Breaking News

உங்கள் படைப்புகளை சகாப்தத்தில் பதிவிட விரும்பினால் sahaptham@gmail.com என்கிற மெயில் ஐடிக்கு தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

Forum

தீயை தீண்டிய தென்றல் ***கதை  

  RSS

Sai Lakshmi
(@sai-lakshmi)
Active Member Writer
Joined: 6 months ago
Posts: 19
15/08/2019 9:32 am  

ஓம் சாய் ராம்

வணக்கம்..... 

எல்லோரும் எப்படி இருக்கீங்க!!! உங்களின் நலம் அறிய ஆவல்..
உங்கள் அனைவருக்கும் இதயம் கனிந்த சுதந்திர தின நல்வாழ்த்துக்கள்... 🇮🇳

நீங்கள் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்த "தீயை தீண்டிய தென்றல்!!!அத்தியாயங்கள் இதோ.... 😍😍😍😍😍

கதாநாயகன் - தணிக்கை வேல் பாண்டியன்.

கதாநாயகி- அகல்விழி.
இதர கதாபாத்திரங்கள்.

1*மாலினி(பூங்காவனம் டிரஸ்ட்டின் நிர்வாகி) 

2*சங்கர்.(பாண்டியனின் வலது கை) 

3*முத்தையா.(பாண்டியன் வீட்டு சமையல்காரர்.) 

4*பூவாயி.(அகல்விழியின் அப்பத்தா) 

5*பாபு. (பாண்டியனின் அடியாள்) 

வாருங்கள் கதைக்குள் செல்லலாம்....

தென்றல்***1

"பூங்காவனம்" மருத்துவமனையை தட்டு தடுமாறி அடைந்தவளை, பத்து பேர் கொண்ட நபர்கள் அழைத்து சென்று ஒரு அறையின் முன் அழைத்திட்டு செல்ல, அங்கு.. சுமார் நூறு போர் கவலையுடன் கூடியிருந்தனர். அதனை பார்த்தால் மருத்துவமனை என்று கூற முடியாதளவிற்கு கூட்டம் கூடியிருக்க, அது அகதிகள் முகாம் போல காட்சியளித்தது. அவர்களையெல்லாம் கடந்து பதட்டதுடன் உள்ளே சென்றவள், அங்கு கண்ட காட்சியில் ஒரே எட்டில் தாவி, படுக்கையை அடைந்தாள்.

மச்சான்! நான் பட்டு.....உங்கள் பட்டு வந்திருக்கிறேன். இப்போது வந்துவிட்டேன். இனி எப்போதும் நான் உங்களை விட்டு பிரிய மாட்டேன், எனக்கு பயமாக இருக்கிறது! கண்விழித்து என்னை பாருங்களேன்! என உயர் தீவிர சிகிச்சை அறையில், மண்டியிட்டு அவனது கை பற்றி கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருக்க,

அந்த பூத உடல் எதை அறிந்ததோ? இல்லை ? உணர்ந்ததோ என்னவோ? கை
விரல்களில் சிறு அசைவு ஏற்பட்டது. அதனை உணர்ந்தவள், தன் கைகளை அவன் கைகளிலிருந்து விடுத்து, வேகமாக வெளியேறி, மருத்துவரையும் கையோடு அழைத்து வந்தாள்.

அவனது உடலை ஆராய்ந்துவிட்டு,
என்ன சொல்வதென்றே, தெரியவில்லை, ஒரு வாரமாய் உயிர் இல்லாதது போல, உணர்ச்சியற்று, மரகட்டையாய் நினைவின்றி இந்த படுகையிலே படுத்துகிடந்தார். இப்போது நம்பாமல் இருக்கவும் முடியவில்லை. மிஸ்டர். பாண்டியனின் உயிர் உன்னிடம் இருந்திருக்கிறதும்மா. அதான், நீ தொட்ட இடத்தில் அசைவு ஏற்பட்டிருக்கிறது என மருத்துவ பெண்மனி மகிழ்ச்சியாக கூற,

என்னை தொடாதீங்க!!! உங்களின் கை பட்டாலே அருவருபாய் இருக்கிறது! என அவனிடம் அன்று பேசியது, இன்று நினைவிற்கு வந்தது. அவளது அருகாமையில் உயிர்தெழும் தன் கணவனின் முகத்தை அவள் ஊன்றி கவணித்து கொண்டிருக்க,

இனி கவலையில்லை, இரண்டு நாட்களில் கண்விழித்து விடுவார், பயப்பட வேண்டாம், உங்கள் கணவருக்கு ஏற்கனவே சக்தி அதிகம்மா, இப்போது இந்த சக்தியும் கிடத்துவிட, மகா சக்தியாய் எழுந்து வருவார்! என அவளை கை பிடித்து ஆறுதல் கூறிய மருத்துவரை, கை கூப்பி வணங்கினாள்.

இதெல்லாம் எதற்கும்மா, என படுக்கையில் இருந்தவனை சூட்டி காண்பித்து... "நமக்கு கடவுளே இவர் தான்ம்மா" நீ பக்கத்தில் இருந்து நல்லபடியாக பார்த்து கொள்! என அறையை விட்டு மருத்துவர் சென்றதும், இரண்டு பேர் உள்ளே நுழைந்தனர்.

உங்களுக்கு அண்ணாத்த பத்தி என்ன தெரியும்? என்னான்ட கேளுங்க, நான் சொல்லுறேன்..
என முகமெல்லாம் பெறுத்து, உடலெல்லாம் கணத்து, கரு கருவென இருந்த குட்டையான ஒரு ஆண்மகன் சிறு பிள்ளை போல கண்ணீர் சிந்த, அக்கண்ணீர் துளிகளுக்குகிடைய வார்த்தைகள் எழாமல், அவனது குரல் கரகரத்தது அப் பெண்ணிடம்..

நீங்க நினைக்குற மாதிரி கிடையாது எங்க அண்ணாத! என நெஞ்சில் குண்டுகள் பாய்ந்து, சிகிச்சையில் அனுமதிக்கப்பட்டு, படுக்கையில் இருந்தவனை பார்த்து கை நீட்டி, பேச ஆரம்பித்தான் மற்றொருவன், அதனை கண்களில் நீர் துளிகளுடன் அவனை பார்த்து கொண்டிருந்தாள் அப் பெண்.

*************************************
வணக்கங்க! உங்கள் சாய்லட்சுமி, நான் உங்களிடம் முக்கியமாக இன்று பேச போறது "தீயை தீண்டிய தென்றல்" கதையில் வரும் நம்ம ரவுடி பேபியை பற்றி தான்.. பேபின்னு சொல்ல முடியாது, இவன் கொஞ்சம் வளர்ந்து கொண்டவன், பொல்லாதவன், ராஜாதிராஜா, சகல கலா வல்லவன், வில்லன்னு, நம்ம தமிழ் சினிமால வரும் படபெயர்களை வைத்து கூட கூப்பிடலாங்க!

அப்பா, அம்மா யாரும் இல்லாத அனாதைங்க.. ஆசிரமத்தில் நல்லபடியாக வளர்ந்து சாப்ஃட்வேர் இன்ஜினியரிங் எல்லாம் படிச்சவன்ங்க, என்ன சொல்வது அவனுடைய கிரகம் தான்னு சொல்லனும்.. தன்னுடன் கூட வேலை பார்த்த, தன் நண்பனுக்காக அநியாயத்தை தட்டி கேட்க பொங்கி எழுந்தவன், இன்னும் பொங்கிட்டே தான் இருக்கிறான். இன்று வரையில் குறைந்த பாடில்லை. நீங்க சாப்பாடு பொங்குறதுன்னு நினைச்சிடுதாங்க, இது மத்தவங்களுக்கு வைக்குற பொங்கல்ங்க,

யாரு என்னன்னு பார்க்க மாட்டான்ங்க, அவன் ஒன்றை நினைத்தால் அதிலே நிற்கும் ரகம்.. அவன் எடுத்த முடிவே இறுதியான மற்றும் உறுதியான முடிவு, தன்னை அண்டியவருக்கு அடைக்கலமும் கொடுத்து படைபலமும் கொடுப்பான். இவன் பெயரை கேட்டாலே, மரத்தில் கல் எறிந்ததும் பறக்கும் பறவையை போல, மக்கள் கூட்டம் கலஞ்சிடுங்க.. சரி.. நம்ம "ரவுடி மச்சானை" பற்றி அதிகமாக புகழ்ந்தாச்சு வாங்க, இப்போ அவன் என்ன பன்னுறான்னு பார்ப்போம்.

சென்னையில் சில வருடங்களாக மழையே இல்லை என்ற புலம்பலுக்கு வறண்ட நிலங்களையும், அந்நிலத்தில் முளைக்கும் பயிர்களையும், அதனை உண்டு வாழும் மக்களையும், வாட்டி வதைத்து கொண்டிருந்தது பேய் மழை,
"வாடிய பயிரை கண்ட போது எல்லாம் வாடினேன்" என வள்ளலார் பறிதவிக்க, இப்போது பெய்த மழையில், வறண்ட நிலமும், பயிறும் கொட்டிய மழையில் ஓடினேன்! ஓடினேன்! மழை விட்ட பாடில்லை! என புழம்பியது.

அப்படி கொட்டும் மழையிலும், ஆள் ஆரவேமில்லாத ரோட்டில் ஒருவன் ஓடிக் கொண்டிருக்க, அவனது இதய துடிப்போ, கொட்டும் மழையின் சத்தத்தை விட சற்று பலமாக அவனுடைய காதுக்குள் ஒலித்தது. போலீஸ் உடையில் மற்றவர்களை துரத்தி பிடிக்க வேண்டியவன், தலை தெறிக்க ஓடிக் கொண்டிருந்தான். அவனது பின்னால் ஆடிQ9 மாடல் வாகனத்தில் சத்தமே இல்லாமல் துரத்தி கொண்டிருந்தான் மற்றொருவன் ஒருவன்.... இவன் தீயின் மறுஉருவானவன்.

காலையிலிருந்து அவனிடம் தப்பிக்க பல வழிகளில் முயற்சி செய்து ஓடி ஒலிந்து கொண்டிருந்தவனை அவனது ஆட்கள் நாலா பக்கமும் காற்று போல சூழ்ந்து கொள்ள, ஒரு கட்டத்திற்கு மேலே ஓடவும் முடியாமல், ஒலியவும், முடியாமல் இறுதியாக மாட்டி கொண்டான் போலீஸ்காரன்.

அப்போது காரின் கதவினை திறந்து கொண்டு, உயரமான வளத்தியுடன், வெள்ளை வேட்டி சட்டையில் முறுக்கேறிய தசை மற்றும் கைகளுடன், நெஞ்சு வரை தன் சட்டை காலரை தூக்கிவிட்ட படி, பரந்த நெஞ்சில் சிறுதும் பயமில்லாமல் தரையில் கால் பதித்த மறு நொடி, அடியாள் ஒருவன் வந்து, அவனுக்கு குடை பிடித்தான், சுமார் ஒரு இருபது பேர் அவனுடன் இருந்தனர்.

பாண்டியன் என்னை விட்டுறு! நான் வேண்டுமென்றால் உனக்கு அவர்களை விட பணம் அதிகமாக கொடுக்கிறேன். என்னை விட்டுறு என போலீஸ்காரன் கொஞ்ச,

பாண்டியன்.. தணிக்கை வேல் பாண்டியன்!!! என் பெயரை சொல்லும் அளவிற்கு உனக்கு இன்னும் நெஞ்சில் தைரியமிருக்கா? என சிகரெட் புகையினை ஊதி தள்ளியவன், வேட்டியை மடித்து கொண்டு காரிலிருந்து அரிவாளை உருவி, அடி மேல் அடி எடுத்து வைக்க, போலீஸ்காரனின் பாதி உயிர் போனது அவனுடைய சினம் கொண்ட வருகையால்,

வேண்டாம்! என்ன விட்டுறுங்க சார்! என காலை பிடித்து கெஞ்ச, அவனுக்கு வலவலன்னு பேச்சுகள் எல்லாம் பிடிக்காது, "வெட்டு ஒன்னு.. கையில துட்டுன்னு போயிட்டே இருப்பான், தன் கால்களில் விழுந்தவனை உதறி தள்ளிவிட்டு , அரிவாளை தூக்கி, அவனது கழுத்தை சேர்த்து வெட்ட, ஒரே போடில் போலீஸ்காரனின் உயிர் இந்த உலகை விட்டு சென்றது....

வதம் பன்னி முடித்த, கொலை வெறியுடன் அவனது தோற்றம் மகிஷாசூரனாய் காட்சியளித்தது , ஆம்!!! அவன் வதம் தான் செய்தான், பள்ளி மாணவியை கண்ட இடத்தில் தொட்டதுமில்லாமல், கேள்வி கேட்ட, அவளது பெற்றோரையும் சரமாரியாக தாக்கிய கொடுரனை தான் கொலை செய்தான், அவனிடமிருந்து அரிவாளை பெற்று புனிதமான மழை நீரில் கழுவினான் அவனது அடியாட்களில் ஒருவன், தன் இருக்கையில் சென்று , பாண்டியன்அமர்ந்ததும், அவனது காரினை தொடர்ந்து பத்து கார்களில் பின்தொடர்ந்தனர் அவனது அடியாட்கள்... அவர்கள் நேர சென்ற இடம்
மாமல்லபுரத்தில் உள்ள ஒரு புகழ்பெற்ற ரிசார்ட்ஸ்க்கு, அங்கு பிரபல தொழிலதிபர்கள், அரசியல்வாதிகளுடன் ஒரு முக்கியமான சந்திப்பு இருந்தது.

ஆ! வோவ்! பாண்டியன் ஜி! ஆவோ! நீ தான்யா தமிழ்நாட்டுலயே மாஸ்டர்கிங்.. உன்ன அடிச்சுக்க இன்னொருதன் புறந்து தான் வரனும். அது உன் பையனாக தான் இருக்கும் என தற்போதைய எதிர்கட்சியின் தலைவர் ரகுபதி கூறினார்.

அவர்களின் முன்பு, அங்குள்ள ஷோபாவில் கால் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்தவன், அவரின் பேச்சிற்கு சிறு புன்னகைக்க, அதாவது மில்லி மிட்டர் இல்லாதளவிற்கு புன்னைகையித்தான்.

பின்னர் அங்குள்ள முக்கியமான தொழிலதிபர்கள், நாடு விட்டு நாடு வந்தவர்கள் என மிக முக்கியமானவர்கள் எல்லாம் பாண்டியனிடம் தன்னை அறிமுக படுத்தி கொண்டனர்.

பாண்டியன் ஜி, இந்த தடவை எப்படியும் பத்து 'சி' உங்களுக்கு தான் பேசிட்டேன், இது ரொம்ப முக்கியமான விஷயம் என வலவலத்துக் கொண்டிருக்க,

நேரா விஷயத்துக்கு வா பாஸ்! என மிகப்பெரிய கோடிஸ்வரர் மற்றும் எதிர்க்கட்சி தலைவர் ரகுபதியை வா, போ என பேசி கொண்டிருக்க, அங்குள்ள எவனுக்கும், பாண்டியனை எதிர்த்து பேச துணியவில்லை.

ஆப்ரேஷன் - T- என்றால் டெம்பிள். மயிலம் முருகன் டெம்பிள்ளிலுள்ள வேலை தான் நீ கை பற்றி எங்களிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். அங்குள்ள தைபூசதன்று, அரகனை வதம் செய்ய, அங்குள்ள பாலசித்தர் என்ற, சித்தரின் கையிலிருந்து முருக பெருமானிடம் வேலை கொடுக்கும் வைபவம் நடக்கும் சமயத்தில் வேலை கை பற்றி, தர வேண்டும் என ரகுபதி விளக்கி கொண்டிருக்க,

எவனாவது ஊரை ஏமாற்றி கொள்ள கொள்ளையாக பணம் வைத்திருக்கானா? அவனிடம் அடித்து தருகிறேன், இதெல்லாம் எனக்கு சரிபட்டு வராது என கூறிவிட்டான் பாண்டியன்.

உன்னால முடியாததா? பாண்டியன்? என அவனை நோக்கிய கேள்விகள் அவனது ஆண்மையை ஆலட்சிய படுத்தும் விதமாக இருக்க,

என்னால முடியாது என்று நான் சொல்ல வில்லையே?

இல்லையென்றால் நான் வேறுயாரையேனும் வைத்து முடித்துக் கொள்கிறேன், எனக்கு தேவை அந்த வேல் தான்! என ரகுபதி தன் பிடியிலே நிற்க,

வேறு யாரையும் எடுக்க விட மாட்டேன். என்னிடம் வந்த கேஸை எவனாவது துணிந்து என் அனுமதியில்லாமல் செய்ய முடியுமா? என்க,

அதான் பாண்டியன். நீயே வெற்றிகரமாக முடித்து கொடு, உன்னை தவிர வேறு யாராலும் இதனை செய்துவிட முடியாது,
அந்த வேலை சாதாரணமாக யாராலும் கைப்பற்ற முடியாது.

அரசாங்க பாதுகாப்புடன் அனைத்து விஷயங்களும் நடக்கும், பலத்த பாதுகாப்பிற்கிடையே அந்த வேலை வெளிநாட்டிற்கு அனுப்பி வைக்க வேண்டும். நீ ஏற்போர்ட்க்குள் கொண்டு வந்தால் போதும், அதனை வாங்க பார்ட்டி, ரெடியாக இருக்கு என அவனது வெறியை ரகுபதி தூண்டி விட,

சிகரெட்டினை பற்ற வைத்து, புகையை அவன் ஊதி தள்ளி கொண்டிருக்க, அங்குள்ள அனைவரும் அமைதி காக்க, சிறிது யோசித்தவன்.. சரி என்றான் பாண்டியன்.

ஹே... என அங்குள்ள அனைவரும் கோஷம் எழுப்ப, பலே!!! பாண்டியன் நீ வீரன் டா!
தைபூசத்திற்கு இன்னும் மூன்று மாதங்களே உள்ளன, நீ ஒரு மாதத்திற்கு முன்னமே அங்கே எனக்கு நம்பிக்கையான ஒருவன், மாணிக்கம். அவனுடைய வீட்டில் தங்கி கொள்ள வேண்டும், இதே தோற்றத்துடன் இல்லை.. என அவனிடம் பத்து கோடி பூல் செட்டில்மெண்ட் பணத்தை கத்த கத்தையாக ஒப்படைத்து விட்டு, பிளானை பற்றியும் இறுதியாக பேசி முடித்தார் ரகுபதி. அதனை அவனது அடியாள் கைகளில் வாங்கி கொண்டதும் கிளம்ப எத்தணித்த நேரம், அடியாட்களின் விருப்பத்திற்கிணங்க சிறுது நேரம் அமர்ந்துவிட்டான்.

குத்தும் கும்மாளுமாய் பார்ட்டி கலை கட்டியது, ஒரு அரைகுரை ஆடையுடன் ஒரு பெண், பாண்டியனின் அருகில் வந்து இடுப்பை வளைத்து, நெறித்து ஆட அவனுக்கு எரிச்சல் ஏற்பட எழுந்து கொண்டான். அப்பெண்ணே அவனது கழுத்தில் மாலை அணிவித்தது. அதனை கழற்றி தூர எரிந்தவன், நடக்க தொடங்க,

அவனது அடியாட்கள் கையில், வாயில் இருந்ததை போட்டுவிட்டு பின்னால் நடக்க ஆரம்பித்தனர். அவர்களிடம் தன் கட்டைவிரலால் உயர்த்தி காட்டியவன், அவர்களுக்கு மீண்டும் அனுமதி கொடுத்துவிட்டு அங்குள்ள கடற்கரை சென்றான் பாண்டியன். அண்ணாரது ஆனைக்கிணங்க, அவர்கள் கும்மாலம் போட ஆரம்பித்தனர்.

அவனது வருகையால் அங்குள்ள மக்கள் தலைதெறிக்க ஓட ஆரம்பித்தனர். "இங்கு என்ன நடந்தால் நமக்கென்ன, யாரை கொலை செய்தால் நமக்கென்ன? நம் உயிர் நமக்கு முக்கியம் அதனால் தப்பித்தோம், பிழைத்தோம் என ஓட ஆரம்பித்தனர்.

அது அந்த பயமிருக்கட்டும், பாண்டியன்னா கொக்கா? என தன் சட்டை காலரை மேலும் தூக்கிவிட்டு கொண்டு, அந்த கடற்கரையில் யாரேனும் இருக்கிறார்களா? என பார்த்தவன், தன்னுள் கொதித்து கொண்டிருக்கும் அணலை அனைக்க, அலைகளிடம் பார்வையை திருப்பினான்.

"கரை தொட்டுத் திரும்பும் உங்களுக்குத் தெரியுமா?
கரை தாண்டியும்
கழுவ வேண்டிய
எத்தனையோ அழுக்குகள்
இங்கே நிரம்பியுள்ளன!!! என்று அங்கு சிறிது நேரத்தை கழித்துவிட்டு சென்றான் பாண்டியன் என்கிற
தணிக்கை வேல் பாண்டியன்.

தென்றல் ***2

அண்ணாத்த! அண்ணாத்த என தலைதெறிக்க ஒருவன் அருகில் வரவும், கால் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்திருந்தவன், என்ன என்பது போல புருவத்தை தூக்கி பார்த்தான்.

ரொம்ப நாளா நமக்கு டிமிக்கி கொடுத்த பாபு! இன்று இந்தியா வரான், அவனை போட்றவா! என பாண்டியனின் அடியாட்களில் ஒருவரான சங்கர், கேட்கவும் தன் இடுப்பில் சொறுகி வைத்திருந்த துப்பாக்கியை அவனிடம் தூக்கி வீச, அதனை லாவாக பிடித்தான் சங்கர்.

அவன் உயிரோடு வேண்டும். நம்ம குடேனுக்கு வந்திடு என்று உத்தரவிட்டு, நேரே சென்ற இடம், அவன் குழந்தையிலிருந்து வளர்ந்த இடமான "பூங்காவனம்" ஆசிரமத்திற்கு தான், அங்கு திருமண ஏற்பாடுகள் வெகு விமர்சியாக நடைபெற்று கொண்டிருக்க, காரிலிருந்து இறங்கியதும், சுமார் இரண்டாயிரம் போர் அவனை நோக்கி ஓடி வந்தனர். அவர்களை எல்லாம் தன் அடியாட்களின் உதவியுடன் சமாளித்து மேடை ஏறினான் பாண்டியன். மத்த இடங்களுக்கு எல்லாம் அவனது மூச்சுகாற்று கூட நுழைந்தாலே, தூண்டை கானோம், துணியை காணோம் என ஓடிவிடும் மக்கள் மத்தியில், இவர்கள் கொஞ்சம் வித்தியாசமானவர்கள், பிறந்த குழந்தை முதல் நாளை சாக போகும் கிழவி வரை அவனுடைய அன்பிற்கு கட்டுண்டவர்கள் இவர்களை எல்லாம் அன்பாய், அரவணைத்து இந்நாள் வரை பாதுகாத்து வருகிறான். இந்த பூங்காவன ஆசிரமத்திற்கு மக்களின் எண்ணிக்கை கூடியதே! தவிற குறைந்த பாடில்லை.

இரண்டாயிரம் பேருக்கும் படுக்கை வசதியுடன், மூன்று வேளை நல்ல ஆரோக்கியமான உணவு, பொழுது போக்கு அம்சங்கள், பூங்கா, தோட்டம், லைப்ரரி, நல்ல நாள் என்றால் துணிமணிகள் என எல்லாத்தையும் பார்த்து பார்த்து செய்து வருகிறான்.

மேலும் இங்குள்ள இளைஞர்களை தன்னுடைய காலேஜில் இலவசமாக படிக்கவும் அனுமதி கொடுத்து, தன்னுடைய கம்பெனியிலும் வேலை வாய்ப்பினை ஏற்படுத்தி, அவர்களுக்கு நல்லதொரு வாழ்க்கையையும் வழங்கியுள்ளான். அதில் பயனடைந்த ஒருவருக்கு அவன் தாலி எடுத்து கொடுத்ததும், மணமகனான கார்த்திகேயனுக்கும் மணமகளான உமாவிற்கும் அவனுடைய தலைமையில் திருமணம் நிறைவு பெற்றது.

மணமக்களை ஆசிர்வதித்து, அவர்களுடன் உணவு உண்டுவிட்டு குடேனுக்கு சொல்வதற்குள், அவனது அடியாள் சங்கர் அங்கு அஐராகியிருந்தான். அவனுடன் ஒரு இருட்டு அறைக்குள் செல்ல, அங்கு பாபு நின்று கொண்டிருந்தான்.

பாண்டியனின் பெயரை சொல்லி கடத்தப்பட்ட எவனையும், கட்டி வைப்பதுமில்லை, கட்டுகடங்கா காவலில் பாதுகாப்பதுமில்லை என்பது காரணம் அவன் குறி வைத்து விட்டால், யாரும் தப்பிக்க முடியாது என்பது பிறந்த குழந்தைக்கு கூட தெரியும் என்பதாகும்...

அங்குள்ள சேரில் எப்பொதும் போல, கால் மேல் கால் போட்டு ஜம்மென்று உட்கார்ந்தவனை பார்த்து, பாபுவிற்கு நடுக்கம் வர ஆரம்பித்தது. அவனது அசர வைக்கும் கம்பீரம், ஆளுமையான நடை, தீட்சமான பார்வையுடன் இருந்தவனை கண்டவன்,

சும்மா இருக்கும் போதே! இவன் டெரரா இருப்பான், இப்ப இன்னும் டெரராக இருக்கானே! என பாபுவின் மனதில் மையிண்டுவாய்ஸ் தெரிவித்தது.

அவனுடைய குடோனுக்குள் அழைத்து வர பெற்றவர்கள், சிங்கத்தின் பிடியில் சிக்கியது போல தான், சில பேர் பயத்தில் உரைந்ததுண்டு, இறந்ததுண்டு, ஏன் சிறு நீர் கூட கழித்ததுண்டு, அப்படியிருக்க
"என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் ஓடியே சென்று அவனது கால்களில் விழுந்தவன், தலை முடியினை பிடித்தவன், அவனை கண்ணம் கண்மாய் அறைந்தான்.

ஏன்டா! நாயே! என்னை பார்த்தா ஒழிச்சுபிடிச்சு! விளையாடும் சின்ன பையன் போல தெரிதா! நீ பாரின்ல போய் ஒழிச்சுக்குவ , உன்னை அங்க வந்து நான் மிதிக்கனுமாங்கும். அவ்வளவு பெரிய அப்பாடக்கரலாம் கிடையாது டா நாயே!

எங்க சூத்துனாலும் இங்க தான்டா வரனும் நாயே! என அவனை விடுவித்தவுடன்,

ஐயா! நான் பன்னியதெல்லாம் தப்புதாங்க! என்ன மன்னிச்சுடுங்க! நான் இந்த பக்கமே வர மாட்டேன். மறுபடியும் பாரின்க்கு போயிடுறேன் என்று பாபு கெஞ்ச,

அவனிடம் ஒரு பத்திரத்தை நீட்டினான் சங்கர். அதில் அவனுடைய சொத்துகள், கம்பெனிகள், வீடுகள், தோட்டம், தொரவுன்னு அனைத்தும், பூங்காவனம் டிரஸ்ட்டுக்கு மாற்றி அமைக்கபட்டிருந்தது. அதனை படித்துவிட்டு அவன் ஒப்பாறி வைக்கவும்,

எழுந்து வந்தவன், மின்னல் வேகத்தில் அவனுடைய கை பற்றி, எரிந்து கொண்டிருந்த கணலில் வைத்தான் பாண்டியன்.

எறியுதா! நீ செய்த காரியத்தில், சின்ன பிள்ளைகள் என்னமாய் துடித்திருக்கும், அந்த துடிப்பினை நீ அறிய வேண்டாமா? என மேலும் மேலும் அவனுடைய கைக்கு அழுத்தம் கொடுக்க, வலி தாங்க முடியாமல் கதறினான் பாபு,

கைகள் விடுவிடுக்க பட்டதும், மறு நிமிடமே ஜஸ் பேக்டரி, நிலம், வீடு, வாசல், கோடி கோடியான சொத்துகள் என அனைத்தையும் "பூங்காவனம் டிரஸ்ட்டுக்கு" மாற்றி எழுதினான் பாபு. அதன் பின்னரே! அவனது ஆண்மை கொண்ட மனது! ஏதோ சாதித்தாற் போல சாந்தி அடைந்தது. இறநெத குழந்தைகளுக்கும், உயிருக்கு போராடி கொண்டிருக்கும் குழந்தைகளுக்கும் பூங்காவனம் டிரஸ்ட் மூலம் உதவிகள் சென்று சேர்ந்தனர். அந்த டிரஸ்ட்டின் உரிமையாளர் பாண்டியன் தான் என்பதே, யாருக்கும் தெரியாத ரகசியமாகும்.

மறுநாள், தான் செய்த தவறுக்காக மனம் வருந்தி! பிரபு ஐஸ்கீரிம் நிறுவனத்தின் தொழிலதிபர் பிரபு, தன்னுடைய சொத்துகளையெல்லாம் பூங்காவனம் டிரஸ்ட்டிற்கு எழுதி கொடுத்துவிட்டு, தற்கொலை செய்து கொண்டார் என செய்தி தாளில் வெளிவந்தது. இந்த கொலையினை பாண்டியன் தான் அவனது ஆட்கள் மூலம் செய்தான் என்பது காவல்துறைக்கும், மக்களுக்கும் தெரிந்த விசயம் தான்...

காவல் துறைக்கு அவன் மீது வழக்கு தொடுக்க எண்ணமில்லை! கேஸ் முடிந்துவிட்டது என அவர்களும் கண்டு கொள்ளவில்லை.

மக்களில் யாரும், அவனுக்கு எதிராக புகார் அழிக்கவே, சாட்சி சொல்லவோ! துணிவில்லை. நாம அவனிடம் சிக்காமலிருத்தால் போதும் என விலகி சென்றுவிட்டனர்.

அன்றையிலிருந்து பெரும் புள்ளிகளை குறித்து வைத்து அவனுடைய ஆட்டம் ஆரம்பமானது. அடித்து, பிடித்து சில தொழிலதிபர்களை நடுதெருவில் பிச்சைக்காரன் போல அலையவிட்டான். அதனால் அவனுடைய எதிரிகளின் பலமும் ஒரு பக்கம் பெருகி கொண்டிருக்கம், மறு பக்கம் அவனுடைய அதரவாளர்களின் கூட்டம் பெருகி கொண்டிருந்தது. இரண்டு பேருக்கும் மத்தியில் தினமும் முள் மேல் நடந்து கொண்டிருந்தான் பாண்டியன்.

தென்றல்****3

அடியே! அகலு! பொழுது சாயுற மாதிரி இருக்கிறது! சீக்கிரம் வீடு சேர வேண்டாமா? வா புள்ள! என கூவி கொண்டிருக்க அவளோ எதையோ! அந்த வயல்வெளியில் தேடி கொண்டிருந்தாள்.

இந்தா! ஒரு பெரிய மனுஷி, காட்டு கத்து குத்திட்டு இருக்கேன்.. நீ காதுல வாங்குற மாதிரி தெரியல, நீ வரலன்னா! நான் போறேன் என பூவாயி பாட்டி கிளம்பிவிட, அதனை கவனிக்காமல் அகலு அங்குமிங்கும் ஓடிக் கொண்டிருந்தாள். வெகு நேரம் போராடியவளின் கைக்கு அகப்படாமல் பட்டாம்பூச்சி பறந்து விட, தன் தோல்வியை ஒப்புக் கொண்டவள், அப்பொழுது தான் சுற்று புறத்தை உணர்ந்தாள். கருமேகங்கள் சூழ்ந்து இருட்டாக காட்சியளிக்க, எங்கும் ஆள் நடமாட்டமே இல்லாமல் அமைதியாய் இருந்தது.

அய்யயோ! என்னைய தனியா விட்டுட்டு இந்த கிழம் வூட்டுக்கு போயிறுச்சா! நமக்கு
இருட்டுன்னா பயன்னு (பயம்ன்னு) அதுக்கு தெரியுமே! அய்யோ நானு என்னத்த செய்ய, எப்டி வூட்டுக்கு போறது! யாராச்சும் இருக்கீகளா? என சின்ன பிள்ளை போல புலம்புயவள், வயலை கடந்து சாலையில் பயனித்தாள் அகல்விழி.

சுடுகாடினை கடந்து தான் அவளுடைய வீட்டிற்கு பயனிக்க வேண்டும் என்பதால் உயிரை கேயில் பிடித்து கொண்டு அவ் வழியே செல்லும் போது, நாய் உலையிடும் சத்தம் கேட்டு அவ்விடத்தில் பயந்தவள், மயங்கி ரோட்டில் விழுந்தாள். பின்னர் அவ்வழியே சென்ற மக்கள் துணையுடன் வீடு வந்து சேர்ந்தவள் பூவாயி டம் சண்டையிட்டாள்.

ஏ! அப்பத்தா! எம்புட்டு நாளா, என்ற மேல வஞ்சம் வச்சிருந்து , சமயம் பார்த்து பழி தீர்த்துட்ட போல, ஆளு இல்லா அத்துவான காட்டுல என்னைய தனியா விட்டுட்டு வந்திடத்தா! நானு எவ்வளவு பயந்தேன்னு தெரியுமா? என தன் தாவணியை திருக்கிட்டே பேசியவளின் தலையில் அப்பத்தா தன் உலக்கை போன்ற கைகளால் அவளை ஒரு கொட்டு கொடுக்க, புல புலவென கண்ணீரை வடித்தாள் அகல்விழி.

நானு அப்டி என்ன தப்பு செஞ்சுபுட்டேன்னு என்னைய திட்டுறவக, அடிக்குறவக, எல்லாம் அந்த பட்டாம்பூச்சியை தானே புடிக்க போனே! அதால வந்துச்சு, என்ட அகபடாம பறந்திருச்சு என மூக்கை உரிஞ்சு கிட்டு அவள் படபடவென பொறிய, மேலும் கடுப்பான அப்பத்தா

அடியே! புள்ளைய குட்டிய தூக்கி சுமக்குற வயசுல இந்த, பட்டாம்பூச்சியை பிடிச்சிட்டு அலையுறவ, எனக்குன்னு வந்து வாய்ச்சுருக்கீயே என அப்பத்தா வழக்கம் போல அளுத்து கொள்ள...

இந்தா! நானு என்ன பன்னினாலும் குத்தம் சொல்லிட்டு இரு.. என பேசி விட்டு நைசாக படுக்கையை விரித்து கொள்ள,

வேல செயுறதில்ல, படுக்க கிளம்பிட்டா! என்ற பேச்சுகள் எல்லாம் அவளுக்கு கேட்கவில்லை.. அவள் தான் படுத்ததும் உறங்கி விட,

இந்த புள்ளைக்கு எப்போ தான் விடிவுகாலம் பொறக்குமோ? என கண்ணீர் விட்டவர், அவளது அருகில் சென்று அவளை அணைத்தாற் போன்று படுத்துக் கொள்ள, தூக்கத்திலும் பாதுகாப்பை தேடும் சிறு பிள்ளையாய் அவரிடம் அண்டினாள் அகல்விழி.

" புத்தம் புது காலை
பொன்னிற வேலை
என் வானிலே... என எப்எமில் பாடல் ஒலிக்க, அதனை கேட்டு கொண்டு அந்த பெரிய அரண்மனையில் கோலம் போட்டு கொண்டிருக்க, அங்கு மாடியிலிருந்து, அந்த வீட்டின் இளைய முதலாளியான ராஜேஷ்,
வக்கீரத்துடன் அவளது மேனியை ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தான்.

என்னதான் பாரின் வரை சென்று படித்து வந்தாலும், நம் நாட்டில் இந்த மாதிரியான இளம் மொட்டுகளை பார்க்கும் பொழுது, ஆசை பல மடங்காக தான்
பெருகிறது, ஒரு நாளாவது இவளுடன் பள்ளி கொள்ள வேண்டும். என தன் உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்தி கொள்ள வெகுவாய் சிரமபட்டான் கார்த்திக்

 

அகலு! இந்தம்மா அத்தையால மாடிபடியெல்லாம் ஏற முடியல, இந்த காபியை சின்னவனிடம் கொடுத்துவிடும்மா என்று விஷமத்துடன், அவளை கெஞ்சி கொண்டிருந்தாள் கார்த்திக்கின் அண்ணை பூரணியம்மாள்.

அவளுக்கு எப்படியாவது, அகல்விழியை தன் மகனுக்கு கட்டி வைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம்.. இது அறியாது காபி டம்ளரை பெற்று கொண்டு, ராஜேஷின் அரை செல்ல, மாடி படியில் காலை வைக்க எத்தணிக்கையில்,

எங்கத்தா போற, என பூவாயி கேட்டவுடன், இந்த காபிதண்ணீயை சின்னவருக்கு கொடுக்கத்தான், மெத்துக்கு போறேன் என்றவளிடம் காபியை வாங்கி கொண்டு,

அத நான் கொடுத்துக்குறேன், நீ வூட்டுக்கு போ! என்ற பூவாயிடம்,

சின்னவரு.. வெளிநாட்டுக்கு போயி படிச்சுட்டு வந்துருக்காப்புல, அவருட்ட நாலு வார்த்த இங்குலீஸ்ல கத்துக்க விட மாட்டியே! நேத்து கூடத்தான் எனக்கு பட்டனத்து சாக்லேட்டு தந்தாக! எம்புட்டு ருசியாக இருந்தது தெரியுமா? என அவள் கண்களை விழித்து கூற, அவளது தலையில் நட்டென்று ஒரு கொட்டு வைத்ததுமில்லாமல்,

இந்த வூட்டுல எது கொடுத்தாலும் வாங்கி வாயில போட்டுறதா? நான் உன்ட சொன்னேன்ல வாங்கி திண்ண கூடாதுன்னு என அவளை கண்டித்தார் பூவாயி.

என்ன அப்பத்தா, இத செய்யாத, அத செய்யாதன்னு.. உனக்கு கொடுக்காமல் நானு மட்டும் அத திண்ணுட்டேன்னு என்னைய வசவு உரிக்குற.. உன்ற கூட நான் சண்டை என்று முகம் சுழித்தவளிடம்,

என்ற செல்லமில்ல, தங்கமில்ல, உன்ற நலனுக்கு தான் அப்பத்தா சொல்லுறேன். இவுகலாம் நல்லவுக கிடையாதுதா! என அவளை சமாதான படுத்தி கொண்டிருக்க,

அரண்மனையின் வாசலில் இரண்டு கார்கள் வந்து நின்றன. அதனை பார்த்ததும் தாவி சென்று வேடிக்கை பார்க்க சென்றவளை அதட்டி, அந்த அரண்மனையின் பின் பக்க, சிறு தோட்டத்திற்கு அருகிலுள்ள ஒட்டு வீட்டிற்கு அனுப்பி வைத்தார் பூவாயி.

அவர்களையெல்லாம் அரண்மனையின் தலைவர், அக்கிராமத்தின் பஞ்சாயத்து மத்தியஸ்தர் மற்றும் எதிர்க்கட்சி தலைவர் ரகுபதியின் ஆருயிர் நண்பரான மாணிக்கம் மற்றும் அவருடன் பூரணியம்மாளும், கார்த்திக்கும் வரவேற்றனர்.

வாங்க தம்பி! உங்களின் வருகைக்காக தான் பஞ்சாயத்திற்கு கூட செல்லாமல் தள்ளி வைத்திருக்கிறேன், என இல்லாத பெருமையை புகழ் பாட,
அங்கு நின்று கொண்டிருந்த பூவாயிடம் அவர்களுக்கு குடிக்க மோர் கொண்டு வர சொல்லி, உத்தரவிட்டார் மாணிக்கம்.

ஆளை பார்த்தா நல்ல பையன் போல இருக்குது. ஆனா இதுகளுடன் இந்த தம்பிக்கு என்ன சமாச்சராமாக இருக்கும். எதுவா இருந்தா நமக்கென்ன? இது ஒன்னு கூடினாலே அது கெட்டதுக்காக தான் இருக்கும் என மனதில் நினைத்து கொண்டவர்,

அவர்களில் பார்க்க கம்பீரமாக, கால் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்திருந்தவன் முன்பு மோர் பானத்தை நீட்டியவுடன், அதனை பெற்றுகொண்டு ' நன்றிம்மா' என்றான் அந்த நெடியவன் அவனது அருகில் மற்றொருவன் நின்றிருந்தான்.

அதில் அவன் மேல் எடுத்த எடுப்பிலேயே, நல்ல ஆபிப்ராயம் பிறக்க, முகத்தில் புன்னகையுடன் பூவாயி செல்வதை வைத்து, அவர்களது நிலைமையை ஊகித்தான்.

நம்பி உங்களை பற்றி, என் நண்பன் ரகுபதி கூறினான். நீங்க ஏதோ விவசாயம் பற்றிய மேற்படிப்பினை படிக்க வைத்திருப்பதாக தெரிவித்தும் மகிழ்ச்சி. நல்ல படியாக ஆராய்ச்சி செய்து எங்க ஊரை பற்றி எழுதினால் எனக்கு தானே பெருமை என மாணிக்கம் கூற, அந்த நெடியவன் புன்னகை,

இந்த பூவாயி, நம்பி ஒன்றும் வெளி ஆள்ளில்லை. நமக்கு வேண்டப்பட்டவர், இரண்டு மாசமும் இங்கு தான் தங்க போகிறார் அதனால், உன் சமையல் கை வண்ணத்தை சமையலில் காட்டி, அசத்தி வேண்டும். சரியா! என்றவர்,

தம்பி பஞ்சாயத்துக்கு நேரமாச்சு! இந்த பயலுகளுக்கு நான் இல்லனா குளிர் விட்டு போயிரும் அப்போ நான் கிளம்பறேன் என மாணிக்கம் சென்றுவிட,

அந்த நெடியவனை பார்த்து, அவனது அருகில் இருந்தவன், புன்னகைக்க, அவனது அதிர்ந்த பார்வையில் சிரிப்பை அடக்கி கொண்டான்.

அரண்மனையின் பின் பக்கமாகயிருந்த மாடியறையில் தங்கியிருந்தான். தூக்கம் வராமல் படிகளில் இறங்கி அங்குமிங்கும் எதையே யோசித்தபடி, நடைபயின்றான். சிகரெட்டை எடுத்து வாயில் வைக்க அப்பொழுது தான் சுற்று புறத்தை கவனித்தான்.

மிக தூய்மையாக இருக்க, அங்கு சிகப்பு, மஞ்சள், வெள்ளை என அந்த இரவு நேரத்திலும் புத்துணர்வுடன் இருந்த ரோஜாக்கள் அவனை கவர்ந்தது. அதன் இடையே இடையே மல்லிகையும், கனகாம்பரம், முல்லை, அல்லி, செம்பருத்தி செடிகளும் நட்டு வைக்கப்பட்டு மேலும் அழகாக காட்சியளித்தது.

அதன் மைய பகுதியில் துளசி செடி விருட்சமாய் காட்சியளிக்க, செடியின் அடியில் ஒரு மண்விளக்கு தீபங்களுடன் காட்சியளித்தது. இந்த இயற்கையின் அழகில் தன்னை தொலைந்து கொண்டிருக்க, சிகப்பு கலரில் ஒரு தாவணி காற்றில் பறந்து வந்து அவனது முகத்தில் படிந்தது. அதிலிருந்து வந்த நறுமணம், பட்டு போன்று இருந்த அத்துணியின் தன்மை இவற்றையெல்லாம் அவன் ரசித்து கொண்டிருக்க, சட்டென்று அவனிடமிருந்து ஒரு பெண்ணின் கரம் தாவணியை கை பற்றி, ஓடிச் சென்று காற்றில் மறைந்தது.

இது என்ன கனவா? நினைவா? என்று தன்னை தொட்டு பார்த்தவன், பிரம்மை பிடித்தாற் போல நின்று கொண்டிருந்தான். இவ்வளவு நாள் இது போன்ற உணர்வை அவன் உணர்ந்தது கிடையாது. கத்தி, கடப்பாறை, வீச்சுருவாள், என அதனுடன் விறுவிறுப்பாக வாழ்க்கை கழித்து கொண்டிருந்தவன், இப்போது நிதானத்தை உணர்ந்தான்.

மெதுவாக தன் தலையை கோதியவன், இது யாராக இருக்கும், மெல்லிய கொலுசு சத்தம் வேற எனக்கு கேட்டதே! மறுபக்கம் அவனுடைய மனம் சஞ்சலபடவும் செய்தது. ஒருவேளை பெண்ணாக இருக்குமோ? என ஊகித்தவன், இல்ல பேயா? கிராமங்களில் இருக்கும் என்பார்கள், வரட்டும் வந்தால் கன்னை எடுத்து காண்பித்தாலே அது ஓடிடும் என மார் தட்டி கொண்டான். பேய்களுக்கு கூட பயபடாத ஆண்சிங்கம்.. அஞ்சா நெஞ்சன் தணிக்கை வேல் பாண்டியன்.

தம்பி! இன்னுமா! நீங்க தூங்கலயா? தலையில கை வச்சுருக்கீங்க, தலவலி ஏதுமா? காபி தண்ணீ, கொண்டாரட்டா? என பூவாயி அப்பாவியாக கேட்கவும், சரி என்றான்.

அங்கு தொங்கவிட பட்டிருந்த மர ஊஞ்சலை பார்த்தவன், சிறு பிள்ளை போல, அதில் அமர்ந்து கொள்ள, இது போன்ற புதுமையான உணர்வை அவன் அனுபவித்தது கிடையாது? என்பதால் இன்று பூச்செடிகளையும், மரங்களையும், ஊரெங்கும் பச்சபசலென காட்சியளிக்கும் வயல்வெளிகளையும், பார்த்து புது மனுசனாய் உணர்ந்தான். சிறிது நேரத்தில் காபி தண்ணீயுடன் வந்தார் பூவாயி.

தம்பி! தப்பா நினக்கலன்னா, உங்கள பத்தி தெரிஞ்சுக்கலாங்களா? என தயக்கத்துடன் கேட்டவரிடம்,

என் பெயர் பாண்டியன். சென்னையிலிருந்து வருகிறேன். விவசாயம் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்ய வந்திருக்கிறேன். என்னுடன் வந்திருபவன் என் நண்பன் சங்கர் என கூறி முடிக்க,
சரி என்று தலை அசைத்துவிட்டு, அவ்விடத்தை விட்டு அகன்றார் பூவாயி.

படித்துவிட்டு தங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ளவும்!!! 💖 💖 😍

This topic was modified 3 months ago 5 times by Sai Lakshmi

Rekajegan Rekajegan
(@rekajegan)
Active Member Registered
Joined: 3 months ago
Posts: 15
23/08/2019 9:23 am  

ஹாய்சாய் மேம் அருமையான. கதை சூப்பர் அடுத்த எபி எப்போ


ReplyQuote
Siva rangani
(@sivaranjani17052017)
Eminent Member Registered
Joined: 3 months ago
Posts: 39
09/09/2019 11:16 am  

Hai madam

 


ReplyQuote



Siva rangani
(@sivaranjani17052017)
Eminent Member Registered
Joined: 3 months ago
Posts: 39
09/09/2019 11:17 am  

Nice ud . Adutha ud yeappo poduvinga


ReplyQuote
Sai Lakshmi
(@sai-lakshmi)
Active Member Writer
Joined: 6 months ago
Posts: 19
11/09/2019 1:08 pm  

@rekajegan

சீக்கிரம் உங்களை சந்திக்க பாண்டியன் வருவான். 😍 Thanks டியர் friend 😁 for ur lovable msg


ReplyQuote
Sai Lakshmi
(@sai-lakshmi)
Active Member Writer
Joined: 6 months ago
Posts: 19
11/09/2019 1:10 pm  

@sivaranjani17052017

இந்த மாதம் மிடில்ல post pannuvom. 😍 ❤️❣️💕💐🎉💝🙏🎂


ReplyQuote



Share:

error: Content is protected !!

Please Login or Register