கேளுங்கமா..“

“உங்களுக்கு ஈசன் வேணுமா ஈசன் சொத்து வேணுமா..“

“ஈசனா அவன் எப்படி உங்களுக்கு...“

“நான் சொன்னனே ஒரு பதில் தான் வேணும் உங்க கேள்வி வேண்டாம்.“
நீண்ட அமைதி “எனக்கு சொத்து தான்மா வேணும்.“

போன் கட் ஆனது. திலிப் வித்தியாசமாக இந்திராவை பார்த்தான்.

“இந்திரா நீ என்ன செய்யப்போற..“

“எனக்கு என்னோட ராஜ் வேணும்.. ராஜோட இதயத்தை மட்டும் கொடுக்க போறது கிடையாத ராஜ் அடையாளத்தையும் கொடுத்து ஈசன ராஜ மாத்தனும்.“

“இந்திரா..“

“திலிப் எனக்கு யாருமே இல்ல என்னோட ராஜிம் இல்லனா நான் பிணம் தான்.“

“இந்திரா நீ கவலைபடத உன்னோட ராஜ் உனக்கு திரும்ப கிடைப்பான்.“ திலிப் வேகமாக ரூமை விட்டு வெளியேறினான்.

திலிப் அமெரிக்காவின் பேஸ் டிராண்ஸ் பிலன்டுக்கு பேமஸ்சான கிலேவ்லன்ட் கிளினிக்கிற்கு கால் செய்து வேன்டிரன் பிளாஸ்டிக் சர்ஜன் ப்ராங் பப்பய் கிட்ட பேஸ் டிராஸ்பர்மேசன பத்தி கேட்டான்.

“ மிஸ்டர் திலிப் கண்டிப்பா இது பாசிபில் சக்சஸ் புல்லனா ஆப்ரேசன பத்தி உங்களுக்கு சொல்றேன். ஒரு 21 வயசு பொண்ணோட முகம் ரொம்பவும் சிதைஞ்சிடுச்சி, அவங்க பேரு கேட்டி அவகளுக்கு இறந்து போன 31 வயதான அன்டிரியாங்கிற பெண்ணோட முகத்த ஒரு எக்ஸ்பிரிமேன்டல் சர்ஜரியா செஞ்சோம் அது கிட்ட தட்ட பத்தொன்பது மணி நேர ஆப்ரேசன். அவங்களோட முகத்துல இருக்க பேஸ் மட்டும் மாஸ்க் மாதிரி எடுத்து கேட்டிக்கு பொருத்துனோம் இப்போ கேட்டி ரொம்ப சந்தோஷமாவும் ரொம்ப அழகாவும் இருக்காங்க.“

“டாக்டர் எவ்வளவு செலவானலும் பரவாயில்லை நீங்க இங்க வந்த அந்த அப்ரேஸன சக்சஸ் புல்லா முடிச்சி தரனும்.“

“ஒரு உயிர் விலைமதிப்பு இல்லாததது கண்டிப்பா நான் வரேன்.“ போன் கட்டானது.
அடுத்த நாள் பப்பாய் இந்தியா வந்தார் இருபது மணி நேர ஆப்ரேஷன் சக்ஸஸ் புல்லாக முடிந்தது. முகம் முழுவதும் கட்டு ராஜ் இதயமும் ஈசனுக்கு பொருத்தப்பட்டது இப்போது ஈசன் பாதி ராஜாக மாறி இருந்தான். ஆறு மாதங்கள் கடந்தது கட்டு பிரிக்கப்பட்டது ஆனால் ஈசன் சுயநினைவு அற்ற நிலையில் தான் இருந்தான். அத்தனை அழகாகவே பொருந்தி போய் இருந்தது ராஜ் முகம். முகம் ஒட்டபட்ட தையல் தழும்புகள் இருந்தது.
இந்திரா மெல்ல ஈசன் அருகே சென்றாள். “ராஜ்..“ என்று அழைத்தாள். இந்திராவின் கண்கள் கசிந்தன, ஈசன் கைகளை நனைத்தது. ஈசன் ராஜாக மெல்ல கண்களை திறந்தான்.


ReplyQuote



Vani Prabakaran
(@vaniprabakaran)
Estimable Member Registered
Joined: 1 year ago
Posts: 123
21/08/2020 6:41 pm  

Hi Krupa, face transplant naan entha story layum read panathu illa.. But arumai.. Raj, thaan eesan a erupano nu oru doubt erunthathu but face transplant la nenachu kuda pakala.. Dhana pavam... Waiting for your next episode


ReplyQuote
Kiruba Jp
(@kirubajp)
Eminent Member Writer
Joined: 9 months ago
Posts: 22
25/08/2020 6:37 am  

@vaniprabakaran thank you very much sis😍😍😘😘😘


ReplyQuote




Kiruba Jp
(@kirubajp)
Eminent Member Writer
Joined: 9 months ago
Posts: 22
25/08/2020 6:38 am  

ஹாய் ப்ரண்ட்ஸ்😊😊😊💐💐

அப்பாடா ஒரு வழியா கதையோட முடிவுக்கு வரபோறோம். இந்த கதையோட கிளைமாக்ஸ் ரொம்ப வித்தியாசமான முறையில் இருக்கும் என்னன்னா இந்த கதைக்கு முடிவு உங்ககிட்ட தான் இருக்கபோகிறது. நீங்க எப்படி நினைக்கபோறிங்களோ அது தான்.

வித்தியாசமானது தான...சரி இப்போ நம்ம கதையில நிறைய டிவிஸ்ட் இருக்கு இது சிலருக்கு புரியாமல் கூட இருக்கலாம் ஒவ்வொருத்தவங்களோட புரிதல பொருத்து கதை என்னைக்குமே மாறுபட்டுகிட்டே தான் இருக்கும். இந்த கதையில் உங்களோட புரிதல் என்னக்கிறது நீங்க யூகிக்க போற கிளைமாக்ஸ்ல் இருக்கு.

ஒவ்வரா சொல்லிட்டனோ சரி வங்க துருயேறிய இரும்புகள் உள்ள போகலாம்😍😍😍😍😘😘

அத்தியாயம் 39

தனா ஈசனை நினைத்து அழுது அழுது கண்கள் கோவைபழமாய் மாறிபோய் இருந்தது. பாட்டி அருகே வந்து அவளை மடியில் சாய்த்துக்கொண்டாள்.

“ஏன்மா இப்படி அழற அது உன்னோட ஈசன் தான்னு நீ எதவச்சி நம்புற“

“பாட்டி எனக்கு ஈசன எப்படி தெரியாம போகும். நம்ம உயிருக்கு மேலானவங்க ஆயிரம் பேருக்கு நடுவுல இருந்தாலும் உண்மையான காதல் இருந்தா தனியா தெரிவாங்க. ஈசன் ஒரு முகமூடிய போட்டு முகத்த மூடிகிட்டாலும் அந்த கண்ணு அந்த ஸ்பரிசம் அந்த உணர்வு எப்படி மாறும் பாட்டி.. அது என்னோட ஈசன் தான்.“

“நீ போய் பேச வேண்டியது தானே..“

“காலம் கடந்துடிச்சி என்னால இப்போ அழமட்டும் தான் முடியும்..“

தனா மீண்டும் அழதொடங்கினாள், இவள் அழுவதை பார்த்துக்கொண்டே இருந்த ரமணி பாட்டிக்கும் அழுகை வந்தது. ரமணி பாட்டிக்கு பழைய நியாபகங்கள் வந்தது.

தனா சென்னை வந்தபோது எதுவுமே தெரியாமல் தலை கால் புரியாமல் திருதிருவென்று முழித்துகொண்டு நின்றாள். அந்த இரவு வேளையில் பஸ்டாண்டில் யாருமே இல்லை. என்ன செய்வது எங்கே போவது என்று அறியாமல் திகைத்து போய் இருந்தாள்.

அதே வேளையில் யாரோ இரண்டு பேர் வந்து தனாவிடம் அசிங்க அசிங்கமாக பேசிக்கொண்டிருந்தனர். தனாவிற்கு கைகால்கள் நடுங்கி போய் பைத்தியம் பிடித்தவள் போல் கத்தினாள். சிறிது நேரத்தில் அப்படியே மயங்கி சறிந்தாள். சிறிது நேரம் கழித்து யாரோ முகத்தில் தண்ணீரை தெளிப்பது போல இருந்தது. கண்களை விழித்து பார்த்த போது யாரே ஒரு வயதான பெண்மணி தனாவை மடியில் வைத்து இருந்தாள். தனா மெல்ல எழுந்தாள்.

“இப்போ எப்படிமா இருக்கு..“

“நல்லா இருக்கேன் பாட்டி“

“சென்னைக்கு புதுசா..ஆமாம் பாட்டி இந்த அட்ரஸ்கு போகனும் இராத்திரியா இருக்கதால பயமா இருக்கு.“

“பயப்புடாதமா நான் இருக்கேன்.“

தனா அந்த பாட்டியை உற்று உற்று பார்த்தாள். “என்னமா பார்க்குற நான் இங்க தான்மா பிச்சை எடுத்துக்கிட்டு இருக்கேன். நாலு ஆம்பளை பிள்ளைங்கள பெத்தேன் எல்லாம் என்ன அனாதையா விட்டுட்டுங்க, வயித்து பசிக்கு கையேந்துவேன்“
இருவரும் தங்களை பற்றி பேசிக்கொண்டே இரவை கடந்தனர்.
பகல் பொழுது விடிந்தது, தனா கிளம்ப தயாரனாள்.

“வாங்க பாட்டி நான் சாப்பிட போறேன்“

“நீ போமா நான் காலையில சாப்பிட மாட்டேன். ஒரு வேளையாவது பட்டினியா கிடந்தா தான். என்னால அந்த நாள சமாளிக்க முடியும்.“

தனாவிற்கு என்னவோ போல் இருந்தது. “பாட்டி எனக்கு துணையா என்கூடவே வறிங்களா. எனக்கும் யாரும் இல்ல நீங்க தான் சென்னையில புது உறவு நான் உங்கள நல்லா பார்த்துக்குறேன்.“
ரமணி பாட்டியின் கண்கள் கலங்கியது.

இன்று வரைக்கும் தனா தன்னை சொந்த பாட்டியா தான் பார்த்துகிட்டு இருக்கா இப்படிபட்ட நல்லமனசுகாரிய அந்த கடவுள் ஏன்தான் இப்படி சோதிக்கிறானோ. ரமணி பாட்டி புலம்பி தீர்த்துக்கொண்டிருந்தாள் இரவு முழுவதும்.

ஈசன் நடுஇரவில் கண்களை விழித்தான், இந்திரா நன்றாக உறங்கிக்கொண்டிருந்தாள். ஈசன் இந்திராவை உற்று பார்த்தபடியே அமர்ந்திருந்தான்.

“எனக்கு எல்லாமே நியாபகம் வந்துட்டுடி. என் வாழ்க்கையே இப்படி மாத்தி வச்சிருக்கியேடி. என் முகம் மாறி போய் இருக்கு அடையாளம் மாறி போய் இருக்கு என் வாழ்க்கையே சீரழிச்சிட்டியேடி.“

ஈசன் கோபமாக கட்டிலில் அமர்ந்திருந்தான். அருகில் இருந்த டீப்பாயில் பழம் வெட்டும் கத்தி இருந்தது. ஈசன் அதை எடுத்து தன் கைகளால் தடவி பார்த்தான்.

“இதுக்கு மேல நீ உயிரோடவே இருக்ககூடாது, முதல நீ சாகு அடுத்தது அந்த திலிப்.“

சொல்லிக்கொண்டே இந்திராவின் வாயை மூடியபடியே இந்திராவின் கழுத்தை அறுத்தான்.

“ஆ..ஆ..“என்று கழுத்தைபிடித்துக்கொண்டு இந்திரா கத்தினாள். வாறிசுருட்டி ராஜ் என்ற ஈசன் எழுந்தான். இந்திரா கண்களை திறக்காமலே கத்தினாள்.

ராஜ் “இந்திரா…இந்திரா…இந்திரா..“என்று கத்தினான்.
இந்திரா கண்களை திறந்து ராஜை கட்டிக்கொண்டாள்.

“என்ன கனவு கண்டியா..“

“ஆமாம் ரொம்ப கெட்ட கனவு..“

“பயப்புடாத நான் இருக்கேன்.“
என்றபடியே ராஜ் இந்திராவை நெஞ்சோடு அணைத்து உறங்கவைத்தான். இரவு மணி மூன்று ஆனது, இந்திரா உறங்கவே இல்லை. மீண்டும் அவளது நினைவுகள் கடந்த காலத்தை எண்ணிக்கொண்டிருந்தது.
ஈசன் கண்விழித்து முதன் முதலில் இந்திராவை பார்த்தபோது அவள் என்ன உணர்ந்தாள் என்று எண்ணிபார்த்தாள்.

ஈசன் ஆறுமாதங்கள் கழித்து கண்விழித்தான் தழும்புகள் மேலே தாடி வளர்ந்து தழும்புகளை மறைத்து இருந்தது.

ஈசன் இந்திராவை விரிக்க விரிக்க பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். திலிப் அங்கு வந்தான்.

ஈசனை ராஜ் என்று அழைத்தான். “நான் யாரு எனக்கு எதுவும் நியாபகம் இல்ல..என் பேரு ராஜ்னு சொல்றிங்க ஆனா எதுவுமே நினைவுல இல்லையே..“

“ராஜ் பயப்புடாத உனக்கு ஆக்ஸிடண்ட் ஆனதால கொஞ்சம் மெமரி லாஸ் ஆகிருக்கு. எல்லாம் கொஞ்ச நாள்ல நியாபகம் வந்திடும். உனக்கு நியாபகபடுத்த நியாபகபடுத்த எல்லாமே உனக்கு புரிய ஆரம்பிக்கும். இது தான் இந்திரா உன்னோட ஓய்ப்பா ஆகபோறவங்க.“ இந்திரா அருகே வந்தாள் ஈசனை மறந்தாள், அவன் ராஜ் தான் அவன் தனக்காகவே மீண்டும் பிறந்தான் என்று எண்ணியபடியே அவன் கைகளை பற்றி கண்ணீரை சிந்தினாள்.
இந்திரா ஈசனை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ராஜாக மாற்றினாள். ஆறு மாதங்கள் கடந்தது அன்று தான் ஈசனை ஹாஸ்பிட்டலில் இருந்து தன் வீட்டிற்கு அழைத்து வந்தாள்.
திலிப் இந்திராவை எச்சரித்தான். “ஈசனுக்கு அவனோட ஞாபகங்கள தூண்டுற மாதிரி எதையுமே அவனுக்கு நம்ம செய்யக்கூடாது. நீ தான் அவன கவனமா பார்த்துக்கனும் அவனோட பழைய மெமரிய ஹிப்னோடைஸ் பண்ணி முழுச அழிக்கிற டிரிட்மெண்ட் போய்கிட்டு இருக்கு அதுல ஈசனுக்கு நிறைய இல்லுசன் வரும். புதுசா பிறந்த குழந்தைக்கிட்ட ஒரு உலகத்த நம்ம அறிமுகம் செய்யுறோம், இவங்க தான் உன் அப்பா உன் அம்மான்னு உறவுகள அறிமுகம் செய்யுறோம். அது மாதிரி ஈசனுக்கு இப்போ நம்ம வேற உலகத்தையும் வேற உறவுகளையும் அறிமுகம் செய்யுறோம். அந்த குழந்தைக்கு அந்த உலகத்த பத்தியும் உறவுகள பத்தியும் சில கற்பனைகள் இருக்கும் அத அந்த குழந்தை தன்னோட மனநிலைமையில இருந்து பார்க்கும். அந்த உலகுக்கு மெல்லமா பயணிக்கும், அப்போ நிறைய மாயங்கள் நடக்கும் முகம் தெரியாத சிலர் தன் அருகில இருக்க மாதிரி. இது எல்லாமே அந்த குழந்தையோட உலகத்துல நடக்குற கற்பனை நிகழ்வுகள் அந்த நிகழ்வுகளுக்கு நம்ம தான் காரணகர்த்தாவா இருக்கப்போறோம் புரியுதா..“

“புரியுது நான் கவனமா பார்த்துக்குறேன்.“

“நான் சில ஆட்கள விட்டு திருச்சியே அலசி ஈசன பத்துன எல்லா தகவல்களும் கலட் பண்ணிட்டேன். ரொம்ப நல்ல பையன்தான் அவனுக்கு எதுமாதிரியான நினைவுகள ஏற்படுத்தகூடாதுன்னு நான் சில நோட்ஸ் தரேன் நீ அத பாலே பண்ணு.“

“ம்ம்..“

“முக்கியமான விஷயம் இந்த மெமரி லாஸ் டிரிட்மெண்ட்ங்குறது 90 சதவீதம் தான் நிச்சயம் ஆகும் அந்த பத்து சதவீதம் அவனோட நியாபகங்கள் எப்படியோ எப்பவோ திரும்பலாம்…“

இந்திரா ஈசனை விழித்து பார்த்தபடியே கட்டிலில் அமர்ந்தே இருந்தாள் உறக்கத்தை தொலைத்து.
அத்தியாயம் 40
இரண்டு நாட்கள் கடந்தது.
தனா இரண்டு நாட்களாக ரெஸ்டாரண்ட் வரவே இல்லை போன் செய்தாலும் எடுக்கவே இல்லை ரிஜிட்டர் ஆபிஸில் இருந்து ஆட்டோவை பிடித்து போனவள் தான். என்ன ஆனது அன்று பார்த்தபோது கூட அவள் உடல்நிலை சரியில்லாதவள் போல் தானே இருந்தாள் என்ன ஆகியிருக்கும் என்ற யோசனையிலயே தன் அறையில் நடந்துக்கொண்டிருந்தான்.
யாரோ கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டது. மதன் தான் அது. வாசலில் நின்று தலையை காட்டியபடியே “தனா வந்துட்டா..“சொல்லிவிட்டு சென்றான்.

நேவிதன் அடித்து பிடித்துக்கொண்டு ஓடி வந்து வாசல் பக்கம் பார்த்தான் அவள் இல்லை ஏமாற்றத்துடன் திரும்பிய போது பின்னால் அவள் நின்று கொண்டிருந்தாள். இரண்டு நிமிடம் அவனை மறந்து அப்படியே நின்றான் அவள் முகம் வாடிபோய் இருந்தது. என்ன என்பது போல் அவனின் பார்வை மொழிகள் இருந்தது,

“உடம்பு சரியில்ல அதான் வரமுடியல“ சொல்லிமுடித்தவள் தான் விறுவிறுவென்று அங்கிருந்து சென்றுவிட்டாள்.

நேவிதன் மீண்டும் தன் அறைக்கு வந்தான் திலிப் அமர்ந்திருந்தான்.

“என்னடா பேசிட்டியா..“

“இல்ல..அவளுக்கு ஏதோ பிரச்சனை போலடா..“

“நீ முதல அந்த டாக்டர் சொன்ன மாதிரி செய்…“

“எனக்கு அது பிடிக்கலடா அவ ஈசன நம்புறா அவன நம்ப தப்பா எப்படி காட்டுறது.“

“அப்போ அவள மறந்துடு..“

நேவிதன் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தான்.

தனா ஈசனை பற்றியே தான் யோசித்துக்கொண்டிருந்தாள். ஆனால் அவளுக்கு ராஜை ஈசனாக போய் பார்ப்பதற்கு தைரியம் தோன்றவே இல்லை நடைபிணமாக தான் இருந்தாள்.

நேவிதன் தன் அறைக்கு இரண்டு காபி கொண்டு வரும்படி கேட்டான். தனா கொண்டு வந்தாள் அறையில் யாரும் இல்லை லேப்டாப் ஓப்பனில் இருந்தது காபியை டேபிளில் வைத்தாள் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். அதே நேரம் டேபிள் மீது இருந்த லேப்டாப்பில் கண்களை விரியவிட்டாள், அது ஈசன் தான் பேஸ்புக் பேஜ் ஒன்று ஓப்பன் ஆகி இருந்தது. அதை ஆராய தொடங்கினாள் நட்ராஜ் என்ற பெயருடன் ஈசன் போட்டவை போட்ட பேஜ். மெசேஜ் டேப் ஓப்பன் ஆனது “ஹாய் இருக்கியாடி..எங்க போன…“ என்ற மேசேஜ் டிஸ்பிளே ஆனது.
“ஐ லவ் யூடி..ஐ கிஸ் யூ டி…“ என்ற அடுத்த அடுத்த மேசேஜ் தனா ஆடி போய் அப்படியே அமர்ந்திருந்தாள்.
நேவிதன் கதவை திறந்துக்கொண்டு வந்தான். தனா எழுந்துக்கொண்டாள்.
“என்ன தனா பண்ற..“ அவனும் லேப்டாப்பை பார்த்தான்.
“இதையா நீ பார்த்துக்கிட்டு இருக்கு இந்த மதன் பண்ற வேளை, இவன் சரியான ப்ராடு போல தனா. மதன பொண்ணுன்னு நினைச்சிட்டு கடலை போட்டுகிட்டு இருக்கான். அவனும் இவன வச்சி கலாய்சிட்டு இருக்கான்.“
தனாவுக்கு ஒன்னுமே புரியல ஆனா ஒன்னு தெரிஞ்சது நேவிதன் தனக்காக தான் இப்படி செய்யுறான். ஈசன அவனால கண்டுபிடிக்க முடியல அதனால ஈசன ப்ராட் ஆக்கிட்டான். அதனால் அதை தனா ஆராய விரும்பவில்லை.

தனா நான் உனக்காக தான் இப்படி செய்யுறேன் ஈசன் இறந்துட்டான் அவன நினைச்சி நீ இப்படி இருந்தா கடைசியா பைத்தியம் ஆகிடுவ அதனால தான் என்ன மன்னிச்சிடு.

“காபி டேபிள் மேல இருக்கு எடுத்துக்கோங்க.“

ஒரு மாதங்கள் ஓடியது…
சாகித்தியன் முத்துவை அழைத்துக்கொண்டு சென்று அவள் வேலை பார்க்கும் இடத்தில் விடச்சென்றான்.

“இன்னும் எத்தனை நாளைக்கு இப்படி வீட்டுல வேலைகாரியாட்டம் வேலைபார்ப்ப. நீ வேலைய விட்டுடு நான் பார்த்துக்குறேன்.“

“இப்போ தான் இந்திராக்கா ஸ்டெல்லாக்காவுக்கு டிரிட்மெண்டுக்கு எல்லா உதவியும் செஞ்சிருக்காங்க நான் இந்திராக்காவுக்காக தான் வேலைக்கு போறேன். அவங்க நான் போனா தான் கொஞ்சம் தெளிவா இருக்காங்க.“

“உனக்கு இந்திரா மேல இருக்க கோபம் போயிட்டா..“

“இந்திரா மேல போயிட்டு அந்த“

“அந்த?? முழுசா சொல்லு நேவிதன் மேல போகலயா..“

“இல்ல தனா விரும்புறான்னு தெரிஞ்சதுக்கப்பறம் எப்படி கோபப்படமுடியும்..அவளும் நல்லா இருக்கட்டும்..“

சாகித்தியன் ப்ரண்ட் மிரர் வழியாக முத்துவை பார்த்தான் அவளும் அவனை பார்த்தாள். இருவரின் கண்களும் சிரித்துக்கொண்டது.
முத்து வீட்டிற்குள் நுழைந்தபோது எதிரே ராஜ் வந்தான். முத்து சற்று ஒதுங்கி தலையை குனிந்துக்கொண்டாள்.

“குட்மானிங் சிஸ்டர்..“என்றவன் பளிச்சென்று சிரித்தான்.

முத்துவிற்கு சந்தோஷம் தாங்கவே இல்லை..“குட்மானிங் சார்..குட்மானிங்..“என்று பத்து தடவை குட்மானிங் சொன்னாள். ராஜ் சிரித்துக்கொண்டே வெளியே சென்றான்.

முத்து சந்தோஷமாக இந்திராவிடம் சென்றாள்.

“அக்கா சார் என்கிட்ட பேசிட்டாரு..“

“அப்பா பெரிய பிரளயமே வரபோகுது.. உங்க சார் உன்கிட்ட பேசுனதுக்கு..“

“போங்கக்க எப்போதும் உங்களுக்கு கிண்டல் தான்.. நான் உங்களுக்கு ஸ்பெசல் டீ போட்டுட்டு வரேன்.“
என்றவள் கிட்சன் பக்கம் சென்றாள்.
இந்திரா முத்துவை விழித்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

அவளின் மனது அவளோடு பேசியது, முத்து உன்ன நான் என்னோட பக்கத்துலயே வச்சிக்கனும்னு நினைச்சி தானே எல்லாம் செஞ்சேன். ஸ்டெல்லாகிட்ட பிளான் பண்ணி அவ வேலையில உன்ன சேர்த்துவிட்டேன் முதல ஒத்துக்கமாட்டன்னு சொன்னா ஸ்டெல்லா உன் வாழ்க்கைய பனையமா வச்சே சாதிச்சிட்டேன். எக்காரணத்த கொண்டுமே நீ என் நிழல விட்டு போககூடாது. ராஜ்கிட்ட உன்னபத்தி தப்பான அபிப்ராயத்தைய ராஜ் உண்டாக்கி வச்சிருந்தான் அதனால தான ராஜ் உன்ன வெறுத்தான். முதல் சந்திப்பு ஆபிஸ்ல பிரேஸ்லட்ட நானே வெளியில விட்டுட்டுட்டு உன்ன எடுத்துட்டு வரவச்சி ராஜோட மெமரிய செக் பண்ணுனன் அது நல்லவே வேலை செஞ்சது இப்போ எங்க உலகத்துல நீயும் ஒரு கதாபாத்திரம் உப்புக்கு சப்பாணி இந்த ஆக்ஸிடண்ட் பத்தி தெரிஞ்சவ நீ.. உன்னால அந்த சாகித்தியனும் இலவச இணைப்பா மாட்டிகிட்டான் ரெண்டு பேருமே என்ன முழுசா நம்ப ஆரம்பிச்சிட்டிங்க முத்து நீ என்ன எதிரியா நினைக்காத வரைக்கும் நான் உனக்கு நல்லவதான்.


Vani Prabakaran
(@vaniprabakaran)
Estimable Member Registered
Joined: 1 year ago
Posts: 123
26/08/2020 6:44 pm  

Hi Krupa.. Finally Indra oda plan thaan ellamey va.,very strong and powerful lady..... Thanam thaan pavam... Very nice story with so many twists 👍 👍 epilogue eruka, Thanam oda life a settle panina will be happy... 


ReplyQuote



Page 1 / 2




Share: