Breaking News

உங்கள் படைப்புகளை சகாப்தத்தில் பதிவிட விரும்பினால் sahaptham@gmail.com என்கிற மெயில் ஐடிக்கு தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

Forum

Notifications
Clear all

காதலாற்றுப்படை - New Story  

Page 5 / 6
  RSS

Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 9 months ago
Posts: 381
29/06/2020 3:23 am  

காதலாற்றுப்படை 23

 

 காதல் வெள்ளம்

"நீங்களே சொல்லுங்கம்மா இவன்கிட்ட.." என்றபடியே ராசாத்தியுடன் வந்த பிரேமா, குரோட்டான்ஸ்களுக்கு அருகே காபி கோப்பையை தண்ணீர் வாளிக்குள் போட்டுவிட்டு அதையே அதிர்ச்சியுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவனை நெருங்கி,

 

"என்னடா? இனி என் கையால எதுமே வாங்கி குடிக்கக் கூடாதுங்கிற கொள்கைல இருக்கியா?.. ரொம்ப சந்தோசம்.. இனி எல்லாத்தையும் உன் பொண்டாட்டி கையாலயே வாங்கிக்குடி.." என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே,

 

"ஏம்யா தாய விட்டுட்டுப்போன?.. நீ போன நாள்ல இருந்து புள்ள மொகமே அசந்து போச்சுய்யா.. நீ டைவோர்ஸ்ஸூ நோட்டீஸூ அனுப்புனப்போக் கூட அந்தப்பய நலங்கிள்ளியும் அவன் பொண்டாட்டியும் அந்த குதி குதிச்சாவ.. அப்புறம் நாந்தான் அவியள யேசி அடக்கிவச்சேன்.. பாவம்யா தாயி.. இனி உன்கூடவே கூட்டிட்டு போயிடுய்யா.." என்று சொல்லவும்,

 

இன்னும் அதிர்ச்சியில் இருந்து வெளிவந்திராதவன், "உங்க மருமக பூங்குழலி எந்த ஹாஸ்பிடல்ல இருந்து பாட்டி காணாம போனாங்க?.." என்றான் சித்தபிரம்மை பிடித்தவன் போல.

 

அதில் பிரேமாவை பார்த்தார் ராசாத்தி.

 

"அவங்க என்ன சொல்றாங்க?.. நீ என்னடா கேட்டுக்கிட்டு இருக்க?.."

 

"ம்மா.." என்று சுர்ரென்று வந்த கோபத்தில் கத்தியவன்,

 

"நீங்க கொஞ்சம் பேசாம இருக்கீங்களா?.. ம்ம்? நீங்க சொல்லுங்க பாட்டி எந்த ஹாஸ்பிடல்ல?.." என்று அவரிடம் திரும்பினான்.

 

தன்னிடமும் அதுபோலவே கத்திவிடுவானோ எனப்பயந்து போன ராசாத்தி, "சிங்கநேரில இருக்க ஆஸ்பத்திரிலய்யா" என்றார்.

 

"ஓஹ்.. ஒன்னுமில்ல திடீருன்னு அவங்க எங்கயிருந்து காணாம போனாங்கங்கிற டவுட் வந்துச்சி.. அதான் கேட்டேன்.." என்றவன்,  

 

"ம்மா, உங்களுக்கு என்கிட்ட ஏதாவது சண்டை போட்டுக்கிட்டே இருக்கணுமா?.. கைதவறி காஃபி கொட்டினதையெல்லாம் பெருசா பேசிக்கிட்டு இருக்கீங்க.. நாளைக்கு நான் கௌதமோட என் பழைய ஃப்ரெண்ட் கிருஷ்ணான்றவனோட மேரேஜ்க்கு போறேன்.. திரும்பி வர ரெண்டு நாளாகும்.. சண்டைபோட ஆளில்லாம அல்லாட போறீங்க பாருங்க.." என்றபடியே அறைக்குள் செல்ல எத்தனிக்க,

 

"டேய், உன் மனசுல நீ என்ன தான்டா நெனச்சுக்கிட்டு இருக்க?.. ஒருத்திக்கு தாலிகட்டி அஞ்சு வருஷம் ஒதுக்கி வச்சிட்டு, இப்போ அவ முகத்த பாத்தாலும் பேச மாட்டேங்குற.. என்னவோ அந்த கௌதம் பயலுக்கு தான் தாலி கட்டினா மாதிரி அவன் கூடவே சுத்திக்கிட்டு திரியுற?.. இது குடும்பமா என்னன்னு நெனச்ச?.. எதிர்த்து கேள்வி கேட்டா நான் உனக்கு பொல்லாதவளா தெரியுறேனா?.. முடிவா உன் பதில் என்னன்னு சொல்லிட்டு போய்டுடா.. இல்ல நான் அவள கனடா கூட்டிக்கிட்டு போனப்புறமும், நீ இந்த மாதிரி தான் உன் இஷ்டத்துக்கு சுத்திக்கிட்டு திரிவன்னா நல்லாயிருக்காது சொல்லிப்புட்டேன் ஆமா.."

 

"இப்போ என்ன? என் முடிவ சொல்லனும்?.. சொல்லுறேன் கேட்டுக்கோங்க.. இந்த என் ஜென்மத்துக்கும் நற்றிணை தான் என் பொண்டாட்டி.. போதுமா?.. வேற யாரும் வர முடியாது.. அதுக்காக இவ்ளோ நாள் அவளை ஏன் நான் பிரிஞ்சு இருந்தேன்னுலாம் கேட்டு இன்னொரு பிரச்சினையை கிளப்பாதீங்கம்மா ப்ளீஸ்" என்றுவிட்டு திரும்ப, பால்கனி கதவின் அருகே உள்ளுக்குள், "ஒரு வார்த்தை கேட்க ஒரு வருசம்.. காத்திருந்தேன்" எனும் பாடல் ஓட நின்றிருந்தாள் நற்றிணை.

 

அவள் தோளில் கைவைத்து தள்ளி நிறுத்தியவன் உள்ளே சென்றான். அதற்குள் இங்கு பெண்கள் மூவரும் கூடி நின்று ஒருவரையொருவர் சந்தோஷத்தில் கட்டியணைத்துக் கொண்டனர்.

 

வெளியூர் கிளம்ப தன் போனுடனேயே பாத்ரூமிற்குள் நுழைந்த நச்சினார்க்கினியன், உடனே கௌதமிற்கு அழைப்பு விடுத்து, "டேய், ஒரு ரெண்டு நாள் நம்ம வெளியூர் போறோம்.. நான் காரெடுத்துட்டு இன்னும் ஒரு டூஹவர்ஸ்ல உங்க வீட்டுக்கு வந்துருவேன்.... நீ எல்லாம் பேக் பண்ணிட்டு ரெடியா இரு.. நான் வந்து உன்னை பிக்கப் பண்ணிக்கிறேன்" என்றதுமே,

 

தலையும் புரியாமல் வாலும் புரியாமல், "டேய் நான் குடும்பஸ்தன் டா.." என்று அலறினான் கௌதம்.

 

"இப்போ நான் என்ன உன்ன கோவா கூட்டிக்கிட்டு போய் கூத்தடிக்கிறதுக்கா கூப்பிடுறேன்?.. முக்கியமான ஒரு இன்வெஸ்டிகேசனுக்காக சிங்கனேரிங்கிற ஊருக்குத் தான்டா கூப்பிடுறேன்.. உன் வீட்டுல என்னவாவது சொல்லிட்டு வந்திரு.." என்றதும்,

 

அவனின் அவசரம் உணர்ந்த கௌதம், "டேய் காலைல தான்டா என் வீட்டுக்கு வந்தேன்.. இப்புடி திடுதிப்புன்னு கூப்பிடுறியேடா?.. சரி நான் ப்ரீத்தியையும் ஷானுவையும் இங்க அம்மா வீட்டுல விட்டுட்டு அங்க ஸ்ட்ரீட் எண்ட்ல வந்து போன் பண்றேன்.. நீ வந்துரு.." என்றதுமே தான் கூப்பிட்டதும் தனக்காக ஓடி வருபவனை நினைத்து நண்பேன்டா என்று உள்ளுக்குள் பெருமைப்பட்டுக் கொண்டான் நச்சினார்க்கினியன்.

 

கௌதமிடம் பேசிய பின், பத்து நிமிடத்தில் இடுப்பில் கட்டிய துண்டுடன் கைகளால் தன் ஈர முடியை உதறியவாறே வெளியே வந்தவனை பார்த்ததும், தன் துணிகளை வார்ட்ரோபில் மடித்து வைத்துக் கொண்டிருந்த நற்றிணை, அவனுடன் வாக்குவாதத்தில் ஈடுபட விருப்பமின்றி வெளியே செல்ல எத்தனிக்க, அவளை கைபிடித்து தடுத்தவன், கட்டிலில் வந்து அமரச் செய்தான்.

 

பின் தானும் அவளருகில் வந்து அமர்ந்து கொண்டவன் குனிந்து தன் கைகளை கோர்த்து பிரித்தபடியே இருக்க, அவளின் விழிகளோ அவன் நெஞ்சில் உரிமையாய் வழிந்தோடிய அந்த ஒற்றை நீர்த்துளியிலேயே நிலைத்திருந்தது. அவள் பார்க்குமிடத்தை தானும் தன் கடைக்கண்ணால் பார்த்தவனின் மனம், ஒருவித பரவசத்தில் துள்ளிக் குதித்தது.

 

பின் அவள் புறம் நேரே திரும்பி அமர்ந்து, "சோ, காலைல நீ என்ன சொல்ல வந்த..?" என்று கண்களை மூடி, நெற்றி தட்டி நினைவு கூர்ந்தான்.

 

"என்கிட்டயா பேசுறீங்க?.." என்பது போலவே அலங்க மலங்க முழித்தாள் அவள்.

 

"ம்ம்.. உன்கிட்ட தான்.." என்றான் அவன் விழி திறந்து.

 

அதில் குனிந்த வாக்கிலேயே அமர்ந்திருந்தவள், "நான் உங்கள தப்பா புரிஞ்சிக்கிட்டதுக்கு சாரி.." என்றாள், தன் தவறு உணர்ந்து.

 

"நற்றிணை, இதுவரை உன் மேல எந்த தப்பும் இல்ல.. சோ நீ என்கிட்ட எந்த மன்னிப்பும் கேட்க தேவையுமில்ல.. உன் மேல தப்புன்னா அது நீ உன் அம்மா அப்பா கம்பல்சன்ல என்னை கட்டிக்கிட்டதும், நான் உன்னை விட்டுப் போன மறுவாரமே கனடா வந்து ஏன்டா என்னவிட்டு போனன்னு என் சட்டைய பிடிச்சு கேட்காததும் தான்.." என்றதும் திகைத்து போனவள்,

 

"உங்கள எங்கம்மாப்பா கம்பல்சன்ல தான் நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டேன்னு உங்களுக்கெப்படி தெரியும்?.. அன்னைக்கு பர்ஸ்ட் நைட்ல மணமேடைய விட்டு ஏன் நீ எந்திரிக்கலன்னு கேட்டு உங்கள நான் விரும்பி கட்டிக்கிட்டதா தானே சந்தேகப்பட்டீங்க நீங்க?.." என்று இமைத்தட்டினாள்.

 

"அது சும்மா.. நீ என்னை விரும்பலைன்னு எனக்கு தெரியும்.. உனக்கு தான் என்னைப் பார்த்தாலே ஏதோ ராட்சஷனை கண்ட மாதிரி இருக்குமே.. அப்புறம் எப்புடி நீயா வந்து என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்க சம்மதிப்ப?.. சொல்லு என்ன சொல்லி உன் அப்பா உன்ன மிரட்டினாரு?.. தூக்குகயிறா? இல்ல விஷமா?.."

 

"ம்ஹீம் அருவா.."

 

"அருவாவா..?"

 

"ஆமா, அருவா தான்.. உங்கள கட்டிக்கலைன்னா என்னை கொன்னுடுவேன்னு சொன்னாரு.. என் மானம் மரியாதைய நீயாவது காப்பாத்துறேன்னும் சொன்னாரு"

 

"அடிப்பாவி.. அப்போ உயிர் பயத்துல தான் என்னை கட்டிக்கிட்டியா?.." என்றவனின் அலறலில் தன் கடைவாய்க்குள் சிரிப்பை பதுக்கினாள் நற்றிணை.

 

பின் சிரிப்பைத் தொலைத்து வருத்தம் மீட்டவளாய், "நீங்க போன ஒரு வாரமும் உங்கமேல எனக்கு அம்புட்டு கோவம்.. பின்ன பாட்டி தான் அது இதுன்னு சொல்லி என்ன சமாதானப் படுத்தினாங்க.. அப்புறம் அத்தை அந்த வேலட்போட்டோ பத்தி சொன்னது, ஹாஸ்பிடல்ல இருந்து வந்த பிஎம் ரிப்போர்ட் பார்த்ததுன்னு தான் நான் எவ்ளோ பெரிய தப்பு பண்ணிருக்கேன்னு எனக்கே புரிஞ்சது.. மறுநிமிஷமே நானும் அங்க கனடா கிளம்பி வரலாம்னு தான் நெனச்சேன்.. ஆனா அப்பா தான் நீங்களா வந்து கூட்டிட்டு போறவரைக்கும் அங்க போகக் கூடாதுன்னு சொல்லிட்டாரு.. நானும் அத்தை மூலமா உங்க கூட பேச எவ்வளவோ ட்ரை பண்ணினேன்.. ஆனா நீங்க தான் என்கூட பேசவே இல்ல.. அப்போலாம் எப்டி அழுகை வரும் தெரியுமா?.. அழுகைச் சத்தம் வெளிய கேட்டுறக்கூடாதுன்னு பயந்து ரூமை சாத்திக்கிட்டு அழுவேன்.."

 

"அந்த சமயம் எல்லாம் வீட்டுல அப்பாவும் அம்மாவும் குசுகுசுன்னு கேலி பேசி சிரிச்சா கூட அப்படி இருக்கும்.. சின்ன புள்ளையாவே இருந்திருக்கலாம்னும் தோணும்.. என் தவிப்ப வெளிய யாருக்கிட்டயும் சொல்லவும் முடியாது.. சொன்னாலும் சரியா புரிஞ்சிக்குவாங்களான்னும் தெரியாது.. ரொம்பவே கஷ்டம்.. அப்படியே செத்துரலாம் போல இருக்கும்.. செல்லத்தாயி பாட்டி தான்  இங்க வான்னு கூட்டிட்டு போய் மனசப் போட்டு குழப்பிக்காதன்னு ஆறுதல் சொல்லுவாங்க.. ஒரு கட்டத்துல அவங்களும் இறந்துப் போக, அப்போ தான் இங்க துஷ்டி கேக்க அத்தையும் மாமாவும் வந்தாங்க.. கூடவே என்னையும் அழைச்சிட்டு போறதா அப்பாக்கிட்ட கேட்டாங்க.. ஆனா அப்பா தான் அம்மாக்கு உடம்பு முடியாம கிடக்கு, இப்ப போக வேணாமுன்னு சொல்லி தடுத்துட்டாங்க.. இல்லைன்னா நாலு வருஷத்துக்கு முன்னாடியே அங்க நான் வந்திருப்பேன்.." என்றவள் சொல்லவும்,

 

"ஹ்ம்ம் மூணு வயசுல ஒரு குழந்தையும் இருந்திருக்கும்.." என்று தானாகவே ஒரு பெருமூச்சு வெளிப்பட்டது நச்சினார்க்கினியனிடம்.

 

"ஆனா அப்படி நான் வர முடியாத மாதிரி அந்த நேரம் தான் நீங்க டிவோர்ஸ் நோட்டீஸ் அனுப்புனீங்க.. அதுல உங்க மேல இருந்த என்னோட கொஞ்ச நஞ்ச நம்பிக்கையும் சுக்குநூறா ஒடஞ்சு போயிடுச்சு.. மனசு பூராவும் நீங்க எனக்கு டிவோர்ஸ் கொடுக்க போறீங்கங்கிறத விட வேற யாரையோ அடுத்து கல்யாணம் பண்ணிக்க போறீங்களோங்கிற சந்தேகம் தான் வலுத்துக் கிடந்துச்சு.. ஹக்.. ஹக்" என்று முகம் மூடி கேவிய நற்றிணை, பின் கைகளிலிருந்து தன் சிவந்த முகத்தை எடுத்து,

 

"கோபம் வருதா என் மேல?.. முதல்ல தேம்பாவணி, அடுத்து நக்ஷத்திரா, அதுக்கப்புறம் நானு, அடுத்து இன்னொரு பொண்ணுன்னு நான் நெனச்சதுல என்ன தப்பிருக்கு?.. அதான் அங்க உங்களை தேடி வரல.." என்று துணிவாய் அவன் முகம் பார்த்து சொன்னாள்.

 

அதில் ஒரு முடிவோடு கட்டிலில் இருந்து எழுந்தவன், "சோ டிவோர்ஸ்க்கு அப்ளை பண்ணியும் இந்த மூணு வருஷத்துல எந்த பொண்ணையும் நான் எட்டிப் பார்க்கலைங்கிற என் அம்மாவோட சர்டிஃபிகேட்ல தான் நீ இப்போ என்கூட சேர்ந்து வாழ வந்திருக்க? ரைட்?.. நான் அஞ்சு வருஷத்துக்கு முன்னாடி பார்த்த அந்த பயந்த சுபாவ விளையாட்டு பொண்ணு நற்றிணை நீ இல்லைன்னு எனக்கு நல்லாவே புரியுது.. ம்ம் வயசும் இருபத்தி நாலு ஆகுதில்ல.."

 

"இப்போ சொல்றேன் கேட்டுக்கோ.. நான் நக்ஷத்திராவை மேரேஜ் பண்ணிக்க கேட்டதுக்கு ஃபர்ஸ்ட் ரீசன் ஜோன்.. க்கும்.. க்கும்.. இல்ல என் பேரண்ட்ஸ்.. ரொம்பநாள் நான் தேம்பாவணியால பைத்தியமா கிடந்ததை பார்த்து எங்களுக்காகவாவது நீ மேரேஜ் பண்ணிக்க கூடாதா இனியான்னு கேட்டாங்க.. சோ அவங்களுக்காகத்தான் உங்கக்காவ கேட்டேன்.. தென் செகண்ட் ரீசன் எனக்காக தான் தற்கொலை பண்ணிக்க ட்ரை பண்ணினதா உன் அக்கா நக்ஷத்திரா சொன்ன பொய்.. அதுல அவ மேல ஒரு அனுதாபம் உண்டாச்சு.. சோ இந்த ரெண்டு ரீசனுக்காகவும் தான் நான் என்னை நானே மாத்திக்கிட்டு உங்க எல்லார்கிட்டயும் இயல்பா இருக்குற மாதிரி காமிச்சுக்கிட்டது.. இன்ஃபேக்ட் தேம்பாவணின்னு ஒரு சேப்டர் இனி என் லைஃப்ல கெடையவே கெடையாதுன்னு தான் அந்த மூக்குத்தி டப்பாவை கூட என் வைஃப்பா வரப்போறவளுக்கு தான் கொடுக்கணும்னு நக்ஷத்திராவுக்கு கொடுக்க வந்தது.. பட் விதி, உன் கிட்ட கொடுக்குற மாதிரி ஆகிடுச்சி.."

 

"அண்ட் ஒன் மோர் திங், நீ தேம்பாவணி மாதிரி இருக்கங்கிறதால ஒன்னும் நான் உன்ன கல்யாணம் பண்ணிக்கல.. அந்தநேரம் எனக்குள்ள தோணின ஒன்னு ப்ளஸ் சுரேஸ் கிட்ட நான் உன் மாமாப்பொண்ண கல்யாணம் பண்ணி காட்டுறேன் பாருடான்னு நான் விட்ட சவால்.. அவ்ளோ தான்.. புடிச்சோ புடிக்காமலோ என் கையப் புடிச்ச உன் லைஃப்ப நான் ஏன் வேஸ்ட் பண்ணனும்கிற தாட்ல தான், நான் உன்ன தொட்டது.. பட் என் அம்மாவில் இருந்து உன் வரை யாருமே என்னை புரிஞ்சிக்கிறல.. நான் எதையுமே டேக் இட் ஈஸி பாலிசியாவே எடுத்துக்குவேன்னு உங்க எல்லாருக்கும் நெனப்பு.. அதான் நீ நான் இன்னொரு மேரேஜ் பண்ணிக்குவேன்னு நெனச்சிருக்க.. என் அம்மா என்கிட்ட இன்னொரு மேரேஜ் பத்தி சொல்லி பதம் பார்த்திருக்காங்க.."

 

"டிவோர்ஸ் நோட்டீஸ் கொடுத்தேன்னு சொல்றல்ல நீயி.. எஸ் கொடுத்தேன் தான்.. பிகாஸ் ஆஃப் யுவர் வில்லேஜ் ரிச்சுவல்ஸ்.. கண்டிப்பா அவங்க உன்னை பேசியே நோகடிப்பாங்கன்னு தெரியும்.. சோ அதுக்கெல்லாம் புல்ஸ்டாப் வைக்கத் தான் இனி உனக்கும் எனக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லைன்னு சொல்ல டிவோர்ஸ் கொடுக்க நெனச்சேன்.. அது ஒன்னும் எனக்கப்போ தப்பா தெரியல.."

 

"தென் இந்த அஞ்சு வருஷத்துல ஒருநொடி கூட நான் உன்னை நெனைக்கலையான்னா, உன்னோடு நானிருந்த ஒவ்வொரு மணித்துளியும் மரணப்படுக்கையிலும் மறக்காது கண்மணியேன்னு பத்து பக்க வசனம் பேசி உன் மீதான என் ஞாபகங்களை எல்லாம் உன்கிட்ட கொட்டனும்னு தான் எனக்கும் ஆசை நற்றிணை.. இதோ இதோ இந்த வான் டைக் ஸ்டைல் தாடிக் கூட உனக்காகத் தான் வளர்த்தேன்னு கத்தி சொல்லனும்னு ஆசை.. ஆனா நீ தான் நம்புவியான்னு தெரியல.. இப்போக்கூட ஒரு விஷயம் கவனிச்சியா?.. அதான் நயன்தாரா எப்படி நற்றிணை ஆச்சுன்னு.. இதையும் நீ யோசிக்கலைன்னா.." என்றபடியே வார்ட்ரோபை நோக்கி நகர்ந்தவனை பார்த்து நற்றிணை வாயடைத்துப் போய் நிற்க, "டேய் மூச்சு விட்டுக்கோ.. ஒரு புள்ளைய கவுக்க எந்தளவுக்கு பிட்டு பிட்டா போட்டு தாக்குறடா.." என்று கவுண்டர் கொடுத்தது ஜோனோ.

 

அவள் பார்த்துக்கொண்டே நிற்க, அவன் ஒரு பேக்கில் தன் உடைகள் இரண்டு செட்டை எடுத்து வைக்கலானான். அவள் யோசிக்க இந்த இரண்டு நாள் பிரிவு போதுமானதாக இருக்கும் என்று எண்ணினான் அவன்.

 

ஆனால் அவளின் மனநிலையோ வேறுவிதமாய் இருந்தது. அவனின் இந்த செயல் அவளுக்கு ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்பு நடந்த நிகழ்வுகளை ஞாபகப்படுத்தியது. கண்ணில் தேங்கி நின்ற நீர் அவன் உருவம் மறைக்க, "மறுபடியும் என்ன விட்டு போறீங்களா..?" என்றாள்.

 

சோகம் ததும்பிய அக்குரல் அவன் காதுக்குள் நுழைந்து, நெஞ்சை பிசைந்து, மூளையிடம் வேறொரு கட்டளையை பிறப்பிக்க, ஒரே எட்டில் அவளை சமீபித்து இறுக்கி அணைத்துக்கொண்டான் இனியன்.அவள் எதிர்பார்த்த பதிலை அவன் அணைப்பின் இறுக்கம் தந்தது அவளுக்கு.

 

சற்றுநேரத்தில் முதுகில் பதிந்த அவள் நகக்கண்களும், நெஞ்சில் இறங்கிய முகக்கண்களும், அவள் அணைப்பில் நானா? இல்லை என் அணைப்பில் அவளா? என்ற சந்தேகத்தை விதைத்தது அவனுக்குள்.

 

முன்பு நீர்த்துளி ஓடிய அவன் மார்பில் இப்போது அவளின் கண்ணீர்த்துளிகள் ஓடியது. ஆண்மகன் அழவிட்டான் அவளை, இனி அழவே விடக்கூடாது எனும் நோக்கில்.

 

"அப்போ ஜோனோ..?" என்று அபத்தமாய் ஒரு கேள்வி நம்மை போலவே அவன் மூளையிலும் உதயமானது.

 

அதற்கு, "நான் உறுதியாய் எடுத்த முடிவு இது.. இனி வாழ்வும் சாவும் என்னவளோடு தான்.." என்று ஸ்திரமாய் சொல்லி, அவளின் கூந்தலின் ஆழம் காணப் புறப்பட்டான் விரல்களால்.

 

அவனின் இப்பதிலில், வளியில் வலிகள் பலவற்றை சுமந்து நின்ற ஜோனோவிற்கு மனதில் சுரீரென்று ஒரு வலி பரவியது.

 

மனமொன்றியவர்களின் வலிமையான அணைப்பில் பற்றி எரியத் துவங்கியது மோகத்தீ..

"தவமிருந்தேன்…

 

நின் அன்பு தழுவலுக்காய்..

ஆசை முத்தத்திற்காய்..

என் தேகம் அலையும் நின் கேசத்திற்காய்..

குறும்பு பார்வைக்காய்..

சட்டென்று சாயும் செவிக்காய்..

நெற்றி தீண்டும் சுவாசத்திற்காய்..

செல்ல கொஞ்சலுக்காய்..

சிலேடை பேச்சுக்காய்..

கன்னம் குத்தும் கூந்தல் குழந்தைக்காய்..

அடைக்கலம் தரும் மார்பிற்காய்..

கதகதப்பு கைகுலுக்கலுக்காய்..

அள்ளும் கொடை கரங்களுக்காய்..

என் கூந்தல் அலையும் விரலுக்காய்..

விரலில் சொடுக்கெடுக்கும் நேசத்திற்காய்..

நெருங்காமல் நெருங்கும் பாதத்திற்காய்..

 

மொத்தமாய் உனக்காய்..❣️"

ஆற்றுப்படை தொடரும்…

This post was modified 3 weeks ago 3 times by Shivani Selvam

ReplyQuote
Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 9 months ago
Posts: 381
29/06/2020 3:41 am  

கொஞ்சம் பெரிய அத்தியாயம் தான் இது. எப்படி போரடித்ததா இல்லை கதையுடன் ஒன்றிப்போகும் படி தான் இருந்ததான்னு கருத்துத்திரியில் சொல்லிட்டு போங்க ப்ரெண்ட்ஸ்.

 

சென்ற அத்தியாயத்திற்கு தங்களது பிடித்தம் மற்றும் கருத்துகளை தெரிவித்திருந்த அனைவருக்கும் நன்றி❣️

 

Special thanks to my friends Ilakkiya vaidyalingam, pranu durai, Roopamathi and vijiliya.

 

மேலும் முகநூலில் கருத்து தெரிவித்திருந்த தோழமைகள்…

 

Nandhini sampath

Shalu sarah

Madhumita

Zeenath parveen

Vicappu Givi

Balalakshmi silambarasan

Naga joithi

Tamilarasi

Geetha velusamy

 

ஆகியோருக்கும் நன்றி❣️

என் சைலெண்ட் ரீடர்ஸ்க்கும் பெரிய பெரிய thanks❣️


ReplyQuote



Srd Rathi
(@srd-rathi)
Active Member Registered
Joined: 8 months ago
Posts: 10
29/06/2020 5:08 am  

வளியில் வலியோட பார்த்த ஜோனோ...... சூப்பர் 👍👍


ReplyQuote
Madhu Mita
(@madhumita)
Active Member Registered
Joined: 4 months ago
Posts: 12
29/06/2020 8:02 am  

@sai-shivani very nice update.... Epdiyo hus and wife onnu serndhutaanga... Ini iniyan and gowtham investigation panni seekiram namma kulappangalai therthu vekka poraanga


ReplyQuote




Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 9 months ago
Posts: 381
12/07/2020 3:43 am  

Anbu selvi, Srd Rathi, Madhumita, ஆனந்தஜோதி ஆகியோருக்கு என் நன்றிகள்❣️


ReplyQuote
Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 9 months ago
Posts: 381
12/07/2020 3:46 am  

காதலாற்றுப்படை 24

 

மீண்டும் ஒரு பயணம்

 

 

"ஆமா நீ ஏன் தேம்பாவணி உன் அக்காங்கிறதை என்கிட்ட சொல்லவே இல்ல?.."

 

கட்டிலில் படுத்திருந்தபடியே, தலையணையில் மயில் தோகையாய் விரவிக்கிடந்த அவள் கூந்தலில் முகம் புதைத்திருந்த நச்சினார்க்கினியனின் சிந்தை சிந்திய முதல் கேள்வி இது.

 

இவ்வளவு நேரமும் சிணுங்களே மொழியாய் கொண்டவள்,  தன் தலை திருப்பிப் பார்த்தாள்.

 

கூந்தலில் தலை கவிழ்ந்திருந்தவன், தானும் முகம் திருப்பினான் அவளை நோக்கி. அதில் அவள் விசுக்கென்று திரும்பி விட்டம் பார்த்தாள்.

 

இவ்வளவு நேரமும் வராத வெட்கம் என் முகம் பார்க்கும் போது மட்டும் தலை நீட்டுகிறதோ?.. மோகத்தின் மிச்ச சொச்சமாய் அவள் காதுமடல்களை ஸ்பரிசித்தது அவன் ஊதல்காற்று.

 

"சொல்ல தோணலை.." என்றாள்.

 

"அதான் ஏன்னு கேட்குறேன்?.." விடவில்லை அவன்.

 

"ப்ச் அவ உங்க முன்னாள் காதலிங்கிற கோபம்.. அதான் போதுமா?.."

 

"ம்ஹீம்.. நக்ஷத்திராவும் தனக்கு தேம்பாவணின்னு ஒரு தங்கச்சி இருக்கிறதா சொல்லவே இல்ல.. உன் அம்மா அப்பாவும் மூச்சேவிடல.. ஏன்?"

 

"ஏன்னா அவங்க யாருக்கும் அவளை பிடிக்காது அதான்.. தன்னை அவமானப்படுத்திட்டு போனவளை எப்பவோ தலை முழுகிட்டாரு எங்கப்பா.. சின்ன வயசுலயிருந்தே நக்ஷத்திரா அக்காவுக்கு தேம்பாவணி அக்காவை கண்டாலே பிடிக்காது, என்னையும் தான்.. தலைல கொட்டி வச்சிட்டே இருப்பா.. அம்மாவும் எதுவும் சொல்லமாட்டாங்க.. தேம்பாவணி அக்கா மேல எப்பவுமே அவளுக்கு பொறாமை தான்.. எல்லாத்துலயும் ரெண்டுபேரும் அடிச்சுப்பாங்க.. தேம்பாவணி அக்கா பாட்டி வீட்டுல இருந்ததால தான் நக்ஷத்திராக்கா சென்னைல இருந்தப்போ கூட பாட்டி வீட்டுக்கே போக மாட்டேனுட்டா.. அவ்வளவு வீம்பு.. சுரேஸ் வற்புறுத்தல்ல தான் ஒருநாள் மட்டும் அங்க போனப்போ தேம்பாவணி அக்கா லெட்டர் எழுதி வச்சிட்டு ஓடிப்போனது தெரிஞ்சது அவங்களுக்கு.. "

 

"ஓஹோ.. அப்போ உங்க பாட்டி தாத்தா எங்க போயிருந்தாங்களாம்..?"

 

"அமிஞ்சிக்கரை ஏகாம்பரேஸ்வரர் சிவன் கோவிலுக்கு போயிருந்தாங்களாம்.. அதுக்கு பக்கம் தானே கீழ்ப்பாக்கம் ஹாஸ்பிடல் இருக்கு.. அதான் பாவம் அங்க போயிருக்காங்க.."

 

"கீழ்ப்பாக்கமா?.. இவங்களுக்கு அங்க என்ன வேலை?.."

 

"எங்க மாமா சாகறதுக்கு முன்னாடி அங்க தானே இருந்தாங்க.."  

 

"சும்மா பிட்டு பிட்டா பேசி, என் ஹார்ட் பீட்ட ரைஸ் பண்ணாத நற்றிணை.. ஒழுங்கா டீட்டைல்டா சொல்லு.."

 

"இதுல சொல்ல என்ன இருக்கு.. எங்க தாத்தா பாட்டியோட மூத்த பையன் இளங்கோ இருக்காங்கள்ள? அவங்க பேசண்டா ரொம்ப நாள் கீழ்ப்பாக்கம் ஹாஸ்பிடல்ல தான் தங்கியிருந்தாங்க. அவங்களுக்கு எப்படி புத்தி சுவாதீனம் இல்லாம போச்சு தெரியுமா?.."

 

ஏதோ அவனுக்கு முன்பே அவரைப்பற்றி நன்றாகத்தெரியும் போல பேசிக்கொண்டே போனாள் நற்றிணை. ஆனால் பாவம் நம் இனியனுக்கு சிலப்பதிகாரத்தை எழுதிய இளங்கோவை தவிர்த்து வேறு எந்த இளங்கோவையும் தெரியாது.

 

அவளுக்காக வேண்டி, அவள் கேள்விக்கு, அவர் எப்படி புத்தி சுவாதீனம் இல்லாமல் போனார் என்பது மட்டும் தனக்கு தெரியாது என்பது போல் இல்லையென்று இடப்புறமும் வலப்புறமுமாய் தலையாட்டினான்.

 

"என் அம்மாவுக்கும் அப்பாவுக்கும் மேரேஜ் ஆன சமயத்துல தான் இளங்கோ மாமாவுக்கும் பூங்குழலி அத்தைக்கும் சம்பந்தம் பேசி முடிச்சாங்க.. ஆனா அதுக்கு கொஞ்ச நாளுலயே எங்க தாத்தா இறந்து போயிட்டதால அவங்க கல்யாணம் தள்ளிப் போய்கிட்டே இருந்தது.. அந்த கேப்ப யூஸ் பண்ணிக்கிட்ட இந்த தசரதன் மாமா, தானே பிளான் போட்டு எங்க அத்தைய கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டாரு.. ஆனா யாரும் எதிர்பார்த்திராத அளவு பூங்குழலி அத்தை மேல கொள்ள பிரியம் வச்சிருந்த இளங்கோ மாமா, அந்த ஏமாற்றத்த தாங்கிக்க முடியாம மாடியில இருந்து குதிச்சிட்டாங்க.. அதுல அவருக்கு தலைல பலத்த அடி.. காப்பாத்தியும் பயனில்லாம சாகுற வரைக்கும் கீழ்ப்பாக்கம் ஹாஸ்பிடல்லயே தான் கிடந்தாரு.. அன்னைல இருந்து தாத்தாவும் பாட்டியும் இப்படித் தான் வெள்ளிக்கிழமை ஆனா அவரை பார்த்துட்டு அப்படியே ஏகாம்பரேஸ்வரர் சிவன் கோவிலுக்கு போயிட்டு வருவாங்க.. அது இப்ப மாமா இறந்த பின்னாடியும் வழமையா ஆகிருச்சு.."

 

"அய்யயோ அவரு இறந்துட்டாரா..?"

 

"ஆமா.. உடம்புக்கு முடியாம வந்து இறந்துட்டாங்க.. அப்ப தான் எங்க தாத்தாவுக்கும் அதக்கேட்டு உடம்பு முடியாம போச்சு.. நீங்க கூட ஹெல்ப் பண்ணினதா சொன்னீங்களே அப்போ தான்.. நாங்க எல்லாரும் இங்க வர புறப்பட்டப்போ, நக்ஷத்திராக்கா தான் நானே எல்லாம் பாத்துக்குறேன், நீங்க வர வேணாம்ன்னு சொல்லி கூடயிருந்து பாத்து முடிச்சு வச்சுட்டா.. செம போல்ட்ல அக்கா.."

 

"ஆமா கொலை செய்யுற அளவு போல்ட்.." என்று மனதுள் சொல்லிக்கொண்ட நச்சினார்க்கினியன், வெளியே, "ஆமா? உங்க தாத்தா பாட்டி ஃப்ரைடே கோவிலுக்கு போறது பூம்பொழில்ல இருக்க உன்வரை தெரிஞ்சிருக்குன்னா நக்ஷத்திராவுக்கும் தெரிஞ்சிருக்கும் தானே?.. அப்புறம் எதுக்கு அவ ஃப்ரைடே மார்னிங் சுரேஸோட இங்க வந்தா?.." என்று வாய் தவறி வெளியே கேட்டுவிட்டான்.

 

"அட ஆமால்ல?!.." என்றபடியே அவன் புறம் திரும்பிய நற்றிணை, நாணம் கைவிட்டு, அவன் கண்ணோடு கண் பார்த்து, "ஏன் வந்திருப்பாங்க..?" என்று கேள்விக்குறியாய் அவனை நோக்கி சுருண்டு படுத்தாள்.

 

"தெரியல.. பட் நீ ரொம்ப யோசிக்காத.. நக்ஷத்திரா தேம்பாவணி ரெண்டுபேருமே அவங்கவங்க உலகத்துல ஹாப்பியா இருப்பாங்க.." என்றவன், சட்டென்று "கொஞ்சம் தள்ளிப்படேன்.." என்றான்.

 

அவ்வார்த்தையில் உள்ளுக்குள் எரிமலை ஒன்று வெடித்து சிதற, அவனைவிட்டு நகர்ந்துபடுத்தாள் நற்றிணை.

 

"ப்ச் சொன்னா புரியாது.. இந்தப்பக்கம் தள்ளிப்படுன்னா.. அந்தப்பக்கம் தள்ளிப்படுக்குற.." என்று கடிந்தபடியே அவளிடையில் கையிட்டு அவன் அவளை தன்மீது அள்ளிப்போட்டுக் கொள்ள, தன் கழுத்து வளைவில் குறுகுறுத்த அவன் மீசைத்தாடியில் பேசாமடந்தையானாள் அந்த பேசும் பெதும்பை.

 

அந்நேரம் இருவரையுமே படுக்கையிலிருந்து கிளப்ப, வீறிட்டு அலறியது இனியனின் அலைபேசி.

 

எடுத்துப்பேசியவன், "சாரிடா.. இதோ ஹாஃப்பனவர்ல அங்க இருப்பேன்.." என்று விட்டு, வேகமாய் கிளம்பி, அவள் கண் விட்டு மறையும் நேரம் இரண்டு நாட்களுக்கு தாங்கும் படியாக, மருத்துவ முத்தமிட்டு விலக, கண்ணில் நீர் முத்துக்கள் கோர்த்து கன்னங்களில் மாலையாய் தொங்கவிட்டாள் நற்றிணை.

 

அவன் தன் சுட்டு விரலால் அவள் கண்ணீர் துடைத்து, பேக்கை முதுகில் தொங்கவிட்டபடியே அவளைவிட்டு வெளியேற, டீவி முன் ரிமோட்டுடன் அமர்ந்திருந்த ராஜசேகர், "அம்மா சொன்னா.. கிளம்பிட்டியா இனியா?.. அப்படியே நற்றிணை பாட்டி வீட்டுல இருக்கிற உன்  அத்தை மாமா கிட்டயும் சொல்லிட்டு போப்பா.." என்று சொல்ல, ம்ம் என்று மட்டும் சொல்லியவன், அவரிடம் "புறப்படுறேன் ப்பா…" என்றுவிட்டு, அதேநேரம் கிட்சனில் இருந்து வெளிப்பட்ட பிரேமா ராசாத்தியிடமும் பத்திரம் கூறிவிட்டு விடைபெற்றான்.

 

……………….

 

நேரே தெருவளைவில் கௌதமை சந்தித்து அவனை தன் லம்போகினி உருவில் ஏற்றிக்கொண்டவன், அவனது பெரிய பையைக் கண்டு குழப்பத்துடன், "டேய் என்னடா இது?" என்று கேட்டான்.

 

"கூல் மச்சி.." என்ற கௌதம் பைக்குள் இருந்த ஸ்னாக்ஸ் பாக்கெட்டுகளை அவனிடம் சாவகாசமாக எடுத்துக் காண்பித்தான்.

 

அதில் தலையிலடித்து கொண்ட இனியன், "நீ திருந்தவே மாட்டியா?.." என்று கேட்க,

 

"சான்ஸ் ரொம்ப கம்மி மச்சி.. ப்ரீத்தியாலயே முடியலைன்னா பாத்துக்கோவேன்.." என்றவன், கார் சென்னையை விட்டு வெளியேறி, ஒவ்வொரு ஊராக கடக்க கடக்க இனியனிடம் ஒவ்வொரு கதையாக கூறிக்கொண்டே வந்தான்.

 

ஒரு கட்டத்தில் இனியனுக்கே அதில் காது வலி வந்துவிட, "டேய், உனக்கு ப்ரீத்தியோட ப்ரெண்ட்ஸ் பத்தி தெரியாதே.. எல்லாம் அவளை மாதிரியே அரைலூசுங்க.." என்று ஆரம்பித்து புதுக்கதை ஒற்றை கூறத் தொடங்கினான் கௌதம்.

 

இனியன் "போதும் கௌதம்.." என்றான்.

 

ஆனால் அதையவன் காதில் வாங்கிக்கொள்ளவில்லை.

 

அக்கதை முடித்து, "இத உன்கிட்ட சொல்ல மறந்துட்டேன் பாரு.. எங்க எதிர்த்தவீட்டுல ஒரு ஆன்ட்டி இருக்காங்க.. அவங்க ஒருநாள்……."

 

"டேய் போதும்டா.."

 

"இல்லடா இனியா இப்படி தான் ஒரு நாள் என்ன ஆச்சுன்னா ப்ரீத்தியோட தங்கச்சி…..."

 

"டேய் பேசாம வரப்போறியா இல்லையாடா.."

 

"என்னடா இப்புடி டென்ஷன் ஆகுற.. பாவம் நைட் நேரத்துல காரோட்டுறியே, மயான அமைதியா வேறு இருக்குது.. இதுல பக்கத்துல நானும் தூங்கிட்டா உனக்கு தான் கஷ்டம்னு பேச்சு கொடுத்தா நீ ரொம்பத்தான் பண்ற.."

 

"எனக்கு ஏதாவது முடியலைன்னா நான் ஜோனோவை காரோட்ட விட்ருவேன் கௌதம்.. சோ உன் ஸ்பீக்கர நீ கொஞ்சம் மூடிக்கிட்டு வா.."

 

"ஜோனோவ காரோட்ட விடுவியா?.. ஹாஹாஹா.. இந்த டகால்டி வேலையெல்லாம் நம்ம கிட்ட காட்டாத மச்சி.. எங்க ஜோனோவ இப்போ வந்து காரோட்ட சொல்லு பார்க்கலாம்."

 

"என்ன நம்பலைல நீயி.. இப்பப்பாரு.."

 

"கமோன் ஜோனோ.. வந்து காரை ஓட்டு.. இவன் மூஞ்சில கரிய பூசு.."

 

காரில் ஒரு அனக்கமும் இல்லை.

 

"அய்யயோ எனக்கு பயமாயிருக்கே.. ஹாஹாஹா.." என்றபடியே தன் பையிலிருந்து ஒரு லிட்டில் ஹார்ட்ஸ் பிஸ்கட் பாக்கெட்டை பிரித்தான் கௌதம்.

 

"டாமிட்.. கமோன்.. வாட் ஹேப்பண்ட்  டூ யூ?.. இப்போலாம் உன்னை என்னால ஃபீல் பண்ணவே முடியல.. ஏன்?.."

 

"தான்க் காட்.."

 

"ஷட்டப் கௌதம்.. வேர் ஆர் யூ ஜோனோ?.. கம் அவுட் ஐ சே.." காரின் ஸ்டியரிங்கை போட்டுத் தட்டினான் இனியன்.

 

"ஹே.. காம் டவுன் டா இனியா.. அன்னைக்கே நான் நோட்டிஸ் பண்ணினேன்.. நீ அவ உன்னை விட்டு போகுறதை விரும்பல.. இது நல்லதுக்கே இல்லடா "

 

"எஸ்.. ஐ நீட் ஹேர்.. எப்படிடா?.. எங்க போனா அவ?.. ஷீ மேட் மீ  ஃபூல்.."

 

"இனியா அவளுக்கு உன்னை மட்டுமே பிடிச்சிருக்கலாம்.."

 

சிவந்து கலங்கிய கண்களுடன் கௌதமை திரும்பிப்பார்த்தான் நச்சினார்க்கினியன்.

 

"யெஸ்.. இந்த காருல நானும் உன் கூட இருக்கதால தேம்பாவணிக்கு பிடிக்காமல் இருக்கலாம்டா.."

 

"ஐ சா ஹேர்.. அது தேம்பாவணி இல்ல.. பூங்குழலி.." என்று நலிந்த குரலில் கூறினான் நச்சினார்க்கினியன்.

 

"ஙே.." என்று விழித்த கௌதம், "என்னடா குழப்புற..?" என்று கையிலெடுத்த லிட்டில் ஹார்ட் பிஸ்கட்டை மீண்டும் பாக்கெட்டிற்குள்ளேயே தவறவிட்டான்.

 

"குழப்பல, நான் ஜோனோவை பார்த்ததை தான் சொல்லுறேன்.."

 

"பாத்தியா?.. எப்போ?."

 

"இன்னைக்கு.."

 

"ஷிட் அதை ஏன் நீ முன்னாடியே என்கிட்ட சொல்லல.."

 

"எங்கடா நீ சொல்லவிட்ட.. உன் கதைய தான் சொல்லிக்கிட்டே வந்த.."

 

"போடா இவனே.. நான் சொன்ன கதையெல்லாம் இப்ப ரொம்ப முக்கியமாக்கும்.. ஆமா? நாம இப்போ சிங்கநேரிங்கிற ஊருக்கு எதுக்கு போறோம்?.."

 

"இது நீ காருல ஏறின அடுத்த செகண்ட் கேட்டிருக்க வேண்டிய கேள்வி கௌதம்.."

 

"ப்ச் சொல்லித்தொலைடா சும்மா நசநசன்னு கழுத்தறுக்காம.."

 

இனியன் காலையில் தான் தண்ணீரில் பார்த்ததையும் பூங்குழலி யார் எவரென்பதையும் அவனுக்கு விளக்கி முடித்தான்.

 

"சரி, நீ டென்ஷன் ஆகாத.. இப்போ நம்ம அவங்க எப்படி செத்தாங்கன்னு விசாரிக்கத்தானே அங்க போறோம்?.. ரைட்?.. நீ பேக் சீட்ல போய்த் தூங்கு.. நான் ட்ரைவ் பண்றேன்" என்று அவனை வற்புறுத்தி டிரைவர் சீட்டை விட்டு கிளப்பினான் கௌதம்.

 

ஆனால் தூங்கப் பிரியப்படாத இனியன் அவனுக்கு அருகில் இருந்த சீட்டிலேயே வந்து அமர்ந்து கொண்டான். காரின் வேகத்தில் காரின் முன்னால் தொங்கவிடப்பட்டிருந்த குதிரை பொம்மை தனிஊசல் போல் ஆடி சீறிப் பாய்ந்தது.

ஆற்றுப்படை தொடரும்...

 

This post was modified 3 weeks ago by Shivani Selvam

ReplyQuote



Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 9 months ago
Posts: 381
12/07/2020 3:58 am  

காதலாற்றுப்படை 25

 

உன் மௌனம் என்ன மொழி..?

 

இருக்கையே தீப்பிடிக்கும் அளவிற்கு இருகைகளையும் சுழற்றி சுழற்றி நெடுந்தூரம் பயணம் செய்து வந்தவர்கள் சிங்கநேரி வந்ததும் காலை இரண்டு மணியளவில் மருத்துவமனை விலாசத்துடன் தெருத்தெருவாய் அலைந்தார்கள். பலன் முப்பது நிமிடத்தில் மருத்துவமனை கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.

 

கேட் அருகில் நின்றிருந்த வாட்ச்மேன் நன்றாக தூங்கிக்கொண்டிருக்க இருவரும் உள்ளே சென்றார்கள்.

 

ஏதோ பாழடைந்த திருமண மண்டபம் போலிருந்த அந்த மருத்துவமனையின் சுற்றுச்சுவர்களில் சுத்தம் சுகாதாரம் என்று அவ்விடத்திற்கு சம்பந்தமே இல்லாமல் எழுதி வைக்கப்பட்டிருந்தது. உள்ளே நுழைந்ததுமே மருத்துவமனைகளுக்கென்றே குத்தகைக்கு விடப்பட்டிருக்கும் அந்த பிரத்யேக வாசனை இனியனையும் கௌதமையும் வரவேற்றது.

 

பேசண்ட்களின் வருகையை பதிவு செய்ய நான்கு நாற்காலிகளுக்கு முன்பு மேசை போட்டு அந்த மிகக்குறுகிய வரவேற்பறையில் உட்கார்ந்திருந்த செவிலியப்பெண் ஒருத்தி தூங்கக்கூடாது என்பதற்காக டீவி பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். ஆங்காங்கே மூலையிலும் ஓரிருவர் முடங்கியிருந்தார்கள்.

 

விறுவிறுவென உள்ளே நுழைந்தவர்களை பார்த்ததுமே அங்கு உட்கார்ந்திருந்தவள், "என்ன சார்..?" என்று அலட்சியம் ப்ளஸ் கொட்டாவியுடன் எழுந்து நிற்க, நச்சினார்க்கினியன் அவளிடம் என்னசொல்லி கேட்பதென்று தெரியாமல் யோசித்துக் கொண்டிருந்தான்.

 

நண்பனுக்கு உதவும் பொருட்டு.. படக்கென்று, "நாங்க இங்க பிரசவ வார்டு பத்தி சில விஷயங்கள் தெரிஞ்சுக்க வந்தோம்" என்றான் கௌதம்.

 

இவன் என்ன லூசா என்பது போலவே பார்த்தவள், "எதுக்கு..?"  என்று கேட்க,

 

"நாங்க ரெண்டுபேரும் சிபிஐ ஆஃபிஸர்ஸ்.. இங்க பிறந்த குழந்தைகள் பேரண்ட்ஸ்க்கு தெரியாம கடத்தி விற்கப்படுறதா எங்களுக்கு நியூஸ் வந்தது. அதான் என்கொயரி பண்ண வந்தோம்" என்றதுமே, இவ்வளவு நேரம் அசால்ட்டாய் நின்றிருந்தவளின் கண்ணில் பதற்றம் வந்து தொற்றிக் கொண்டது.

 

அவளின் அந்த பதற்றத்தில் "உண்மையாவே இங்க ஏதோ நடக்குது போலயேடா இனியா.." என்று இனியனின் காதில் முணுமுணுத்துக்கொண்டான் கௌதம்.

 

குறையென்று சொல்வதற்கு ஒன்றுமில்லாமல் எல்லாம் மிகுதியாகவே கொண்டிருந்த அந்த செவிலி, "சார் நான் இங்க வந்து ரெண்டு வருஷம் தான் சார் ஆகுது.. ஆனா இதுவரை அந்த மாதிரி எதுவும் பார்த்ததே இல்ல சார்.." என்றாள் தன் அப்பாவி வேஷம் அப்பட்டமாய் தெரியும் அளவிற்கு.

 

கௌதம், "அதெல்லாம் எங்களுக்கு தெரியாது.. ரெக்கார்ட்ஸ் எடுத்துட்டு வாங்க.. ம்ம் முப்பது வருஷத்துக்கு முன்னாடி இருந்த ரெக்கார்ட்ஸ் தான் ஃபர்ஸ்ட் வேணும்.. ஃபாஸ்ட்.." என்றான் ஓவர் ஆக்டிங் கொடுத்து.

 

உள்ளே போனவள் அடியாள் போன்ற கம்பவுண்டர் ஒருவன் மற்றும் டாக்டர் இருவர்களுடன் வந்தாள்.

 

என்னடா என்று இனியன் கௌதமை பார்க்க, இன்னும் அசராமல் நின்றிருந்தான் கௌதம்.

 

"வாங்க டாக்டர், நான் கௌதம் ஃப்ரம் சிபிஐ.. நான் கேட்ட ரெக்கார்ட்ஸ் எங்க மேடம்..?" என்று அவன் டாக்டரிலிருந்து நர்ஸிற்கு தாவ,

 

"வெளிய போறீங்களா? இல்ல போலீசை கூப்பிடவா?" என்றான் அந்த தன் டாக்டர் வேஷத்திற்கு சம்பந்தமே இல்லாமல் நின்றிருந்த ஜிம்பாடிக்காரன்.

 

தன் திகிடுதத்தம் அவரிடம் பலிக்காது என்பதை அவரின் மிரட்டல் த்வனியிலேயே புரிந்து கொண்ட கௌதம், "வாடா இனியா வெளிய போகலாம்.." என்று இனியனை கையோடு இழுத்துச்சென்றான் அந்த முரட்டு கம்பவுண்டரை கடை விழியில் பார்த்தவாறே.

 

வெளியே வந்ததும் கௌதமை காய்ச்சு காய்ச்சு என காய்ச்சி எடுத்துவிட்டான் இனியன்.

 

"ஸ்டுப்பிட் நானாவாவது உண்மைய எடுத்துச்சொல்லி ஏதாவது காரியம் ஆகுமான்னு பார்த்திருப்பேன். பெரிய ஜேம்ஸ் பாண்ட் கணக்கா சிபிஐ அது இதுன்னு பொய் சொல்லி ஒரே தள்ளா வெளியே தள்ள வச்சிட்டியேடா.." என்று அந்த கேட்டில் நின்று சத்தம் போட, விழித்துக்கொண்டான் வாட்ச் மேன்.

 

"டேய் நான் என்னடா பண்ணுவேன்.. சும்மா முப்பது வருஷத்துக்கு முன்னாடி இங்க வேலை பார்த்தவங்களோட டீடைல்ஸ் வேணும்னா எந்த கேனயனாவது குடுப்பானாடா?.." என்று கேட்க,

 

"உங்களுக்கு எதுக்கு சார் அவங்க டீடெயில்ஸ் எல்லாம்..?" என்று அருகில் வந்தான் கௌதம் தேடிய அந்த அக்மார்க் கேனயன்.

 

தன்னை முறைக்கும் இனியனை புறந்தள்ளி.. அந்த வாட்ச்மேனின் தோளில் கரம்போட்டு பேசிக்கொண்டே போனவன் ஐந்நூறு ரூபாய் இழப்பில் ஒரு அட்ரஸ் ஷீட்டுடன் ஸ்டைலாக திரும்பி வந்தான்.

 

முகவரி பெற்ற மகிழ்ச்சியுடன் வந்தவன், இனியனை "ஓரமா நில்லுடா.." என்று திமிராக பார்த்தபடியே காரை திறந்து உள்ளே ஏறினான்.

 

"அட்ரஸ் மட்டும் வாங்காம வந்திருந்த.. மவனே கொன்னுருப்பேன்டா.." என்றபடியே இனியனும் ஏற, பக்கத்து ஊரில் அந்த முகவரிக்கு சென்றபோது கதிரவன் இன்னும் கடைவிரித்திருக்கவில்லை.

 

சிறிதுநேரம் கண்ணில் கைவைத்து தூங்கிய இனியன் ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்கு சென்றிருந்தான். சரியாய் ஐந்தரைக்கு கூவியது கொண்டைசேவல். வாசல் தெளிக்க வெளியே வந்தாள் அந்தப் பெண்மணி.

 

அவளைக்கவனித்து காரை விட்டு இறங்கிய கௌதம் இனியனை எழுப்ப விரும்பாமல் அவளை சமீபித்து "ம்மா.." என்றான்.

 

இடுப்பில் ஏற்றிசொருகிய புடவையில் ஐம்பதின் தொடக்கத்தில் இருந்த அந்தப்பெண்மணி  அவனை நிமிர்ந்து பார்த்து " நீங்க யாரு..?" என்றாள்.

 

"நா நா போலீஸ்.."

 

"போலீஸா..?"

 

"ஆமா இங்கப்பாருங்க தொப்பை.. இங்க ஒரு இன்வெஸ்டிகேஷனுக்காக வந்திருக்கேன்.. முப்பது வருஷத்துக்கு முன்னாடி பூங்குழலின்னு ஒரு பொண்ணு நீங்க வேலை பார்த்த ஹாஸ்பிடல்ல இருந்து தான் காணாம போயிருக்காங்க.. இப்போ தான் அவங்க கொலப் பண்ணப்பட்டு இறந்திருக்காங்கன்னு எங்களுக்கு ஒரு க்ளூ கிடைச்சது.. சோ அந்தநேரம் உங்க ஹாஸ்பிடல்ல வேலை பார்த்தவங்களை எல்லாம் ஒவ்வொருத்தரா விசாரிச்சிட்டு வர்றோம்.. அதான் அங்க வேலை பார்த்தவங்கங்கிற அடிப்படையில உங்களையும் இன்வெஸ்டிகேட் பண்ண வந்தோம்.." என்று தடுமாறாமல் கூறினான்.

 

அதில் அவள் நெற்றி ஒருமுறை சுருங்கி விரிந்தது.

 

"கொலையா?.. அப்படியெல்லாம் நடக்க வாய்ப்பில்லையே சார்.. எனக்கு நல்லா ஞாபகம் இருக்கு அந்தப் பொண்ணு திடீருன்னு ஹாஸ்பிடல்ல இருந்து காணாம போயிடுச்சு.."

 

"அப்படியா?.. பட் எங்க கையில சிதிலமடைஞ்ச பாடி சிக்கிருக்கே.."

 

"அது அந்தப் பொண்ணு பாடியா இருக்காது சார்.."

 

"எப்படி அப்படி சொல்றீங்க..?"

 

"அது வந்து.. அதுவந்து.. அந்தப்பொண்ணு செத்துருக்காதுன்னு எனக்குள்ள ஒரு பட்சி சொல்லுது சார்.."

 

"பட்சி சொல்லுது?.. பட் அது நம்ம கோர்ட்ல செல்லாதே.. சரி சொல்லுங்க உங்க ஹாஸ்பிடல்ல இருந்து அவங்க எப்போ காணாம போனாங்க..?"

 

"குழந்தை பிறந்த காலைல சார்.."

 

"குழந்தையோடவே காணாம போய்ட்டாங்களா..?"

 

"ஆமா சார்.."

 

"சரி எத்தனை மணிக்கு குழந்தை பிறந்தது..?"

 

"அது நைட் 10 மணிக்கு சார்.. நான் தான் அவங்க புருஷன் கிட்ட கூட வீட்ல அவங்களுக்கு ட்ரெஸ் எடுத்துட்டு வரச்சொல்லி அனுப்பி வச்சேன்.. வெறுங்கையோட வந்திருந்தாரு.."

 

"ஓஹ்.. அவரு கிளம்பினப்போ மணி என்ன..?"

 

"நைட் பதினொன்னு இருக்கும் சார்"

 

"சரி அவங்க உங்க ஹாஸ்பிடல்ல இருந்து எப்போ காணாம போனாங்க..?"

 

"அது? அது? காலைல நாலு மணிக்கு சார்.." பதட்டம் கூடியது அவளது பேச்சில்.

 

"அப்போ நீங்க யாருமே பாக்கலையா..?"

 

"இல்ல சார்.. அப்போ ஆள் நடமாட்டம் அவ்வளவா இருக்காது.. காவலும் கிடையாது.. பெரும்பாலும் பொண்ணுங்களுக்கு வீட்டுலயே மருத்துவச்சினால பிரசவம் பார்க்கப்பட்டுரும்.. அம்மைப்பால் வைக்கமட்டும் தான் ஹாஸ்பிடலுக்கு வருவாங்க.. அதுவும் பகல்ல தான்.. "

 

"ஓஹோ.. ஆமா குழந்தை பிறந்த சமயத்துல வீக்கான ஒரு லேடி எப்படி குழந்தைய தூக்கிக்கிட்டு அதுவும் தன் ஹஸ்பண்ட்க்கு அடிபட்ட நியூஸ் கூட எதுவும் தெரியாம வெளிய வந்திருக்க முடியும்..?"

 

"என்கிட்ட கேட்டா எப்படி தெரியும் சார்..?"

"எல்லாம் தெரியுறப்போ அது மட்டும் எப்படி தெரியாம போகும்..?" எனும் குரலில் திரும்பி பார்த்தவள், இனியனின் முகத்தை கண்டு அதிர்ந்து போனாள்.

 

"நீங்க? நீங்க?.. அவரு.. "

 

"ம்ம் சொல்லுங்க?.. அவரு அவங்க அம்மா பூங்குழலி கேஸுக்காக என்கூட வந்திருக்காரு.." என்று கௌதம் போலீஸ் கெத்தை இன்னும் கடை பிடிக்கவும்,

 

"இல்லயில்ல.." என்று பின்னால் நகர்ந்தவள்,

 

"இவர் அவங்க பிள்ளையா இருக்க முடியாது.. அவங்களுக்கு பிறந்தது ஆண் குழந்தை இல்ல.. பெண் குழந்தை.. அதுவும் இப்போ உயிரோட இல்ல" என்று ஒரு வேகத்தில் சொல்லிவிட்டு, சாணியை போட்டு மெழுகி வைத்திருந்த அந்த வாசற்படியிலேயே உட்கார்ந்து விட்டாள் தன் கண்களையே நம்ப முடியாமல்.

 

அதில் ஒருவரையொருவர் பார்த்து கொண்டவர்களில் இனியன் மட்டும் அவளை சமீபித்து, "பெண்குழந்தையா? அதுவும் இப்போ உயிரோட இல்லையா? எப்படி?" என்று கத்தினான்.

 

அவள் பிரம்மை பிடித்தவள் போலிருந்தாள்.

 

சற்று அவள் தலைக்கு மேல் நிமிர்ந்து உள்ளே எட்டிப்பார்த்தவன், சகல வசதிகளுடனும் இருந்த அந்த வீட்டின் சுவற்றில் மாலையோடு தொங்கிக்கொண்டிருந்த முத்துவின் புகைப்படத்தைக் கண்டு, "இவரு போட்டோ?.." என்றான் கேள்விக்குறியாக.

 

"என்னோட அண்ணே.." என்றாள் அவள்.

 

இதில் மிகப்பெரும் சூழ்ச்சி ஒன்று உள்ளது என்பதை புரிந்து கொண்டவன், "கௌதம் இப்போவே இவங்களை ஸ்டேஷன் கூட்டிட்டு போகலாம்" என்று சொல்ல..

 

"எதுக்கு? எதுக்கு?.. நான் என்ன பண்ணினேன்?.." என்று மிதப்பாகவே கேட்டாள் அவள்.

 

கௌதம் துடுக்குத் தனத்துடன், "தசரதனையும் அவரு பொண்டாட்டியையும் கொலை பண்ணினதுக்கு.." எனவும்,

 

"அப்படின்னா நீங்க அவரையும் அவளையும் தான் மொத அரெஸ்ட் பண்ணனும்.." என்றாள் அவள்.

 

இனியன், "யாரையும்?.. யாரையும்?.." என்றான்.

 

"நீங்க சொல்ற உங்க அப்பா தசரதனையும் பூங்குழலியோட மதனி ரேவதியையும் தான்.."

 

அவளின் பதிலில் ஸ்தம்பித்து போனார்கள் தோழர்கள் இருவரும்.

 

"ஏய், என்ன உன்னைத் தூக்கி உள்ளப் போட்டிருவாங்கன்னு வாய்க்கு வந்ததை உளறுறியா..?"

 

"நான் எதுக்கு உளறனும்.. உண்மையத்தான் சொல்றேன்.. இந்த உண்மைய மறச்சதுக்கு எனக்கு ஒன்னும் தூக்கு தண்டனை கொடுத்திர மாட்டங்கன்னு எனக்கும் தெரியும்.. அப்படியே ஏதும் ஆனாலும் எப்புடி வெளிய வர்றதுன்னும் எனக்குத் தெரியும்.."

 

என்னவொரு நளினம், அலட்டல் அவளது செயல்களில்.. பேச்சில்.. அவர்களுக்கு புரிந்துபோனது அவளது வீடு மட்டும் ஏன் ஊருக்கு சற்றுத் தள்ளி ஒதுக்குப்புறமாக உள்ளது என்று.

 

"ஓஹ் அவ்ளோ பெரிய ஆளா நீ?.. உன்ன என் பாணியில் கவனிச்சா தான் சரியா வரும்.. இங்கயே இரு போலீஸ் வேனோட.. "

 

அவனின் பேச்சை கையுயர்த்தி தடுத்தான் இனியன்.

 

"தசரதனும் ரேவதியும் எப்படி ஒன்னு சேர்ந்து கொல்ல முடியும்?" சாட்சிக்காரியின் காலிலேயே விழுந்தான் அவன்.

 

"அவங்க ஒன்னு சேர்ந்தாங்கன்னு நான் எப்போ சொன்னேன்..?"

 

அவனுக்கு மண்டையை பிய்த்துக் கொள்ளலாம் போல இருக்க, அவளே தொடர்ந்தாள்.

 

"தசரதன் ஐயா குடும்ப பகைக்காக நலங்கிள்ளியோட பாதி சொத்து தன் மக பேருக்கு வரணும்னு பூங்குழலிய இதோ இதோட (முத்துவின் போட்டாவை கை காட்டினாள்) சேர்ந்துக்கிட்டு மூஞ்சில தலகாணிய அமுக்கி கொன்னுட்டாரு.. பின்னாடி ஐயாவும் யாருக்கும் சந்தேகம் வரக்கூடாதுன்னு சுகவாசியா காருல வீட்டுக்கு கிளம்பிட்டாரு.. ஆனா விதிவிடுமா?.. லாரில மோதி மேலோகம் போயிட்டாரு.. இதுல இன்னொரு காமெடி என்னன்னா தானும் அதே நேரத்துல பிரசவத்துக்கு வந்திருந்த ரேவதி, பூங்குழலி செத்துகிடந்தது தெரியாம, அவமேல உள்ள கொலை வெறில குழந்தைய கொன்னுட்டா.. அவ நல்லநேரம் என் கண்ணுல அதுபட்டது. பாவம் அவளுக்கு அவ அண்ணன் மேல ரொம்ப பாசமாம்.. அவன் லூசாகிட்டானாம்.. அடியே கல்நெஞ்சக்காரின்னு நான் பார்த்து கேட்டப்போ, கல்லும் உருகுற அளவுக்கு ஒரு கண்ணீர் கதையை சொல்லுறா.. அது எனக்கு போதுமா?.. சரியா ஒரு வாரம் கழிச்சு கொத்தா ஒருகட்டு பணம் வந்தது.. மகராசி.. நான் கூட காலைல வந்து கேக்குற தசரதன் ஐயாகிட்ட என்ன சொல்றதுன்னு தெரியாம முழிச்சேன்.. கடைசில தெய்வம் என் பக்கம்.."

 

"சோ உன்மேல தப்பு எதுவும் இல்லன்னு சொல்ற?.. அப்படியே அரெஸ்ட் பண்ணினாலும் ஈஸியா வெளிய வந்துருவேன்னும் சொல்ற..?" என்று கௌதம் கேட்க,

 

"ஆமா.." என்றாள் அவள்.

 

"என்ன ஓமா?.. அந்த பாடிகளை எப்படிடி டிஸ்போஸ் பண்ணுனீங்க.."

 

"நெசப்போலீஸ கூட்டிட்டு வா சொல்றேன்.. இப்போ நடையக் கட்டு.."

 

"ஹேய் போலீஸ் கிட்டயே திமிரா பேசுறியா.."

 

"இவர் வந்ததுமே நீங்க போலீஸ் இல்லைன்னு தெரிஞ்சுட்டுது தம்பி.. ரொம்ப துள்ளாதீங்க.. கொஞ்சம் குரல் கொடுத்தேனோ டவுசர உருவிருவானுவ எங்க ஊருக்காரனுவ.."

 

"ஹேய்.."

 

"கௌதம் லீவ் இட்.. வா போகலாம்.."

 

"டேய் கொலை பண்ணினதை எவ்ளோ சாதாரணமா சொல்றா பாருடா பஜாரி.."

 

அவள் தன் கொண்டையை அள்ளி முடிந்து எழுந்தாள் அவர்களை ஒருகை பார்க்க..

 

அவள் தசரதன் தான் பூங்குழலியை கொன்னார் என்று சொன்னதிலிருந்தே முகம் வெளிறிப்போய் செத்தது போலாகிய இனியன், மேலும் அங்கிருக்க பிடிக்காமல் கௌதமை தரதரவென காரை நோக்கி இழுத்துச்சென்றான்.

ஆற்றுப்படை தொடரும்...

 

 

This post was modified 3 weeks ago by Shivani Selvam

ReplyQuote
Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 9 months ago
Posts: 381
12/07/2020 4:09 am  

ஹாய் மச்சீஸ்,

 

நான் உங்கள் ஷிவானி செல்வம். எல்லாரும் எப்படி இருக்கீங்க?

 

முதலில் இக்கதையை ஆன்கோயிங்கில் வாசித்துக்கொண்டிருக்கும் வாசக தோழமைகள் அனைவருக்கும் பெரிய பெரிய சாரி. ஏனென்றால் உங்களை நான் அவ்வளவு காத்திருக்க வைத்திருக்கின்றேன். இடையில் வேறொரு கதையின் எடிட்டிங் போனதால் அப்டேட்டும் சரிவர கொடுக்க முடியவில்லை.

 

மறுபுறம் கதையின் துவக்கத்தில் இருந்து இறுதிவரை என்னுடன் பயணித்த அனைத்து வாசக தோழமைகளுக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்❣️

 

……...

 

சரி இப்போது காதலாற்றுப்படையைப் பற்றி கூறுகிறேன்.

 

இக்கதை முழுக்க முழுக்க கற்பனையே.. மூடநம்பிக்கைகளை ஊக்குவிக்கும் நோக்கில் உருவாக்கப்பட்டதல்ல.

 

கவிஞர் வைரமுத்து அவர்களின் தமிழாற்றுப்படை எனும் தலைப்பில் கவரப்பட்டு தான் நான் காதலாற்றுப்படை எனும் இத்தலைப்பை தேர்வு செய்தேன்.

 

ஆமாங்க கதைக்காக உருவாக்கப்பட்டதல்ல இந்த தலைப்பு. இந்த தலைப்புக்காக உருவாக்கப்பட்டது தான் இந்தக் கதையே.

 

இந்தக்கதையின் முடிவை நீங்கள் எப்படி எடுத்துக்கொள்ள போகிறீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. நான் ஏற்கனவே தீர்மானித்தது தான் இந்த முடிவு.

 

கதை வரும் வெள்ளி வரை (17.7.2020) மட்டுமே தளத்தில் இருக்கும். அதற்குள் உங்கள் நண்பர்களையும் வாசித்து முடித்து விடச்சொல்லுங்கள் ப்ரெண்ட்ஸ்❣️

 

………..

 

இக்கதைக்கு யாரேனும் ரிவீவ் எழுத விரும்பினால் தயவு செய்து ஜோனோ யார் என்பதையோ கதையின் முடிவையோ வெளியே கூறிவிட வேண்டாம்.

 

………

 

எனது மற்ற கதைகள்…

 

  1. நிஜமது நேசம் கொண்டேன் (விவசாயம், பழி வாங்கல் பற்றிய கதை)

 

  1. காதலா!! காதலா!! ( triple hero subject - businessman, policeman, actor)

 

  1. நின் உச்சிதனை முகர்ந்தால்.. (அறிவியல் தகவல்களுடன் பல திருப்பங்கள் பிணைத்து பின்னப்பட்ட காதல் கதை)

 

வாசிக்க விருப்பமுள்ளவர்கள் அமேசான் கிண்டிலில் வாசிக்கலாம் ப்ரெண்ட்ஸ்❣️

 

………………..

 

விரைவிலேயே நல்லதொரு கதைக்களத்துடன் உங்களை சந்திக்கிறேன். நன்றி❣️

This post was modified 3 weeks ago by Shivani Selvam

ReplyQuote




Srd Rathi
(@srd-rathi)
Active Member Registered
Joined: 8 months ago
Posts: 10
12/07/2020 12:28 pm  

தசரதன் தான் கொலை செய்தாரா, ஜோனோ ஏன் வரவில்லை,

,so many twist,, 🤔🤔🤔🤔🤔

சூப்பர் ud 👌👌👏👏👏


ReplyQuote
Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 9 months ago
Posts: 381
13/07/2020 5:20 am  

காதலாற்றுப்படை

 

முன்ஜென்ம விளையாட்டு

"டேய் என்னடா நீ?.. அவளை அப்படியே காருல ஏத்திட்டு போய் போலீஸ் ஸ்டேஷன்ல விட்டு நாலு சாத்து சாத்தலாம்னு பாத்தா என்னைய இழுத்துகிட்டு போற?.."

 

"தட் இஸ் யூஸ்லெஸ் கௌதம்.."

 

"யூஸ்லெஸ் அஹ்?.. அவ சொன்னதை கேட்டல்ல? உன் மாமியார் தான் அந்த பச்சை குழந்தைய மனசாட்சியே இல்லாம கொன்னிருக்கு.. அதுக்கு தண்டனை கிடைக்க வேண்டாமா?.."

 

"இன்னமும் நம்ம நாட்டுல தங்களோட ரத்தத்துல உதிச்ச பெண் குழந்தைக்கு கள்ளிப்பால் கொடுத்து கொன்னுக்கிட்டு இருக்க சமுதாயம் இருக்க தான்டா செய்யுது.. நீ அப்படி நெனச்சு விட்ரு இத.."

 

"ஆர் யூ மேட்?.. ஓகே.. ஓகே.. சரி சொல்லு அடுத்து என்ன செய்ய போற?.."

 

"நெஸ்ட் வீக் நற்றிணை கூட கனடா போகப்போறேன்டா.."

 

"சத்தியமா உன் கூட ஏன் வந்தோம்னு இருக்கு இனியா.. பூங்குழலி தான் ஜோனோன்னு உறுதியாகிடுச்சு.. பட் அவங்க ஏன் இன்னும் உன் மாமியாரை கொலை பண்ணாம இருக்காங்க தென் தேம்பாவணிய கொன்னவங்கள ஏன் கொன்னாங்கன்னு தெரியல.. இந்த நிலைமைல நீ என்னடான்னா கனடா போகப்போறேன்னு சொல்ற?"

 

"ப்ளீஸ் கௌதம்.. எனக்கு தலையே வெடிச்சிரும் போல இருக்கு.. ஐ காண்ட் டாலரேட் திஸ் ஆல்.."

 

"பேசாதடா.. இருக்க கோபத்துல ஏதாவது சொல்லிடப்போறேன்.. நிம்மதியா இருந்த என்ன ஜோனோ அது இதுன்னு சொல்லி குழப்பி விட்டுட்டு இப்போ இவன் மட்டும் ஜாலியா கனடா போகப்போறானாம்.. உண்மைய சொல்லு.. ஜோனோ கதையெல்லாம் ரீல் தானே.. அந்த பாட்டிக்கிட்ட கதைகேட்டு தானே விசாரிக்க வந்த?.."

 

"கௌதம்.." குரலை உயர்த்தியிருந்தான் இனியன்.

 

"ஓப்பன்னா சொல்றேன்.. நாளைக்கு மார்னிங் என்ன ஆனாலும் சரி நீ ஒரு நல்ல சைக்காட்ரிஸ்ட்டா போய் பாருடா.."

 

"பாக்குறேன் கௌதம் அதுவரை நான் உயிரோட இருந்தா.." என்று தனக்குள் நினைத்துக்கொண்டபடியே இனியன் வழக்கம்போல காரின் சீட்டில் சாய்ந்து கொள்ள, கௌதமின் ஆக்ரோஷத்தில் கார் சென்னையை நோக்கிப் பறந்தது.

 

மாலை ஐந்துமணி போல் சென்னையை வந்தடைந்ததும் கௌதமை அவன் வீட்டின் தெருவில் இறக்கி விட்ட இனியன், தான்க்ஸ் டா என்று முதல்முறையாக நன்றி சொல்ல, அவனுக்கு முதுகு காட்டிச்சென்ற கௌதம் அந்த தான்க்ஸை கண்டுகொண்டாற்போல் தெரியவில்லை.

 

அவனின் கோபமும் நியாயம் தான் என்றுணர்ந்த இனியன் தன் ஃப்ளாட்டிற்கு சென்றபோது மூடிய கதவே தென்பட்டது.

 

உடனே பிரேமாவிற்கு போன்போட்டு "அம்மா எங்க இருக்கீங்க..?" என்றான்.

 

இவன் திரும்பி வர இரண்டு நாட்களாகும் என்றதுமே ஃப்ளாட்டை பூட்டி விட்டு ராசாத்தி நற்றிணையுடன் தன் தாய் தந்தையரைப் பார்க்க தாம்பரம் சென்றிருந்த பிரேமா, "டேய் நாங்க இங்க பாட்டி வீட்டுக்கு வந்திருக்கோம்.. நாளைக்கு மார்னிங் தான் அங்க வருவோம்.. நீ தாரா பாட்டி வீட்டுல போய் இருப்போ.." எனவும்,

 

'ப்ச்' என்று சலித்தபடியே அவர்கள் வீட்டிற்குச் சென்றான்.

 

அங்கு உள்ளே ஹாலில் நடுநாயகமாக நலங்கிள்ளி உட்கார்ந்திருந்தார். நேற்றே அவர் ராசாத்தி பாட்டியுடன் வந்தது தெரிந்திருந்தாலும் அவரை கண்டுகொள்ளவில்லையே என்ற குற்ற உணர்வில் அவன் உள்ளே போனதும் "நல்லாயிருக்கீங்களா மாமா..?" என்று நலம் விசாரிக்க, அவன்மேல் கோபம் இருந்தாலும் வெளியே, "வாங்க மருமவனே.. நல்லாயிருக்கோம்.. நீங்க எப்படி இருக்கிய?.." என்று முகமன் கேட்டுக்கொண்டார் நலங்கிள்ளி.

 

அதன்பின் கொஞ்ச நேரம் சோபாவில் அவரின் அருகில் நெளிந்தபடியே அமர்ந்திருந்தவன், கையில் போனுடன் இப்போ வந்திடுறேன் என்றபடியே, வெளியே வந்து அந்த அபார்ட்மென்டின் படிகளில் ஏறினான். சரியாய் அவன் டெரஸை வந்தடைந்தபோது துணி காயப்போட வந்திருந்த ரேவதி அங்கு வைக்கப்பட்டிருந்த பூச்செடிகளை ஆராய்ந்து கொண்டே ரோட்டை வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

 

அவரைப் பார்த்ததும் இனியன் அசையாமல் நிற்க.. அவர் அவனின் அரவத்தில் திரும்பி, "வாங்க மருமவனே.." என்றார் கொஞ்சம் கூச்ச சுபாவத்துடன்.

 

மழை வரும்போல் இடி இடிக்கத் தொடங்கிய அவ்வேளையில் திடீரென எதுவோ ஒன்று தன்னில் புக அவரை நோக்கி அடிகளை எடுத்து வைத்தான் நச்சினார்க்கினியன்.

 

அதில் அவர் மிரண்டு பார்க்கையில், "ஏன் என் பொண்ணக் கொன்ன..?" என்று உச்சஸ்தாதியில் கத்தினான்.

 

அதில் ஒன்றும் புரியாமல் திருதிருத்தவர், "மருமவனே..?" என்றார்.

 

மீண்டும் அதே வேகத்தில் எட்டுக்களை எடுத்து வைத்தவன், "யாருன்னு பாக்குறியா?.. நான் தான்டி பூங்குழலி.. சொல்லுடி ஏன் என் பொண்ணக் கொன்ன..?" என்று கேட்க, ரேவதி இல்லை என்று தலையாட்டி மறுத்தார்.

 

அதற்கு மேலும் காலம் தாழ்த்த விரும்பாத ஜோனோ, சட்டென்று தன் உண்மையான முகத்தைக் காட்டி, "ஏன் என் பொண்ணக் கொன்ன..?" என்றபடியே ஒரே எட்டில் அவரை சமீபித்து பலவந்தமாய்  மாடியிலிருந்து கீழேப் பிடித்துத் தள்ளியது. உடனே தானும் மாடியிலிருந்து குதித்தது. ஆம், அந்த ஏழுமாடிக் கட்டிடத்திலிருந்து ரேவதி உடலுடனேயே நச்சினார்க்கினியனின் உடலும் காற்றில் மிதந்தது.

 

முதலில் ரேவதி,  "ஆஆஆஆஹ்ஹ்…" என்ற சத்தத்துடன் பொம்மைப்போல் தொம்மென்று கீழே விழ, ஆச்சரியத்திலும் ஆச்சரியமாய் இனியனின் உடல் மட்டும் கீழே வரவில்லை.

 

தனக்கு என்ன நடக்கிறதென்று உணர முடியாமலேயே, காற்றில் குப்புற படுத்தபடியே, நெடுநேரமாய் தரை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்த இனியனின் செவிகளில் திடீரென அசரீரி குரலாய் அத்தான் என்று கேட்டது. அதில் திரும்பி தலைத்தூக்கிப் பார்த்தவன், வானைப் புரொஜெக்டர் திரையாக்கி பூங்குழலியின் இருபரிமாண பிம்பம் ஒன்று சிரித்த முகமாய் காட்சியளித்துக் கொண்டிருந்ததைக் கண்டு பயத்தில் உடல் ஜில்லிட்டுப் போனான்.

 

கண்களை கூசச்செய்யும் சரிகைகளுடன் சிவப்புநிற பட்டுப்புடவை தரித்து, உடல் முழுக்க கற்கள் பதித்த ஆபரணங்களால் இழைக்கப்பட்டிருந்தவள் தன் வலக்கையை திருப்பி மேலே உயர்த்தினாள். அதில் இனியனின் உடல் முழுவதுமாய் அவளை நோக்கித் திரும்பியது. பின் தானாகவே காந்தத்தை நோக்கிச் செல்லும் இரும்புத் துண்டைப்போல் அவளை நோக்கிச் சென்று, ஒரு எல்லைக்கு மேல் தண்டவாளம் தொடாத புல்லட் ரயிலைப் போல் அவளைத் தொடாமலேயே அந்தரத்தில் தொங்கியது.

 

அவன் கண்களில் மிரட்சியுடன் கை கால்களை அசைக்க முடியாமல் அவளைப் பார்த்திருக்க, கருத்த மேகங்களுக்கிடையே கிழித்துச் செல்லும் மின்னல் கீற்றைப்போல் பளீரென புன்னகைத்தாள் அவள்.

 

அப்போது அவளைப் பார்த்தவாறே பேச்சு மூச்சற்று கிடந்த நச்சினார்க்கினியனுக்கு அவனது முன்ஜென்ம காட்சிகள் அனைத்தும் மனத்திரையில் படமாய் ஓடியது. இந்தக்கோணத்தில் அவன் யோசித்துப் பார்க்கவேயில்லை, தான்தான் தசரதனின் மறுஜென்மமாய் இருப்போம் என்று.

 

சிறுவயதிலேயே அவன் தந்தையும்  நலங்கிள்ளியின் தந்தையும் அடித்துக்கொண்டது; அந்தப்பகை தன்னையும் தாக்க, மீசை முளைத்த பருவத்தில் தானும் நலங்கிள்ளியும் கட்டிப்புரண்டது; ஒருவரையொருவர் அழிக்க ஆள் ஏவியது; இறுதியில் அவனை கவிழ்க்க ஒரே வழி அவன் தங்கை பூங்குழலி தான் என்று அவளைத் தான் கட்டம் கட்டி மயக்கியது; தன்னை நடுத்தெருவில் நிற்க வைக்க பின்னப்பட்ட சீட்டாட்ட சதியில், தான் ஜெயித்து ஏற்கனவே நிச்சயிக்கப்பட்ட அவன் தங்கையைத் தனக்கு திருமணம் செய்து தரும்படி கேட்டது; பின் அவன் தங்கையாலேயே பஞ்சாயத்தில் அவனை அவமானப் படுத்தியது.. பின் அதன் விளைவால் தான் தன் வீட்டைவிட்டு வெளியேற்றப்பட்ட போது அந்தவெறி அடங்காமல் காரணமின்றியே தினம் அவளை அறைக்குள் அடித்து சித்திரவதைப் படுத்தியது; இறுதியாக தான் அவளை உன் அண்ணனிடம் கேட்டு சொத்து பிரித்து தரச்சொல் என்று வற்புறுத்தியும் அவள் கேட்க மறுத்து தன் கையாலயே உயிரை விட்டது என எல்லாம் இப்போது ஞாபகம் வந்தது அவனுக்கு.

 

அப்போது தான் ஜோனோ வாய் திறந்தது. ஆம் அது தன் மௌன விரதம் துறந்து அவனிடம் பேசியது.

 

"என்ன இனியா இப்போ நான் யாருன்னு உனக்கு தெரிஞ்சிருச்சா?.. ரொம்பவே உன்னை சுத்த விட்டுட்டேன்ல நானு?.. ஏன் ஏன்னு ரொம்பவே புலம்ப விட்டுட்டேன்ல?.. ஹாஹாஹா.. எல்லாம் விதி இனியா விதி.. உன் முன் ஜென்ம பலன்.. தப்பு செஞ்சவங்க யாரும் தன் தண்டனையிலிருந்து தப்பிக்க முடியாது இனியா.. இப்போ கிட்டத்தட்ட உனக்கு எல்லா உண்மையும் தெரிஞ்சிருக்கும்.. ஆனா தேம்பாவணிய கொன்னவங்கள நான் ஏன் கொன்னேன்?.. நக்ஷத்திரா ஏன் தேம்பாவணிய கொன்னா?.. எனக்கும் தேம்பாவணிக்கும் என்ன சம்பந்தம்னு மட்டும் உனக்கு இன்னும் தெரியாதில்ல?.. சொல்றேன் கேளு.. நீ எப்படி என் ஆசைமிகு அத்தானோட மறுஜென்மமோ அதே மாதிரி என்னோட மறுஜென்மம் தான் தேம்பாவணி.. நம்ப முடியலையா?.. ஹாஹாஹா.. நீ நம்பலைனாலும் அது தான் நிஜம்.."  

 

"போன ஜென்மத்துல நிறைவேறாத பல கல்யாணக் கனவுகளோட நான் இறந்ததாலயோ என்னவோ இந்த ஜென்மத்துல அந்தக்கடவுள் தேம்பாவணிங்கிற பேருல எனக்கு மறுஜென்மம் கொடுத்துட்டான்.. கூடவே நச்சினார்க்கினியன்கிற பேருல உன்னையும் படைச்சு என் பின்னாடி நாய் மாதிரி சுத்த விட்டுட்டான்.. ஆனா இந்த என் மறுஜென்மத்துலயும் நான் சந்தோஷமா இருக்கக் கூடாதுன்னோ என்னவோ பொறப்பெடுத்தவ தான் அந்த ராட்சஷி நக்ஷத்திரா.. உன்னைப் பார்த்ததும் ராமனைப் பார்த்த சூர்ப்பனகை கணக்கா பித்துப் பிடிச்சு அலைஞ்சவ, நீ அன்னைக்கு எங்கிட்ட பார்க்குல காதலை சொன்னதப் பார்த்ததும் கொதிச்சுப்போய் அந்த கிராதகன் சுரேஸோட வந்து என்னக் கொன்னுட்டா.. என் தங்கச்சி நயன்தாராவ நான் உனக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிறேன் சுரேஸுன்னு அவ சொன்னதுலயிருந்தே பாவம் அந்தப் பைத்தியக்காரன் சுரேஸும் அவ கூட்டாளியாகிட்டான்.. ஹ்ம்ம் போன ஜென்மத்துல மாதிரியே இந்த ஜென்மத்துலயும் தலகாணில சாவு எனக்கு.. அவ அம்மா ரேவதி என் பொண்ண கொன்னா.. நான் அவப் பொண்ண உன் மூலமா கொன்னுட்டேன்.. இது தான் விதி போல!!.."

 

மந்தநிலையில், உடல் மரமரத்துப்போன நிலையில் கிடந்த நச்சினார்க்கினியனின் உதடுகள் அந்நேரத்தில் "நற்றிணை!!.. நற்றிணை!!.." என்று முணுமுணுத்தது.

 

அதில் கொலைவெறி தாண்டவமாடியது பூங்குழலியின் முகத்தில்.

 

"நான் பண்ணின மிகப்பெரிய தப்பு இனியா அது.. உன் மூலமா என் குழந்தைய மறுபடியும் பார்க்கணும்னு நெனச்சேன் பாத்தியா? மிகப்பெரிய தப்பு.. சத்தியமா என் அத்தான் உருவத்துல இருக்க நீ, வேற ஒருத்தியோட சேருறதை என்னால ஜீரணிக்க முடியல இனியா.. அதுலயும் நற்றிணைக்கு ஒருத்தன் ஆசைப்படுறான்னு தெரிஞ்சதும், இந்த ஜென்மத்து பொண்டாட்டிக்காக போன ஜென்மத்து ஆள், அவக் கைப்பட்டதும் கல்லறைய விட்டுக் கிளம்பி சுரேஸை  கொன்னதை எல்லாம் என்னால ஏத்துக்க முடியல.. ஆமா அதுல எனக்கு பொறாமை தான்.. அதான் உங்க ரெண்டு பேரையும் அஞ்சு வருஷம் பிரிச்சு வச்சேன்.. நொடிக்கு நொடி நான் உன் கூடவேவும் திரிஞ்சேன்.. ஆனா இப்போ என் பூலோக பயணம் முடிவுக்கு வரப்போகுது இனியா.. சீக்கிரம் வேலை முடிச்சு வரணும்னு எனக்கு மேலயிருந்து அழைப்பு வந்திருக்கு.. வினைப்பயன்னு ஒன்னு இருக்குல்ல இனியா?.."

 

அவன் மீண்டும் மூழ்ச்சை நிலையில் "நற்றிணை!!.. நற்றிணை!!.." என்றான்.

 

"ஆமா இனியா.. நம்ம எல்லாருக்கு மத்தியிலயும் இப்ப பாதிக்கப்பட்டு நிக்கப்போறது நற்றிணை தான்.. பாவம்!! அவத்தன் முன்ஜென்மத்துல என்ன பாவம் செஞ்சாளோ?.." என்ற ஜோனோவின் பிம்பம் காற்றில் கரைந்து போக, இவ்வளவு நேரமும் ஜோனோவின் ஈர்ப்பு விசைக்கு கட்டுப்பட்டிருந்த இனியனின் உடல், புவி ஈர்ப்பு விசைக்கு கட்டுப்பட்டது. அதில் அவன் தலையை சுற்றி தரையெல்லாம் ரத்தம். கீழே விழுந்த அக்கனத்த வினாடிகளில் அவனின் நாக்கு உச்சரிக்க நினைத்த ஒரே வார்த்தை நற்றிணை.

ஆற்றுப்படை தொடரும்...

This post was modified 3 weeks ago 2 times by Shivani Selvam
This post was modified 2 weeks ago by Shivani Selvam

ReplyQuote



Page 5 / 6




Share: