Breaking News

உங்கள் படைப்புகளை சகாப்தத்தில் பதிவிட விரும்பினால் sahaptham@gmail.com என்கிற மெயில் ஐடிக்கு தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

Forum

Notifications
Clear all

நின் உச்சிதனை முகர்ந்தால் - Tamil novel  

Page 1 / 5
  RSS

Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 8 months ago
Posts: 373
29/05/2020 11:44 am  

 நின் உச்சிதனை முகர்ந்தால்…

எழுதியவர்            : ஷிவானி செல்வம்

◆கதாநாயகன்        : அர்ஜுன்

◆கதாநாயகி            : சுஹாசினி

நிஜமது நேசம் கொண்டேன், காதலா! காதலா! கதைகளை தொடர்ந்து நான் எழுதிய மூன்றாவது கதை நின் உச்சிதனை முகர்ந்தால். எனது பெரும் உழைப்பை எடுத்துக்கொண்ட கதை இது. உங்களுக்கு பிடிக்கும் என நம்புகிறேன். கதை பற்றிய உங்களது விமர்சனங்களை மறக்காமல் கருத்து திரியில் பதிவிட்டுச் செல்லுங்கள் ப்ரெண்ட்ஸ்.

 

This topic was modified 4 weeks ago 2 times by Nithya Karthigan

Quote
Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 8 months ago
Posts: 373
29/05/2020 11:51 am  

அத்தியாயம் 1

 

கம்பன் ஏமாந்தான்...

 

வருடம் 2020

சென்னை.

நள்ளிரவு 12.30 மணி.

 

"ஹாப்பி பெர்த் டே டூ யூ..

ஹாப்பி பெர்த் டே டூ யூ..

ஹாப்பி பெர்த் டே டூ மை ஸ்வீட்டி…

ஹாப்பி  லாங் லைஃப் டூ யூ"

 

என கலர் கலர் சீரியல் பல்புகள் கண்சிமிட்டிக் கொண்டிருக்கும் அந்த நடுநிசிவேளையில், அன்றைய நாளின் நாயகியான ஸ்வீட்டி என்றழைக்கப்படும் சுஹாசினியை மகிழ்விக்க, பத்தாவது முறையாக பிறந்த நாள் வாழ்த்துப்பாடல் பாடினர் அவளின் அரும்பெரும் தோழிகள்.

 

பணக்கார முதலைகள் தண்ணீரில் மிதக்கவெனவே கட்டப்பட்ட அந்த பப்பில் அனைத்து கூட்டமும் சென்ற பின்னும், தான் மட்டும் தன் தோழிகளுடன் இணைந்து, அந்த பப்பையே அதகலப் படுத்திக் கொண்டிருந்தாள் சுஹாசினி.

 

மித மிஞ்சிய போதையில் இருந்தவள், "ஹேய் பேரர், பிரிங் மீ  டூ.. நோ நோ த்ரீ.. நோ நோ செவேன் கிளாஸ்சஸ் ஆஃப் வோட்கா.." என உலறியவாறே, தெளிவாய் தன் தோழிகளுக்கும் சேர்த்து ஆர்டர் செய்தாள்.

 

அப்போது அவளை நெருங்கிய அந்தப் பப்பின் மேனேஜர், "மேடம், ஆல்ரெடி நீங்க நார்மல் அளவை தாண்டிட்டீங்க.. இதுக்கும் மேல குடிச்சா நீங்க நிதானத்தை இழந்துடுவீங்க மேடம்.. அதுவுமில்லாம பப்ப க்ளோஸ் பண்ற டைம் வேற தாண்டிடுச்சி மேடம்" என்று, அவளின் செல்வாக்கறிந்து பணிவாக சொல்ல,

 

"சோ வாட்..?" என்று ஆங்காரமாய் கத்தியவள்,

 

"எப்பவும் போல இந்த தடவையும் நான் எக்ஸ்ட்ரா அமௌண்ட் பே பண்ணிடுறேன், அவ்வளவு தானே?.. இந்தா என் டெபிட் கார்ட், கிரெடிட் கார்ட், க்ரீன் கார்ட் அண்ட் வாட்டேவர் யூ வான்ட்.. பை த வே மறக்காம அந்த செவேன் கிளாசஸ் வோட்காவை கொண்டு வந்துடு என்ன!.." என்று அதிகாரமாய் சொல்ல, தன் தலையில் அடித்துக்கொண்டே நகர்ந்தார் அந்த பப்பின் மேனேஜர்.

 

பின் தன்னை பரிதாபமாய் பார்த்துக்கொண்டிருந்த பேரரிடம் வந்து, "யோவ், அதுங்க கேட்குறதை குடுத்து தொலையா.. சாவுக்கிராக்கிங்க, இங்க வந்து என் உயிரை வாங்குதுங்க.. இதுங்க எல்லாம் பொண்ணுங்களே இல்ல, பிசாசுங்க.. இதுகளை சொல்லக்கூடாதுயா, இதுகளை பெத்துப்போட்டுட்டு அமெரிக்கா, ரஷ்யா, கனடான்னு போய் ஒட்டகம் மேய்ச்சிக்கிட்டு இருக்குதுங்க பாரு இதுகளை பெத்ததுங்க, அதுகளை சொல்லனும்" என திட்டிக்கொண்டே, திடீரென தன் அலைபேசி அதிரவும் எடுத்துப்பார்த்தார்.

 

"பாஸ் ராஜாராம்" என திரையில் மின்னி மிளிர்ந்தது அழகிய ஆங்கில எழுத்துக்கள்.

 

அழைப்பை ஏற்றவர் பவ்யமாய் காதில் வைத்து, "சார், சொல்லுங்க சார்.. மேடம் இங்க தான் சார் இருக்காங்க.. இதோ இப்போ வீட்டுக்கு வந்துருவாங்க சார்" என பணிவாக பேசிவிட்டு,

ஒரு பெருமூச்சுடன் கடந்த ஒரு மணிநேரமாக முயன்றும் தோல்வியே மிஞ்சிய கெஞ்சலை, மீண்டும் தொடர்ந்தார்.

 

அவளை விட்டு இரண்டடி தள்ளி நின்றவாறே, "மேடம், நீங்க கேட்ட வோட்கா தான் வந்துருச்சே.. நீங்க இப்போ கிளம்பலாமே மேடம்?" என்று கெஞ்சும் போது,

 

கரடியாய் குறுக்கிட்ட ஷாலினி, "யா ஸ்வீட்டி, இப்பவே ட்வெல்வ் தேர்ட்டி ஆகிடுச்சி.. அபார்ட்மெண்ட்க்கு வேற போகணும்.. இல்லைன்னா அந்த வேலைக்கார கிழவி அப்பாகிட்ட வத்தி வச்சிடும்" எனத்தன் வீட்டிற்கு பயந்தார் போல நடித்தாள்.

 

"ஓகே.. ஓகே.. ஹேய், எல்லாருக்கும் கேப் புக் பண்ணுனியா மேன்?" என்று அதிகார த்வனியில் கேட்டாள் சுஹாசினி.

 

"எஸ் மேடம்.. எல்லாருக்கும் தனித்தனியா புக் பண்ணியிருக்கேன்" என்றார் பப்பின் மேனேஜர்.

 

அதில் திருப்தி கொண்டவள், "ம்ம் ஓகே.. பை கேர்ள்ஸ்.. சீ யூ ஆல் இன் தி நெக்ஸ்ட் வீக் " என அனைவரையும் கட்டியணைத்து பிரியாவிடை கொடுத்து அனுப்பி வைத்தாள்.

 

அவர்களின் இறுதி பேச்சை கேட்டு, "என்னது? அடுத்த வாரமுமா?" என புதிதாக அங்கு வேலைக்கு சேர்ந்திருந்த பௌன்சர் ஒருவன் வாயைப்பிளக்க, அவன் அருகே வந்த மற்றொருவன்,

 

"முன்னாடிலாம் தினமும் வந்துருங்க.. இந்த மூணு மாசமாத்தான் வாரா வாரம் வந்து நம்ம மேனேஜரை மண்ணக் கவ்வ வைக்குதுங்க.. உனக்கு இன்னொரு விஷயம் தெரியுமா?.. இன்னைக்கு அந்த பொண்ணுக்கு பிறந்த நாளே கிடையாது.. ஒவ்வொரு வாரமும் குடிச்சிட்டு மட்டையாகுறதுக்கு அதுங்களுக்கு ஒரு காரணம் தேவை.. அந்த காரணத்தை இப்படி பொய்யா உருவாக்கிக்கிருங்க.. பணக்காரனா பிறந்தாலே மாசாமாசம் வீட்டு வாடகை வாரது போல, மாசத்துக்கு ஒரு பிறந்த நாள் வந்துரும் போல.." என்று தன் முன் நின்று கொண்டிருந்தவனின் அதிர்ச்சியையும் கண்டு கொள்ளாமல், பேசிக்கொண்டே போனான்.

 

அவர்கள் இவ்வாறு தங்களுக்குள்ளேயே சலசலத்துக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் மறுபடியும் அதிர்ந்தது மேனேஜரின் அலைபேசி.

 

திரையில் மின்னிய பெயரைக்கண்ட மேனேஜர், "ஐயோ! எல்லாம் கிளம்பிருச்சிங்க.. இந்த பொண்ணு மட்டும் போகாம உசுரை வாங்குதே" என புலம்பியபடியே, அழைப்பை ஏற்று காதில் வைத்தார்.

 

மேலிடத்திலிருந்து வந்த உத்தரவில், "சார், மேடம் இப்போ வந்துருவாங்க சார்.. ம்ம் ஆமா சார், கிளம்பிட்டு தான் சார் இருக்காங்க" என்றொரு பொய்யை சொல்லிவிட்டு, தன் தலையை வலப்புறமும் இடப்புறமுமாக ஆட்டியபடியே மறுபடியும் அவளை நெருங்கினார்.

 

டேபிளில் தலையை கவிழ்த்திருந்தவளிடம், "மேடம், உங்க வீட்டிலிருந்து போன் வந்தது மேடம்" என சன்னமான குரலில் சொன்னார்.

 

முன் வந்து விழுந்த அனைத்து நெட்டை முடிகளையும் பின் தள்ளி, வெட்டப்பட்ட குட்டைமுடிகள் முகத்தில் விழ நிமிர்ந்து அவரை பார்த்தவள்,

 

பட்டு கத்தரித்தாற் போல, "சோ வாட்?.." என்றாள்.

 

அவரின் போன் மறுபடியும் சிணுங்கியது. அவர் அவளையும் போனையும் மாறி மாறி பார்க்க, அவரின் கையிலிருந்த போனை பிடிங்கியவள், "ஹலோ, இது என் வாழ்க்கை.. நான் எனக்கு பிடிச்ச மாதிரி தான் வாழ்வேன்.. நான் இப்படித்தான் இருப்பேன், மூச்சு முட்ட குடிப்பேன், ரோட்டுல போய் விழுவேன்.. நான் எங்கயிருந்தா, எப்படியிருந்தா உங்களுக்கென்ன?.. என்னை கேள்வி கேட்க நீங்க யாரு?.. என்னை தடுக்க கேள்விக்கேட்க உங்களுக்கு எந்த உரிமையும் கிடையாது, அண்டர்ஸ்டாண்ட்?.." என போனை வாயருகே கொண்டு வந்து கத்தினாள்.

 

அதற்கு பதிலாய், "சீக்கிரம் வீட்டுக்கு வா!.." என்று கேட்ட பெண் குரலில், அவளின் போதை மொத்தமும் இறங்கியது.

 

"ஓஹ் காட்.." என தலையில் அடித்துக்கொண்டவள், "ஹேய் ஸ்டுப்பிட், போன்ல அம்மான்னு சொல்ல மாட்டியா?.. நான் வேற அந்த ஆளுன்னு நெனச்சி கத்தி தொலைச்சிட்டேனே.. என்னை ஏன் பாக்குற?.. போ! போய் காரை ஸ்டார்ட் பண்ணச்சொல்லு!" என தனது ஹைகீல்சை ஒருகையிலும் பர்ஸை மறு கையிலும் எடுத்துக்கொண்டு தள்ளாடிய படியே வெளியில் வந்தாள்.

 

ஆடி கார் ஆடாமல் முன் வந்து நிற்க, மேனேஜர் கதவை திறந்து வைத்து பணிந்து நிற்கையில், அதில் ஆடிக்கொண்டே ஏறினாள் சுஹாசினி.

 

அவள் ஏறியதும் கார் நேரே மெரினா சாலையை கடந்து, தீப்பெட்டி கட்டிடங்கள் நிறைந்த ரோட்டில் சென்று, இறுதியில் ஒரு பங்களாவின் முன் வந்து நின்றது.

 

பின் சீட்டில் படுத்துக்கிடந்தவள், "மேடம்.." என்னும் பயந்த குரலில், வெளியே எட்டிப்பார்த்தாள். அது அவளின் அன்னை தங்கியிருக்கும் வீடு.

 

சுரீரென்று வந்த கோபத்தில், "ஹேய் இடியட், இங்க ஏன் வந்த?.. என் கெஸ்ட் ஹௌஸ் தாம்பரத்தில் தானே இருக்கு?.. அங்க தானே உன்னை போக சொன்னேன்?" என்று டிரைவரின் மீது எரிந்து விழுந்தாள்.

 

"இல்ல மேடம், இங்க வரச்சொல்லி தான் எனக்கு ஆர்டர் வந்தது" என்று திகிலுடன் இரண்டடி பின் வாங்கினார் காரின் டிரைவர்.

 

"மண்ணாங்கட்டி.. கோ மேன்" என கடுப்பாக எரிந்து விழுந்தவள், மெதுவாய் பூனையடி எடுத்து வைத்து, வரவேற்பறை கடக்கும் போது  சட்டென ஒளிர்ந்தன மின்சார விளக்குகள்.

 

திடுக்கிட்டு சுவிட்ச் இருக்கும் பக்கம் அவள் திரும்பி பார்க்க, கொட்டாவி விட்டபடி ராஜாராம் நின்றிருந்தார். முடிந்தளவு அவரை முறைத்து பார்த்தாள்.

 

"அங்க என்னடி முறைப்பு?.." என்னும் குரலில் ஹாலை பார்த்தவளுக்கு, அவளின் தாய் மேகலா ராஜாராம், சோபாவில் கால் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்திருந்த காட்சி தென்பட்டது.

 

அவரின் குற்றம் சாட்டும் பார்வையை கொஞ்சமும் கண்டு கொள்ளாமல், பதிலுக்கு ஒரு அலட்சிய பார்வையை அவர்மீது வீசினாள் சுஹாசினி.

 

சோபாவிலிருந்து எழுந்தபடியே, "இவ்வளவு நேரம் எங்கயிருந்த சுஹா?.." என்று கேட்டவரின் கேள்விக்கு, "என்னை ஏன் இங்க வர வச்சீங்க?.." எனும் மறுகேள்வியே பதிலாய் வந்தது சுஹாசினியிடமிருந்து.

 

"நாளைக்கு இந்த வீட்டில் நிச்சயதார்த்தம் நடக்க போகுது.. கல்யாண பொண்ணில்லைன்னா நல்லாயிருக்காது பாரு.. அதான் உன்னை இங்க வரவைக்க வேண்டியதா போச்சு" என்ற மேகலாவின் கூற்றை கேட்டவளுக்கு, ஆயிரம் வாட்ஸ் மின்சாரத்தை மிதித்தது போன்று அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

 

தான் அவர் கூறியதை சரியாகத்தான் கேட்டோமா? என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள, "கம் அகெயின்.. கம் அகெயின்" என்றாள். முதலில் சொல்லப்பட்ட செய்தியே மறுபடியும் சொல்லப்பட்டது.

 

"ஆர் யூ ஜோக்கிங்?.. என்ன  விளையாடுறீங்களா?.. கல்யாணம் அது இதுன்னு சொல்றீங்க.. என்னால கல்யாணம் எல்லாம் பண்ணிக்க முடியாது.. ஐ நோவ் யாரு உங்களை தூண்டிவிடுறான்னு.. அதுக்கெல்லாம் நான் ஆளில்லை மாம்.. அந்த ஆள் ஏதோ ப்ளான் பண்ணி தான் மாம் இதெல்லாம் பண்றாரு" என்றவளிடம்,

 

"அந்த ஆள்னா யாரு சுஹா?.. " என்று உஷ்ணமாய் கேட்டார் மேகலா.

 

"அதான், உங்களுக்கு பதினஞ்சு வருஷமா கணவரா ஒர்க் பண்றாரே அவரு தான்.. டோன்ட் பிலிவ் ஹிம்.." என்று ராஜாராம் பக்கம் பார்த்தவளை,

 

"ஸ்டாப் யுவர் நான்சென்ஸ் டாக்கிங்.." என்று கத்தி, தன்புறம் பார்க்க செய்தவர், இரண்டு நிமிட நிசப்தத்திற்கு பிறகு, "நீ இவ்வளவு நாள் கேட்டுக்கிட்டு இருந்தத, நான் உன் பேருக்கு மாத்தி எழுதி தரேன்னு சொன்னா, நீ இந்த கல்யாணத்துக்கு சம்மதிப்பியா சுஹா?" என்று கேட்க,

 

"பேரம் பேசுறீங்களா மாம்?" என்று நக்கல் வழிந்த குரலில் கேட்டாள் சுஹாசினி.

 

"இதை தவிர எனக்கு வேற வழி தெரியல சுஹா.."  என்றவர், அவளின் முகத்தையே பார்த்திருக்க,

 

சிறிது நேரம் யோசித்தவள், "மாப்பிள்ளை யாரு?" என்று வெறுமையான குரலில் கேட்டாள்.

 

மலர்ந்த முகத்துடன், "அர்ஜுன்.. அர்ஜுன் ரவிச்சந்திரன்" என்றார் மேகலா.

 

"மாம், அர்ஜுன்னா யாரு?, அம்பானியா? சொன்னதும் தெரிஞ்சுக்க?.. யாரு? என்ன படிச்சிருக்கான்? என்ன பிசினஸ் பண்றான்னு சொல்லுங்க மாம்?" என்று கேட்டவளுக்கு,

 

"அர்ஜுன் நம்ம குடும்ப வக்கீல் மிஸ்டர் ரவிச்சந்திரனோட ஒரே சன்.. அவரு கெமிக்கல் இன்ஜினீயரிங் ஃபீல்ட்ல பிஹெச்டி பண்ணிருக்காரு.. இப்போ நம்ம கெமிக்கல் ஃபாக்டரில சீஃப் ரிசர்ச்சராவும் ஒர்க் பண்ணிட்டு இருக்காரு சுஹா" என்றதுமே,

 

"வாட் அர்ஜுனா?.. யாரு அந்த சோடாபுட்டியா?.. நோ மாம்.. அந்த கருவாயனை எல்லாம் என்னால கட்டிக்க முடியாது.. உங்களுக்கு என்ன பைத்தியமா புடிச்சிருக்கு?.. நோ மாம், என்னால இந்த கல்யாணத்துக்கெல்லாம் ஒத்துக்க முடியாது.. உண்மைய சொல்லுங்க? இந்த அலைன்ஸ் பாத்தது யாரு?, இவர் தானே?" என்று ராஜாராமை சுட்டிக்காட்டியவளிடம்,

 

"உனக்கு நீ கேட்டது வேணும்னா  நாங்க சொல்றதை நீ கேட்டுத்தான் ஆகனும் சுஹா.. நான் சொன்னா சொன்னது தான்.. நீ காலைல ரெடியா இருக்கனும் அவ்வளவு தான்" என்றதோடு பேச்சு முடிந்துவிட்டதென மேகலா தன் அறைக்குள் செல்ல, ராஜாராமும் அவரின் பின்னேயே சென்றுவிட்டார்.

 

தலையைப் பிடித்துக்கொண்டு தான் மட்டும் மாடிப்படியில் அமர்ந்திருந்தவள், பின் தள்ளாடியபடியே தன்னறைக்குச் சென்று மெத்தையில் கவிழ்ந்தாள். சிறிது நேரம் கண்மூடிக் கிடந்து, புரண்டு புரண்டு படுத்தவளின் உதடுகள் மெதுமெதுவாய் உச்சரித்தது, அர்ஜுன் ரவிச்சந்திரன் என்கிற பெயரை.

 

அப்பெயருக்கு சொந்தக்காரனோ கையில் வேதிக்கலவைகள் அடங்கிய குடுவைகள் இரண்டை கூர்ந்து கூர்ந்து பார்த்தபடியே,   அளவெடுத்து நோட்டில் எழுதி கொண்டிருந்தான். அந்தக் கடவுள் தன் தலையெழுத்தை சுஹாசினி என்ற ரம்பையுடன் எழுதிவிட்டான் என்பதை அறியாமல்.

 

உள்ளங்கால் வரை சிலிர்க்கும்…

This post was modified 4 weeks ago by Nithya Karthigan

ReplyQuote




Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 8 months ago
Posts: 373
29/05/2020 11:58 am  

அத்தியாயம் 2

 

அவளும் நோக்கினாள்.. அவளே நோக்கினாள்

அர்ஜுன் ரவிச்சந்திரன் என்கிற பெயரை முணுமுணுத்தவள், "நீ மட்டும் இப்போ என் கையில கிடச்சிருந்தா உன்னை சட்டினி ஆக்கிருப்பேன்டா ஸ்டுப்பிட்.. பொண்ணு நல்லா பணக்காரியா கிடச்சதும் பல் இளிச்சிட்டு வந்திருப்ப.. நான் யாருன்னு தெரியாம நீ இந்த ரிலேசன்ஷிப்ல கம்மிட் ஆகிட்டடா.. உன்னை என் காலடியில விழ வைக்கிறேனா இல்லையான்னு மட்டும் பாருடா!" என வன்மமாய் நினைத்துக்கொண்டு விட்டத்தையே வெறித்துக் கொண்டிருந்தவளுக்கு சிறிது நேரத்தில் தூக்கமும் வசமாகியது.  

 

மறுநாள் காலையில் யாரையும் கேளாமல் செவ்வனே தன் பணியைச்செய்ய சரியான நேரத்திற்கு வானில் உதயமானான் உஷாநாயகன்.

 

எப்போதும் போல் பத்து மணிக்கு எழுந்த சுஹாசினி, கையில் போனுடன் குளியலறை புகுந்தாள்.

 

அவள் குளியலறை புகுந்த பதினைந்தாவது நிமிடத்தில், குளியலறை கதவை தட்டினார் மேகலா.

 

உள்ளிருந்து ஒரு பதிலும் வரவில்லை.

 

'ப்ச்..' என்று சலித்தபடியே, " சுஹா!.. சுஹா!.. கதவை திற சுஹா!.. மாப்பிள்ளை வீட்டுக்காரங்க வந்துட்டாங்க பாரு.. வெளியே வா!.." என்று தன் தொண்டை தண்ணீர் வற்றும் வரை கத்தினார். உள்ளிருந்து ஒரு பதிலும் அவர் செவியை எட்டவில்லை எனவும் அவளின் போனிற்கு அழைப்பு விடுத்தார்.

 

"சிங்கப்பெண்ணே!!சிங்கப்பெண்ணே!!

ஆணினமே உன்னை வணங்குமே

நன்றி கடன் தீர்ப்பதற்கே

கருவிலே உன்னை ஏந்துமே

 

ஒருமுறை தலைகுனி

உன் வெற்றி சிங்கம் அவன்

பார்ப்பதற்கு மட்டுமே.."

 

என ஒருமுறை இருமுறை அல்ல, பலமுறை ஒலித்து அடங்கியது சுஹாசினியின் அலைபேசி.

 

அலைபேசியை ஏற்க வேண்டியவளோ மார்புக்கு மேல் ஏற்றிக்கட்டிய துண்டுடன் ஷவரின் அடியில் நின்று, தன் மேல் விழும் வெந்நீர் துளிகளை பன்னீர் துளிகளாய் ரசித்து ரசித்து குளித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

 

மறுபடியும் இசைத்தது அலைபேசி. இம்முறை அலைபேசியின் ரிங் டோனுடன் இணைந்து தானும் அந்த பாட்டை முணுமுணுத்தாள் சுஹாசினி.

 

அழைப்பு விடுப்பவரின் மீதுள்ள கோபத்தால் "ஒலிக்கட்டும்.. இன்னும் நல்லா ஒலிக்கட்டும்" என தன் போக்கில் பேசிக்கொண்டே குளித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

 

தன் மகளின் பிடிவாதத்தை அறிந்த மேகலா, அவ்வறையின் அலமாரி கதவினை பூட்டி, அதன் சாவியை கையோடு எடுத்துக்கொண்டு, தான் கொண்டு வந்திருந்த பட்டுப் புடவையையும் இதர உடைகளையும் டீபாயின் மேல் வைத்துவிட்டு, கதவை சாத்தி வைத்து வெளியில் சென்றுவிட்டார். இவ்விடத்தில் தான் அவளுக்கு அம்மா என்பதை நிரூபித்திருந்தார் மேகலா.

 

ஒரு வழியாய் குளித்து முடித்து தலையில் ஒரு டவலும், மார்பில் ஒரு டவலுமாய் முடிந்து வந்தவள், டீபாயின் மேல் தன் வாழைத்தண்டு காலை தூக்கி வைத்து, பாதம் பாலின் நறுமணம் மிக்க பாடிலோஷனை பூசினாள்.

 

அப்போது தான் தன் கால் பாதத்திற்கு அருகில் வைக்கப்பட்டிருந்த கொடிப்பசலை நிற பட்டுப் புடவையையும் அதற்கென தைக்கப்பட்ட ரவிக்கையையும் கண்டாள். அதைப்பார்த்து தன் இதழை சுழித்தவள், நேரே அலமாரி பக்கம் சென்றாள். கதவை திறக்க முயற்சித்தவளுக்கு தோல்வியே மிஞ்சியது.

 

இறுதியில் வேறுவழியின்றி அணிய வேறு உடையில்லாமல் பல்லைக் கடித்துக்கொண்டே, மேகலா கட்டிலில் வைத்து விட்டு சென்றிருந்த சேலையை எடுத்து கட்ட ஆரம்பித்தாள். சில நேரங்களில் விளம்பர கம்பெனிகளுக்கு மாடலாக நடிப்பவளுக்கு, இப்போது இந்த புடவையை கட்டுவது ஒன்றும் சிரமமானதாக இருக்கவில்லை.

 

அடுக்கடுக்காக கொசுவம் வைத்து,  முந்தானையை காற்றில் மிதக்க விட்டு, முன்முடியை மட்டும் ஏற்றி பஃப் வைத்து கிளிப் குத்தியவள், தோள் தொடுமளவு இருந்த முடியை முதுகில் விரித்து விட்டிருந்தாள். தன் மேக்கப் பாக்சின் உதவியால் தன் அழகை இன்னும் மெருகேற்றியவள், நெற்றியில் குட்டி முடிகள் தவழ, அழகே உருவாய் வெளியே வந்தாள். அவளின் வரவிற்காய் காத்திருந்த மேகலா, அவள் அருகில் வந்தவுடன் அவளை உச்சி முதல் பாதம் வரை உற்று நோக்கினார். தாயாய் தன் மகளின் அழகை கண்டவருக்கு பூரிப்பு தாங்கவில்லை.

 

அந்த பூரிப்புடனேயே, "ஈஸ்வரி..!" என கத்தினார். அந்த அழைப்பின் முடிவில் ஈஸ்வரியின் கையிலிருந்த பழச்சாறு அடங்கிய ட்ரே சுஹாசினியின் கைக்கு இடம் பெயர்ந்தது.

 

கடைசி முறையாக கேட்டுப்பார்ப்போம் என, "மாம், நான் இப்போ படிக்கனும் மாம்.. எனக்கு மேரேஜ் எல்லாம் வேணாம்" என சுஹாசினி எங்கோ பார்த்துக் கொண்டு கூற,

 

"கடந்த நாலு வருஷமா நீ ஒரு செமஸ்டர் கூட எழுதலைங்கிறதுலயே தெரியுது உன் படிப்பின் லட்சணம்.. உனக்கு இப்போ வயசு இருபத்தி நாலு.. எப்போ தான் நாங்க உனக்கு மேரேஜ் பண்றது சுஹா?.. நீ கேட்டது வேணும்னா நீ கண்டிப்பா இந்த மேரேஜ் பண்ணித்தான் ஆகனும் சுஹா!" என்று கறாராய் பேசியவரிடம்,

 

"ஓஹ் காட்! இதையே சொல்லி சொல்லி என்னை பிளாக் மெயில் பண்ணாதீங்க மாம்!.. இப்போ என்ன இதையெல்லாம் கொண்டு போய் கீழ இருக்கிறவங்களுக்கு கொடுக்கணும்? அவ்வளவு தானே?.. வாங்க போகலாம்" என கீழே செல்ல முற்பட்டாள்.

 

அவளை கைநீட்டி தடுத்தவர், "ஒரு நிமிஷம் நில்லு.. நான் கீழப்போய் என்ன நடக்குதுன்னு பார்த்துட்டு வரேன்.. அப்புறம் வந்து உன்னை அழைச்சிட்டு போறேன்" என தான் மட்டும் மாடிப்படிகளில் கீழிறங்கினார்.

 

நல்ல நேரத்தில், தன் தாய், தந்தை, அக்கா மற்றும்  தாத்தா பாட்டியுடன் வந்திருந்த அர்ஜுன் சுஹாசினியின் வரவிற்காய் ஹாலில் அரைமணி நேரத்திற்கும் மேலாய் காத்திருந்தான். குனிந்து போனில் கணித கோட்பாடுகளை எழுதிக் கொண்டிருந்தவனுக்கு அரைமணி நேரமும் ஐந்து நிமிடங்கள் போல் தான் இருந்தது. ஆனால் உடன் வந்திருந்தவர்கள் தான் என்ன பேசுவதெனத் தெரியாமல் காடு கரை பற்றிய பேச்செல்லாம் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

 

மாடிப்படிகளில் இறங்கி வந்த மேகலா, அனைத்தும் தயார் என தலையாட்டவும், "ஹ்ம்ம், சுஹாவை கூட்டிட்டு வா மேகலா" என்றார் ராஜாராம். மேகலாவும் அவளை கீழே அழைத்து வந்தார்.

 

வந்தவள் வெட்கப்பட்டு நெளியவோ, குனிந்த தலை நிமிராமலோ இல்லை. அனைவரையும் நன்றாகவே கழுத்தை உயர்த்திப்பார்த்தாள். அனைவரையும் அரை நிமிடம் பார்த்தவளின் விழிகள், அர்ஜுனைப்பார்க்கும் போது மட்டும் விரிந்து, ஒரு நிமிடம் அவன் மேல் நிலைத்தது.

 

எப்போதும் தொள தொளவென்று உடையணிந்து வெள்ளை நிற லேப் கோர்ட்டிலேயே திரிபவன், இன்று தன் கட்டுக்கோப்பான உடலுக்கு பொருத்தமான கேஷுவல் பேண்ட் சர்ட்டில் வந்திருந்தான்.

கொஞ்சம் கருநிறத்தவன் தான் எனினும் முடியை போலீஸ் கட் வெட்டி, உதட்டின் மேலே இருந்த கத்தையான மீசையை மேல் நோக்கி முறுக்கி விட்டுருந்தவனின் தோரணை, இன்று என்னவோ அவனை கொஞ்சம் பேரழகனாகவே காட்டியது.

 

இவ்விடத்தில் நாம் அர்ஜுனை பற்றி தெரிந்து கொள்வது ரொம்பவே அவசியம்.

 

அர்ஜுன், கடந்த ஒரு வருடமாக மேகலாவின் புதுப்புது வேதிப்பொருட்கள் தயாரிக்கும் கலாஸ் கெமிக்கல் இண்டஸ்ட்ரீஸின் தலைமை நிர்வாகியாக இருக்கும், ராஜாராமின் கீழ், காரியத்தரிசியாக பணி புரிந்து வருகிறான். எந்த வேலை செய்தாலும் தான் செய்யும் வேலையில் ஒரு நேர்த்தியையும், நேர்மையையும் கடைபிடிப்பவன், ஒரு அக்மார்க் அறிவியல் பித்தன்.  நாமெல்லாம் உப்புத் தின்னவன் தண்ணி குடிச்சே ஆகணும்டா என்று சொன்னால், அவன் மட்டும் சற்று வித்தியாசமாய் சோடியம் குளோரைடு தின்னவன் ஹச்டூஓ குடிச்சே ஆகணும்டா என்பான்.

 

இத்தகைய அறிவியல் பித்தனை ராஜாராமிற்கு பிடித்து போனதில் வியப்பேதும் இல்லை. எப்பொழுது தன் புதல்வி சுஹாசினிக்கு ஏற்ற மணவாளன் இவன் தான் என ஸ்திரமாய் முடிவு செய்தாரோ, அப்பொழுதே அவனின் தந்தையின் எண்ணிற்கு அழைப்பு விடுத்து, "டேய், உன் பையனை எங்களுக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்குடா.. எங்க பொண்ணுக்கு உன் மகனை மாப்பிள்ளை கேட்கிறோம். இதில் உனக்கு சம்மதம் தானே?" என்று நேரடியாகவே கேட்டு விட்டார்.

 

ஏற்கனவே அர்ஜுனின் அக்கா பெண் பூரணியுடன் தான் அவனுக்கு மணம் முடிப்பதாக இருந்தது. ஆனால் ஜாதகம் ஒத்து வராததால் இந்த சம்பந்தம் கிடைக்கவும் உடனே ரவிச்சந்திரன் சரியென்று ஒத்துக்கொண்டு விட்டார். போனில் ஆரம்பித்த அவர்களின் பேச்சு இப்போது நிச்சயத்தில் வந்து நிற்கிறது.

 

சுஹாசினி ஒரு நிமிடம் அர்ஜுனையே உற்று நோக்கியதில், ராஜாராமின் உள்ளமும் நிறைந்தது. அவர் கொஞ்சம் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தார்.

 

ஆனால் சுஹாசினி தான் அர்ஜுனை பார்த்தாளே ஒழிய, அவன் அவளை விழி உயர்த்திக் கூட பார்க்கவில்லை. இதனை ராஜாராம் கவனிக்க தவறிவிட்டார்.

 

அண்ணலும் நோக்கினான், அவளும் நோக்கினாள் எனும் கம்பராமாயண வரியை, நாம் இந்த இடத்தில் பயன்படுத்த முடியாதவாறு செய்துவிட்டான் அந்தப்பாவி.

 

அவனுக்கு இந்த நிச்சயம், திருமணம் வரை செல்லாது என்றொரு நம்பிக்கை. ஆகவே தன் கையிலிருந்த போனையே உற்று நோக்கிக் கொண்டிருந்தான் அந்த சோடாபுட்டி.

 

மேகலா சுஹாசினியிடம், "போ சுஹா..!" எனவும், கையில் ட்ரேயுடன் நேரே அர்ஜுனின் தந்தை ரவிச்சந்திரனிடம் சென்றாள் சுஹாசினி.

 

ஐம்பத்திரண்டு வயது மதிக்கத்தக்கவரான அவர், தன் கிருதா பக்கம் மட்டும் முடிகள் லேசாக நரைத்திருக்க, வெள்ளை சட்டையும், கருப்பு பேண்டும் அணிந்து, தன் வக்கீல் தோரனையுடன் அமர்ந்திருந்தார். தன்னை நோக்கி வந்தவளை பார்த்தவர் ஆதரவாய் புன்னகைக்க, தானும் புன்னகைத்தவள் பழச்சாறை அவர் புறம் நீட்டி எடுத்தவுடன், பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த அர்ஜுனின் தாய் மீனாட்சிக்கு நீட்டினாள்.

 

அவரும் அவளை நோக்கி புன்னகைக்கரம் நீட்ட, அடுத்து அர்ஜுனின் தாத்தா சிவராமனுக்கும், ரவிச்சந்திரனின் அண்ணன் மகளும், அர்ஜுனின் அக்காவுமான ரேணுகாவிற்கும் பழச்சாறைக் கொடுத்தாள். அடுத்ததாக அவர்களை கடந்தவள் ரஞ்சிதத்தை நோக்கிச் சென்றாள்.

 

சரசரக்கும் பட்டுப்புடவையோடு, பத்து பவுன் மதிக்கத்தக்க முறுக்கு தாலிக்கொடியும், நெற்றி நிறைந்த பெரிய வட்ட பொட்டுமாக வந்திருந்த ரஞ்சிதம், வாயில் வெற்றிலை பாக்கை போட்டு, ஏற்கனவே சிவந்திருந்த தன் நாக்கை மேலும் மேலும் சிவப்பாக்கி கொண்டிருந்தார்.

 

அவள் டிரேயை நீட்டவும், அவளை முறைத்துக் கொண்டே பழச்சாறை எடுத்தவர், "ம்ம், பூரணியை விட நீ உசரமும் கலரும் கொஞ்சம் கம்மி தான்.. ஆமாம்? நீ சாப்பிடவே மாட்டாய் போலவே?.. நுள்ளி எடுக்க உன் உடம்புல சதையவே காணோம்?" எனக்கேட்க,

 

ரவிச்சந்திரன் தன் தாயை, "அம்மா..!"வென  அதட்டினார்.

 

மேகலா புரியாமல் அவர்களை பார்த்திருக்க, சுஹாசினியோ கொலைவெறியில் பார்த்திருந்தாள்.

 

சூழ்நிலையை தன் கையில் எடுத்துக் கொண்ட மீனாட்சி, "அது ஒன்னுமில்லைங்க.. இவரோட அண்ணன் பொண்ணு, இதோ எங்க ரேணுகாவோட மகப் பேரு தான் பூரணி.. எங்க அத்தைக்கு பூரணியை எங்க வீட்டு மருமகளா கொண்டு வரணும்னு ரொம்பவே விருப்பம்.. எங்களுக்கும் அப்படித்தான்.. ஆனா பாருங்க, ஜாதகம் ஒன்னா பொருந்தி வரல.. நீங்க இந்த சம்பந்தம் பேசும் போதும், நாங்க மொத பேர் பொருத்தமும் ஜாதக பொருத்தமும் தான் பார்த்தோம்.. அதுப்பொருந்தவும் தான் இந்த கல்யாணத்துக்கே ஒத்துக்கிட்டோம்" என ஒருவித நாணத்துடன் விளக்கியவுடன்,

 

நிலைமையை புரிந்து கொண்ட மேகலா, சூழ்நிலையை சீராக்கும் பொருட்டு, "படிப்பு படிப்புன்னு இருந்ததால உடம்புல கவனம் எடுக்காம விட்டுட்டா.. இனி கல்யாணம் முடிஞ்சதுக்கப்புறம் பாருங்க, சந்தோசத்துல ஊதிருவா" என சொல்லவும்,

 

"ம்ம்.." என தலையாட்டிக்கொண்டார் ரஞ்சிதம்.

 

ரஞ்சிதத்தைக் கடந்தவள், பழச்சாறை  அர்ஜுனுக்கு நீட்டும் போது, இருநொடி அவளை கூர்ந்து பார்த்தவன், எந்த உணர்வையும் தன் முகத்தில் வெளிப்படுத்தாமல், டம்ளரை எடுத்துக் கொண்டான்.

 

தன் பேரனுக்கு அவள் மேல் எந்தவொரு ஈர்ப்பும் இல்லை என, அவன் அவளை பார்த்தவுடன் எந்த உணர்வையும் வெளிப்படுத்தாமல் போனை நோக்கி குனிந்து கொண்டதிலேயே புரிந்து கொண்ட ரஞ்சிதத்திற்கு, இப்போது தான் திருப்தியாக இருந்தது.

 

அனைவருக்கும் பழச்சாறை வழங்கியவுடன் ஓரமாக சென்று நின்று கொண்ட சுஹாசினி, குதிரைபேரம் பேசப்பட்டதும் பல்லைக்கடித்தாள். அர்ஜுன் மறுப்பு கூற வேண்டும் எனவும் எதிர்பார்த்தாள். ஆனால் அவளின் எதிர்பார்ப்பு பொய்த்தது. ரஞ்சிதம் வேண்டுமென்றே ரவிச்சந்திரனின் வெஃகாமையையும் கண்டு கொள்ளாமல், அனைத்தையும் அதிகளவில் கேட்டார். ராஜாராமும் அவர்கள் கேட்ட அனைத்திற்கும் தன் சம்மதத்தை தெரிவித்தார்.

 

இறுதியில் அனைத்தும் முடிவாகி இன்னும் ஒரு மாதத்தில் திருமணம் வைப்பது போல் முடிவு செய்யப்பட்டது. அனைவரும் கிளம்பும் நேரத்தில், மேகலா சுஹாசினியை ரஞ்சிதத்தின் காலில் விழுந்து ஆசீர்வாதம் வாங்கச்சொல்ல, மேகலாவை தன் நெற்றிக்கண் திறந்து எரித்தவள், கோபத்தில் தன் கையை மடக்கிக்கொண்டே அவர் காலில் விழுந்து எழுந்தாள்.

 

அப்போது அவளின் காதருகே குனிந்த ரஞ்சிதம், "இந்தா பாரு, என் பேரனும் பேத்தியும் லவ் பண்ணுறாங்க.. ஒழுங்கு மரியாதையா கல்யாணத்துல இஷ்டமில்லைன்னு சொல்லிரு.. இல்ல, உன் வாழ்க்கை தான் பாழாகும்" என எப்போதும் போல், வெளியிடங்களில் சம்பந்தம் பேசப்போகும் போது, அதை கெடுக்கவெனவே தான் கடைசியாய் அந்த மணப்பெண்களிடம் பேசும் வசனத்தை, இவளிடமும் பேசிவிட்டு,

 

"நாங்க போயிட்டு வர்றோம்" என ஏதும் அறியாதவர் போல முகத்தை வைத்துக்கொண்டு கிளம்ப, எதிர் பார்த்தது போலவே அவரின் பேச்சில் வதம் செய்யும்  காளியாய் உருமாறியிருந்தாள் சுஹாசினி.

 

"ஹேய் தாய்க்கிழவி!, உன் பேரனை கட்டக்கூடாதுன்னே பொய் சொல்லி என்னை வெறுப்பேத்திட்டு போறியா?.. உன் வீட்டுக்குள்ளேயே வந்து உன்னை உண்டுயில்லைன்னு பண்றேனா இல்லையான்னு மட்டும் பாரு கிழவி!" என முணுமுணுத்துக் கொண்டவளின் வாய், தான் தான் அந்த வீட்டின் மருமகள் என தன்னை அறியாமலேயே சொன்னது.

உள்ளங்கால் வரை சிலிர்க்கும்…


ReplyQuote
Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 8 months ago
Posts: 373
29/05/2020 12:05 pm  

அத்தியாயம் 3

முத்தத்தில் துவங்கிய யுத்தம்

பெண் பார்க்கும் படலம் நிறைவு பெற்ற பின் திருமண ஏற்பாடுகள் அனைத்தும் சரூராய் நடைபெற்றது. திருமண பத்திரிக்கைகள் அடிக்கப்பட்டு ஊர் முழுவதும் கொடுக்கப்பட்டது.

 

திருமண நாள் வரை அர்ஜுனும் சுஹாசினியும் ஒருவருக்கொருவர் பார்த்துக் கொள்ளவுமில்லை. பேசிக் கொள்ளவுமில்லை. அர்ஜுன் எப்போதும் தன் வேலையிலேயே கண்ணானவன் என்பதால் தன் குடும்பத்துடன் கூட அவ்வளவாக பேச மாட்டான். அது போலவே அவன் அவளிடமும் பேசாமல் இருக்க, அவளும் தன் போக்கிலிருந்தாள்.

 

இவ்வாறான நிலையில் திருமண நாளும் வந்தது. அழகுற இளஞ்சிவப்பு நிற பட்டுக்கட்டி அர்ஜுனின் அருகில் அமர்ந்திருந்தவளைக் காண காண மேகலாவின் கண்கள் ஆனந்தத்தில் கலங்கியது.

 

அந்நேரம், "மேகலா என்ன இது?" என ஆதரவாய் அவரின் வலக்கையை அழுத்திப் பிடித்து விடுவித்தார் ராஜாராம்.

 

திருமணத்திற்கு வந்திருந்த கூட்டத்தில், மணமேடையை சுற்றியிருந்த அர்ஜுனின் உறவினப்பெண்கள் சிலர், "ம்ம், நல்லா வசதியான இடத்தை தான் வளைச்சு போட்டிருக்காரு இந்த ரவிச்சந்திரன்" என பொறாமையில் சொல்ல, அது அச்சு பிசகாமல் சுஹாசினியின் காதில் விழுந்து அவளின் வஞ்சினத்திற்கு இன்னும் தூபம் போட்டு விட்டது.

 

சுப முகூர்த்த வேளையில் ஐயர் திருமாங்கல்யத்தை, பட்டு வேஷ்டிக்கட்டி கம்பீரமாய் அமர்ந்திருந்த அர்ஜுனின் கையில் கொடுத்து, "கெட்டிமேளம்!!.. கெட்டிமேளம்!!.." என நாதஸ்வர மேளக்காரர்களுக்கு கையசைக்க, செவி நிறைந்த மங்கள வாத்தியங்களுடன் அவளின் கழுத்தில் மங்கள நாணை கட்டி தனக்கு தானே ஆப்பு வைத்துக்கொண்டான் அர்ஜுன்.

 

மேற்படி நடக்கும் அனைத்து திருமண சடங்குகளையும் இருவரும் கடனே என்று செய்துக்கொண்டிருக்க, இறுதியில் போட்டோ ஷூட்டும் ஆரம்பமானது. இப்போதான திருமணங்களில் தவிர்க்க முடியாத அக்கப்போர்களில் இதுவும் ஒன்று.

 

இருவரையும் தனியறைக்குள் அழைத்து சென்ற போட்டோகிராஃபர், வித விதமான போட்டோக்களை கிளிக்கித் தள்ளினார். இருவரும் அவர் சொன்னபடியே போஸ் கொடுத்துக்கொண்டும் நின்றனர். அதில் ஒரு போஸ் டைட்டானிக் பட ஜாக்-ரோஸ் போஸ். நல்லவேளை இந்தியாவில் நடக்கும் இந்த கொடுமை அமெரிக்க வாசிகளான அவர்களுக்கு தெரிய வாய்ப்பில்லை.

 

இந்த அபூர்வ அரிய பெரும் காட்சியை காண, அர்ஜுனின் அக்கா மகள் பூரணி, திடீரென அவளின் தங்கையோடு அவ்விடம் வந்து நிற்க, அர்ஜூன் சுஹாசினியின் தோள் மேல் கை போட தயங்கினான்.

 

அவனின் விழி போகும் திசையை அறிந்த சுஹாசினி, என்னவென அவன் காதோரம் எரிந்துவிழ, அவளை சட்டை செய்யாதவன், "வா பூரணி.." என்றான்.

 

உள்ளே வந்த பூரணியை மிதப்பாக பார்த்த சுஹாசினி, இவன் என்னவன் என அர்ஜூனின் கையை இறுக பிடித்துக் கொண்டாள்.

 

இந்த உரிமை போராட்டத்தை அறியாத போட்டோகிராஃபரோ அப்போது பார்த்து அர்ஜூனிடம், சுஹாசினியின் கன்னத்தில் முத்தமிடுவது போல் ஒரு போஸ் கொடுக்கச் சொல்ல, அவன் கொஞ்சம் தயங்கி வேண்டாம் என்றான்.

 

பூரணியை வெறுப்பேற்றவே தான் எக்கி நின்று, அவன் தோளை பிடித்து கன்னத்தில் முத்தம் கொடுத்த சுஹாசினி, "ம்ம்.. இப்போ எடுங்க போட்டோவை..!" என்றாள். போட்டோகிராஃபரும் நல்ல ஸீன் கிடைத்து விட்டதென போட்டோவை எடுத்து தள்ள, அர்ஜுன் அவளை பிடித்து தள்ளினான்.

 

அதைக்கண்டு வாய்க்குள் சிரித்துக்கொண்ட பூரணி, மேலும் அவர்களின் நெருக்க காட்சிகளை காண விரும்பாமல் அவ்விடம் விட்டு விலகி விட்டாள்.

 

ஒரு வழியாய் அனைத்து சடங்குகளும் நிறைவு பெற்றவுடன், மாலையில் அர்ஜுனின் வீட்டிற்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டாள் சுஹாசினி. அர்ஜுனின் வீட்டிற்கு காரில் வந்து இறங்கியதுமே மாளிகை போன்றான தன் வீட்டுடன் அந்த ஐந்து சென்ட் வீட்டை ஒப்பிட்டவள், அதிருப்தியான முகபாவனையை காட்டினாள்.

 

"ம்ம்? என்ன யோசனை? வலது காலை எடுத்து வச்சி உள்ள வா!" என ரஞ்சிதம் உறும, அவளும் அவரை முறைத்துக்கொண்டே உள்ளே வந்தாள்.

 

உள்ளே வந்தவர்களுக்கு பாலும் பழமும் கொடுக்கப்பட்டு, தனித்தனி அறையும் ஒதுக்கப்பட்டது.

 

இரவில் மறுத்து பேச மனமின்றி, மீனாட்சி தந்த புடவையை கட்டிக்கொண்டு வந்தவளின் தலையில், மல்லிகை பூவை வைத்துவிட்ட ரேணுகா, ரஞ்சிதத்திடம் ஆசீர்வாதம் வாங்குமாறு கூறினாள்.

 

சுஹாசினியும் அதுபோலவே செய்ய, தன் காலில் வந்து விழுந்தவளிடம், அவளின் குணமறியாமல், "நான் சொன்னதை கேட்காம இந்த வீட்டுக்குள்ளயே வந்துட்டல்ல?.. ஒழுங்கா பத்து மாசத்துல கொள்ளுபேரனை பெத்துக் கொடுக்கணும்.. இல்ல வீட்டை விட்டு விரட்டி விட்ருவேன்!" என்று சன்னமான குரலில் மிரட்டினார் ரஞ்சிதம்.

 

அம்மிரட்டலில், "முடியாது.." என்றபடியே நிமிர்ந்தாள் சுஹாசினி.

 

"முடியாதா?.. என்ன நீ முடியாது சொல்ற?.. இப்படி அபசகுணமாவெல்லாம் பேசக் கூடாதுன்னு உன் அம்மா உனக்கு சொல்லிக் கொடுக்கலையா?" என்றவர் திட்ட ஆரம்பிக்கவும்,

 

"ஆமா முடியாது..!" என்று நிர்தாட்சண்யமாய் மறுத்தவள்,

 

"ஏன்? கொள்ளுப்பேரன் தான் வேணுமா?, பேத்தி பெத்துக்கொடுத்தா வாங்கிக்க மாட்டீங்களா?.. நான் பர்ஸ்ட் பேத்தி தான் பெத்துக் கொடுப்பேன்.. அதுக்கப்புறம் தான் பேரன்" என வம்பு பேசினாள்.

 

அதில் அடங்கிப் போன ரஞ்சிதம், "வாய் வார்த்தை மட்டும் சொன்னா பத்தாது, செயல்லயும் வேகம் இருக்கணும்" என்று நீட்டி முழக்கினார்.

 

"நான் வேகமா இருந்து என்ன புண்ணியம்?.. உன் பேரன் கிட்ட போய் இதைப் பத்தி எல்லாம் பேசுக்கிழவி" என அவரின் காதோரம் குனிந்து முணுமுணுத்தவள், அவரின் முகம் போகும் போக்கை கண்டு, தனக்குள் சிரித்துக் கொண்டபடியே ரேணுகாவின் அருகில் சென்று நின்று கொண்டாள்.

 

பின் அனைவரும் அவளை அர்ஜுனின் அறைக்குள் அனுப்பியவுடன், "ஆத்தி! இவ என்ன இந்த பேச்சு பேசுறா?.. காலைல என் பேரன் நிலைமை என்னாகுமோ தெரியலையே கடவுளே?!" என்று புலம்பியபடியே தானும் தன்னறைக்குள் புகுந்து கொண்டார் ரஞ்சிதம்.

 

கதவை தாழ்ப்பாள் போட்டுவிட்டு உள்ளே வந்த சுஹாசினி, "இந்த சோடாபுட்டி எங்கே போனான்?" என அர்ஜுனை தன் கண்களால் அலசினாள்.

 

பின், அறைக்குள் அவன் தென்படாமல் போகவும், "ச்சே வந்தவுடனே இந்த சோடாபுட்டிக்கிட்ட வம்பிழுக்கலாம்னு பார்த்தா, இவன் எங்க போனான்னே தெரியலையே?.. எப்படியும் இங்க தான வருவான்?" என பெட்டில் சிறிது நேரம் கண்மூடி படுத்திருந்தாள்.

 

திடீரென எழுந்து உட்கார்ந்து, அறையை சுற்றி நோட்டம் விட்டவளுக்கு, கபோர்டின் கீழே இருந்த தன் சூட்கேஸ் தென் படவும், அதனை நோக்கி ஓடினாள்.

 

எப்போதும் இந்நேரம் குடிப்பவளுக்கு, கைகள் தானாய் உதறலெடுக்க, தன் துணிகளுக்கு அடியில் இருந்த டக்கிலாவை எடுத்து வேகவேகமாய் தன் வாயில் சரித்தாள். கண நேரத்தில் போதை தலைக்கேறி, கண்கள் சுழற்ற, மறுபடியும் படுத்த இடத்திலேயே வந்து படுத்து கொண்டாள். அம்மதுவின் உபயத்தால் பதினைந்து நிமிடங்களில் அவனுக்கு பதில் நித்திரை ஆட்கொண்டது அவளை.

 

கிட்டத்தட்ட அரை மணி நேரம் கழித்து அறைக்குள் வந்த அர்ஜுன் கண்டது, கால்களை கண்ட மேனிக்கு பரப்பி, உடைகள் நெகிழ்ந்து கிடக்க, சிறு பிள்ளையென தூங்கி கொண்டிருந்தவளை தான். அவளின் உடையை சரி செய்து, சீராக படுக்க வைத்தவன், நெற்றியில் முத்தம் பதிக்க முயல, அவன் நாசியை எட்டியது மதுபானநெடி.

 

அதில் பெரிதும் முகத்தை சுளித்தவன், "குடிகாரி, இன்னைக்கும் ஆல்கஹால் ட்ரிங்க் பண்ணிட்டியாடி?.. காலையிலிருந்து என்னை என்னவோ பெரிய நம்பியார் ரேஞ்சுக்கு முறைச்சிக்கிட்டே இருந்துட்டு, இப்போ நான், நீ சண்டை போடுவன்னு தயாரா வந்தா, குறட்டை விட்டு தூங்குறியா?" என அவள் சுயநினைவில் உள்ளது போல, கேள்வி கேட்டுவிட்டு, அவளை தன் புறம் திருப்பி இறுக்கியணைத்த படியே உறங்கி விட்டான்.

 

காலையில் விழி திறந்தவளுக்கு தலை பாரமாக இருந்தது. எழ முயற்சித்தவளால் கொஞ்சம் கூட நகர முடியவில்லை. நன்றாக கண் திறந்தவள், தன்னை வளைத்திருந்த அர்ஜுனின் கைகளையும், நெஞ்சில் இருந்த அவன் முகத்தையும் கண்டு, முதலில் திகைத்து, பின் அவனை தள்ளி விட்டபடியே, "ஹவ் டேர் யூ?.. இடியட்! .." என திட்டிக்கொண்டே எழுந்தமர்ந்தாள்.

 

லேசாக தூக்கம் கலைந்தவன், திரும்பி படுத்து, தலையணையை கட்டியணைத்து, அதில் முகம் புதைத்து தூங்க, "இவ்ளோ நேரம் என்னை தலகாணின்னு தான்னா நெனச்சான்?" என நினைத்தவளுக்கு சப்பென்றாகியது. குழப்பத்துடனேயே தன் உடைகளை எடுத்துக் கொண்டு பாத்ரூமிற்குள் நுழைந்தாள்.

 

பாத்ரூம் சுவர்களில் கணித கோட்பாடுகளும் கணித தருக்கங்களும் எழுதி வைக்கப் பட்டிருக்க, அதனை பார்த்து இன்னும் கொஞ்சம் கடுப்பாகியவள், "ச்சே எதையெதை எங்கெங்க செய்யணுமோ அதையதை அங்கங்க செய்ய மாட்டான் போல" என்று அவனுக்கு டோஸ் கொடுத்துக்கொண்டே, குளித்து முடித்து, எடுத்து வைத்திருந்த உடைகளை அணிந்து கொண்டு வெளியே வந்தாள்.

 

எழுந்திருந்த அர்ஜுன் தெர்மா மீட்டர் போலிருந்த பயோ சென்சார் கருவி ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு, கெட்டுப்போயிருந்த பாலில் உள்ள பாக்டீரியாக்களின் அளவை நோக்கிக்கொண்டிருந்தான்.

 

"ஹலோ என்ன பண்ற?.." எனும் குரலில் அவளை திரும்பி பார்த்து புன்னகைத்தவன்,

 

"இதுல பாக்டீரியா எவ்ளோ இருக்குன்னு பார்த்துட்டு இருக்கேன்"னு கூற,

 

அவனை புரியாத பார்வை பார்த்தவள், "ஆமா? எதையெதை எங்கெங்க செய்யணுமோ அதையதை அங்கங்க செய்ய மாட்டியா?.. சுவர் புல்லா ஏதேதோ கிறுக்கி வச்சிருக்க?" எனத்திட்டவும்,

 

"ஓஹ் அதுவா?.. அங்கிருந்தா தான் எனக்கு கணக்கு நல்லா வரும்.." என சொல்லிக்கொண்டே அவளை நெருங்கியவன், அவள் என்ன ஏதென்று யோசிக்கும் முன் அழுத்தமாக அவளிதழ்களை சிறை செய்து விடுவித்தான்.

 

இவ்விடத்தில் நம் மனதில் தோன்றும் திரைப்பட வசனம், "அவசரப்பட்டுட்டியே குமாரு.." என்பது தான்.

 

முத்தம் பதித்தவன் அதனுடனாவது விட்டானா என்ன?

 

"இனிமே நீ ஆல்கஹால் ட்ரிங்க் பண்ணினாலோ, இல்லை எனக்கு மரியாதைக் கொடுக்காமல் பேசினாலோ, விளைவு இதை விட மோசமாக இருக்கும்" என்று எச்சரித்துவிட்டு குளியலறை புகுந்து கொண்டான்.

 

அவனின் இச்செயலில் பிரம்மை பிடித்தது போல் நின்றிருந்த சுஹாசினி, பிரக்ஞை அடைய சில நிமிடங்கள் எடுத்தது.

உள்ளங்கால் வரை சிலிர்க்கும்...

அத்தியாயம் 4

கனன்ற தணல்

முத்தம் பெற்ற அதிர்ச்சியிலிருந்து மீண்டவள், "ஹேய், கதவை திற மேன்.. ஒழுங்கு மரியாதையா கதவை திறக்குறியா என்ன சொல்ற?.. நான் நீ நெனச்ச மாதிரியெல்லாம் இருக்க மாட்டேன்.. நான் நானாத்தான் இருப்பேன்.. என்னை யாராலும் மாத்தமுடியாது" என சிறிதுநேரம் தனியாய் கத்திக் கொண்டிருந்து விட்டு, அவன் தலையை துவட்டிக்கொண்டே வெளியே வரவும்,

 

"ஏய், உனக்கு எவ்வளவு தைரியம் இருந்தா எனக்கு முத்தம் குடுப்ப?" என ஒற்றை விரல் நீட்டி மிரட்டிக்கொண்டே அவன் பாதையை சென்று மறைத்தாள்.

 

"முத்தம் கொடுக்க தைரியம் என்ன வேணும்?" என இளக்காரமாய் அவன் கேட்க,

 

"இந்தாப்பாரு, நான் எனக்கு புடிச்ச மாதிரி என் இஷ்டத்துக்கு இருக்கத்தான் என் அம்மா உன் குடும்பம் கேட்டதெல்லாம் வரதட்சணையா தந்திருக்காங்க.. அதெல்லாம் பல் இளிச்சிட்டு வாங்கின தானே?.. இப்ப மட்டும் என்ன பெரிய நல்லவனாட்டம் என்னை திருத்த முயற்சி பண்ற?.. இங்கப்பாரு, இனிமே நீ எனக்கு முத்தம் கொடுத்தன்னா இங்க நடக்குறதே வேற.. என்னை தொட உனக்கு எந்த உரிமையும் கிடையாது.. அண்டர்ஸ்டான்ட்..?" என கண்ணை உருட்டி உருட்டி மிரட்டினாள்.

 

அதற்கெல்லாம் அசராத நம் அர்னால்டு பாடி அர்ஜுன், "உன் கழுத்துல கிடக்கிற தாலி சொல்லும் உனக்கு நான் யாரு?, உன்மேல எனக்கு என்ன உரிமைன்னு?" என, அவளின் நெஞ்சில் ஊஞ்சலாடிய தாலியை, அவளின் முகத்திற்கு நேரே தூக்கி பிடித்துக்காட்டினான்.

 

"ஓஹ், அப்போ இது என் கழுத்தில் கிடக்குறதுனால தான் என்னை நீ தைரியமா தொடுறியா?" என்று நேருக்குநேராய் கேட்டவள், சற்றும் தாமதியாமல் தன் கழுத்தில் கிடந்த தாலிக்கயிற்றை தலைவழியே கழற்றி, அவன் கையில் கொடுத்து, அடுத்த நொடி பளாரென அவன் கன்னத்தில் ஒரு அறை விட்டாள்.

 

இவ்விடத்தில் அர்ஜுனுக்கு அவளிடம், "கன்னத்தில் கொசு இருந்தா சொல்லமாட்டியா?" என்று கேட்க தான் தோன்றியது.

 

அவன் 'அவ்வளவு தானா?' என்று தன்னை பார்த்திருக்கும் வேளையில், "இது எனக்கு முத்தம் கொடுத்ததற்கு.." என்றவள், அதற்கு மேலும் அங்கு நிற்க பிடிக்காமல் கீழே தோட்டத்திற்கு சென்றுவிட்டாள்.

 

அவள் அறைந்த தன் கன்னத்தை தடவிக்கொண்டே, அந்த தாலியை ட்ரெஸ்ஸிங் டேபிள் ட்ராயரை திறந்து உள்ளேப் போட்ட அர்ஜுன், அதில் உண்டாகிய சிறு எரிச்சலுடனேயே கிளம்பி டைனிங் டேபிளிற்கு வந்தான்.  

 

நேரே தனக்கான சேரில் வந்து அமர்ந்தவன், அங்கு நின்றிருந்த சுஹாசினியின் முகத்தை கூட பார்க்கவில்லை. முற்றிலுமாய் அவளை தவிர்த்தான். சுஹாசினி அதற்கெல்லாம் கவலைப்படவில்லை. வேண்டுமென்றே சாப்பிட அமர்ந்திருந்தவனின் அருகில் வந்து நின்று கொண்டாள். இப்போது அவளின் டார்கெட், பெருமதிப்பிற்குரிய ரஞ்சிதம் பாட்டி.

 

கைகழுவிய ரவிச்சந்திரன் சமையலறை விட்டு வெளியே வர, அவரைப் பார்க்க ஒரு பெண் கைக்குழந்தையுடன் வந்திருப்பதாக வீட்டுக் காவலாளியிடம் இருந்து தகவல் வந்தது. என்றும் நேர மேலாண்மையில் முன்னோடியான அவர், சோபாவில் கிடந்த தன் கருப்பு நிற அங்கியை எடுத்துக் கொண்டே வெளியில் சென்றார்.

 

இங்கு டைனிங் ஹாலில் சாப்பிட்டு கொண்டிருந்த ரஞ்சிதம், சுஹாசினியின் உடையைக்கண்டு, "ஏய்! என்ன ட்ரெஸ் இது?" எனத்தன் முகத்தை அஷ்ட கோணலாக்க,

 

"ம்ம் ஸ்கர்ட், பாத்தா தெரியல?" என்று ஒயிலாய் தன் உடலை வளைத்து நெளித்து காட்டியவள்,

 

"கலிகாலம்.. அழகா ஒரு பட்டுப் புடவை கட்டினா தான் என்ன?" என்று ரஞ்சிதம் தன் முகத்தை ஒரு முழத்திற்கு தூக்கவும்,

 

"நான் கட்டுறேன்னு தான் பாட்டி சொன்னேன்.. உங்க பேரன் தான், இந்த ட்ரெஸ் தான்டி உனக்கு நல்லாயிருக்குன்னு சொன்னாங்க.." என விட்டால் அவன் மேலேயே விழுந்து விடுவாள் போல, அவன் தோளை உரசிக்கொண்டே நெருங்கி நின்றாள்.

 

அவளின் இச்செயலை கண்டிக்கும் விதமாய் 'ப்ச்' என்றபடி நகர்ந்த அர்ஜுன், "சூடா பூரி ஒன்னு எடுத்துட்டு வா!.. போ!" என்றவளை விரட்டினான்.

 

இவ்வளவு நேரமும் வெண்பொங்கலை போக்கஸ் செய்து கொண்டிருந்த சிவராமன், தன் மனைவியை பார்த்து, "அட! என்ன ரஞ்சிதம் நீ?.. சின்னஞ்சிறுசுங்க விஷயத்தை போய் வெளில பொதுவுல கேட்டுக்கிட்டு இருப்பியா" என சத்தம் போட்டு அதட்ட,

 

அதில், "ம்க்கும் ரொம்பத்தான்.." எனத்தன் முகத்தை தோளில் இடித்துக்கொண்ட ரஞ்சிதம், அதன் பின் தன் கணவரை பின்பற்றி, உணவில் தன் தீவிர கவனத்தை செலுத்தினார்.

 

மீனாட்சியிடம் இருந்து வம்படியாய் பாத்திரத்தை கைப்பற்றி, அர்ஜுனுக்கு தானே பரிமாறிய சுஹாசினி, "சுஹா, உங்க அம்மா மறு வீட்டு விருந்துக்கு கூப்பிட்டு இருக்காங்கம்மா.. நாளைக்கு நீயும் அர்ஜுனும் போயிட்டு வந்துருங்க என்ன?" என மீனாட்சி கூறவும்,

 

கண்கள் மின்ன அவரை பார்த்து, "சரிங்க ஆன்ட்டி" என்று தலையாட்டினாள்.

 

அந்த மின்னலின் ரகசியம் அவள் மட்டுமே அறிந்தது.

 

ஒரு நிமிடம் சந்திரமுகியாய் மாறிய தன் மனைவி கங்காவை இல்லையில்லை சுஹாசினியை அர்ஜுனும் கவனித்து விட்டான்.

 

நெற்றி சுருக்கி அவளை ஆராய்ந்தவன் பின் தெளிவான முகத்துடன் உணவை உள்ளே தள்ள, அவன் சாப்பிடுவதை பார்த்துக்கொண்டே, அருகில் நின்றிருந்தாள் அவனின் அருமை மனைவி.

 

அப்போது சமையலறை சென்று, கையில் ஒரு இட்லி கொண்ட இலையுடன் வந்த மீனாட்சியை பார்த்தவள், "என்னங்க ஆன்ட்டி..?" என வினவ,

 

"இல்லம்மா, இதை வெளிய காக்காவுக்கு வைக்கணும்.. முன்னாடியே வைக்க மறந்துட்டேன்.. அதான் இப்போ வைக்கலாம்னு போறேன்" என்றார் மீனாட்சி.

 

"நீங்க இருங்க ஆன்ட்டி நான் போய் வச்சிட்டு வரேன்" என வெளியே வந்தவளின் கண்ணில், இருபத்தி ஐந்து வயது மதிக்கத்தக்க இளம்பெண் ஒருத்தி, குழந்தையுடன் ரவிச்சந்திரனின் காலில் விழுந்த காட்சி விழுந்தது. இவள் யோசனையுடன் அவர்களருகில் சென்று பார்த்தாள்.

 

"சார், எப்படியாவது என் புருஷன் ரகுவரனை இந்த கேஸிலிருந்து காப்பாத்துங்க சார்.. எனக்கும் என் புள்ளைக்கும் சொந்தம்னு இருக்கிறது அவர் ஒருத்தர் தான் சார்.. ப்ளீஸ் சார்.. நீங்க வச்சிருக்க ஆதாரங்கள் எல்லாம் பொய்யானது சார்.. என் தாலிய காப்பாத்துங்க சார்" என அந்த அபலைப்பெண் கெஞ்ச,

 

ரவிச்சந்திரனோ, "உன்கிட்ட எத்தனை தடவைமா சொல்றது? உன் புருஷனை காப்பாத்த  முடியாதுன்னு.." என அவளிடம் எரிந்து விழுந்தார்.

 

"அவங்க பணக்காரங்க.. பணம் கொடுக்கிறாங்கன்னு தானே சார் இப்படியெல்லாம் பண்றீங்க?.. நாங்க ஏழைகள்னு தானே சார் காலடியில போட்டு மிதிக்கிறீங்க.. வயிறெரிஞ்சு சொல்றேன் நீங்களெல்லாம் நல்லாவே இருக்க மாட்டீங்க" என மண்ணைவாரி தூற்றிவிட்டு அழும் தன் இரண்டு வயது பெண் குழந்தையை இடுப்பில் ஏந்திக்கொண்டு வெளியே செல்ல,

 

அந்த காட்சியை கண்டு கலங்கிப்போய் நின்றிருந்த சுஹாசினி, "என்னம்மா காக்காவுக்கு ஆகாரம் வைக்க வந்தியா?" என்ற ரவிச்சந்திரனின் குரலில் நிஜம் உணர்ந்தாள்.

 

"ம்ம் ஆமா அன்க்கிள்" என்றவள், "அன்க்கிள் அந்த பொண்ணு..?" என கொஞ்சம் இழுத்தாள்.

 

ஒருநொடி அவளை கூர்ந்து பார்த்த ரவிச்சந்திரன், "ஓ அதுவா? அந்த பொண்ணோட புருஷன் கேஸ் தாம்மா இப்போ கோர்ட்ல ரொம்ப சீரியஸா ஓடிக்கிட்டிருக்கு.. அவன் குற்றவாளி தாங்கிறதுக்கான ஆதாரங்கள் எல்லாம் என்கிட்ட பக்காவா இருக்கும்மா.. எப்படியும் அதிக பட்ச தண்டனையா தூக்கு தண்டனையோ இல்ல ஆயுள் தண்டனையோ கிடைக்க சான்ஸ் இருக்கும்மா.. அதான் எதிர்தரப்பு வக்கீலான என்கிட்ட வந்து கெஞ்சிட்டு போகுது அந்தப்பொண்ணு" என்று சொல்லி, சாதாரணமாய் தோளை குலுக்க, அதைக்கேட்டு அவளுக்குத்தான் பதை பதைப்பாக இருந்தது.

 

மேற்கொண்டு அந்தப்பெண்ணை பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்தவர்களை கலைக்கும் விதமாக,

ரவிச்சந்திரனின் அலைபேசி குறுக்கே புகுந்து அலறியது.

 

"இம்போர்ட்டன்ட் கால்மா.." என்றவர் தள்ளி நின்று போனில் வளவளக்க ஆரம்பித்து விட, திரும்பி நின்று பேசிக் கொண்டிருந்தவரின் முதுகையே வெறித்துக் கொண்டிருந்த சுஹாசினி, தான் மனதில் எடுத்த முடிவுடன் வீட்டிற்குள் சென்றாள்.

 

அசையாமல் ஹாலின் நடுமத்திய சோபாவில் அமர்ந்திருந்தவளுக்கு, கிட்டத்தட்ட ஒருமணி நேரத்தில் அந்த வீடே வெறிச்சோடியது போலாகியது. சுற்றிமுற்றி பார்த்தவாறே பதுங்கி பதுங்கி போனவள் நைசாக ரவிச்சந்திரனின் அலுவலக அறைக்குள் நுழைந்தாள்.

அங்கு ஷோகேஸில் இருந்த கோப்புகளில் தனக்கு வேண்டிய, ரகுவரன் என்கிற பெயர் ஒட்டப்பட்டிருந்த கோப்பை தேடிக் கண்டுபிடித்து எடுத்தவள், அதனை தீ வைத்து கொளுத்தினாள். அந்த தீயின் ஜுவாலையில் அவளுடைய கண்கள் மிகப் பயங்கரமாய் மின்னியது.

உள்ளங்கால் வரை சிலிர்க்கும்…

 


ReplyQuote



Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 8 months ago
Posts: 373
29/05/2020 12:08 pm  

Comments please😃

 


ReplyQuote
Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 8 months ago
Posts: 373
29/05/2020 12:15 pm  

அத்தியாயம் 5

 

குழந்தை கேட்ட தாய்

கொழுந்து விட்டு எரிந்த அந்த கோப்பின் சாம்பலை குப்பை தொட்டிக்குள் போட்டுவிட்டு, ஒன்றுமறியாதவள் போல் தன்னறைக்கு சென்ற சுஹாசினி, அன்றிரவு, இரவு உடை அணிந்து தண்ணீர் எடுக்க கீழே வந்தாள்.

 

அப்போது அவளை பார்த்த மீனாட்சி, "என்னடா சுஹா? தண்ணி எடுக்க வந்தியா?" எனக்கேட்க,

 

"ம்ம் ஆமாம் ஆன்ட்டி" என தலையாட்டிவள்,

 

"அர்ஜுன் வந்துட்டானாடா?" என்றவரின் கேள்விக்கு,

 

"இல்ல ஆன்ட்டி.. இன்னும் வரல" என்று பதிலளித்தாள்.

 

"வேலைன்னு வந்துட்டா வீட்டைக்கூட மறந்துருவான்மா அவன்.. இனி நீதான்மா அவனை கவனிச்சிக்கணும்.." என்றவர்,

 

சொல்லலாமா? வேண்டாமா? என்று தயங்கிய படியே, "சொல்றேன்னு தப்பா எடுத்துக்காதடா.. இந்த மாதிரி நைட் ட்ரெஸ் எல்லாம் உன் ரூமுக்குள்ள மட்டும் போடுடா.. கீழ வரும்போது புடவை மாதிரி கட்டிட்டு வாடா.. ஏன்னா அத்த மாமாவுக்கும் ஏன் உன் அன்க்கிளுக்கும் கூட இந்த மாதிரி ட்ரெஸ் போடுறதெல்லாம் பிடிக்காதுடா.. அதனால சுடிதார் இந்த மாதிரி போடுடா" என கனிவாய் சொல்ல, பதிலேதும் சொல்லாமல் தன் அறைக்கு வந்தவள், அனைத்து பொருட்களையும் தரையில் வாரி இரைத்தாள்.

 

கட்டுக்கடங்காத கோபத்தில், "என் சொத்துக்கு ஆசைப்பட்டு என்னை கல்யாணம் பண்ணிட்டு வந்துட்டு இப்போ மொத்த குடும்பமுமே சேர்ந்து என்னை மாத்தப் பார்க்குறீங்களா?.. நடக்காது.. நான் மாறமாட்டேன்.. என் வேலை மட்டும் நடந்து முடியட்டும், அப்புறம் இருக்கு உங்க மொத்த குடும்பத்துக்கும்" என கருவியபடியே இன்றும் டக்கிலாவை தன் வாயில் சரித்து பிளாட்டாகி விட்டாள்.

 

தன் ஆய்வகத்தில் முக்கியமான வேலையில் இருந்ததால் அன்றிரவு அர்ஜுனால் வீட்டிற்கு வர முடியவில்லை. அதிகாலை ஆறு மணிக்கே வீட்டிற்கு வந்தான். தரையில் நொறுங்கி கிடந்த பொருட்களை எல்லாம் மிதியாமல், வெற்றிகரமாய் தாண்டி தாண்டி வந்து, இறுதியில் தன் கட்டிலில் விழுந்தான். அவனுக்கு அவளை புரிந்து கொள்ளவே முடியவில்லை. இப்போதைக்கு, அவளொரு அடங்காப்பிடாரி என்று மட்டும் முடிவு கட்டிவிட்டு, நேற்று காலையில் நடந்த நிகழ்வால் தன் மூச்சு காற்றும் அவளை நெருங்காமல் சற்று தள்ளி படுத்து உறங்கி விட்டான்.

 

காலை பதினோரு மணி அளவில் எழுந்து கீழே வந்தவனுக்கு, பிரகாசமான முகத்துடன் அங்குமிங்குமாக துள்ளிக் குதித்து ஓடிக்கொண்டிருந்த சுஹாசினி தெரிந்தாள்.

 

அவளை சந்தேகக்கண் கொண்டு பார்த்தவன், சாப்பிட அமர, "என்னங்க இன்னும் ரெண்டு இட்லி வைக்கவா?.. தோசை சுட்டு எடுத்து வர சொல்லவா?" என விழுந்து விழுந்து கவனித்தாள் சுஹாசினி.

 

"ஒன்னும் வேணாம் போடி!" என சத்தமின்றி அவளை கடிந்த அர்ஜுன், அவளின் கைபிடித்து தடுக்க,

 

"ம்ம்ம்.." என சிணுங்கியவள்,

 

"போங்கங்க நான் ஊட்டிவிட மாட்டேன்.. பாட்டி பார்க்குறாங்க பாருங்க.. எனக்கு வெக்கமா இருக்கு.. என் கையை விடுங்க" என டீவி முன் அமர்ந்திருந்த ரஞ்சிதத்திற்கு கேட்குமளவிற்கு சத்தம் போட்டு கத்தினாள்.

 

அதில் டீவியை அணைத்த ரஞ்சிதம், தன்னறைக்கு எட்டுக்களை போட, "பாட்டி என்னாச்சு..?" என்று குரல் கொடுத்தான் அர்ஜுன். தன் பெயரன் அழைத்தது கேட்டும், அவன் குரல் தன் காதில் விழாதது போலவே சென்றுவிட்டார் அந்த பெரியமனுஷி.

 

சாப்பிட்டு முடித்து எழுந்தவன், "மீனா.. மீனா.." என்ற தன் தந்தையின் அழைப்பில், "இன்னுமா அப்பா கோர்ட்டுக்கு போகல?" என்ற கேள்வியுடனே, அவரின் அலுவலக அறைக்குள் சென்று பார்த்தான். நீதிமன்றத்திற்கு கிளம்பியிருந்த ரவிச்சந்திரன் எதையோ தீவிரமாக தேடிக்கொண்டிருப்பது போல தெரிந்தது.

 

இவன், "என்னப்பா...?" என கேட்க போகும் முன், "என்னங்க..?" என்று வந்து நின்றார் மீனாட்சி.

 

தன் மனைவியை பார்த்து, "இங்கயிருந்த என் பைல் எங்க?.." என்று ரௌத்திரமான முகத்துடன் கேட்டார் ரவிச்சந்திரன்.

 

"இல்லையேங்க, நான் பார்க்கலையே.." என்று எப்போதும் போல் பம்மினார் மீனாட்சி.

 

"என் ஆஃபிஸ் ரூமுக்கு யாரும் வராதீங்கன்னு முன்னாடியே சொல்லிருக்கேனா இல்லையா?.. இன்றைய கேஸோட தீர்ப்பை நிர்ணயிக்க போகிற முக்கியமான ஆதாரம் காணாம போயிடுச்சி.. ச்சே வச்ச பொருள் வச்ச இடத்துல இருக்க மாட்டேங்குது" என்றவர் கத்த,

 

அவரின் அருகில் வந்த அர்ஜுன், "அப்பா, எப்படியும் எல்லா டீடைல்ஸையும் நீங்க லேப்டாப்ல தானே சேவ் பண்ணி வச்சிருப்பீங்க?" என்று ஞாபகப் படுத்தினான்.

 

"அதுயிருக்கு அர்ஜுன்.. பட் வீட்டில் வச்ச ஹார்ட் காப்பி எங்கன்னு தான் நான் கேட்குறேன்" என்று ஹார்ட் காப்பிக்காய் ஒற்றை காலில் நின்றார் அந்த வழக்கறிஞர்.

 

"சரி விடுங்கப்பா.. ஈவ்னிங் வந்து பார்க்கலாம்" என்றவனின் வெள்ளைக்கொடி மொழியிலும் சமாதானம் ஆகாமல், தன் தீக்கண்களால் மீனாட்சியை உறுத்து விழித்து கொண்டே, வேக நடையில் தன் கருப்பு நிற கோர்ட்டை தூக்கி கொண்டு வெளியேறி விட்டார்.

 

அவர் சென்றபின், "எப்பவும் உங்க அப்பாவுக்கு பொறுமையே கிடையாதுடா.. இங்க தான் எங்கேயாவது இருக்கும்.. என்னை குறை சொல்லலைன்னா அவருக்குத்தான் தூக்கமே வராதே, அதான் கத்திட்டு போறாரு.. உனக்கென்னடா? வா சாப்பிடலாம்" என்று தனக்கு பழகிப்போன ஒன்றில் வருத்தமடையாமல் அவனை சாப்பிட அழைத்தார்.

 

அதற்கு அவன், "இல்லம்மா இப்போ தான் சாப்பிட்டு முடிச்சேன்.. உங்க அருமை மருமக என்னை விழுந்து விழுந்து கவனிச்சதை நீங்க கவனிக்கலை போலயே?" என்றான் கேலியாக.

 

"ஓ.. சுஹாவே பரிமாறிட்டாளா?.. அர்ஜுன், சுஹாவோட அம்மா மறுவீட்டு விருந்துக்கு உங்க ரெண்டுபேரையும் அழைச்சிருக்காங்கடா.. நீ சுஹாவோட போயிட்டு வந்துரு என்ன?" என்றவர் ஞாபகப்படுத்தவும்,

 

"ஓஹோ அம்மா வீட்டுக்கு போறோம்னு தான் மேடம் இவ்ளோ சந்தோசமா இருக்காங்களா?" என மனதில் நினைத்து கொண்டவன், வெளியில் "சரிம்மா.." என்றான்.

 

சொன்னபடி அன்று மதியம் போல் புறப்பட்டு, அவளை அவளின் அம்மா வீட்டிற்கும் அழைத்து சென்றான்.

 

வந்த இருவரையும் வெளிநாட்டு சுற்றுப் பயணம் மேற்கொண்ட இளவரசன் இளவரசியைப் போல் விழுந்து விழுந்து உபசரித்தார் மேகலா. கால்கள் தரையில் படவில்லை அவருக்கு. பம்பரம் போல சுழன்று கொண்டேயிருந்தார்.

 

அவரின் முன், தான் தன் கணவனிடம் மிகவும் அன்னியோன்யமாக இருப்பதாக காண்பித்துக்கொண்டாள் சுஹாசினி.

 

இருவரையும் மேகலா இரண்டு நாட்களுக்கு அங்கேயே தங்க சொல்ல, முக்கியமான வேலை வந்துவிட்டதாக கூறி, மேகலா தடுத்தும் நில்லாமல் அன்று மாலையே தன் ஆய்வகத்திற்கு கிளம்பி விட்டான் அர்ஜுன்.

 

அவன்தான் தன் வேலையில் சின்சியர் சிகாமணி ஆகிற்றே! நில்லென்றால் நிற்பானா?

 

மாலையில் காஃபி, ஸ்னாக்ஸ் செய்து எடுத்து வந்த ஈஸ்வரியிடம் இருந்து டிரேயை தான் கைப்பற்றிய மேகலா, அதனை சுஹாசினியின் அறைக்கு எடுத்து சென்றார்.

 

கட்டிலில் குப்புற படுத்து மேகசின் படித்துக் கொண்டிருந்தவளை நெருங்கி, "சுஹா, இந்தா காஃபி.." என கொடுக்க, கட்டிலில் சம்மணம் போட்டு அமர்ந்தவள்,

 

"அதெல்லாம் இருக்கட்டும் மாம்.. மேரேஜ்க்கு முன்னாடி நீங்க எனக்கு கொடுக்கிறேன்னு சொன்னது என்னாச்சு?" என தன் காரியமே கண்ணாய் கேட்டாள்.

 

"ம்ம் கொடுக்கிறேன் சுஹா.. அது எப்போதும் உனக்கு தான்" என்றவரின் பதிலில் நம்பிக்கை கொள்ளாதவள்,

 

"அதான் எப்போன்னு கேட்கிறேன் மாம்?" என்று பிடிவாதமாய் கேட்டாள்.

 

"உனக்கு குழந்தை பிறந்த பின்னாடி சுஹா.. சரி சொல்லு, அர்ஜுன் உன்கிட்ட நல்லா அனுசரணையா இருக்காரா?" என்றவர் அவளின் தாயாய் வினவ,

 

"மாம், யூ ஆர் சீட்டிங் மீ.. கல்யாணம் பண்ணினா போதும் நீ கேட்டதை உனக்கு தரேன்னு சொல்லிட்டு, இப்போ என்னை ஏமாத்த பார்க்குறீங்களா?" என்றபடியே, மெத்தையிலிருந்து குதித்திறங்கினாள்.

 

"இல்ல சுஹா, இப்பவும் சொல்றேன் நீ கேட்டது உனக்கு தான், உன் வாரிசுக்கு தான்.. சீக்கிரம் ஸ்னாக்ஸ் சாப்டுட்டு உன் மாமியார் வீட்டுக்கு கிளம்புற வழியைப்பாரு.. மாப்பிள்ளை இன்னைக்கு வேலையிருக்கு, இங்க வரமுடியாதுன்னு அப்பாகிட்ட போன் போட்டு சொல்லிருக்காரு.. அதனால அவரை எதிர்பார்த்துக்கிட்டு இருக்காம சீக்கிரம் கிளம்பு" என அவளை அவளின் புகுந்த வீட்டிற்கு அனுப்புவதிலேயே குறியாய் இருந்தார் அவர்.

 

தன் தாயின் கட்டாயத்தில் காரில் வீடு நோக்கி பயணித்தவளின் மூளை தான் செய்யப்போவது சரிதானா? என தன்னையே கேள்விக்கேட்டுக் கொண்டது. தன் நலத்தை மட்டுமே பெரிதாய் யோசித்தவள் காரை கலாஸ் கெமிக்கல் இண்டஸ்ட்ரீஸை நோக்கி விடச்சொன்னாள்.

 

கார் நேரே அவள் சொன்ன இடத்தை நோக்கி பயணித்தது. கண்மூடி கிடந்தவள் டிரைவர் போட்ட பிரேக்கில் வெளியே எட்டிப்பார்த்தாள். பிரம்மாண்டமான தொழிற்சாலை ஒன்று கம்பீரமாய் காட்சியளித்தது. காரிலிருந்து இறங்கி தொழிற்சாலையினுள் நுழைந்தவளின் கால்கள், அர்ஜுன் இருக்கும் அறையை நோக்கி பயணிக்க, நினைவுகள் முதன் முதலாய் தான் அங்கு வந்த நாளை நோக்கி பயணித்தது.

 

……………….

 

ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பு...

 

காலை பத்து மணி.

கலாஸ் கெமிக்கல் இண்டஸ்ட்ரீஸ்.

 

தன் தாயின் வற்புறுத்தலால் அன்று ஒரு நாள் மட்டும் வேதிப்பொருட்கள் உற்பத்தி செய்யப்படும் கலாஸ் கெமிக்கல் தொழிற்சாலைக்கு வந்திருந்த சுஹாசினி, உள்ளே நுழைந்ததும் பற்பசை தயாரிக்கவும், உணவுப் பொருட்களை கெடாமல் வைக்கவும் பயன்படும், வேதிப்பொருட்கள் தயாராகும் இடங்களை பார்வையிட்டாள்.

 

பின் மல்லிகை வாசனை திரவியத்தின் நறுமணத்திற்கு காரணமான மெத்தில் டைஹைட்ரோ ஜாஸ்மோனேட் எனப்படும் வேதிப்பொருள் தயாரிக்கப்படும் இடத்தில் நின்று அந்த நறுமணக்காற்றையும் ஆழ்ந்து சுவாசித்தாள்.

 

தனித்தனி இடங்களில் உருவாக்கப்பட்டு பின் வெவ்வேறு பைகளில் அளவு குறிக்கப்பட்டு பேக் செய்யப்படும் வேதிப்பொருட்கள் இருக்கும் இடத்தை வந்தடைந்தவள், அனைத்தையும் ஒரு முறை கண்காணித்து விட்டு, அனைத்து பிரிவுகளையும் கடந்து நேரே செகரெட்டரி அறைக்குள் நுழைந்து, கால்மேல் கால் போட்டு அமர்ந்தாள்.

 

அப்போது அவளின் வருகை அறிந்து ஓடி வந்த மேனேஜர், "குட் மார்னிங் மேடம்" என்க.

 

"வாட்ஸ் யுவர் நேம்? அண்ட் வாட்ஸ் யுவர் போஸ்ட் ஹியர்?" என்றாள் மிடுக்காக.

 

ஏற்கனவே அவளைப்பற்றி மேகலாவின் மூலம் அறிந்திருந்த மேனேஜர், "ஐ அம் விஸ்வநாதன் அண்ட் ஐ அம் ஒர்க்கிங் ஹியர் அஸ் ய ஜென்ரல் மேனேஜர் ஃப்ரம் நைன்டீன் நைன்ட்டி சிக்ஸ்" என்றார் பணிவாக.

 

"ஓ! ஓகே ஃபைன்.. இன்னும் ஹாப்பனார்ல மீட்டிங் ஒன்னு ஏற்பாடு பண்ணுங்க! அண்ட் இந்த இண்டஸ்ட்ரீஸ்ல ஹைபோஸ்ட்ல இருக்கிறவங்க எல்லாரையும் அந்த மீட்டிங்க்கு இன்வைட் பண்ணுங்க!" என்று உத்தரவிட, அவள் சொன்ன அரைமணி நேரத்தில் அனைவரும் அவள் கண் முன் வந்து ஆஜராகினர், ஒருவனைத்தவிர.

உள்ளங்கால் வரை சிலிர்க்கும்...

அத்தியாயம் 6

பழிக்கு பழி

அறையில் கூடியிருந்தவர்களுக்கு மத்தியில், "எல்லாரும் வந்தாச்சா?.." என்று மிதப்பாய் கேட்டவளின் பதிலுக்கு அவர்களுக்குள்ளேயே ஒரு சலசலப்பு உண்டானது.

 

காலியாக இருந்த இருக்கையை காட்டி, "இது யாருக்கான இடம்?" என்று வினவியவளுக்கு அர்ஜுன் என்கிற பெயரே பதிலாய் கிடைத்தது.

 

"அர்ஜுனா?.. யாரது?" என்று கேட்டவளுக்கு,

 

"அவர்.. அவர்.. பாஸ் ராஜாராமினுடைய காரியத்தரிசி மேம்.. சீப் ரிசர்ச்சராவும் இங்க ஒர்க் பண்றார் மேம்" என்று அவனைப்பற்றி தகவல் கொடுத்தார் மேனேஜர்.

 

"ஓ.. அவர் ஏன் இந்த மீட்டிங்க்கு வரல?"

 

"கூப்பிட்டோம் மேம்.. இம்போர்ட்டன்ட் ரிசர்ச் ஒன்னு போயிட்டு இருக்கு.. இப்போதைக்கு விட்டுட்டு வர முடியாதுன்னு சொல்லிட்டார் மேம்"

 

"இங்க வரமுடியாத அளவுக்கு அப்படி என்னத்த அவர் அங்க கிழிச்சிட்டு இருக்கார்ன்னு நான் தெரிஞ்சுக்கலாமா?"

 

"………"

 

"ஓகே ஃபைன்.. எல்லாருக்கும் வணக்கம்.. நான் யாருன்னு உங்களுக்கு முன்னாடியே தெரிஞ்சிருக்கும், புதுசா சொல்ல தேவையில்லைன்னு நினைக்கிறேன்.. வெல், உங்களுக்கு இந்த இண்டஸ்ட்ரீஸ்க்குள்ள தப்பு நடக்குறதா தோன்றினாலோ, இல்ல நிர்வாகத்துல குறை இருக்குறதா தோன்றினாலோ, நீங்க அதை தாராளமா என்கிட்ட சொல்லலாம்.. இம்மிடியட் ஆக்சன் அதுக்கு எடுப்போம்ன்னு உறுதியளிக்கிறேன்.. ம்ம்? நீங்க எல்லாரும் இன்னைக்கு எனக்கு ஒத்துழைப்பு கொடுப்பீங்கன்னும் நம்புறேன்.. இன்னைக்கு இண்டஸ்ட்ரீஸ்க்குள்ள என்னென்ன நடந்திருக்குதுங்கிறத மேனேஜர் விஸ்வநாதன் கிட்ட ரிப்போர்ட் பண்ணிடுங்க.. ஆப்டர் தட் நான் அவர் சொல்றதை எல்லாம் ஓவர்வீவ் பண்ணுவேன்.. தேங்க் யூ" என கணீர் குரலில் பேசி முடித்து, அனைவரையும் அனுப்பி வைத்தாள்.

 

பின் மதியம் போல், அர்ஜுன் இருக்கும் பகுதியை கேட்டறிந்து அவனை பார்க்க கடைக்கோடியிலிருந்த அவனின் ஆய்வக அறைக்குள் நுழைந்தாள்.

 

சமையல் கூடத்தை போல அங்குள்ள கபோர்ட்களில் பாட்டில் பாட்டிலாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தது. உள்ளே நுழைந்தவளுக்கு, வெவ்வேறு நிறங்கள் கொண்ட திரவங்கள் நிரப்பப்பட்ட குடுவைகளும், ஆங்காங்கே நோட்டில் எழுதி சுவரில் ஒட்டப்பட்ட குறிப்புகளும் கண்ணில் பட, அவையனைத்தையும்  நோட்டம் விட்டுக்கொண்டே வந்தாள்.

 

கண்ணாடியால் செய்யப்பட்ட பொருட்கள் பீக்கர், பிப்பெட், பியூரேட், கோணிக்கல் பிளாஸ்க் போன்ற வெவ்வேறு பெயர்களில் வீற்றிருக்க, புன்சன் பர்னர் அசுர வேகத்தில் தீமழை தூவிக்கொண்டு அவளை வரவேற்றது. அடுப்பின் மேலே இருந்த பாத்திரத்தை எட்டி பார்த்தவளின் நாசி, தாங்க முடியாத நெடியுடனான நாற்றத்தை நுகர்ந்தது.

 

திடீரென தன் நாசி உணர்ந்த நாற்றத்தால் மூக்கை பொத்திக்கொண்டவள், வயிற்றை பிரட்டி குமட்டி கொண்டு வர, அங்கிருந்த பாத்ரூமை நோக்கி ஓடினாள்.

 

வாயை மூடிக்கொண்டு ஓடியவள், பாத்ரூம் கதவை திறந்து கொண்டு வெளியே வந்த அர்ஜுனின் உரமேறிய நெஞ்சின் மீது மோதி, கீழே விழச் சென்ற வேளையில், அர்ஜுனின் கொடைகரங்கள் அவளின் இடையை தாங்கி வளைத்துக் கொண்டது..

 

அவன் அவளை ஆராயும் பார்வையுடன் நோக்கியவாறே, "யார் நீ?" எனக்கேட்க, அதற்கு மேல் அவளால் தாக்கு பிடிக்க முடியவில்லை. அவனின் நெஞ்சில் கை வைத்து தள்ளி விட்டு பாத்ரூமிற்குள் புகுந்து விட்டாள்.

 

முடிந்த அளவு வாந்தி எடுத்துவிட்டு நிமிர்ந்தவள், சோர்ந்து போய் வெளியில் வந்தாள். திரும்பி நின்றவனை அழைக்க தன் தொண்டையை செருமினாள்.

 

புன்சன் பர்னர் அடுப்பை அணைத்து, அதன் மேலிருந்த குடுவையை அலுமினியம் பாயில் கொண்டு மூடி, கீழே இறக்கி வைத்து விட்டு திரும்பியவன், தன் கண்ணாடியை சரி செய்தபடியே, "இடியட் உன்னை யாரு பர்னர் பக்கத்துல போக சொன்னது?" என்று வெடிக்க,

 

"ஹவ் டேர் யூ?.. என்னைப்பார்த்து யார் நீன்னு கேட்டதும் இல்லாம, இடியட்ன்னு வேற திட்டுறியா?.. நான் உனக்கு சம்பளம் கொடுக்கிற மிஸஸ் மேகலாவோட ஒன் அன் ஒன்லி டாட்டர் சுஹாசினி.. மைண்ட் இட்!" என்று எச்சரித்தாள்.

 

"ஓ! மேகலா மேம் மகளா நீ?" என்றவனின் சோடாபுட்டி கண்ணாடிக்குள் தெரிந்த அசட்டையான பார்வையில், அவனை கொன்று போடும் வேகமே எழுந்தது சுஹாசினிக்குள்.

 

"ச்சே தனக்கு சம்பளம் கொடுக்கிற முதலாளின்னு கொஞ்சமாவது மனசுல பயம் இருக்குதா பாரு.. அவன் மூஞ்சில இருக்கிற சோடா புட்டி கண்ணாடிக்கும், அர்னால்டு பாடிக்கும், குசும்பு பேச்சுக்கும் கொஞ்சம் கூட செட் ஆகல.. எப்படி எதிர்த்து பேசுறான் பாரு?..  எல்லாம் அந்த ஆள் கொடுக்கிற இடம்" என மனதிற்குள் அவனையும் ராஜாராமையும் போட்டுத் தாளித்தெடுத்தவளை கலைத்தது அவனது குரல்.

 

"ஆமா யூரின் ஜெல்லோட ஸ்மெல் எப்படியிருந்தது மே..டம்?"

 

"வாட்?.. யூரினா?"

 

"ம்ம் ஆமா, தமிழ்ல சொல்லணும்னா சிறுநீர் கூழே தான்"

 

"ச்சீ உவேக்.. அதைப்போய் ஏன் அடுப்புல வச்சிருந்த மேன்?"

 

"யூரின்ல இருந்து தங்கம் எடுக்க முடியுமான்னு பார்க்கத்தான்"

 

"வாட்?... "

 

"சும்மா வாத்து கோழின்னுட்டு.. 1675 ல ஹென்னிங் பிராண்ட்னு ஒரு சஸின்டிஸ்ட்  யூரின்லயிருந்து தங்கம் தயாரிக்கப் போறேன்னு ஊர்ல இருக்கிற எல்லாரோட யூரினையும் சேகரிச்சு, கொதிக்க வச்சு, கூழ் செஞ்சு, அப்புறம் அதை ஜெல் மாதிரி ஆக்கினாரு.. அது தான் பின்னாடி எல்லாராலும் பாஸ்பரஸ்னு அழைக்கப் பட்டுச்சு.. தங்கம் தயாரிக்க போனவருக்கு ரொம்ப நேரம் நின்னு எரியக்கூடிய பாஸ்பரஸ் கிடைச்சதும், கிடைச்ச வரைக்கும் லாபம்னு மனுஷன் தன் ஆராய்ச்சிய அப்படியே நிப்பாட்டிட்டாரு.. அதான் அவரோட குறிப்பை வச்சு நானும் சிங்கத்தோட சிறுநீரை சேகரிச்சு அதுல ஏதாவது தேறுமா? இல்ல அட்லீஸ்ட் பாஸ்பரஸாவது கிடைக்குமான்னு பார்த்தேன்.. கடைசில பாஸ்பரஸூக்கு பதிலா பிசாசு மாதிரி நீ கிடைச்ச.. க்கும்.. க்கும்.. பிகாசோ வரைஞ்ச ஓவியம் மாதிரி நீங்க வந்து நிக்குறீங்க.. வாட் எ சர்ப்ரைஸ்!.. வாட் எ சர்ப்ரைஸ்!" என ஒரு சொற்பொழிவே நிகழ்த்தி முடித்தான்.

 

"ஓவரா கதையளக்காத மேன்!.. ஆமா? நீ ஏன் மீட்டிங்க்கு வரல?" என்றவள் கேட்க,

 

"அது?.. அது?.. ஹான், ராஜாராம் சார்கிட்ட இருந்து போன் வந்ததா? அவரோட இந்த ஆய்வகத்த விட்டு நான் வெளியவே போகக் கூடாதுன்னு, அதான் வரல.. அது மட்டும் இல்லாம இந்த ரிசர்ச் வேற போய்க்கிட்டு இருந்ததா?, சுத்தமா இந்த இடத்தை விட்டு நகர கூட முடியல மேடம்"

 

"எது இந்த யூரின் ஆராய்ச்சினால உன்னால வர முடியல?.."

 

"ஆமாம்... " என அசைந்தது அவனது தலை.

 

"இந்த சயின்டிஸ்ட் எல்லாம் தலையில சொத்துன்னு விழுற காக்கா எச்சத்தை கூட விட்டு வைக்காம, கையால தடவி எடுத்து, அதோட பிசுபிசுப்பு தன்மை எவ்வளவு?, அது இளஞ்சூடா இருக்கா இல்லையா?, மாவுத்தன்மை உண்டா?, மணம் எப்படி?, நிறம் எப்படி?, தேவைப்பட்டா நாக்கில் தடவி அதன் சுவை எப்படி?ன்னு கூட சோதிச்சு பார்ப்பீங்க போலயே?" என முகத்தில் அசூயை காட்டியவளிடம்,

 

"வெல் யூ ஆர் ரைட்… மனுஷன் குரங்கிலிருந்து தான் வந்தான்னு சொன்ன சார்லஸ் டார்வின் கூட, தன்னோட கடைசி காலத்துல நீங்க சொல்ற மாதிரி செஞ்சு தான் பறவைகளோட எச்சம் பத்தி ஒரு ஆராய்ச்சி கட்டுரையே எழுதினாரு.. ஆராய்ச்சியாளர்கள் மத்தியில அது ரொம்ப பிரபலம் தெரியுமா?" என்றபடியே தன் கண்ணாடியை சரி செய்தான் அர்ஜுன்.

 

"நீ சொல்றவரு எந்திரன் 2 மூவில வர வில்லன் அக்ஷய் குமாருக்கே டஃப் குடுப்பாரு போலயே?.. ஓகே ஜோக்ஸ் அபார்ட், இது ஃபர்ஸ்ட் டைம்முங்கிறதனால உன்னை நான் மன்னிச்சு விடுறேன்.. நெக்ஸ்ட் டைம் இந்த தப்பு நடக்கக்கூடாது.. ஓகே?" என்றவள் கேட்க,

 

"ஓகே மே..டம்" என கேலியாக இழுத்தவன்,

 

"நீ ஒரு தினுசாத்தான்டா இருக்கிற" என்றவள், தலையாட்டிக் கொண்டே வெளியேறவும்,

 

"பிரபலம் ஆகணும்னாலே இந்த மாதிரி பல ப்ராபளத்தை சந்திக்கணும் போலயேடா அர்ஜுன்?" என்றபடியே, மீண்டும் தன் வேலைக்குள் தலையை கொடுத்தான்.

 

அன்றைய நாளிற்கு பிறகு சுஹாசினி கலாஸ் கெமிக்கல் இண்டஸ்ட்ரீஸை எட்டிக்கூட பார்க்கவில்லை. சொல்லப்போனால் அர்ஜுனை சந்தித்ததைப் பற்றி மறந்தும் விட்டாள்.

 

மேகலா, "அர்ஜுன் ரவிச்சந்திரன்" என்று முதலில் அவன் பெயரை கூறிய போது கூட, அவளுக்கு அவனை ஞாபகமில்லை. அவன் தங்கள் தொழிற்சாலையில் வேலை பார்க்கிறான் என்றதும் தான், அவன் முகம் அவளுக்கு லேசாக ஞாபகம் வந்தது. அதிலும் அவளுக்கு முதலில் நினைவு வந்தது அவனின் சோடாபுட்டி கண்ணாடி தான். ஆனால் அவளை பெண் பார்க்க வந்த போதும் திருமணத்தன்றும் அந்த கண்ணாடியை அணியாமல் இருந்தவன், தான் லேபிற்கு செல்லும் நாட்களில் மட்டும் தவறாமல் அதை அணிந்து சென்றான். அது ஏன்? என்று அவனிடம் கேட்க தோன்றினாலும் அவனிடம் பேச, தன் தன்மானம் இடம் கொடுக்காததால் அவனிடம் பேசவில்லை அவள்.

 

தன் தாயிடம் தான் செய்து கொண்ட உடன்படிக்கைக்காகவே அவனை திருமணம் செய்து கொண்ட சுஹாசினிக்கு, அவன் மீது காதலா? என்று கேட்டால், சத்தியமாக இல்லை.

 

தன்னை முதல்முறை பார்த்த போது தான் முதலாளியின் மகள் என்று தெரிந்தும் எடக்கு மடக்காக எதிர்த்து பேசியவனின் தைரியம் என்னவோ ஒருவகையில் அவளை கவர்ந்து தான் இருந்தது. ஆனால் பெண் பார்க்கும் படலத்தில், அவனின் பாட்டி வரதட்சணை கேட்கும் போது, ஒரு எதிர்பார்ப்போடு அவன் முகம் பார்த்தவளுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது. அந்த கோபத்தில், "நீ என்னை என்றைக்குமே நெருங்க முடியாதுடா!" என்று தன்னை சுற்றியே ஒரு நெருப்பு வளையத்தை போட்டுக் கொண்டவளுக்கு, பூரணியிடம் மட்டும் தான் அவனுக்காய் உரிமை போராட்டம் மேற்கொண்டது புரியாத புதிராக இருந்தது.

 

எதிர் எதிர் துருவங்கள் ஒன்றையொன்றை ஈர்க்கும் என்ற அறிவியல் விதி, இவர்கள் விஷயத்திலும் பலிக்குமா? என்று இனி தான் நாம் பார்க்க வேண்டும்.

 

தனது மன அழுத்தத்திலிருந்து தன்னை மீட்டுக் கொள்ளவே, தான் பார்க்க விரும்பிய ஒன்றை அடையவே, இப்போது அர்ஜுனுடனான நெருக்கம் விரும்பி பயணிப்பவள், ஒருநாள் இவையனைத்தும் அர்ஜுனிற்கு தெரிய வந்தால் என்னவாகும் என்பதை யோசிக்க மறந்தே போனாள். ஒருவேளை இவை பற்றியெல்லாம் அவள் கவலைப்படுபவளாக இருந்திருந்தால் இந்த திருமண பந்தத்திலேயே நுழைந்திருக்க மாட்டாளோ என்னவோ?

 

……………

 

இன்று

 

இரவு ஏழு மணி,

கலாஸ் கெமிக்கல் இண்டஸ்ட்ரீஸ்.

 

முதல் நாள் அனுபவங்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் ஞாபக அடுக்கில் ஊற்றெடுக்க, அவையனைத்தையும் நினைவு கூர்ந்த படியே வேக நடையிட்டு, அவனின் அறைக்குள் நுழைந்து, திரும்பி நின்றிருந்தவனை பூனையடி எடுத்து வைத்து நெருங்கினாள் சுஹாசினி.

 

தன் ஆய்வகத்தில் தீவிரமாக வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தவனை திடீரென பின்னிருந்து அணைத்தது அவளின் மருதாணி கோலமிட்ட வளைகரங்கள்.

 

அவள் அணைக்க, யாரென தெரிந்து கொண்டவன், அவளின் வலக்கரம் பற்றி தனக்கு எதிரே இழுத்து வந்து, "இப்போ என்ன உரிமையில நீ என்ன ஹக் பண்ற?" என்றபடியே, அவளின் இடக்கன்னத்தில் ஓங்கி ஒரு அறை விட்டான்.

 

ஆமாம் அவளை பழிக்கு பழி வாங்கியே விட்டான் அர்ஜுன்.

 

அவன் அறைந்த வேகத்தில் அவள் ஆடையினுள்ளே மறைத்து வைத்திருந்த பொன்மஞ்சள் தாலி வெளியே வந்து விழுந்தது.

 

உள்ளங்கால் வரை சிலிர்க்கும்...


ReplyQuote




Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 8 months ago
Posts: 373
29/05/2020 12:23 pm  

அத்தியாயம் 7

டாம்மும் ஜெர்ரியும்

அர்ஜுன் அறைந்த வேகத்தில் அதிர்ந்து போய், தன் கன்னத்தில் கைவைத்து நின்றவள், வலி தாங்காமல், "ஹவ் டேர் யூ?" என அவனை திருப்பி அறைய தன் கையை ஓங்கினாள்.

 

ஓங்கிய கையை தடுத்து பிடித்தவன், "இதோ! இதான் நீ!" என்றபடியே, அக்கையை வளைத்து அவளின் முதுகின் புறம் மடக்கிப்பிடித்து, "சொல்லு?, எதுக்குடி என்ன கட்டிப்பிடிச்ச?" என்று ஆக்ரோஷமாக கேட்க,

 

"என்னை விடுடா..!" என்று துள்ளி திமிறினாள் சுஹாசினி.

 

அவளின் திமிறலில், அவள் நெஞ்சில் புரண்டு கொண்டிருந்த தாலியை பார்த்தவன், "ஓ! இது உன் கழுத்துல கிடக்கிற உரிமையில தான் என்னை கட்டிப்பிடிச்சியா?" என்று இகழ்ச்சியாய் கேட்க,

 

அவனின் விழி வழியை பின்பற்றி தானும் கீழே குனிந்து பார்த்தவள், தனக்கான துடுப்புச்சீட்டு கிடைத்த சந்தோஷத்தில், "ஆமாம், இது என் கழுத்துல கிடக்கிற உரிமையில தான், நான் உன்னை தொட்டேன்.. அதுக்கென்ன இப்போ?" என்று அறைந்து சிவந்த கன்னத்தோடு மூக்கும் விடைத்து சிவக்கக் கேட்டாள்.

 

"இதை நான் என் கையால உன் கழுத்துல கட்டியிருந்தா, நீ சொல்றதுல ஒரு நியாயம் இருக்கு.. ஆனா இப்போ இதை நீயா தானே உன் கழுத்துல கட்டிக்கிட்டு வந்திருக்க?.. சோ உனக்கு என் மேல எந்த உரிமையும் கிடையாது.. எங்கம்மா ஏதாவது சொன்னாங்கன்னு பெரிய நல்லவ கணக்கா என்னை மாத்த ட்ரை பண்ணாத.. நான் எப்பவும் என் லேப்ல தான் இருப்பேன்.. நான் நானாத்தான் இருப்பேன்.. அண்டர்ஸ்டான்ட்?" என்று அவளைப்போலவே சொல்லி காண்பித்து, தன் பிடியை தளர்த்தாமல் ஆராய்ச்சியை அவள் முகத்தில் துவங்கும் வேளையில், வலியில் மறுபடியும், "என் கையை விடுடா!" என்று கத்தி தனக்கு தானே சூனியம் வைத்துக்கொண்டாள் சுஹாசினி.

 

"விடுடாவா?.." என்று வளைத்த கையை அவன் மேலும் வளைக்க, நீர் துளிர்த்த விழிகளுடன் தன் கையை விடுவிக்க போராடிக்கொண்டே இருந்தாள்.

 

"விடுங்க அர்ஜுன்னு சொல்லு.. விடுறேன்" என்று இரக்கமில்லாமல் சொன்னவன்,

 

இன்னும் அவள் கையை வளைக்க, வலி தாங்க முடியாமல் தன் பற்களால் கீழுதட்டைக் கடித்துக் கொண்டவள், ஒரு நிலைக்கு மேல் முடியாமல், "விடுடா..!" என்று குதித்தாள்.

 

அவள் கையை விடுவித்து தள்ளியவன், கீழே விழுந்து கிடந்தவளைப் பார்த்து, ஒற்றை விரலை நீட்டி கொன்றுவிடுவேன் என எச்சரிக்க, புஸ் புஸ் என்று மூக்கின் வழியே காற்றடித்தவள், எழுந்து நின்று, அங்கிருந்த அனைத்து கண்ணாடிக் குடுவைகளையும் தாறுமாறாக கீழே தள்ளிவிட்டு உடைத்தாள்.

 

அனைத்தையும் கைகட்டி நின்று வேடிக்கைப் பார்த்த அர்ஜுன், "நீ என்னதான் செய்கிறாய் என்று நானும் பார்க்கிறேன்!" என ஓரமாய் சென்று நின்று கொள்ள, அதைக்கண்டு இன்னும் ஆத்திரமடைந்தவள், அங்கு வேதிப்பொருட்கள் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த இடத்தை நோக்கி ஓடினாள்.

 

விதவிதமான கண்ணாடிக் குடுவைகளில் வெவ்வேறு நிறங்களிலிருந்த திரவங்களையும் உப்புகளையும் திறந்து திறந்து முகர்ந்து பார்த்தாள். அவளின் செயலுக்கு அவன் எவ்வித எதிர்வினையும் புரியாமல் இருக்க, தன் கையிலிருந்த உலோகவெள்ளி போன்ற சாம்பல் நிறத்தினையொத்த குட்டி குட்டித்துண்டுகள் கொண்ட கண்ணாடிக்குடுவையை அவன் காலை நோக்கி குறிபார்த்து தூக்கி எறிந்தாள். துள்ளிக்குதித்து தன்னை தற்காத்து கொண்டவன், "நெக்ஸ்ட்..?" என்றான்.

 

ஆத்திரம் அடங்காமல் தண்ணீர் போன்ற திரவம் நிறைந்த பாட்டில் ஒன்றை தூக்கி அவனை நோக்கி எறிய போக, இவ்வளவு நேரமும் கேஷுவலாக நின்றிருந்தவன், இம்முறை முகத்தில் தீவிரத்தைக் காட்டி, "ஹேய் வேண்டாம்!.. அது ஹைலி கான்செண்ட்ரேடெட் ஹைட்ரோ குளோரிக் ஆசிட்.. அத அப்படியே வச்சிரு!.. உன் கையில கியில பட்டுறபோகுது.. ஜாக்கிரதை!" எனவும், அவனின் இந்த பதட்டத்தில் குதூகலமானவள்,

 

"ஓ அப்படியா?.. ரொம்ப டேஞ்சரஸான ஆசிட்டா இது?.. அப்போ ரொம்ப வசதியா போச்சு.. நீ பயப்படாத!.. சத்தியமா இது என் மேல படாது.. உன் மேல மட்டும் தான் படும்" என அவனை நெருங்க,

 

கைக்கெட்டும் தொலைவில் இருந்த தண்ணீர் பாட்டிலை எட்டி எடுத்தவன், அதன் மூடியை திறந்து, "வா சுஹி! வா!" என்று சிரித்து கொண்டே, தன் இருகைகளையும் விரித்து அவளை வரவேற்றான்.

 

"டேய், இது என்னோட டேர்ன்.. இப்போ நான் தான் சிரிக்கனும்.. வெறும் தண்ணி பாட்டிலை கையில வச்சிக்கிட்டு நீ ஏன்டா லூசு மாதிரி சிரிக்கிற?" என்று கடுப்பாய் கேட்கவும்,

 

அவளை வெறுப்பேத்தவென்றே இன்னும் கத்தி சிரித்தவன், "இல்ல சுஹி, திருமண நிச்சயங்கள் எப்போதும் சொர்க்கத்துல தான் முடிவாகும்னு சொல்லுவாங்க.. பட் நிச்சயித்து நடக்கப்பெற்ற நம்ம திருமணம் சொர்க்கத்துல போய் முடியப்போகுதில்ல.. அத நெனச்சேன், சிரிச்சேன்.. ஹாஹாஹா" என்று இன்னும் சிரித்து, அவளின் கோபத்திற்கு ஆளானான்.

 

கையிலிருந்த ஆசிட்டை அவனை நோக்கி ஊற்றுவது போலவே வைத்திருந்தவள், "ஏய்! என்ன சொல்ற?.. தெளிவா சொல்லு?" என்று புரியாமல் கேட்கவும்,

 

"ம்ம் நம்ம ரெண்டு பேரும் சாவுலயும் இணை பிரியாத ஆதர்ச தம்பதிகளா, ஒன்னாவே போய் சேரப்போறோம்னு சொல்றேன் சுஹி" என்றவன்,

 

"இதோ என் காலுக்கடில கொட்டி கிடக்கே சாம்பல் கலர்ல?.. இதுக்கு பேர் என்ன தெரியுமா?.. மெட்டல் சோடியம்.. கொஞ்சம் தண்ணி பட்டாலும் பட்டாசா வெடிச்சு சிதறும்.. நீ வேற அரைகிலோ பாட்டில போட்டு உடைச்சிருக்க.. நான் ஒரு டிராப் தண்ணி விட்டாலும் இந்த இடம் புல்லா க்ளோஸ்.. அஃப்கோர்ஸ் நீயும் நானும் கூட க்ளோஸ் தான்.. கமான் மை டியர்" என்று அவளை நோக்கி கைவிரித்து அழைத்தான்.

 

"ச்சே.." என்று சலித்து ஆசிட் பாட்டிலை வேறுபுறம் தூக்கியெறிந்து, விறுவிறுவென அவள் அவ்விடம் விட்டு வெளியேற முயற்சிக்க, ஓடி வந்து அவளை இழுத்துபிடித்து சுவற்றில் சாய்த்து, கைகளால் அணையிட்டவன், "ஏன் எங்க அப்பா ரூமுக்குள்ள போய் அந்த முக்கியமான பைலை எரிச்ச?" என்று கேட்க, தலைகுனிந்து நின்றிருந்தவள், "நான் எரிக்கல.. என்ன விடு.. நான் வீட்டுக்கு போகணும்" என்றாள்.

 

"நீ எரிக்கலையா?.. அப்போ இது யாரு உன் தங்கச்சியா?" என்று தன் போனில் அவள் ரவிச்சந்திரனின் அலுவலக அறைக்குள் நுழைந்ததிலிருந்து கோப்பை எரித்தது வரை பதிவாகியிருக்கும் வீடியோவை ஓட்டிக் காட்ட,

 

அதனை கண்ணகல பார்த்தவள், "உன் அப்பா சரியான பொய் சொல்லி, பணபிசாசு, மனிதாபிமானம் இல்லாத மடையன்.. க்கு.. க்கு" என்று கனைத்தவளின் தொண்டையிலிருந்து அதற்கு மேல் வார்த்தைகள் வெளி வரவில்லை. இல்லை அர்ஜுன் வெளிவர விடவில்லை என்று சொல்வதே பொருத்தமாக இருக்கும்.

 

கண்கள் மேலே சொருக கைகால்கள் துடித்து கொண்டிருந்தவளை கண்டு, "ச்சே" என கை உதறி தள்ளியவன், "எங்கப்பாவை பத்தி இதுக்கு மேல ஒரு வார்த்தை தப்பா பேசினாலும் கொன்னு போட்டுருவேன்டி!" என்று எச்சரிக்கவும்,

 

"அப்படித்தான்டா பேசுவேன்!.. அந்த ரகுவரன் ஒரு அப்பாவி தெரியுமா?.. அவன் பொண்டாட்டி அப்புறம் அந்த குட்டி குழந்தை எவ்ளோ பாவம் தெரியுமா?.. இந்த சின்ன வயசுலயே அது அதோட அப்பாவ இழக்கணுமா?" என்று தட்டுத்தடுமாறி எழுந்தவள்,

 

"ஆஹான் அப்படியா?!.. அந்த ராகுவரனால ரேப் பண்ணி கொல்லப்பட்ட அந்த பத்து வயசு குழந்தையப் பார்த்தா உனக்கு பாவமா தெரியலையா?.. வீட்டு டிரைவர் கிட்ட தானே குழந்தை விளையாடுதுன்னு அரைமணி நேரம் நம்பி விட்டுட்டு போன பேரண்ட்ஸை பார்த்தா உனக்கு பாவமா தெரியலையா?" என்றவன் சாடவும்,  "இது என்ன புதுக்கதை?" என்று அதிர்ந்து விழித்தாள்.

 

அதனைப் பார்த்து எரிச்சலுடன், "இது எதுவுமே தெரியாமத்தான் அவனை பாவம்னு சொன்னியா?.. நீ எரிச்ச அந்த பைலுக்குள்ள தான் அவன் அந்த குழந்தைக் கூட விளையாடி, ஏமாத்தி தனியா கூட்டிட்டு போன வீடியோவோட சீடி இருந்துச்சு" என்றவன் சொல்லவும், திக்கென்றானது சுஹாசினிக்கு.

 

"அய்யோ! அப்போ அவனுக்கு தண்டனை கிடைக்காதா?" என்று பதறியவளை பார்த்து கோணல் சிரிப்பு சிரித்த அர்ஜுன்,

 

"நீதான் இப்படி கிறுக்குத்தனம் பண்ணிருக்கன்னு தெரிஞ்சதுமே, அப்பாவுக்கு போன் பண்ணி, அது என்ன கேசு?, தீர்ப்பு என்னாச்சு?ன்னு விசாரிச்சேன்.. அவனை அடிச்ச அடில, அவன் தந்த வாக்கு மூலத்தை வச்சே அவனுக்கு தண்டனை வாங்கி குடுத்துருலாம்ன்னு அப்பா சொல்லிட்டாரு.. இனிமேயாவது இப்படி லூசுத்தனம் பண்ணாம இரு.. போ!" எனவும், அவனை முறைத்துக்கொண்டே, தான் வந்த காரியம் தோல்வியில் முடிந்த அவமானத்தில் அவ்வறையை விட்டு வெளியேறிவள், வீடு வந்து சேரும் வரை அவனை கரித்துக்கொட்டிக் கொண்டே வந்தாள்.

 

தன் தாய் தன்னை ஏமாற்றியதிலும், அர்ஜுன் தன்னை அறைந்து அவமானப் படுத்தியதிலும் முகம் கன்றிப்போய், வீட்டுக்குள் நுழைந்து படியேறப் போனவளை தடுத்த மீனாட்சி, "என்ன சுஹா?, நீ மட்டும் தான் வர்ற?.. அர்ஜுன் எங்க?.. இன்னைக்கும் லேப்க்கு போய்ட்டானா?.. அவனையெல்லாம் மாத்தவே முடியாது.. நீ சாப்பிடுறியாடா?" என்று கேட்கவும்,

 

"வேண்டாம்" என்று திரும்பியவளை, எதிர்கொண்ட ரஞ்சிதம், "என்னதிது? உன் இடக்கன்னம் இப்படி சிவந்திருக்கு?.. உன் கீழுதட்டுலயும் ரத்தம் கட்டிப்போய் இருக்கு?" என வினவ,

 

லேசரில் எவ்வாறு அணுக்கள் அடிமட்ட நிலையிலிருந்து ஆற்றலைப்பெற்று கிளர்ச்சியுற்ற நிலைக்கு செல்லுமோ? அதுபோல அவரின் கேள்வியில் கிளர்ச்சியுற்ற நிலையை அடைந்த சுஹாசினியின் தற்போதைய நிலையை நாம் கேட்கவும் வேண்டுமா என்ன?

 

"இன்னைக்கு நைட் ரெண்டு பேரும் பிரிஞ்சியிருக்கணும்ல?, அந்த பிரிவை தாங்க முடியாத உங்க பேரன் முத்தம் முத்தமா குடுத்தாரு, அதான் என் இடக்கன்னம் மட்டும் இப்படி சிவந்து போயிடுச்சி.. அப்புறம் என்ன? கீழுதடா?.. அங்கேயும்.. புரிஞ்சிடுச்சில்ல?.. வேறெதாவது தெரிஞ்சிக்கணுமா?" என்று குரலை உயர்த்திக் கேட்டவளை அதிர்ந்து போய் பார்த்தவர், இரண்டடி பின்னால் நகர்ந்து இல்லையென தலையாட்ட, "குட்..!" என்றவள் மாடிப்படிகளில் பறந்தே விட்டாள்.

உள்ளங்கால் வரை சிலிர்க்கும்...

அத்தியாயம் 8

நெருங்கிய உள்ளங்கள்

கருப்பு பூனையாய் இருண்டிருந்த அறையில் வெகு நேரம் படுக்கையில் படுத்துக்கொண்டு விழித்தே இருந்த சுஹாசினி, திடீரென தோன்றிய யோசனை ஒன்றை செயல்முறை படுத்த விரைந்தாள்.

 

குழல் விளக்கை எரியவிட்டு, அர்ஜூனின் ஐவிரல் பட்டு சிவந்த கன்னத்தை க்ளோசெப்பில் வைத்து, செல்பி ஒன்றை எடுத்தவள், போன், சிகரெட் மற்றும் லைட்டர் சகிதமாக பால்கனியை நோக்கி சென்றாள்.

 

கடிகாரம் மணி பதினொன்றரை எனக் காட்டிக் கொண்டிருந்த சமயத்தில் யுகயுகமாய் இவ்வையத்தில் வாழும் காற்று, தென்றலாய் மாறி அவளை வருட, அதனை ரசிக்கும் மனநிலையில் இல்லாதவள், தன் கையில் இருந்த அனைத்தையும் டீபாயின் மேல் வைத்துவிட்டு, சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்தபடி கைகள் இரண்டையும் தலைக்கு கொடுத்து, கால்கள் இரண்டையும் டீபாயின் மேல் நீட்டினாள்.

 

சிறிது நேரம் வானம் பார்த்த பூமியாய் நிலவை வெறித்துக் கொண்டிருந்தவள், சிகரெட்டை புகைத்தபடி போனில் தன் அன்னைக்கு அழைப்பு விடுத்தாள்.

 

எதிர்ப்புறம் அவர் அழைப்பை ஏற்றவுடன், "என்ன சுஹா?, வீட்டுக்குப் போகாமல் நீ நேரா நம்ம இண்டஸ்ட்ரீஸ்க்கு போனதா நம்ம டிரைவர் சொன்னாரு?.. அதுவுமில்லாம  நீ மாப்பிள்ளைக்கிட்ட சண்டை போட்டு, அவர் லேபிலிருந்த எல்லா கெமிக்கல் பாட்டிலையும் போட்டு உடைச்சிருக்கன்னு வேற உன் அப்பா போன் பண்ணி சொல்றாரு?.. வாட் ஹாப்பெண்ட் டு யூ?" என்று கோபமாய் பொரிய,

 

"ஸ்டாப் இட் மாம்!.. அந்த ராஜாராம் ஒன்னும் என் அப்பா இல்ல.. ஹீஸ் நாட் மை பயோலஜிகல் ஃபாதர்.. அது உங்களுக்கும் தெரியும்.. எனக்கும் தெரியும்.. சோ அவரை என் அப்பான்னு எங்கிட்ட சொல்றதை பர்ஸ்ட் அவாய்ட் பண்ணுங்க.. ஷிட்.. நீங்க கேட்ட கேள்வியில நான் சொல்ல வந்ததையே மறந்துட்டேன்.. பர்ஸ்ட் உங்க வாட்ஸப்ப ஓப்பன் பண்ணி பாருங்க மாம்" என்று கத்தியவளின் வார்த்தைக்கு கட்டுப்பட்டு, அவள் அனுப்பியிருக்கும் போட்டோவை பார்த்தவர் பதறிப்போய், "சுஹா, என்னாச்சு?.. உன் கன்னம் ஏன் இப்படி சிவந்திருக்கு?" எனக் கேட்க,

 

அவரின் இந்தப் பதறலில் முடிந்தளவு குரலில் சோகத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, "அர்ஜுன் என்னை அடிச்சிட்டார் மாம்" என்றாள்.

 

"ஏன்..?" என்றவர் குழம்பிப் போய் கேட்க,

 

"அவருக்கு வரதட்சணையா அவர் பெயருக்கு நம்ம இண்டஸ்ட்ரீஸை எழுதி வைக்க சொல்லி என்னை டிமாண்ட் பண்ணினாரு மாம்.. நான் முடியாதுன்னு சொன்னதுக்கு என்னை அடிச்சிட்டார் மாம்.. எனக்கு இங்க இருக்கவே பயமாயிருக்கு.. இதுல நீங்க வேற வாரிசு அது இதுன்னு கேட்குறீங்க.. இனிமே நான் இங்க இருக்க மாட்டேன் மாம்.. நாளைக்கே அங்க வந்துருறேன் மாம்" என தந்திரமாய் சொல்லவும்,

 

"நீ சொல்றதெல்லாம் நம்ப உன் அம்மாவை அவ்ளோ பெரிய முட்டாள்னு நெனச்சியா சுஹா?..  உனக்கு ஒன்னு தெரியாதில்ல? இப்போ சொல்றேன் கேட்டுக்கோ.. உன்னை பொண்ணு பார்க்க வந்தப்போ  மாப்பிள்ளையோட பாட்டி கேட்ட வரதட்சணைக்கெல்லாம் என்னையும் உன் அப்பாவையும் தனியா பார்த்து, எங்க அம்மா பூரணிய கட்டலைங்கிற கோபத்துல தான் இப்படி எல்லாம் கேட்குறாங்க.. மத்தபடி அவங்க ரொம்ப நல்லவங்க.. நீங்க நம்பி உங்க பொண்ணை எங்க வீட்டுக்கு அனுப்பலாம்னு சொல்லி, அவங்க பேசினதுக்கு மன்னிப்பு கேட்டாரு உன் மாமனாரு.. அப்படிப்பட்டவரு பையனை பத்தி வரதட்சணை கேட்டாருன்னு பொய் சொல்றியே, உனக்கே வாய் கூசல?.. ஐ நோவ் அர்ஜுன் " என்று பொங்கியவரிடம் அதற்கு மேலும் நடிக்க முடியாமல்,

 

"ஆமா, நான் பொய் தான் சொல்றேன்..  எல்லாம் யாரால? உங்களால தான்.. மொதல்லயே நான் கேட்டதை கொடுத்திருந்தா, நான் இப்ப இப்படி பொய் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் வந்திருக்காது.. அவன் கிட்ட போய் இப்படி அறை வாங்கி நிற்க வேண்டிய நிலையும் வந்திருக்காது.. நான் இப்போ பொறுமையா பல்லை கடிச்சிக்கிட்டு இங்க இந்த புறா கூட்டுல இருக்குறதுக்கு ஒரே காரணம் நீங்க தான்.. என்ன சொன்னீங்க? என் மாமனார் பெரிய நேர்மையானவரு, உத்தம சீலருன்னு தானே?.. ஆனா அவரு.. ப்ச்.. சரி நீங்க சொல்றத ஒத்துக்கிறேன்.. நம்ம பணம் காசுக்கு ஆசைப்பட்டு இந்த குடும்பம் என்னைய கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு வரல.. ஓகே.. ஆனா உங்க அருமை மாப்பிள்ளை வேற ஒருத்திய மனசுல வச்சிக்கிட்டு என்னை கல்யாணம் பண்ணிருக்கானே அதுக்கு என்ன பதில் சொல்ல போறீங்க?" என்று கத்தினாள்.

 

உடனே மறுமுனையில் இருந்து பாய்ந்து வந்தது மேகலாவின் மறுப்பு குரல்.

 

"மாப்பிள்ளைய பத்தி தப்பா பேசாத சுஹா!.. அவரை பத்தி உன்னை விட எங்களுக்கு நல்லாவே தெரியும்.. அர்ஜுன் அப்படிப்பட்டவர் கிடையாது.. நீ மொத அவருக்கு மரியாதை கொடுத்து பேச கத்துக்கோ.. என்கிட்டயே அவன் இவன்னு சொல்லுற.. பிச்சிப்புடுவேன் ரஸ்கல்.. கண்டதையும் யோசிச்சு உன் வாழ்க்கைய நீயே பாழாக்கிறாத" என்று கண்டிக்கவும்,

 

"நான் என்ன பண்ணனும்? எப்படி பேசனும்?ன்னு  எனக்கு தெரியும்.. நீங்க எனக்கு புத்தி சொல்ல வேண்டிய தேவையில்ல.. கடைசியா கேட்குறேன், நான் கேட்டது எனக்கு கிடைக்குமா? கிடைக்காதா?" என்று ரெண்டில் ஒன்று கேட்க,

 

"முடியாது" என்றவர், போனை துண்டித்து விட்டார்.

 

அதில், "ஷிட்..." என்றபடியே, தன் கழுத்தை படுக்கையறையின் பக்கம் அவள் திருப்பிய போது, பால்கனி கதவின் மேல் ஒற்றைக்காலை மட்டும் ஊன்றி, கை கட்டி சாய்ந்து நின்றபடியே, அவளை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் அர்ஜுன்.

 

அவனை முறைத்து பார்த்தபடியே சிகரெட்டை இரண்டு இழு இழுத்தவள், மறுபடியும் வானை நோக்கி அந்த சாய்வு நாற்காலியில் சாய்ந்தபடியே புகையில் வளையம் விட, அவளருகில் வந்த அர்ஜுன் அவளின் கையிலிருந்த சிகரெட்டை தான் பிடிங்கி, தன் உதட்டில் வைத்து இரண்டு இழு இழுத்தான்.

 

அவனை விழியிரண்டும் வெளியே தெறித்து விழுவது போல் அவள் பார்த்திருக்க,

 

"பூச்சிக்கொல்லி ரசாயனமான நிக்கோட்டின்!

 

பேட்டரியில் பயன்படுத்தப்படும் நச்சு கேட்மியம்!

 

சாக்கடையிலிருந்து எழும் மீத்தேன் வாயு!

 

ஆர்செனிக் எனும் விஷம்!

 

எல்லாம் சேர்த்து சீக்ரெட்டா ஒரு சிகரெட்!" என்றபடியே சிகரெட்டை விட்டெறிந்தான்.

 

பின் அவளிடம் திரும்பி, "இப்போ சொல்லு சுஹி? உனக்கு பிடிக்குமா சிகரெட்?.. ஐ மீன் உன் கை பிடிக்குமா இந்த சிகரெட்?" என்று தன் ஒற்றை புருவத்தை மட்டும் உயர்த்த,

 

"வாட் டூ யூ வான்ட் அர்ஜுன்?" என்றபடியே எழுந்தாள் சுஹாசினி.

 

அதற்கெல்லாம் அசருவேனா நான் என்பது போல் நின்றிருந்தவன், "ஆமா?, நான் இங்க வந்தப்போ உங்க அம்மாகிட்ட நான் வேற யாரையோ மனசுல நெனச்சுக்கிட்டு இருக்கிறதா சொன்னியே? யார் அந்த லக்கி கேர்ள் சுஹி?" என்று நக்கலாகவே கேட்டான்.

 

"ம்ம், அந்த அன்லக்கி கேர்ள் வேற யாரும் இல்ல.. உன் அக்கா பொண்ணு பூசணி, அந்த பூரணி தான்.. தெரியாத மாதிரியே கேட்குற?.. நீயும் அவளும் லவ் பண்ணல?" என்றபடியே, அறையினுள்ளே தான் எப்போதும் படுக்கும் பக்கம் சென்று அமர்ந்தவளுக்கு, வால் பிடித்து வந்தவன்,

 

"இங்கப்பாரு சுஹி!.. சின்ன வயசிலிருந்தே மாமான்னு காலை சுத்துற அக்கா பொண்ணு மேல ஒரு அட்ராக்ஷன், க்ரஷ் வந்தது என்னவோ உண்மை தான்.. அதுக்காக நான் அவளையே என் மனசுல நெனச்சுக்கிட்டு காதல் பட பரத் கணக்கா 'ஞ்ஞா.. ஞ்ஞா'ன்னு தலையிலயும் நெஞ்சிலயும் குத்திக்கிட்டு சுத்துறேன்னு சொல்றதெல்லாம் ரொம்ப ஓவர்" என்று, தன் பக்கம் விளக்கினான்.

 

"இதை என்ன நம்ப சொல்றியா?" என்று அவநம்பிக்கையில் வினவியவள்,

 

"ஹேய், நான் என்ன பண்ணினா நான் பூரணிய லவ் பண்ணலைன்னு நீ என்னை நம்புவ?" என்று விடாப்பிடியாய் கேட்டவனுக்கு,

 

"என்ன பண்ணினா நம்புவியாவா?.. ஆமா நான் ஏன்டா உன்னை நம்பனும்?.. உன் லேப்ல வச்சி என் கன்னம் பழுக்குற மாதிரி அறைஞ்சிட்டு, இப்போ என்னடா அம்பி மாதிரி பம்மிக்கிட்டு, என் பின்னாடியே சுத்துற?.. சொல்லுடா? உன் பிளான் என்ன?" என்று அவனின் சட்டை காலரையே பிடித்து விட்டாள்.

 

"இருந்தாலும் உனக்கு மூளை ரொம்ப வேலைப்பார்க்குது சுஹி" என்று பழிப்பு காட்டியவன்,

 

"சொல்லு நான் என்ன செஞ்சா நீ என்னை நம்புவ?" எனும் கேள்வியையே, தொடர்ந்து கேட்டு நச்சரித்தான்.

 

'ச்சை' என்று அவனின் சட்டை காலரிலிருந்து கை எடுத்தவள், "நீ என்ன செஞ்சாலும் நான் உன்னை நம்ப மாட்டேன்டா.. கல்யாணம் முடிஞ்சதும் போட்டோ ஷூட்ல நீ அவளைப் பார்த்து என் மேல கை போட தயங்கினதும், உன்னை பார்த்ததும் அந்தம்மா முகம் பிரகாசமாகறதுமே சொல்லுதே உங்களுக்குள்ள இருக்கிற தெய்வீகக்காதலை" என்று ஏளனமாக இழுத்தாள்.

 

"ஏய்! மெண்டல் மாதிரி பேசாத!.. நான் ஏற்கனவே சொன்ன மாதிரி எங்க ரெண்டு பேருக்குள்ளயும் முன்னாடி இருந்தது ஒரு இன்பாக்சுவேசன், ஈர்ப்பு அவ்ளோ தான்" என்று திட்டி அடக்க முயற்சித்தான்.

 

அடக்கினாள் அடங்குவாளா சுஹாசினி?

 

"இவ்வளவு  பேசுற நீயேன் அந்த ஜூலியட்ட மேரேஜ் பண்ணிக்கல?" என்று சிடுசிடுத்தாள் காரணமறியும் நோக்கில்.

 

"என் அப்பாவின் ஆசை, நான் உன்னை கட்டிக்கிறது தான் மே..டம் சுஹாசினி" என்றவனின் கூற்றில், "மே..டம் சுஹாசினி" என்பதை மட்டும் பிடித்துக் கொண்டவள்,

 

"உனக்கு நாம முதல் முறையா மீட் பண்ணினது ஞாபகம் இருக்கா அர்ஜுன்?" என்று ஆர்வமாய் வினவ,

 

"ம்ம் நல்லாவே.." என்றபடி அவள் நெற்றியில் முட்டினான் அர்ஜூன்.

உள்ளங்கால் வரை சிலிர்க்கும்...


ReplyQuote
Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 8 months ago
Posts: 373
29/05/2020 12:27 pm  

கமெண்ட்ஸ்  ப்ளீஸ் 😃


ReplyQuote



Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 8 months ago
Posts: 373
29/05/2020 12:37 pm  

அத்தியாயம் 9

நிறம் மாறிய பூ

கல்யாணம் ஆன முதல் தன்னை தெரியாதது போலவே நடந்து கொண்டிருந்தவன் தற்போது தங்கள் முதல் சந்திப்பை ஞாபகம் வைத்துள்ளதாக கூற, ஒரு ஆர்வம் தொற்றி, அவனுடன் இயல்பாக பேச ஆரம்பித்திருந்தாள் சுஹாசினி.

 

"அப்புறம் ஏன் பொண்ணு பார்க்க வந்தப்போ என்னை தெரியாத மாதிரியே ஸ்ட்ரிக்ட் ஆஃபீசர் கணக்கா சீன் போட்ட?" என்று தன் நெற்றியில் முட்டியவனை அவள் படுக்கையில் தள்ளிவிட,

 

படுத்திருந்தபடியே தன் தலையை ஒரு கையால் தாங்கியவன், "அங்க மட்டுமில்ல நான் அதுக்கு முன்னாடி பொண்ணு பார்க்க போன ரெண்டு இடத்துலயும் அப்படி தான் உட்கார்ந்திருந்தேன்.. ஏன்னா பொண்ணு பார்த்து முடிச்சதுக்கப்புறம் என் பாட்டி அந்த பொண்ணுங்க கிட்ட போய் ஏதோ பேசுவாங்க.. அந்த பொண்ணுங்களும் அதுக்கப்புறம் வழமையா மாப்பிள்ளைய பிடிக்கலைன்னு சொல்லிடுவாங்க.. உன் விஷயத்திலும் நான் அப்படி தான் நடக்கும்னு நெனச்சேன்.. எஸ்கேப் ஆகிடலாம்னும் நம்பிக்கையா இருந்தேன்.. பட் விதி சதி செஞ்சிடுச்சி" என்று வருத்தப்படுபவன் போல பாவனை செய்தான்.

 

"விதி சதி செஞ்சுடுச்சா?.. கல்யாண பத்திரிக்கை அடிச்சப்போவே கல்யாணம் வேண்டாம்னு சொல்லியிருக்க வேண்டியது தானே?"

 

"சொல்லியிருக்கலாம் தான்.. ஆனால் என் அப்பாவுக்கும் அம்மாவுக்கும் இந்த ஜாதகம் ஜோசியத்தில் எல்லாம் ரொம்ப நம்பிக்கை.. உன் ஜாதகத்தோட தான் என் ஜாதகம் பொருந்தி இருந்துச்சுன்னு ஏகப்பட்ட சந்தோசம் வேற.. அதோட நானும் தண்டவாளத்தில் தலை வைத்து சாகனும்னு முடிவெடுத்தாச்சி, அது எந்த எக்ஸ்ப்ரஸா இருந்தா என்னன்னு தான் இந்த சம்சார சாகரத்தில் குதிச்சிட்டேன்.. ஏய், நீ கால்ல விழுந்தப்போ கூட என் பாட்டி உன் காதுல ஏதோ சொன்னாங்க இல்ல?.. என்ன சொன்னாங்க?" என்று ஆர்வமாய் தன் காதருகில் வந்து வினவியவனிடம்,

 

"உன் பாட்டி பத்தியெல்லாம் எங்கிட்ட பேசாத!.. அத எனக்கு பிடிக்கவே இல்ல" என்றவள் கோபமாய் முகம் திருப்பிக்கொள்ள,

 

"ஹேய், பெரியவங்களுக்கு கூட நீ மரியாதை கொடுக்க மாட்டியா?" என்று கடிந்தான் அர்ஜூன்.

 

அவனின் கடிதலை கண்டு கொள்ளாமல், "மரியாதையெல்லாம் மனசுலயிருந்து வரணும்.. உன் பாட்டியை பார்த்தா அப்படி மனசுலயிருந்து எதுவும் வரல.. வாயில தான் நல்லா வருது" என்று சுஹாசினி எங்கோ பார்த்துக்கொண்டு கூற,

 

"அப்படி என்ன தான் பேசினாங்க அவங்க?" என்று, விடாமல் வினவினான் அர்ஜுன்.

"என்ன பேசினாங்களா?.. ஆமா?, உனக்கு உன் ரிசர்ச்ல கண்டுபிடிக்க நிறைய இருக்கும்? அதை விட்டுட்டு உன் பாட்டி என்ன சொன்னாங்கன்னு கண்டுபிடிக்க வந்துட்ட?.. போ! உன் லேப்க்கு போய் உன் வேலைய பாரு!" என்றவள், அவனை விரட்டுவதிலேயே குறியாய் இருந்தாள்.

 

"அதான் அதையெல்லாம் ஒரு மோகினி பிசாசு உள்ள புகுந்து கெடுத்துருச்சே.. இனியெங்க அங்க போறது?.. ரொம்ப பண்ணாம சொல்லு ஸ்வீட்டி!" என்றவன் வம்படியாய் கேட்க,

 

அவனின் ஸ்வீட்டி என்ற அழைப்பில், தன் விழிகளை அகல விரித்தவளின் முகத்தில் ஆச்சரியம் கலந்த குழப்பம்.

 

"ஹேய்! என் ப்ரெண்ட்ஸ் கூப்பிடுற என் நிக்நேம் உனக்கெப்படி தெரியும்?" என்ற கேள்வியிலேயே அவள் தொக்கி நிற்க,

 

"ம்ம்? மேரேஜ் பிக்ஸ் ஆனதுக்கப்புறமும் டெய்லியும் நைட் பப்புக்கு போய் கூத்தடிச்சியே அப்போ தெரியும்" என்று நக்கலாக கண்ணடித்தான் அர்ஜுன்.

 

"சோ, உனக்கு என்னை பத்தி எல்லாம் தெரிஞ்சிருக்கு.. வெல், யாரு சொல்லிருப்பான்னும் புரியுது.. கைப்புண்ணுக்கு கண்ணாடி தேவையா என்ன?.. வேற என்னலாம் என்னை பத்தி சொன்னாரு உன் பாஸ்ஸூ?"

 

"ம்ம்? என் பொண்ணு ஒரு குழந்தை மாதிரி.. டெய்லியும் நைட் உட்வட்ஸ்க்கு பதிலா குவாட்டர் வாங்கி கொடுத்தா சமத்தா குடிச்சிட்டு தூங்கிடுவான்னு சொன்னாரு" என்று காய்ந்தவனிடம்,

 

"பீ சீரியஸ் அஜு" என்றவள் குரலை உயர்த்த,

 

"என்ன சொல்லுவாருன்னு நினைக்கிற?.. சுஹா என் சொந்த பொண்ணில்ல என் தம்பி பொண்ணு.. பதினைந்து வருஷத்துக்கு முன்னாடி நடந்த நிகழ்வு ஒன்னு அவளை ரொம்ப பாதிச்சிருச்சி.. இப்போ வரை அந்த இன்சிடெண்ட்லயிருந்து வெளிவர முடியாம தவிக்கிறா.. என் தம்பியோட வற்புறுத்தலால் தான் நானும் மேகலாவும் மேரேஜ் பண்ணிக்கிட்டோம்.. அது அவளுக்கு பிடிக்கல.. எங்களுக்கப்புறம் நீ தான் அவளை பாத்துக்கணும்.. பிலா பிலா.. அப்புறம் அவ தான் எங்களோட உசுரு.. சின்ன வயசுல பெரியப்பான்னு என் கழுத்தை ஓடிவந்து கட்டிக்குவா.." என்றவனின் மூச்சுவிடா பேச்சிற்கு, "ஸ்டாப் இட் அஜு!" என கத்தி தடா போட்டாள் சுஹாசினி.

 

இவ்வளவு நேரமும் பேசிக்கொண்டே அவளின் முகத்தில் தோன்றும் அதிர்வலைகளை அவதானித்துக் கொண்டு வந்தவன், அவளின் கண்ணில் வடியும் கண்ணீரை கண்டு, பதறிப்போய், அவளை தன் தோளில் சாய்த்து கொண்டான்.

 

"வேண்டாம்.. எனக்கு யாரும் வேண்டாம்.. எனக்கு என் டேடி மட்டும் போதும்.. என் டேடி மட்டும் போதும் அஜு.. போதும்" என்றவள் பிதற்ற,

 

"ஹேய் என்னதிது? குழந்தை மாதிரி?" என்று அவளின் முதுகு நீவி, ஆறுதல் கூறினான் அர்ஜுன்.

 

"அஜு..."

 

"ம்ம்…?"

 

"ஐ வான்ட் ட்ரிங்க் அஜு.. என் சூட்கேஸ்ல இருக்க  டக்கிலாவை எடேன்"

 

"இதோ இது தானே இடத்தை கொடுத்தா மடத்தை பிடிக்கிறதுங்கிறது.. நோ சுஹி! இனி நீ குடிக்கவே கூடாது!" என்று அர்ஜுன் உறுதியாய் சொல்லிவிட, அதற்கு கத்தி ஆர்ப்பாட்டம் செய்ய வேண்டியவளோ, மாறாய், "நோ அஜு.. ஐ அம் ஹெல்ப்லெஸ்.. ப்ளீஸ்.." என்றாள் தீனமான குரலில்.

 

"யூ ட்டூ ப்ளீஸ் ஸ்வீட்டி" என்று அவளை சாய்த்து தானும் அவள் மேல் சாய்ந்தவன், கழுத்து வளைவில் முகம் புதைக்க, "அஜு, ப்ளீஸ் அண்டர்ஸ்டாண்ட் மீ.. ஐ நீட் ஆல்கஹால்" என்றவள், தன் நடுங்கிய கை விரல்களை அவன் பின்னந்தலையில் அலைய விட்டாள்.

 

"பட் ஐ நீட் யூ" என்றவன், அதற்கு மேல் பேச்சில்லை என்பது போல் விளக்கை அணைத்து அவளையும் அணைக்க, ஆச்சரியமாய் அவனுள் அடங்கி போனாள் சுஹாசினி.

 

"தாவரவியல் தொடங்கி விலங்கியல் வரை..

 

காதல் வானவியலாய் பரவி விரவ..

 

இயற்பியல் மாற்றங்கள் மனதிலும்..

 

வேதியியல் மாற்றங்கள் உடலிலும் நிகழ்ந்து..

 

உயிரியல் வாழ வழிசெய்கிறதே..

 

என்னே! அறிவியல் விந்தை!"

அவ்வதிவேக மூளைக்காரனின் பத்து விரல்களும் அப்பாதரசமேனியாளை பதம் பார்த்து பதம் பார்த்து தன்னுள் இணைத்து பிணைத்துக்கொண்டது.

 

ஒவ்வொரு முறை இணையும் போதும், சல்பியூரிக் அமிலம் சேர்க்கப்பட்ட பெர்ரஸ் சல்பேட் கரைசல், பொட்டாசியம் பெர்மாங்கனேட்டு கரைசலுடன் இணைந்தால், ஒரு கட்டத்தில் எவ்வாறான இளஞ்சிவப்பு நிறத்தை தருமோ அது போன்றதொரு நிறத்தை தத்தெடுத்துக் கொண்டது அவளின் முகம்.

 

அந்நிற மாற்றம் நிறைவான கூடலுக்கு வழி வகுத்ததேயன்றி நிறைவுக்கு வழிவகுக்கவில்லை.

 

மறுநாள் விடியலில், பின்னிரவு வெகுநேரம் விழித்திருந்த இருவரும், காக்கா குளியல் போட்டு, கிளம்பி கீழே வர, இரண்டு மணி நேரம் பிடித்தது.

 

சாப்பிட்டு வெளியே கிளம்பிய அர்ஜுனிடம் ஓடிவந்த சுஹாசினி, "அஜு, இன்னைக்கு ஈவ்னிங் பீச் போகலாமா?" என்று ஆசையாய் கேட்க, சனி தன் சட்டைப்பைக்குள் குடி கொண்டிருப்பதை அறியாத அர்ஜுன், "ம்ம், போகலாம் சுஹி" என்றான்.

 

"அப்போ நீ சீக்கிரம் வந்திரு என்ன?" என்று அவள் சொல்லி அனுப்பி விட,

 

"ம்ம்.." என்றபடியே வெளியில் சென்றவன், இரவில் வீடு வந்து சேர, பத்து மணியானது.

 

வந்தவன் இருண்டிருந்த அறையை கண்டு, குழம்பி, குழல்விளக்கை எரியச்செய்தான். பின் அறையின் பிரகாசத்தில் கட்டிலில் குத்துக்காலிட்டு தலைவிரி கோலமாய் அழுது கொண்டிருந்தவளைக் கண்டு, திகைத்துப்போய், "ஏய் சுஹி..!" என்று சன்னமான குரலில் அழைக்க, எழுந்து ஓடி வந்து அவனின் சட்டைக்காலரை பிடித்தாள் சுஹாசினி.

 

"ஏன் இன்னைக்கு ஈவ்னிங்கே நீ வரல?.. நேத்து நைட் நான் உனக்கு ஈஸியா கிடச்சிட்டேன் இல்ல?.. அதான் என் வேல்யூ உனக்கு தெரியல.. உன்னை என் பின்னாடியே நாய் மாதிரி சுத்த விட்டு இருக்கணும்" என்று கத்த, தன் சட்டைக் காலரிலிருந்து அவளின் கையை விடுவித்தவன், "சுஹி, வாய் ரொம்ப நீளுது உனக்கு!" என ஒற்றை விரல் நீட்டி எச்சரித்தான்.

 

பின் அவளுக்கு புரிய வைக்கும் பொருட்டு, "முக்கியமான மீட்டிங்.. கண்டிப்பா அட்டன் பண்ணியே ஆகணும்கிற நிலைமை.. நம்ம பிளான் பத்தி தெரிஞ்சதும் உன் அப்பா கூட உன் கிட்ட மீட்டிங் பத்தி சொல்ல சொன்னாரு.. நான் தான் முன்னாடியே சொல்லியிருந்தா நீ அங்க ஃபேக்டரிக்கு வந்து, கத்த கூட தயங்க மாட்டன்னு உன்கிட்ட சொல்லல" என்று பொறுமையாய் எடுத்து கூறினான்.

 

எங்கே? சுஹாசினி தான் அதனை புரிந்து கொள்ளும் நிலையிலேயே இல்லையே!

 

"ஹீஸ் நாட் மை பாதர்.. என்னை வெறுப்பேத்தவே இப்படி பேசுறியா?.." என்று அவன் கூறியவற்றில் 'உன் அப்பா' என்பதை மட்டும் கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டாள்.

 

"ஹேய், உனக்கு என்ன தான் பிரச்சனை?.. அவர் மேல ஏன் கோபப்படுற?.."

 

"அதெல்லாம் என் தனிப்பட்ட விஷயம்.."

 

"நான் கேட்க கூடாதா?.. சரி கேட்கலை.. அதேமாதிரி எனக்குன்னு சில கடமைகள், வேலைகள் எல்லாம் இருக்கும்.. அதெல்லாம்  என்னாலயும் செய்யாம இருக்க முடியாது"

 

"லூசு மாதிரி அஞ்சு மணி நேரமா உனக்காக காத்திருந்தேன்டா.. இந்த கல்யாணம் ஆனதிலிருந்து என்னால முன்ன மாதிரி இருக்க முடில.. இன்னைக்கு காலைல இருந்து புதுசா என்னவோ இந்த உலகத்துல நீ ஒருத்தன் மட்டும் தான் இருக்கிற மாதிரி, நீ மட்டும் தான் எனக்கு எல்லாம்ன்னு தோணுது.. எனக்கே என்னை நெனச்சா ரப்பிஷா இருக்கு.. உன்னை பத்தின ஹேப்பினஸ்ல என் டேடிய கூட மறந்துட்டேன் தெரியுமா?.. ஷிட் நான் நானாவே இல்ல.. இட்ஸ் ஆல் பிகாஸ் ஆஃப் யூ.. எனக்கு மட்டும் தான் இந்த மாதிரி ஃபீலிங் எல்லாம் வருது.. ஆனா உனக்கெல்லாம் அந்த மாதிரி இல்லைல?"

 

"ஏன் இப்படி லூசு மாதிரி ஏதேதோ உளறிட்டு இருக்க சுஹி?.. வா சாப்பிடலாம்.. பசி வந்தா நீ நீயா இருக்கமாட்ட"

 

"எனக்கும் ஒன்னும் வேணா.. நீயேப்போய் கொட்டிக்கோ"

 

"நீ காத்துக்கிட்டு இருப்பேன்னு மீட்டிங் முடிஞ்சு சாப்பிடவே இல்ல.. நேரா இங்க வந்துட்டேன்.. மதியம் சாப்பிட்டது.. டின்னர் கூட வேணாம்னு சொல்லிட்டு வந்துட்டேன்.. வயிறு எப்படி சத்தம் போடுது தெரியுமா?.. இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல ஹைட்ரோ குளோரிக் ஆசிட் சுரக்க ஆரம்பிச்சு என் சிறுகுடல் பெருங்குடல் எல்லாத்தையும் அரிக்க போகுது" என புலம்பிக் கொண்டே,  ஷூகாலுடன் கட்டிலில் கவிழ்ந்து படுத்துக் கொண்டான் அர்ஜுன்.

 

சிறிது நேரம் அவனையே பார்த்திருந்தவள், அருகில் வந்து, அவன் முதுகில் தட்டி, "சாப்பிடலாம் வா!" என அழைக்க, திடுமென எழுந்தமர்ந்தவன் கையோடு அவளை டைனிங் ஹாலிற்கு இழுத்துச்சென்று, தானே தன் கையால் அவளுக்கு ஊட்டிவிட்டான். அவளும் மறுக்காமல் வாங்கிக்கொண்டாள். அந்நேரம் அர்ஜுனின் கண்களுக்கு புரியாத புதிராக தெரிந்தாள் அந்த குழந்தைப் பெண்.

 

இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் ஊட்டிவிட்டு சாப்பிட்டு தூங்க செல்லும் வேளையில், அவனை தடுத்து நிறுத்தியவள், "ஒழுங்கு மரியாதையா இனிமேல் எட்டு மணிக்கெல்லாம் நீ வீட்டுக்கு வந்திரணும்.. இல்ல, உன்னை டிஸ்டர்ப் பண்ண நான் அங்க வந்துருவேன்" என்று மிரட்ட,

 

"நான் இனிமே சீக்கிரமா வீட்டுக்கு வரணும்ன்னா நீ இனிமே குடிக்கவே மாட்டன்னு என் மேல சத்தியம் பண்ணு சுஹி" என்றவன் தன் கையை நீட்ட,

 

சத்தியம் செய்ய ரொம்பவே தயங்கியவள், "சாரி அர்ஜூன் என்னால உடனே எல்லாம் ட்ரிங்க் பண்றதை நிப்பாட்ட முடியாது.. உனக்காக வேணும்னா கொஞ்சம் கொஞ்சமா நிறுத்துறேன்" என்று உறுதி தந்தாள்.

 

அவள் தந்த உறுதி, உறுதியானதா? இல்லை உடைந்து போக கூடியதா? என்பதை அடுத்த வந்த நாட்களில் தான் காண முடிந்தது.

உள்ளங்கால் வரை சிலிர்க்கும்...

அத்தியாயம் 10

 

இலையுதிர்காலம்

எந்த நேரத்தில் சுஹாசினி அப்படி உறுதி தந்தாளோ? சொன்னபடியே ஐந்து மாதத்தில் தன் குடிப்பழக்கத்தில் இருந்தும் மீண்டாள். குடிப்பழக்கத்திற்கு அடிமையானவர்களை மீட்கவெனவே உருவாக்கப்பட்ட மறுவாழ்வு மையமும் அவளின் இந்த முயற்சிக்கு உறுதுணையாக நின்றது.

 

இடையில் சுஹாசினியின் இத்தனை வருட குடிப்பழக்கத்தின் விளைவால் சிதைந்து போன அவளின் இரண்டு மாத சிசுவும், சுஹாசினியினுள்ளே புதைந்து போயிருந்த பல உணர்வுகளை வெளிக் கொணர்ந்திருந்தது. அன்று அவள் அழுத அழுகை சொல்லி மாளாது. ரத்தத்தில் தோய்ந்து கிடந்தவளை கலங்கிய கண்களுடன் கையில் அள்ளிச்சென்ற அர்ஜுனின் தோற்றமும் இன்னும் அவள் மனப்பெட்டகத்தில் அழியா சித்திரமாய் உள்ளது.

 

அந்நிகழ்வினால் அவளுக்கு அர்ஜுனை பிடித்தாலும் கூட, அவனுடைய குடும்பத்துடன் கொண்ட பிணக்கு மட்டும் என்னவோ போகவே இல்லை. எப்போதும் போல் ரஞ்சிதத்துடன் வம்பு வளர்த்துக் கொண்டு தான் இருந்தாள். உடன் ரவிச்சந்திரனையும் அடிக்க, நேரம்பார்த்துக் காத்திருந்தாள். ஆனால் அதற்கான காலம் மட்டும் அமையவே இல்லை. மாறாய், கிளையும் இலையுமாக பின்னி பிணைந்து கிடந்த அவளையும் அவள் கணவனையும் பிரிக்கும் போங்காலம் தான் அமைந்தது. அதுவும் அவளுடைய தோழியின் திருமண விருந்தில் கலந்து கொண்ட நொடியிலிருந்து தான் ஆரம்பித்தது அந்த இலையுதிர்காலம்.

 

அன்று அந்த திருமண விருந்திற்கு கிளம்பிய சுஹாசினி, தன் பளிங்கு தேகம் இன்னும் ஒளியை எதிரொளிக்க செய்யும் விதமாய் கருநீல நிறத்திலான மாக்ஸி அணிந்து, அதற்கு பொருத்தமாய் ஒற்றைக்கல் வரிசை கொண்ட டைமண்ட் நெக்லஸும் அணிந்திருந்தாள்.

 

அக்கணம் தனக்கேற்ற ஜூலியட்டாய் மாறியிருந்த சுஹாசினியை பார்த்த அர்ஜுன்,

 

"வெள்ளொளி பட்டவுடன்..

 

முப்பட்டகம் ஏழு வண்ணங்களை பிரதிபலிப்பது போல்..

 

உன் கண்களை கண்டவுடன்..

 

என் ஏழு ஜென்மங்களும் கண்முன் விரிகிறதே!!"

 

என்று கவிதை சொல்லி, மென்மையாய் அவளின் கன்னத்தை கடித்து வைக்க, தன் முகம் சுருக்கி கன்னத்து எச்சிலை துடைத்த சுஹாசினி, "கருவாயா, வெளிய போற நேரத்துல என் மேக்கப்பை கலைச்சு விடாம, ஒழுங்கா வெளிய வா!" என சிணுங்கியபடியே அவனின் டையை பிடித்து வெளியே இழுக்க, அவனும் அவள் இழுத்த இழுப்பிற்குச் சென்றான்.

 

பெரிய ஃபைவ் ஸ்டார் ஹோட்டலில் நடந்த அந்த பார்ட்டியில் அனைவரையும் அர்ஜுனுக்கு அறிமுகப் படுத்திவிட்டு, தன் வலக்கையை அவன் இடக்கைக்கு தத்து கொடுத்தது போல பிணைத்துக் கொண்டவள், அவனருகிலேயே அமர்ந்து கொண்டாள்.

 

திருமணம் ஆன ஐந்து மாதத்தில் தங்கள்  ஸ்வீட்டிக்குள் இவ்வளவு மாற்றமா? என அவளின் தோழிகள் அவளின் முகத்தையே அலசி ஆராய்ந்து கொண்டிருக்க,

 

அந்நேரம் அவளின் தோழிகளுள் ஒருத்தி, "அர்ஜுன் சார், ஸ்வீட்டி நீங்க ஒரு ரிசர்ச்சர்னு  சொன்னதும், முகத்தை மறைக்குற அளவு ஞானி மாதிரி முடி வளர்த்து, கண்ணுல பெரிய சோடாபுட்டி கண்ணாடியும், ஒரு கையில உத்து பார்க்க லென்சும், இன்னொரு கையில காலாவதியான கேமிராவும் வச்சுக்கிட்டு வருவீங்கன்னு நெனச்சோம்.. பட் யூ லுக்ஸ் வெரி ஹேன்ட்ஸம்" என வெளிப்படையாய் வழிந்தாள்.

 

அதனை கண்டு கொள்ளாத அர்ஜுன், கொலைவெறியில் தனது தோழியை பார்த்துக் கொண்டிருந்த சுஹாசினியை பிணைத்திருந்த கையில் அழுத்தம் கொடுத்து, பின் பேச்சை மாற்றினான். அதில் கொஞ்சம் சமன்பட்டாள் சுஹாசினி. அவர்களின் பேச்சு சிறிது நேரத்தில் நிறைவு பெற, திருமண விருந்தும் ஆரம்பமானது. அதில் மதுபான விருந்தும் அடக்கம்.

 

மதுவை குடிக்க மறுத்த சுஹாசினியை கண்ட அவளின் தோழி ஒருத்தி, சுவாரசியத்திற்காய் பழச்சாறில் போதை மாத்திரையை கலந்து கொடுக்க, அது தெரியாமல் பழச்சாறை குடித்த சுஹாசினி, சிறிது நேரத்தில் புலம்ப ஆரம்பித்து விட்டாள்.

 

அவளைக்கண்டு அர்ஜுன் குழம்பிப்போய் நிற்க, "அர்ஜுன் சார், இங்க பாருங்க உங்க வொய்ப்ப!.. குடிக்க மாட்டேன்னு ஓவரா சீன் போட்டா விட்டுருவோமா நாங்க?.. குடிக்க மாட்டேன்னு சொன்னவ போதையில எப்படி தள்ளாடுறா பாருங்க!.. ஹாஹாஹா" என்று சுஹாசினியின் தோழி ஷாலினி கொக்கரிக்க, அவளைத் தன் பார்வையால் சுட்டெரித்தவன்,

 

"ம்ம் விடுடா.. ம்ம் விடுடா என்னை" என புலம்பியவளை சமாளித்து தன் அறைக்குள் அழைத்து வருவதற்குள் போதும் போதும் என்றானது.

 

ஹாலில் அவளின் புலம்பலையும், தடுமாற்றத்தையும் பார்த்துவிட்ட அர்ஜுனின் மொத்த குடும்பமும் விடியலுக்காக காத்திருந்தது.

 

அறைக்குள் அவளை இழுத்து வந்தவன், படுக்கையில் படுக்க வைக்க முயல, "முடியாது.." என அடம்பிடித்தவள், போதையில் தான் ஏன் அவனை திருமணம் செய்ய ஒத்துக்கொண்டாள் என்பதையும், தன் தாய், தான் கேட்ட ஒன்றை அடைய வாரிசு பெத்து கொள்ள வேண்டும் என்று கூறியதையும் போதையில் உளறினாள், அவன் மனம் எரிமலையாய் குமுறிக் கொண்டிருப்பதை அறியாமல்.

 

அவனது ஆய்வக அறையில் அனைத்தையும் அவள் நொறுக்கிப்போட்டு வந்த நாளன்று, அவள் சென்ற சிறிது நேரத்தில், அவன் ஆய்வக அறைக்குள் வந்த ராஜாராம், "நான் ஏற்கனவே சுஹாசினியின் அப்பாவை பற்றிய விஷயங்களை தவிர்த்து, மற்ற அனைத்தையும் உன்னிடம் கூறியிருக்கிறேன் அர்ஜுன்.. உன்னால் அவளை புரிந்து கொள்ள முடியும், அனுசரித்து செல்ல முடியும்னு நம்பி தான் அவளை உனக்கு நான் மேரேஜ் செஞ்சு வச்சேன்.. ஆனா, இயல்பான முகத்தோட இந்த லேப்க்கு வந்தவ, இப்போ இங்க செஞ்சிட்டு போயிருக்கிறத பார்த்தா, அவளை அன்பால அரவணைத்து போகிற பக்குவம் உனக்கு இல்லைனு தான் எனக்கு தோணுது" என்று வருத்தம் தெரிவித்தார்.

 

பின்பு தான் கூறியவற்றில் தலை குனிந்து நின்றிருந்தவனின் தோளில் கைவைத்து, "உன்கிட்ட ஒன்னு சொல்லவா அர்ஜுன்?.. ஒருவரிடத்தில் எந்தவித எதிர்பார்ப்பும் இல்லாம நாம காமிக்கிற அன்பு, எந்தவித சேதாரமும் இல்லாம பன் மடங்கா ஒரு நாள் நம்ம கிட்டயே திரும்பி வரும்.. என் சுஹா அன்புக்காக ஏங்குற குழந்தை.. நீ அவளுக்கு உன் அன்பை காட்டு.. உனக்காக நான் இருக்கிறேன்னு உன் வார்த்தையில சொல்லாம செயல்ல செஞ்சு காட்டு, அதுக்கப்புறம் பாரு, நீயே அவளோட உலகமா மாறிடுவ" என்று சொல்லி சென்று விட, அவரின் வார்த்தைகளையே சிறிது நேரம் யோசித்துக் கொண்டிருந்தவன், பின் தன் லேப் கோர்ட்டை கழற்றி வைத்து விட்டு வீட்டிற்கு கிளம்பி விட்டான். அது தான், தான் செய்த மிகப்பெரும் தவறு என்றும் இப்போது நொந்து தீர்த்தான்.

 

பழையவற்றை நினைத்து பார்த்தவன், "நான் அவளை அன்பாய், ஆதரவாய், அரவணைப்புக்காய் நெருங்கினால், இவள் தன் குறிக்கோளை அடையவே இவ்வளவு நாள் என்னை நெருங்கினாளா?.. அப்போ 'அஜு அஜு'ன்னு என்னை கொஞ்சி குலாவியதெல்லாம் வெறும் நடிப்பா?.. இதுக்கு தான் இவ என்னை நாடினாள்ன்னு முன்னாடியே தெரிஞ்சிருந்தா இவளோட நிழலை கூட நான் தொட்டிருக்க மாட்டேனே" என்று மனதில் புலம்பிக் கொண்டிருந்தவனுக்கு அடுத்த கட்ட அதிர்ச்சியை வழங்கினாள் சுஹாசினி.

 

"அஜு நீ நெனக்கிற மாதிரி உன் அப்பா நல்லவர் இல்ல.. அவர் என் அப்பாவை.. என் அப்பாவை.. " என்று முழுவதையும் உளறி குழறி சொல்லி முடித்தவளின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அவனின் இதயத்தை வாள் கொண்டு அறுத்தது.

 

அதில் பித்து பிடித்தவன் போலிருந்தவனை பார்த்து, அப்போதையிலும் இரக்கம் கொண்ட சுஹாசினி, "அஜு உனக்கு ஒரு ஸ்வீட் நியூஸ் சொல்லவா?" என சொல்லிய செய்தியை கேட்டு, அப்போது அவன் மகிழும் நிலையில் இல்லை.

 

அதற்கு மேலும் அவளிடம் எதுவும் கேட்க விரும்பாதவனாய் குழல்விளக்கை அணைத்துவிட்டு, சிட் அவுட் சோபாவிற்கு சென்று படுத்துக் கொண்டான்.

 

மறுநாள் காலையில் பத்து மணிக்கு கண் விழித்த சுஹாசினிக்கு தலை ரொம்ப பாரமாய் இருந்தது. தலையை பிடித்துக்கொண்டு அமர்ந்தவள், அர்ஜுனை தேடினாள். அவன் முன்பே எழுந்து வெளியில் சென்றிருந்ததால் அவள் கண்ணில் சிக்கவில்லை. அவள் தொடர்ந்து போன் அடித்து பார்த்தும் அவன் எடுக்கவில்லை. ஒரு கட்டத்தில் அவன் போனை சுவிட்ச் ஆப் செய்தும் தொடர்ந்து அவன் நம்பருக்கு அழைப்பு விடுத்துக்கொண்டே இருந்தாள் சுஹாசினி.

 

அன்றைய பொழுதில் கீழிறங்கி வராதவளை தேடி அறையின் கதவை தட்டிய மீனாட்சி, ஒரு பதிலும் கிடைக்காமல் போகவும் பயந்துப்போய் தன் கணவருக்கு போன் செய்து விஷயத்தை கூறினார்.

 

அவர் கூறியதை கேட்டதும் எதிரில் அமர்ந்திருந்த அர்ஜுனை பார்த்த ரவிச்சந்திரன், "அர்ஜுன், உனக்கு தெரிய வேண்டியதெல்லாம் தெரிஞ்சுடுச்சா?.. எஸ், சுஹாசினி ராஜாராமோட சொந்த பொண்ணு தான்.. இதப் பத்தியெல்லாம் நீ ஏன் இப்போ என்கிட்ட கேட்கிறன்னு எனக்கு தெரியல?.. பட் இது இப்போ உனக்கு தெரிஞ்சிருக்க வேண்டியது ரொம்பவே அவசியங்கிறதுனால தான் நான் உன்கிட்ட எல்லாத்தையும் சொன்னேன்.. ராஜாராம் முன்னாடியே என் கிட்ட சுஹாசினியோட ஹெல்த் அண்ட் மைண்ட் கண்டிஷன பத்தி சொல்லித்தான் உன்னை மாப்பிள்ளை கேட்டான்.. நானும் அதை உன்கிட்ட சொன்னேனே தவிர நம்ம வீட்டில இருக்க யார் கிட்டயும் சொல்லல.. "

 

"சுஹாவ உன்னால மட்டும் தான் புரிஞ்சிக்க முடியும்னு நெனச்சு, ஜாதகம் அது இதுன்னு சொல்லி, இந்த கல்யாணம் நடந்தே ஆகணும்னு உறுதியாவும் இருந்தேன்.. நேத்து நைட் நடந்ததுல என் அம்மாவும் உன் அம்மாவும் ரொம்பவே சுஹா மேல கோபமா இருக்காங்க.. ஐ ஹோப் யூ அண்டர்ஸ்டான்ட்..  இதை சமாளிக்கிற யுக்தி உனக்கு தெரியும்னு நெனக்கிறேன்.. அப்புறம் சுஹா காலைலயிருந்து ரூம விட்டு வெளியவே வரலையாம்.. உங்க அம்மா இப்போ தான் போன் பண்ணி சொன்னா.. நீ போய் என்னன்னு பாரு" என்று அவனை வீட்டிற்கு அனுப்பி வைக்க முயல,

 

"இல்லப்பா, சுஹிய பொறுத்துப்போகிற நிலைமைல நான் இப்போ இல்ல.. அவ மனசில உங்களை ஒரு கொலைகாரன் ரேஞ்சுக்கு நெனச்சிக்கிட்டு இருக்காப்பா.. அது எல்லாம் தப்புன்னு அவளே புரிஞ்சிக்கிட்டு வரட்டும்ப்பா, அப்போ நான் அவளை ஏத்துக்கிறேன்" என்றபடி எழுந்தான் அர்ஜுன்.

 

"அர்ஜுன், நான் என்ன சொல்ல வரேன்னா?" என்று ஆரம்பித்தவரை,

 

"ப்ளீஸ்ப்பா.. அதுவரை நீங்க இடையில வராதீங்க" என்று சொல்லி தடுத்தவன் கிளம்பிவிட, தனக்காக காத்திருந்த பைலை கையில் எடுத்துக்கொண்டார் ரவிச்சந்திரன்.

 

தன் தந்தை கூறியவற்றை கேட்டு  சுஹாசினியின் மேல் இருந்த கோபம் இன்னும் அதிகமாக, வீட்டிற்கு வந்த அர்ஜுன், தன் அறையின் கதவை தட்ட, சுஹாசினி கதவை திறந்தாள் இல்லை.

 

பைத்தியம் போல் கட்டிலில் அமர்ந்து போன்பார்த்த படியே அவன் நம்பரிற்கு தொடர்ந்து முயற்சித்துக் கொண்டே இருந்தாள்.

 

ஒரு கட்டத்தில் அர்ஜுன், "சுஹி, கதவ திறக்குறியா என்ன சொல்ற?" என்று கர்ஜிக்க, ஓடி வந்து தாழ் திறந்து அவனை கட்டியணைத்துக் கொண்டாள்.

 

"அஜு, சாரி அஜு.. அஜு, சாரி அஜு.. இனிமே அப்படி பேச மாட்டேன் அஜு.. என்னை விட்டு போயிடாத அஜு" என்றும் உருப்போட்டாள்.

 

இருவருக்குள்ளும் ஏதோ பிரச்சனை போல என எண்ணிக்கொண்ட, அவ்வீட்டின் பெரியவர்கள், எதுவும் காணாதது போலவே கீழே சென்று விட்டார்கள்.

 

நேற்று அணிந்திருந்த மேக்ஸியை கூட மாற்றாமல் இருப்பவளை கண்டு நேரே அலமாரியை நோக்கி சென்றவன், அவளின் உடையை எடுத்து வைத்து, அவளை வம்படியாய் குளியலறைக்குள் தள்ளினான்.

 

குளித்து முடித்து வந்தவள் சோபாவில் அமர்ந்திருந்தவனிடம் வர, கட்டிலில் தயாராய் எடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்த உணவை நோக்கி கை காட்டியவன், அத்தோடு தன் வேலை முடிந்து விட்டதென மௌனமாய் இருந்தான்.

 

"அஜு, ப்ளீஸ் அஜு..  பேசு அஜு.. ப்ளீஸ் அஜு, பேசு அஜு" என சோர்ந்து போய் கண்ணில் ஜீவனே இல்லாமல் கதறுபவளை பார்த்து,

 

"இப்போ நீ சாப்பிடாம இருந்து உனக்கு மட்டும் தண்டனை கொடுத்துக்கல.. என் குழந்தைக்கும் தான் கொடுக்கிற.. தயவு செஞ்சு சாப்பிட்டுத் தொலை" என்று கடுகடுத்தவன், தன் கையை உணவை நோக்கி நீட்ட,

 

"ஏன் அஜு? அப்போ உன் குழந்தைக்காக தான் என்னைய சாப்பிட சொல்றியா?, எனக்காக இல்லையா?" என்று சிறு எதிர்பார்ப்புடன் கேட்டாள் அவள்.

 

"இல்லை.."  என்றவன் கோபத்தில் கத்தவும், அதற்கு மேல் அழவும் கெஞ்சவும் தெம்பில்லாமல், சுவையறியாது கோழி தவிட்டை விழுங்குவது போல் தண்ணீரை குடித்து குடித்து உணவை விழுங்கினாள் சுஹாசினி.

உள்ளங்கால் வரை சிலிர்க்கும்...


ReplyQuote
Shivani Selvam
(@sai-shivani)
Reputable Member Writer
Joined: 8 months ago
Posts: 373
29/05/2020 12:48 pm  

அத்தியாயம் 11

 

நேற்று இல்லாத மாற்றம்

"இப்படி பேசிவிட்டாயே ஸ்வீட்டி!" என தன்னைத்தானே கடிந்து கொண்டு, உணவை விழுங்கி கொண்டிருந்த சுஹாசினிக்கு முழுதாய் ஒன்றும் ஞாபகம் வரவில்லை. கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அங்கங்கு தான் பேசியது மட்டும் தான் ஞாபகம் வந்தது. அதுவே அவளுக்கு பெரும் அதிர்ச்சியாகவும் இருந்தது. 'இப்படி பேசியிருக்கிறோமே' என தன் மீதே வெறுப்பும் பட்டுக்கொண்டாள்.

 

குறிப்பாக, "அஜு உனக்கொரு ஸ்வீட் நியூஸ் சொல்லவா?.. நான் டேடிய பார்க்க போறேன்.. அவரோட இடத்துல போய் பார்க்க போறேன்.. நம்ம பாப்பாவோட போய் பார்க்க போறேன் " என்று உலறியதும்,

 

அதற்கு அவன், "நம்ம பாப்பாவா?" என்று கேட்டதும்,

 

"ம்ம் ஆமா அஜு.. இதோ இங்க பாப்பா இருக்குல்ல" எனத் தான் தன் தட்டையான வயிற்றைத் தொட்டு காண்பித்ததும் ஞாபகம் வர, கதறி அழுதாள்.

 

அவனை திரும்பி பார்த்து, "அஜு, நான் உன்கிட்ட இதை மறைக்கணும்னு நினைக்கல அஜு.. பார்ட்டி முடிஞ்சதுக்கப்றம் உன்னை பீச்சுக்கு கூட்டிட்டு போய் சர்ப்ரைஸா உனக்கு சொல்லலாம்னு தான் இருந்தேன் அஜு.. நான் சொல்றதெல்லாம் நம்ம பாப்பா மேல ப்ரோமிஸ் அஜு" என, என்னை நம்பேன் என கெஞ்சி நிற்பவளைக் கண்டு,

 

அதற்கு மேலும் தன் பொறுமையை கடைபிடிக்க முடியாமல், "ஓஹ் அதை நேத்து நைட் சொல்லலாம்னு இருந்த சரி.. இங்க வந்ததிலிருந்தே எந்த தப்புமே செய்யாத எங்க அப்பாவை கேவலப்படுத்த ஏகப்பட்ட முயற்சிகளை எடுத்துக்கிட்டு இருக்கியே, அதை எப்போ சொல்லலாம்னு இருந்த?.. சாதாரண கட்டிடத்துக்காக என் வாழ்க்கைய நாசம் பண்ண வந்திருக்கியே, அதை எப்போ சொல்லலாம்னு இருந்த?" என்று ஒற்றை சோபாவை காலால் எத்தி உதைத்தவாறே கோபத்தில் கத்தினான்.

 

"ஸ்டாப் இட் அஜு.. அது சாதாரண இடம் இல்ல என் அப்பாவோட நினைவெல்லாம் நான் சேகரிச்சு வச்சிருக்குற பொக்கிஷம்" என்று இரண்டாவது கேள்விக்கு மட்டும் பதிலளித்தவளின் கண்கள் கண்ணீரையே பொழிந்து கொண்டிருந்தது.

 

அதில் விரக்தியடைந்தவன், "எப்போ நீ என் அப்பாவையே கேவலப்படுத்த நெனச்சியோ அப்பவே உனக்கு இந்த வீட்டுல இருக்க இடமில்ல.. வெளியே போ!" என அவளின் கை பிடித்து கீழே இழுத்து வந்து வீட்டை விட்டு வெளியே தள்ளினான்.

 

அந்நேரம் பார்த்து காரிலிருந்து இறங்கிய மேகலா, பாய்ந்து வந்து தன் மகளை கரம் தாங்க, "அர்ஜுன்..!" என்கிற அதட்டல் நிறைந்த ராஜாராமின் குரல் மேகலா ஓடிவந்த திசையிலிருந்து கேட்டது.

 

தனது தந்தையின் இறப்பிற்கு பிறகு அழுது பார்த்திராத மகள் இன்று கண்கள் சிவந்து,  "மாம்.." என்று கதறி அழுவதை பார்த்து ஆற்றாமையில், "அர்ஜுன் நீங்க பண்றது கொஞ்சம் கூட சரியில்ல.. எவ்ளோ தைரியம் இருந்தா எங்க பொண்ணையே வீட்டை விட்டு வெளிய தள்ளுவீங்க?" என்று மூக்கு விடைக்க கேட்டார் மேகலா.

 

"ஒழுக்கமா உடை உடுத்த தெரியல.. பெரியவங்க கிட்ட எப்படி மரியாதையா பேசணும்னு தெரியல..  இது பத்தாததுக்கு குடிப்பழக்கம் வேற.. என்ன லட்சணமா நீ பொண்ணு வளர்த்திருக்கம்மான்னு உன்னை நாக்க புடுங்கிக்கிற மாதிரி நாலு கேள்வி கேட்கலாம்னு நான் உன்னை போன் போட்டு வர சொன்னா, நீ என்னடான்னா வந்ததும் வராததுமா என் பேரனையே கேள்வி கேக்குறியா?..  ம்ம் கூட்டிட்டு போங்க உங்க கனக சுந்தரிய.. இந்த குடிகாரி ஒன்னும் என் பேரனுக்குத் தேவையில்லை.. பூரணியோட ஜாதகத்துல அவ இரண்டாம் தாரமா வாக்கப்படுற மாதிரி தான் கட்டம் இருக்குன்னு ஜோசியர் சொன்னதுக்கு அர்த்தம் இப்போ தான் என் மரமண்டைக்கு புரியுது" என்று வந்த ரஞ்சிதத்தை கண்டிக்கும் விதமாய்,

 

"பாட்டி!.." என்று ருத்ரமூர்த்தியாய் மாறி  அதட்டினான் அர்ஜுன். அதில் தன் வாய்க்கு ஜிப்பு போட்ட ரஞ்சிதம், உதட்டை சுழித்து திரும்பிக் கொண்டார்.

 

"அர்ஜுன் இருந்தாலும்…" என்று வந்த மீனாட்சியை தன் பார்வையாலேயே தள்ளி நிறுத்தியவன்,

 

"ஏன் எதுக்குன்னு கேக்காதீங்க.. தயவு செஞ்சு இவளை உங்க வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போயிடுங்க" என்று மேகலாவை பார்த்து திண்ணமாய் கூறினான்.

 

தன்னை வீட்டை விட்டு வெளியேற்ற நினைப்பவனை நோக்கி இரண்டு எட்டுக்கள் எடுத்து வைத்த சுஹாசினி, "எல்லாம் அவ்ளோ தான் இல்ல?.. ஜஸ்ட் பைவ் மந்த்ஸ்.. அதுக்குள்ள நான் உனக்கு போரடிச்சிட்டேன் இல்ல?.. ஓகே ஃபைன் என்ன வேணாம்னு சொன்ன நீயும் எனக்கு வேணாம்" என காரை நோக்கி ஓட, திடீரென ஏதோ ஞாபகம் வந்து அவனை நோக்கி வேகநடை போட்டாள்.

 

அவள் முகத்தை தன் மனதில் தேக்கி வைத்து கொண்டிருப்பவனின் கண்களுடன் தன் கண்களை கலக்க விட்டபடியே, தன் கழுத்திலிருந்த திருமாங்கல்யத்தை கழட்டி அவன் வலக்கையை பிடித்து வைத்தவள், "இப்போ இது என் கழுத்துல கிடக்குறதுக்கு எந்த அர்த்தமுமே இல்லைன்னு நெனைக்கிறேன் அர்ஜுன்.. அப்புறம் இது.. இது.." எனத் தன் சூல் கொண்ட வயிற்றை இரு கையாளும் பொத்தி பாதுகாத்துக் கொண்டவள் "ஹக்.. ஹக்" என்று கேவியபடியே காரை நோக்கி ஓடிவிட்டாள்.

 

திரும்பியும் பாராமல் ஓடியவள், தன் தாய் வந்திருந்த காரின் பின் சீட்டில் ஏறி அமர்ந்து டிரைவரை, "காரை எடு!" என்று ஏவினாள்.

 

அவன் "மேடம்! அம்மாவும் ஐயாவும்…" என்று இழுக்கவும்,

 

"மாம்..!" என்று உச்சஸ்தாதியில் கத்தியவள், அவர் வருகைக்காக கண்ணீருடன் காத்திருக்கலானாள்.

 

சுஹாசினி தன் வயிற்றை பிடித்துக்கொண்டு கூறியதை கேட்டு அதிர்ந்து போய் நின்றிருந்த  ரஞ்சிதத்திற்கு, தான் அவசரப்பட்டு பேசி விட்டோமோ? என்று உள்ளே குறுகுறுத்தது.

 

"என் பொண்ண, அதுவும் இந்த நிலைமைல வெளிய தள்ளினதுக்கு நீங்க பதில் சொல்லியே ஆகணும் அர்ஜுன்.. அதுவரை என் பொண்ணும் அவ வயித்துல இருக்கிற எங்க வீட்டு வாரிசும் இந்த வீட்டு வாசலை கூட மிதிக்க விட மாட்டேன் நான்.. இது என் பேரப்புள்ள மேல சத்தியம்.." என்று சபதமிட்டு காரிலேறி அமர்ந்தவர்,

 

"ம்ம் காரை எடு!" என்று டிரைவரிடம் உத்தரவிட்டார்.

 

"ராஜாராம் சார் இன்னும் ஏறவில்லையே..?" என்று யோசித்தபடியிருந்த டிரைவர், மேலிடத்தை எதிர்த்து பேச துணிவின்றி, ரோட்டை பார்த்து காரை செலுத்தினார்.

 

விதிர்த்து போய் நின்றிருந்த ராஜாராம், "வாழ்க்கைல நான் செஞ்ச இரண்டாவது பெரிய தப்பு உங்க பையனை என் பொண்ணுக்கு கணவனா தேர்ந்தெடுத்தது தான்" என்று சொல்லி விட்டு விரக்தியுடன் அவ்வீட்டை விட்டு வெளியேறினார்.

 

அனைவரும் வெளியேறவும் தலையை பிடித்துக்கொண்டு ஹாலில் அமர்ந்திருந்த அர்ஜுன், சுற்றியிருந்த அனைவரும் தன்னிடம் பேச வரும் வேளையில் ஒரு முறைப்பில் அவர்கள் அனைவரையும் தள்ளி நிறுத்தி விட்டு, விறுவிறுவென மாடிப்படி ஏறிவிட்டான்.

 

பால்கனியில் போடப்பட்டிருந்த சாய்வு நாற்காலியில் படுத்து விரிந்த வானத்தையே வெறித்துக் கொண்டிருந்தவன், திடீரென தன் அலைபேசி அதிரவும் எடுத்துப் பார்த்தான்.

 

விஜய ராகவன் என்று திரையில் ஒளிர்ந்த பெயரில் தன்னை நிலைப்படுத்திக் கொண்டு,

அழைப்பை ஏற்று, "குட் ஆஃப்டர் நூன் சார்.. ப்ராஜெக்ட் ஓவர் சார்.. ராஜாராமின் ஃபேக்டரியில் நம்ம நாட்டோட சட்டத்துக்கு எதிரா வரி ஏய்ப்பு செஞ்சு பிசினஸ் பண்ணி கொண்டிருப்பது உறுதியாகிடுச்சி சார்.. சரக்கு தயாரிக்கப்படுற இடம் தொடங்கி வெளிநாட்டு தூதர்களிடம் அவர் டீலிங் பேசுவது வரை எல்லா போட்டோ காபிசும், வீடியோ டேப்பும் பக்காவா இருக்கு சார். யெஸ் சார் எல்லாத்தையும் கண்டுபிடிச்சாச்சு சார்.. ம்ம் ஆமா சார், அவரோட மருமகன் என்கிற ஒரு கீ இருந்ததனால எல்லா இடத்துலயும் ஈஸியா நுழைய முடிந்தது சார். நம்ம அவரை இப்போ எந்த நொடி வேண்டுமானாலும் அரெஸ்ட் பண்ணலாம் சார்" என்று உறுதி கொடுக்க,

 

மறுமுனையில் பேசிய கட்டைக்குரல், அவன் கூறிய அனைத்தையும் கேட்டுக்கொண்டு, அவனை பாராட்டி விட்டு, இறுதியில், "அர்ஜுன் நமக்கு இதை எல்லாம் ராஜாராம் தான் செய்தார் என்பதற்கான வாய்வழி வாக்கு மூலமும், ஏன் அவர் இப்படி இந்த வழியில் இறங்கினார்? என்பதற்கான காரணமும் தெரியணும்.. சோ நாளைக்கே அவரை நம்முடைய கஸ்டடிக்கு கொண்டு வந்திடலாம் அர்ஜுன்" என்றது.

 

இவன், "ஓகே சார்.." எனவும், மறுமுனையில் இருந்த உருவம், "குட் லக் மை பாய்" என்றதோடு அழைப்பை துண்டித்தது.

 

வீட்டிற்கு சென்றதும் சுஹாசினியிடம் மேகலா, "என்ன நடந்தது சுஹா?" என விசாரிக்க முயல,

 

"என்ன நடந்ததா?.. இட்ஸ் ஆல் பிகாஸ் ஆஃப் யூ மாம்.. இந்த கேம்ம ஆரம்பிச்சு வச்சது நீங்க.. பட் சஃப்பராகி நிக்கிறது மட்டும் நான்" என்று மூச்சு வாங்கி நின்றாள்.

 

"கூல் சுஹா கூல்.. டென்ஷன் ஆகாத.. ஈஸி.. ஈஸி.. ஃபீல் ஃப்ரீ" என அவளை ஹாலில் இருந்த சோபாவில் அமர வைத்து, தானும் அவள் அருகில் அமர்ந்தவர்,

 

"இனிமே நீ இப்படி ரொம்ப டென்ஷன் ஆகக் கூடாது சுஹா.. அது உள்ளயிருக்க உன்னோட குழந்தைய ரொம்பவே பாதிக்கும்" என்று கூற,

 

"யெஸ் மாம் யெஸ்.. ஐ அம் ப்ரெக்னன்ட் நவ்…பட் நீங்க சொன்னதுக்காக இல்ல.. அதை அவன் புரிஞ்சிக்கல.. ஓகே.. ஓகே.. இனிமே அதை பத்தி நான் யோசிக்க போறதில்ல.. லீவ் இட் ஆல் சுஹா.. லீவ் இட் ஆல்" என பைத்தியம் போல் மாறி மாறி பேசியவள், இறுதியில் தனக்கே ஆறுதல் கூறிக்கொண்டு,

 

"நீங்க சொன்ன மாதிரியே எனக்கு இப்போ குழந்தை பொறக்க போகுது மாம்.. இப்பவாவது அங்க நான் போகலாமா?.. அந்த சத்தியத்த நீங்க வாபஸ் வாங்குவீங்களா மாம்?" என கண்ணில் கண்ணீரும் எதிர்பார்ப்புமாய் கேட்க, இத்தனை வருடங்களில் யார் பேச்சையும் மதிக்காத, தெனாவெட்டாக தனக்கு பிடித்ததை மட்டுமே செய்து கொண்டு, நிமிர்வுடன் திமிராக வாழ்ந்த தனது மகள், அழுது பார்த்திராத மேகலா, தன் கர்வத்தை விட்டொழித்து, அவளிடம், "நாளைக்கே நம்ம அங்க போகலாம் சுஹா" என்றார்.

 

அங்கு சென்றால் தனக்கும் கொஞ்சம் ஆறுதலாக இருக்கும் என்று அவர் நினைத்தாரோ என்னவோ?

 

"தான்க்ஸ் மாம்" என அவரை கட்டியணைத்துக் கொண்டவள், மிகுந்த உடல் அசதியால் தன்னறைக்கு சென்று கண்ணயர்ந்தாள்.

 

இரவு ஒன்பது மணிக்கு வீட்டிற்கு வந்த ராஜாராம், டைனிங் டேபிளில் தலைசாய்த்து படுத்திருந்த மேகலாவின் தோளில் கைவைத்து, அவர் எழவும், "மேகலா, என்ன மன்னிச்சிருமா.. நான் அர்ஜுன் நல்லவன்னு நம்பி தான் நம்ம சுஹாவ அவனுக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைக்கலாம்னு உன்கிட்ட சொன்னேன்.. அவன் ஏன் இப்படி பண்றான்னு எனக்கே தெரியல.. நான் ரவிக்கிட்ட பேசலாம்னு ட்ரை பண்ணினா, அவன் போனும் ஸ்விட்ச் ஆப்ன்னு வருது, காண்டாக்ட் பண்ண முடியல" என்று வருந்தினார்.

 

"என்னை விட சுஹா மேல நீங்க தான் உயிரையே வச்சிருக்கீங்கன்றது எனக்குத்தெரியும்.. அப்போ ஏதோவொரு டென்ஷன்ல உங்களை விட்டுட்டு கிளம்பி வந்துட்டேன்.. நீங்க தான் என்னை மன்னிக்கணுங்க" என்று மேகலா மன்னிப்பு கேட்க,

 

"இல்லம்மா.. தப்பு என் மேல தான்.. சுஹா விஷயத்துல நான் கொஞ்சம் நிதானமா முடிவு எடுத்திருக்கணும்.. அவசரப்பட்டுட்டேன்.. ரவிக்கிட்ட பேசினா இதுக்கு ஒரு முடிவு கிடைக்கும்.. நீ வருத்தப்படாத மேகலா" எனவும், மேகலாவும் நம்பிக்கையாய் அவரிடம் தலையாட்டினார்.

 

அன்றைய இரவு ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு விதமாய் கழிந்தது.

 

இரவில் கருக்கொண்ட வானம் விடியலில் பிரசவித்திருந்தது பரிதியை!

 

இரவில் பனியை ஆடையாக்கி, தங்களை அலங்கரித்துக்கொண்ட புல் பூண்டுகள்,

பகலில் துகிலுறிக்க வந்த துரியோதனனான சூரியனை காண நாணம் கொண்டு தலை கவிழ்ந்து, பின் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் தலை நிமிர்ந்து நிற்க, அவற்றின் மேல் வண்ணத்தும்பிகள் அனைத்தும் ஒன்றோடு ஒன்று ஊடல் கொண்டு ஓடி பிடித்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தது!

 

இவற்றையெல்லாம் உணரும் மனநிலையில் இல்லாமல், ஏதோ ஒரு மௌன ராகம் மனதில் மீட்டப்பட, தனது வீட்டின் முன்புறமிருந்த தோட்டத்தில் அசோக வனத்து சீதையாய் சோகமே உருவாய் அமர்ந்திருந்தாள் சுஹாசினி.

 

"தன் அப்பா நல்லவர், நாம் அவனை ஏமாற்றி விட்டோம் என்று தப்பாக புரிந்து கொண்டு தானே அவன் நம்மை வீட்டை விட்டு வெளியேற்றியுள்ளான்.. நம்முடைய உண்மையான அன்பு புரிந்தால் அவன் கண்டிப்பாக நம்மை தேடிவருவான்" என அவனுக்காய் தன்னிடம் வாதம் செய்து கொண்டிருக்கும் மனசாட்சியின் பேச்சை கேட்கலாமா? வேண்டாமா? என்று, அவள் யோசிக்கும் வேளையில், அனைத்து வாதங்களையும் சுக்குநூறாய் தகர்த்தெறியும் வகையில் போலீஸ் வேன் ஒன்று வந்து நின்றது.

 

திடீரென தன் பங்களாவின் முன் வந்து நின்ற போலீஸ் வேனை கண்டு, "இப்போ எதுக்கு போலீஸ் நம்ம வீட்டுக்கு வந்திருக்கு?.. நம்மள அடிச்சி விரட்டிட்டு, இந்த அஜுவே போய் என் பொண்டாட்டி என்னை விட்டு பிரிஞ்சு போயிட்டா சார்.. எங்களை சேர்த்து வையுங்கன்னு சொல்லி போலீஸ் ஸ்டேஷன்ல தஞ்சம் அடைஞ்சுட்டானா?" என்று நடக்க இயலாத ஒன்றை தானே கற்பனை செய்து கொண்டிருந்தவளின் இதழ்களில், தன் கணவனை நினைத்தவுடன் தானாய் சிறு புன்னகை வந்து ஒட்டிக்கொண்டது.

 

இதழில் தவழ்ந்த புன்னகையுடன் அவள் அந்த வேனையே பார்த்திருக்க, அதன் பின்னேயே போலீஸ் ஜீப் ஒன்று சீறி பாய்ந்து வந்து நின்றது.

 

அதிலிருந்து அர்ஜுன் ரவிச்சந்திரன் என்று பெயர் பொறிக்கப்பட்டிருந்த நேம் பேட்ஜை தன் வலது மார்பில் ஏந்திய படி கம்பீரமாய் இறங்கினான் அர்ஜுன் ரவிச்சந்திரன், தி அசிஸ்டண்ட் சூப்ரியன்டன்ட் ஆப் போலீஸ்.

 

அரி அரியாய் நெற்றியில் விழுந்த முடிகளை தன் காக்கி நிறத் தொப்பிக்குள் அடக்கியபடி, காக்கி நிற உடையும், ப்ரவுன் நிற ஷூவும் அணிந்திருந்தவனின் பெல்ட்டின் மத்தியில் இருந்த சிங்க முகப்பு, சூரியக் கதிர்கள் பட்டு பளிச் பளிச் என மின்னியது. கருப்பு நிறத்திலான பற்றுவடம் ஒன்று கையை சுற்றி அமைந்திருக்க, தன் தோளில் இரண்டு ஸ்டார்களை ஏந்தியபடி வந்தவனை கண்டு, தன் வாய்க்குள் ஈ போவது கூட தெரியாத வகையில் நின்றிருந்தாள் சுஹாசினி.

உள்ளங்கால் வரை சிலிர்க்கும்...

 

அத்தியாயம் 12

 

ஃபார்முலாவில் டைமண்ட்

தன்னுடன் வந்திருந்த இரண்டு கான்ஸ்டபிள் மற்றும் சப்-இன்ஸ்பெக்டரிடம், "போங்கள்..!" என்று அர்ஜுன் கண்ணை காட்ட, அவனுக்கு முன்னாடியே பங்களாவினுள் நுழைந்தார்கள் அவர்கள்.

 

சுஹாசினியிருந்த பக்கம் திரும்பி அவளை பார்த்து புருவத்தை உயர்த்தியவன், அவள் தன்னை முறைத்துக்கொண்டே வேகவேகமாய் வீட்டிற்குள் நுழையவும் தானும் விஷமப் புன்னகையொன்றை தன்னிதழ்களில் படர விட்டுக்கொண்டே அவளை பின்தொடர்ந்தான்.

 

அவள் ஓடிச்சென்று, "அம்மா பூச்சாண்டி" எனும் பாணியில் மேகலாவின் பின்னே சென்று ஒளிந்து கொள்ள, குறுநகை கொண்டவன் மேலும் முன்னேறினான்.

 

தன்னை போலீஸ் உடையில் கண்டு அதிர்ச்சியில் உறைந்து போய் நின்றிருப்பவர்களை உயிர் கொள்ளச் செய்யும் பொருட்டு தன் தொண்டையை செருமினான்.

 

முதலில் நினைவுலகிற்கு வந்த மேகலா, சூழ்நிலையை புரிந்துகொண்டு, அவர்களில் அர்ஜுனே உயரதிகாரி என்பது தெரிந்தும் இன்ஸ்பெக்டரிடம் திரும்பி, "இன்ஸ்பெக்டர் சார், நீங்க எதுக்கு இங்க வந்துருக்கீங்கன்னு நான் தெரிஞ்சுக்கலாமா?" என்று விசாரிக்க,

 

அவரிடம், "நான் சொல்றேன் நீங்க கேட்கிற கேள்விக்கு பதிலை" என்றபடியே அருகில் மிடுக்காய் நடந்து வந்தான் அர்ஜுன்.

 

அவனின் சிங்க நடையில், "சிங்கம் சிங்கம் ஹீஸ் துரை சிங்கம்.. பேம் பேம்.. பேம் பேம்.. பேப பேப பேம் பேம்" என மைண்டில் மியூசிக் கேட்டது சுஹாசினிக்கு.

 

அர்ஜுன் போலீஸாக மாறியிருந்ததைக் கண்டு இன்னும் ராஜாராம் அதிர்ச்சியிலிருந்து வெளிவராமல் இருக்க, கை விலங்குடன் அவரை நெருங்கி, "யூ ஆர் அண்டர் அரெஸ்ட் மிஸ்டர் ராஜாராம்" என்று அவரின் முகத்தின் முன் கைவிலங்கை ஆட்டிக்காட்ட, வார்த்தைகள் வெளிவராத நிலையில் நின்றிருந்தார் அவர்.

 

"எதுக்கு...?" என்று குறுக்கே புகுந்து கேள்வி கேட்ட மேகலாவை அசட்டையாக பார்த்தவன்,

 

"எதுக்கா?.. சட்ட விரோதமா டைமண்ட் தயாரிச்சு பாரின் கண்ட்ரீஸ்க்கு எக்ஸ்போர்ட் பண்ணிக்கிட்டு இருக்காரே அதுக்கு" என்று சொன்னது தான் தாமதம்,

 

"டைமண்டா?.. ஆர் யூ ஜோகிங்?.. இதென்ன சவுத் ஆஃப்ரிக்காவா தோண்டின இடத்திலெல்லாம் டைமண்ட் கிடைக்க?.. நாங்களும் அதை எடுத்துட்டுப் போய் விக்க?.. குடும்ப பிரச்சனைய மனசுல வச்சி தான் நீங்க இந்த மாதிரியெல்லாம் பொய் கேஸ் ஜோடிக்கிறீங்க மிஸ்டர் அர்ஜுன்" என்று சாடிய மேகலாவை கண்டு, கண்ணில் துளிர்விட்ட கோபத்துடன்,

 

"நல்ல காமெடி.. நான் உங்க கம்பெனில சேர்ந்ததுக்கு காரணமே எங்க டிபார்ட்மெண்டில இருந்து எனக்கு வந்த உத்தரவு தான் மிசஸ் மேகலா ராஜாராம்.. நான் உங்க கூடவே இருந்து உங்களுக்கு நம்பிக்கையானவனா மாறினதுக்கு காரணமே உங்க தப்பை கண்டுபிடிக்கத்தான்.. இதுல குடும்ப பிரச்சனைய மனசுல வச்சி இவரை அரெஸ்ட் பண்ண வந்துருக்கேன்னு  சொல்றதெல்லாம் நல்ல எஸ்கேபிசம்"

 

"தென், வெல் நீங்க சொல்றது கரெக்ட் தான் மாமியாரே.. சவுத் ஆஃப்ரிக்காவுல அவனவன் பெரிய ட்ரில் மிஷின் வச்சி பாறைய குடைஞ்சு டைமண்ட் எடுத்துக்கிட்டு இருக்கான் தான்.. இங்கேயும் அப்படி தோண்டினா கிடைக்காது தான்.. ஆனா உங்க புருஷன் அதான் என் மாமனாரு, சிம்பிளா கிராபைட்லயிருந்து நாலு சுவத்துக்குள்ள எப்படி டைமண்ட் தயாரிக்கலாம்னு கெமிக்கல் ஃபார்முலா ஒன்னு கண்டுபிடிச்சிருக்காரே!!, கண்டுபிடிச்சவரு அதை நம்ம அரசாங்கத்துக்கிட்ட சொல்லாம இல்லீகலா பத்து வருஷமா அண்டர்கிரவுண்ட் தாதாவா டைமண்ட் பிசினஸ் வேற பண்ணிட்டு இருக்காரே!!, ப்ரில்லியண்ட் ப்ரைன் இல்ல?" என்று ஏளனமாய் இதழ் வளைக்க, மேகலாவின் முகத்தில் எள்ளும் கொள்ளும் வெடித்தது.

 

"ரெண்டு வருஷத்துக்கு முன்னாடி தான் எங்க டிப்பார்ட்மெண்ட்க்கு இந்த நியூஸ் தெரிய வந்துச்சி.. பட் ப்ரூஃப் எதுவும் இல்ல.. அதான் உங்க இண்டஸ்ட்ரீஸ்க்குள்ள ரெண்டு வருசமா சாதாரண ஒர்க்கர் மாதிரி நடிச்சு, சார் பண்ற தில்லு முல்லு வேலையெல்லாம் கண் கொத்தி பாம்பா இருந்து கவனிச்சு, ஆதாரத்தை எல்லாம் சேகரிச்சேன்" என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தவனின் கூற்றில் வானில் பறந்து கொண்டிருந்தாள் சுஹாசினி.

 

கிட்டத் தட்ட பதினைந்து வருடங்களாக தான் சாதிக்க நினைத்த ஒன்றை தன் கணவன் இரண்டே வருடங்களில் சாதித்து இருக்கிறான் என்றால் அவள் வானில் பறக்காமல் என்ன செய்வாள்?. ராஜாராமையும் ரவிச்சந்திரனையும் சிறையில் அடைக்கத்தானே அவளும் சமயம் பார்த்து காத்துக் கொண்டிருந்தாள். ஆனால், என்ன? காரணம் தான் வேறு.

 

வானில் பறப்பவளை பூலோகம் இழுத்து வந்தது மேகலாவின் கோபக்குரல்.

 

"இல்ல.. இல்ல.. நான் நம்ப மாட்டேன்!.. நீங்க பொய் சொல்றீங்க அர்ஜுன்" என்று திக் பிரம்மையில் கத்திக் கொண்டிருப்பவரை அனுதாபமாய் பார்த்தவன், அதற்கு மேல் எனக்கு பொறுமை இல்லை என்பதை போல்,

 

"ப்ச்.. சார், இப்போ நீங்க எங்களோட வரப்போறீங்களா? இல்லையா?" என்று அவரின் கையில் விலங்கை மாட்டப் போனான்.

 

பாய்ந்து வந்த மேகலாவை கையுயர்த்தி தடுத்து நிறுத்திய ராஜாராம், எந்த உணர்ச்சியையும் முகத்தில் வெளிக்காட்டாமல், அர்ஜுனிடம், "நீ என் கம்பெனில வொர்க் பண்ண வந்ததுக்கு ரீசன் இது தான்னு உன் அப்பனுக்கு தெரியுமா?" என்று வினவ,

 

"இல்ல தெரியாது" என்றான் அர்ஜுன்.

 

"நல்லது" என்றதோடு,

 

"மேகலா ரவிச்சந்திரனுக்கு போன் போட்டு நடந்ததை சொல்லு!!.." என்று கட்டளைப் பிறப்பித்தவர்,

 

"போகலாமா மாப்பிள்ளை?" என்று கேட்டுக்கொண்டே சிரித்த முகமாய் கைகளை கைவிலங்கிற்குள் நுழைக்க ஏதுவாக  முன்கொண்டு வந்தார்.

 

அவரின் புன்னகையில் ஒரு நொடி சிந்தனை வயப்பட்டு புருவம் சுருக்கிய அர்ஜுன், மறுநொடி அவரின் கையில் விலங்கிட்டு, தனது ஜீப்பில் ஏறச்சொல்லி, உடன் வந்த காவலனை கரம்கொண்டு தடுத்து நிறுத்தி, தானே ஜீப்பை இயக்கினான்.

 

செல்லும் அவனை சந்தோஷத்தில் கண்கள் மின்ன பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் சுஹாசினி. கடமையில் கண்ணாயிருந்த அர்ஜுன் அதையெல்லாம் கவனிக்கும் நிலையில் இல்லை.

 

அனைவரும் சென்ற பின் புயல் வந்து ஓய்ந்தது போலுணர்ந்த மேகலா முதல் வேலையாக ரவிச்சந்திரனுக்கு தன் கைப்பேசியில் அழைப்பு விடுத்தார்.

 

அழைப்பு ஏற்கப்பட்டவுடன், "ஹலோ, அண்ணா, நான் மேகலா பேசுறேன்.. அவரை போலீஸ் அரெஸ்ட் பண்ணிட்டு போய்ட்டாங்கண்ணா.. இல்லீகலா டைமண்ட் தயாரிச்சதா பொய்யா கேஸ் பைல் பண்ணிருக்காங்கண்ணா.. ம்ம் ஆமாண்ணா, இப்போ தான்" எனவும்,

 

அனைத்தையும் கேட்டுக்கொண்ட ரவிச்சந்திரன்,

"நீ பயப்படாத மேகலா.. நான் பாத்துக்கிறேன்.. எந்த போலீஸ் ஸ்டேஷன்? அண்ட் அந்த இன்ஸ்பெக்டர் நேம் மட்டும் என்னன்னு சொல்லும்மா?" என்று விசாரிக்க,

 

"அது?.. அது?.." என்று முதலில் திணறிய மேகலா,

 

பிறகு, "அவரை கைது செய்தது உங்கள் மகன் தான் அண்ணா" என்று திடமாக சொன்னார்.

 

அதில், "வாட் அர்ஜுனா...?" என்று வியந்து வினவிய ரவிச்சந்திரன்,

 

"அவன் எப்படி…?" என்றும் இழுத்தார்.

 

"அவர் இப்போது கலாஸ் கெமிக்கல் இண்டஸ்ட்ரீஸின் சீஃப் ரிசர்ச்சர் இல்லைண்ணா, தி அசிஸ்டண்ட் சூப்ரியன்டன்ட் ஆஃப் போலீஸ்" என மேகலா சொல்லவும்,

 

"அப்படியா...!" என்று வியப்பின் உச்சத்தில் தன் சேரின் நுனிக்கு வந்தவர்,

 

"ஹவ் பிரில்லியன்ட் ஹீ இஸ்?! அண்ட் ஹீ ஃபூல்டு ஆல் ஆஃப் அஸ் மேகலா" என்றும் பிரமித்தார்.

 

"என்னையவே பொய் சொல்லி ஏமாத்திருக்கான்மா அவன்.. நான் கம்ப்பல் பண்ணினதால யூபிஎஸ்சி எக்ஸாம் எழுதி பாஸ் ஆனவன், அதுக்கப்புறம் இன்டெர்வீவ்க்கு போயிட்டு வந்து எனக்கு கெமிக்கல் ஃபீல்டுல தான் இன்ட்ரெஸ்ட் அதிகம்னு பிடிவாதமா  நின்னதுக்கு அர்த்தம் இப்போ தான்மா எனக்கு புரியுது.. என்கிட்டயே பொய் சொல்லி, என் மூலமாவே உன் கம்பெனில சேர சிபாரிசு வாங்கி, எவ்வளவு தெளிவா காயை நகர்த்திருக்காம்மா அவன்?" என்றவர் உணர்ச்சி பொங்கிய குரலில் கேட்டதும்,

 

"மகன் போலீஸ் டிபார்ட்மென்டில் உள்ளது உண்மையாகவே இவருக்கு தெரியாது போலவே?!" என்று முகத்தில் திகைப்பை காட்டிய மேகலாவிற்கு, அவரின் மேலிருந்த சந்தேகம் கொஞ்சம் அகன்றது.

 

"சரிம்மா.. நான் அவனுக்கு போன் பண்ணி என்னாச்சுன்னு விசாரிக்கிறேன்.. நீ பயப்படாதே" என்று சொல்லி அவர் அழைப்பை துண்டிக்கவும், போனை பார்த்து விட்டு நிமிர்ந்த மேகலாவின் புருவங்கள் இரண்டும், எங்கோ வெளியே செல்ல புறப்பட்டு வந்திருக்கும் தன் மகளை கண்டு ஒன்று கூடியது.

 

"சுஹா எங்கே கிளம்பிட்ட?.. இன்னைக்கு ஈவ்னிங் தானே நான் உன்னை அந்த இடத்துக்கு கூட்டிட்டு போறதா சொல்லியிருந்தேன்.. இப்போ நீ எங்கப்போற?" என்றவர் சந்தேகமாய் வினவ,

 

"இல்ல மாம்.. நான் இப்போ அஜுவ பார்க்க போறேன்" என்று பட்டென்று சொன்னாள் சுஹாசினி.

 

அவளின் பதிலில் கொதித்துப்போன மேகலா, "எங்கேப்போய்?" என்றார் கோபத்தை இறுக்கிப் பிடித்த குரலில்.

 

"வேறெங்கே மாம்? அவன் வீட்ல தான்..  எப்படியும் நைட் வீட்டுக்கு வந்துருவான் இல்ல?.. அப்படியே அவன்கிட்ட அன்க்கிளைப் பத்தின பல உண்மைகளையும் எடுத்துச் சொல்லி அவரையும் உள்ளத்தள்ள போறேன் மாம்.. ஹான் நீங்க கவலைப்படாதீங்க மாம்.. நான் அங்கப்போய் அஜுவ சமாதானம் பண்ணிட்டு நாளைக்கு மார்னிங் இங்க வந்துருவேன், அப்புறம் நம்ம அந்த இடத்துக்கு போகலாம்.. சரியா?.." என்றதும் ரத்த அழுத்தம் அதிகமான மேகலா,

 

"சுஹா, என் கோபத்தை தூண்டாத!!.. அர்ஜுன் உன்னை அவர் வீட்டை விட்டு நாயடிச்சு துரத்துர மாதிரி துரத்தியிருக்காரு.. நீயும் உன் தாலியெல்லாம் கழட்டி எறிஞ்சுட்டு வந்திருக்க.. அதை கொஞ்சம் ஞாபகம் வச்சுக்கோ!" எனவும்,

 

"மாம்.."எனக் குறுக்கிட்டவள்,

 

"உண்மை எதுன்னு சரியா புரிஞ்சுக்காம தான், அஜு என்னை வீட்டை விட்டு வெளிய போக சொன்னான்.. நான் உண்மைய பொறுமையா எடுத்து சொன்னேன்னா அவன் என்னை புரிஞ்சிப்பான் மாம்.. அவன் இல்லாம என்னால இருக்க முடியாது மாம்.. நேத்து ஒரு நாள் நைட் அஜு இல்லாம எப்படி போச்சுனே தெரியல.. ஹான் அப்புறம் அந்த தாலி?.. அதையெல்லாம் அஜு பெருசாவே எடுத்துக்க மாட்டான் மாம்.. எனக்கு இப்போவே அஜுவ பாக்கணும் போல இருக்கு.. நான் போறேன்.." என்று தன் கைப்பையை தூக்கிக்கொண்டு கிளம்ப, அவள் வழியை வந்து மறைத்து நின்றார் மேகலா.

 

அவள் கையிலிருந்த கைப்பையை பிடுங்கி, "நீ என்ன பைத்தியமா சுஹா?.. மாறி மாறி பேசிக்கிட்டிருக்க?.. நேற்று அர்ஜூன் உன்னை வீட்டை விட்டு வெளியேற சொல்லிட்டாரேங்கிற கோபத்துல இப்போது நடந்ததற்கு சரியான பதில் சொன்னால் ஒழிய எம் பொண்ணையும் எம் பேரப்புள்ளையையும் உங்க வீட்டுக்கு அனுப்ப மாட்டேன்னு சொல்லிட்டு வந்திருக்கேன்.. இன்னும் அவர் எந்த பதிலும் சொல்லல.. ஏன் இப்போ கூட வந்தாரே, உன்கிட்ட ஒரு வார்த்தை பேசினாரா?.. உனக்கு ரோசமே இல்லையா?.. ஏதோ வீட்டுக்கு போறேன், காட்டுக்குப் போறேன்னு உலறிட்டு இருக்க?" என்றும் சினந்தார்.

 

தன் தாய்க்கும் மேலான கோபத்தில் இருந்த சுஹாசினி, "ஜஸ்ட் ஸ்டாப் இட் மாம்.. அஜுக்கிட்ட நீங்களா என்னென்னவோ பேசினதுக்கெல்லாம் நான் பொறுப்பாக முடியாது.. லீவ் மீ நவ்.." என்று வாசலை நோக்கி திரும்ப, அங்கு நின்றிருந்த நபர்களைக் கண்டு அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனாள்.

 

வந்திருந்த நபர்களை தானும் எதிர்பார்க்கவில்லை என்பதை உணர்த்த தன் கையிலிருந்த சுஹாசியின் பர்ஸை நழுவவிட்டார் மேகலா.

உள்ளங்கால் வரை சிலிர்க்கும்...

 


ReplyQuote




Page 1 / 5




Share: