Breaking News

உங்கள் படைப்புகளை சகாப்தத்தில் பதிவிட விரும்பினால் sahaptham@gmail.com என்கிற மெயில் ஐடிக்கு தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

Forum

Notifications
Clear all

இன்று அன்றி(ல்)லை -1.,1.2  

Page 1 / 2
  RSS

Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 1 year ago
Posts: 142
21/07/2020 3:45 pm  

தோழமைகளுக்கு வணக்கம். என்னை மறந்திருக்க மாட்டீர்கள் என நினைக்கிறேன். மற்றுமொரு புது கதையுடன் உங்களுடன் இணைகிறேன். படித்துவிட்டு உங்கள் கருத்துக்களை தளத்தில் என்னுடன் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். குடும்பத்தின் நிகழும் கதைக்களம். உங்களுக்கு பிடிக்கும் என நம்புகிறேன்.

உங்கள் தோழி

 

சுகீ.

 

அன்றி(ல்)..1

      சிறு வயது முதலே உடனிருந்து, ஒன்றாய் விளையாடி, பள்ளி சென்று , மற்றையோருக்கு தெரியாமலே  தாவணி போட்ட காலம் முதலாய் அவனை மனதில் வேறு விதமாக பார்க்கவாரம்பித்து… அரும்பு மீசை முளைத்தவனின் கள்ளப்பார்வைகளை  காதல் பார்வை என…இன்னும் எத்தனை? அவனுடனே இருக்கவேண்டும் என்று அத்தனை பேரின் பேச்சுக்களை தூர நிறுத்தி,

நாளைக்கு வேலைக்கு போகும்போது, ஆண் -பெண் எல்லோரும் ஒன்றாகத் தானே வேலை செய்ய வேணும் என வாயடைக்க செய்து, இரு பாலரும் பயிலும் கல்லூரியில்  Puc, மேலே  மூன்றாண்டுகள் கணிதம், எல்லாம் பயின்றது அவனுடன்தான் !அவனிருக்கும் தைரியம்தான் குடும்பம் அவளை அனுமதித்த காரணம்…  அவன் அவளது பக்கத்து வீடு. பிறந்த நாள் முதல் தோழன்… சமீப காலமாய்?

திருமண மேடையில் ஹோம புகையின் வீச்சில் தன் கண்ணீரை உள்ளிழுக்க தேவை இல்லை என்பது புரிந்தவளாக தன் எண்ண அலைகளை தாவ அனுமதி கொடுத்து ,அவை தம்போக்கில் விளையாட...அவற்றுடன் ஒன்றினாள் பாலா...அவளுக்கு தன்னருகே இணையாக அமர்ந்திருந்த ராஜாராமன் பற்றிய எந்த அக்கறையும் நிச்சயம் இல்லைதான்.....

குடும்பத்திற்காக காதலை பணயம் வைப்பது இன்று தான் நடக்கிறதா? வழக்கம்போலவே,தனக்கு கீழுள்ள,தங்கை,குடும்ப மானம் இத்யாதி,விஷயங்கள் அவள் ரகுமீது வைத்திருந்த காதலை கிள்ளி எறிய போதுமானவையா....இல்லை...தனக்கே அவன் மீதான நம்பிக்கை இல்லைஇல்லை..எங்கள் காதல் மீதான நம்பிக்கை குறைவு காரணமா ? எதுவோ ஒன்று.. அருகே அமர்ந்திருப்பவன் இன்னும் சில நொடிகளில் மங்கள நாண் பூட்டி என்மீதான அவன் உரிமையை அறிவிக்க போகிறான்..இனி என் வாழ்வில் ரகு தொலைந்த கனவே ! சுய அலசல்களில் தன்னை தொலைத்தவள் என்று மீள்வாளோ?

தனது கழுத்தில் அவன் கரங்கள் பட அவன் முகத்தை நிமிர்ந்து பார்த்த பாலாவுக்குள் ஏமாற்ற உணர்ச்சி.   தன்னை விட வெகு சாதாரண தோற்றம்...கல்வியிலும்,வேலையிலும் ...பொருளாதார நிலையிலும்கூட ஒரு படி கீழே உள்ள ராஜாராமனை வீட்டினர் எப்படி தனக்காக நிச்சயம் செய்தனர்? ரகுவிர்க்கு என்ன குறை?  அவள்  மனம் மௌனமாய் விம்மியது. மற்றவர்கள் கண்களில் இவர்களின் காதல் படவில்லை. நிச்சயம் இவர்களுக்குள் தோழமை உண்டென்று எல்லோருக்கும் தெரியும். மற்றபடி சொல்வதற்கில்லை.

ராஜாராமன் சாதாரண பாலிடெக்னிக் படிப்புதான்!  சிறுவயதிலேயே தந்தையை இழந்த அவனுக்கு அம்மாவும் இரண்டு அண்ணன்களும் உண்டு..பெரிய அண்ணனை அப்பா என்று எண்ணும் அளவிற்க்கு வயது வித்யாசம் ....அவர் தன்னை தியாகம் செய்துதான் மற்ற இருவரையும் படிக்க வைத்தாராம்.  அதனாலேயே,அவருக்கும் அவர் மனைவிக்கும் மரியாதை அதிகம்...இரண்டாவது அண்ணன் ஒரு வங்கியில் வேலை..குடும்பத்துடன் பெங்களூருவில் வாசம்.  ராஜாராமன் பதினைந்து வருட உழைப்பில் இப்பொழுதான் ஸூபேர்வைசர் ஆகியுள்ளார்..குடும்ப நிலை,.வரவு பரவாயில்லாமல் இருக்கவே திருமணத்திர்க்கு பார்க்க ,பாலாவை பார்த்து உடனேயே சரி சொல்லிவிட்டார்..  அவருக்கு மற்ற விஷயங்கள் பெரிதாக தோன்றவில்லை போலும்....ஜாதகம் அமர்க்களமாக பொருந்த ராஜாராமனின் குணநலன்கள் பாலா வீட்டினரை திருப்தி செய்ய பாலா திருமதி ராஜாராமன் ஆகிவிட்டாள்.

பாலாவிற்கு தமிழக அரசு வேலை....சந்தோஷம் கொள்ளும் சம்பளம்.   ஆனால்.ராஜராமனை பொறுத்தவரை குடும்பம் நடத்தும் பாங்குள்ள பெண் அவசியம்...பெண் பெண்ணாகவும் ஆண் ஆணாகவும் இருந்தால் குடும்பம் சறுக்காமல் ஓடும்.ராமனுக்கு அவருடன் இணைந்து பயணம் செய்யும் இணைதான் தேவை. குடும்ப பாரத்தை சுமப்பது அவருக்கு புதிதல்ல.இணையும் இணை சுகமானதாக இருத்தல் வேண்டும். இந்த எண்ணத்தினாலேயே அவருக்கு பாலாவின் படிப்பு சம்பளம் போன்ற லௌகீக விஷயங்கள் பெரியதாக தெரியவில்லை. புற அழகு சிலவருஷங்களில் விட்டுச் செல்லும். பெண்களின் நிமிர்வு குடும்பத்தையே உயர்த்துமென அவர் தனது அம்மா மூலம் படித்த வாழ்க்கை பாடம். வழக்கம் போல முதலிரவில் பாலா ரகுவை பற்றி சொல்ல,  என்ன நடந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறீர்கள்?

 

அத்யாயம் 1.2

   ராஜாராமன் சிறிதும் அசரவில்லை ...அதனால் ,தனக்கு ஒன்றும் வருத்தமில்லை என்பதாகவே இருந்தது அவரது நடத்தை....அதிகம் பதில் சொல்லாதவர் இனி நீ என்னோட மனைவி ,நான் உன்னோட கணவன்....நடுவுல வேற யாருமில்ல ...நம்மோட பசங்களுக்குக்கூட நமக்கு நடுவுல வர அனுமதி இல்ல ..புரிஞ்சுக்கோ என்றவரது அணைப்பு அவரது கூற்றின் தீவிரத்தை பறை சாற்றியது!

அவளை வேறேதும் சிந்திக்க அவர் அனுமதிக்கவில்லை! ஒற்றை இரவில் ரகுவின் நினைப்பை பின்னே தள்ளிவிட்டார் ராமன்.

அவருக்கு தெரிந்திருந்தது இளமை வேகம் வேறு ....இயல்பு வாழ்க்கை வேறென்று!  தன் தாயார் தனது  முப்பத்து எட்டாம்  வயதில் கணவரை இழந்து உணர்வுகளுக்கு இடம் கொடாமல்,தன் அண்ணனும் அம்மாவுமாக குடும்பத்தையே தூக்கி நிறுத்தியதை கண்டவர் அவர்… இவர்கள் காதலில் அவருக்கு வேறொன்றும் புரிந்திருந்தது. அது… பிறகு சந்தர்ப்பம் அமையும் பொழுது சொல்கிறேனே?

ஆனாலும்,முகூர்த்த வேளையில்,பாலாவின் முகம் மகிழ்ச்சியை,குறைந்தபட்சம் ஆர்வத்தைக்கூட காட்டாமல்,கண்கள் கலங்கி இருந்த தோற்றம் அவரை திடுக்கிடச் செய்தது. இந்தத் திருமானத்தில் இப்பெண்ணிர்க்கு உடன்பாடில்லையா..எனில் ஏற்பாடுகள் ஆரம்பிக்கும் முன்னரே ஏன் சொல்லவில்லை? எப்படி இருந்தாலும் இந்தத் திருமணத்தை நான் காப்பாற்றுவேன். அது தொடர்பான எல்லாவற்றையும் இவள் சகித்துதான் ஆகவேண்டும் என்பதாய் இருந்தது. ஏதோ ஒன்று ஒளிந்திருக்கிறது என்பது அவருக்கு புரிந்தது...நெஞ்சுக்குள் வலியும் திடுக்கிடலுமாய் உணர்ந்தார்.

அதனாலேயே ,அவரால் பாலா சொன்ன காதல் உணர்வை எளிதாகக்கையாண்டார். மனைவியின் தேவைகளை,தேடல்களை,இளமை வேகத்தை இரவில் தணித்தவர்,பகலில் தனது செய்கைகளால் அவளின் மனதை கொள்ளை இட்டார். ஆனாலும்,அவள் முகத்தில் அருவருப்பின் சாயல்,கஷ்டப்பட்டு ஜீரணிக்கும் போக்கு இருக்கிறதா என்பதை கவனிக்கவும் தவறவில்லை. ஒருவேளை அப்படி ஒரு உணர்வை அவள் காட்டி இருந்தால் அவரும் வேறு முடிவை யோசித்திருப்பரோ ?

உடலால் அவளை திருப்தி செய்ய தெரிந்திருந்தாலும்,காதல் எனும் மாய வலை வேறொருவருடன் அவளை இணைத்து வைப்பது ராமனுக்கு பிடிக்கவில்லைதான். அவள் உடலுடனும் உணர்வுகளுடனும் கலந்திருக்க படைக்கப் பட்டவன் நான் மட்டுமே என்பது அவர் அடி ஆழம் வரை கலந்திருந்தது.

காலை எட்டு மணிக்கு இருவருமே கிளம்பியாக வேண்டும்...திருமணம் முடிந்த உடனேயே இருவருக்கும் போக்குவரத்து பொதுவாக ஓரிடத்தில் குடிபுக ராஜாராமனின் அம்மா ஏற்பாடு செய்துவிட்டார்...பாலாவின் பொருட்கள் வந்து இறங்கியதும் அங்குதான்!  முதலில் உறுத்தினாலும்,மாமியாரின் எண்ணம் புரிந்தவளுக்கு மாமியார் மீது பிரியம் வந்தது...

வாரத்தில் ஒருநாள்,கணவனும் மனைவியும் ராமனின் வீட்டிற்கும் மாதம் ஒருநாள் பாலா வீட்டிர்க்கும் போய்வருவது வழக்கம். ஒரு விதமாய் ஒட்டியும் ஒட்டாமலும் ஓடிக்கொண்டிருந்தாள் பாலா. இல்லை.. அவளை அமர்ந்து சிந்திக்க ராமன் இடம் கொடுக்காமல்.. அடுத்தடுத்து அவளை ஏதோ செய்ய வைத்தார்… இருவருக்கும் அலுவலகம் வேறு.

ராமன் ,சிலசமயம் தானே எழுந்து வீட்டின் வேலைகளை ஆரம்பித்துவிடுவார். விடியவிடிய தன்னை நீங்காமல் உறைந்த மனைவியை மேலும் கஷ்டப்பட வைக்க அவருக்கு விருப்பமில்லை.

முதலில், எழவே சிரம பட்டவள், பிறகு விடிகாலையில்,எழவும் ராமானுடன் சேர்ந்து வேலைகளை ,முடிக்கவும் பழகிக்கொண்டாள்!

ராமனுக்கு தொழிற்கூடத்தில் மணிக்கணக்கில் உட்கார முடியாது...ஆனாலும்,தன்னை கஷ்டபடாமல் காக்கும் மனிதரின் மேல் பாலா தன்னையும் அறியாமல் ஈடுபாடு  கொண்டாள். அவளால் அதை உணரத்தான் முடியவில்லை.

பாலா,தங்கள் திருமண பந்தத்தின் தீவிரத்தை உணரும் வரை குழந்தை பிறப்பை தள்ளிப்போட தீர்மானித்திருந்தார் ராமன். ஒருவேளை,அவர் அவளின் ஈடுபாட்டை உணரும் தருணம் அவர் வாழ்விலும்,ஏதேனும் மாற்றங்களை கொண்டுவரலாம்.

பாலா அம்மா வீட்டிற்கு வரும் சமயம் ரகுவும் விடுமுறையில் வந்திருந்தான்.பாலா முகத்தில் வீசும் சந்தோஷ சாரலை புரிந்த ரகு அவளை மறக்க,மாற்றல் வாங்கி சென்றதும் சரிதான் எனும் முடிவிர்க்கு வந்தான். அவனது தோழி சந்தோஷமாய் இருந்தால் வருத்தப் படும் காதலன் அவன் அல்ல. அவனால் ஒன்றும் செய்ய முடியாதபொழுது வருந்தி மட்டும் என்ன பயன்?

விஷயம் என்னவென்றால் பாலாவோ,ராமனோ அவனிடம் முகம் திருப்பவில்லை. சாதாரணமாகவே இருந்தது பாலாவின் பேச்சு,போக்கு இரண்டுமே.வேறென்ன வேண்டும் ரகுவுக்கு...குற்ற உணர்ச்சி மட்டுப் படுவதாய் உணர்ந்தான் அவன்.

 இப்பொழுதெல்லா. அவன் நினைவுகூட அவளிடம் இல்லை...அவன் சில பல வருடங்கள் கழித்து மீண்டும் வந்தால்?

நம் தலைவி என்ன செய்வாள்?

 

தெரிந்து கொள்வோம் ,இணைந்திருங்கள்.

சுகீ.

 

 

சுகீ


Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 1 year ago
Posts: 142
01/08/2020 3:27 pm  

2

அன்றி(ல்) 2

என்னதான்  தான் தெளிவாக இருப்பதாக காட்டிக்கொண்டாலும் அவள் ஆழ்மனத்தில் ரகு பற்றிய சிந்தனைகள் சிறிது இருக்கத்தான் செய்தது. எங்கோ ஒரு மூளையில். ஒரு கனவு போல. அதை அவள் இந்த ஜன்மம் முடியும் வரை நிச்சயம் மறக்க முடியாது. காலங்கள் பார்வையை மாற்றும் சாத்தியக் கூறுகள் உண்டுதான்.

பாக்டரியில், எதிரே வந்த இரும்பு ராடு மோதியதில்,எலும்பு ஃப்ராக்சர் என ராமன் வீடு வர உறவுகளின் முன்னிலையில் தன்னை காட்டிக்கொள்ளாமல் கண்ணீரை உள்ளே இழுத்த பாலா ....அந்த நிலையிலும் அவளது கலங்கிய கண்களை கண்டவருக்கு உள்ளூர ஓர் இதம். தனக்காக மனைவி கலங்குகிறாள். இது வெறும் அக்கறையால் வருவதல்ல.

ஏறக்குறைய நான்கு மாதங்கள் ஆயிற்று அவர் நிலை சீர்பட. காலையில் வேலைக்கு செல்லும் முன்னர் அவருக்கு காலைக் கடன்களை முடிக்க வைத்து ,குளிக்க வைத்து, சிற்றுண்டி கொடுத்து...அயராமல் தனக்காக உருகும் மனைவி. மதியம் ஒருவேளை ராமனின் அன்னை சாப்பாடு ஊட்டுவார். இரவிலும்,ராமனை கவனிப்பது தன் உரிமை என எடுத்துக்கொண்டு மாங்கு மாங்கென வேலை செய்யும் அவளை பார்க்க பார்க்க அவருள்ளே விளங்க முடியா கவிதைதான்! அந்த நான்கு மாதங்களும் ஆன செலவுகள் கம்பனி பார்த்துக்கொண்டாலும்,பாலாவின் கை இருப்பு குறைந்ததும் நிஜம்தான். அதை பற்றி அவளுக்கென்னவோ கவலை வரவில்லை. கணவனுடன் தனது பந்தம் அழுத்தம் கொள்வதை அவளும், தான் முதலிரவன்று நினைத்தது சரிதான் என்றும் ராமனும் முடிவுக்கு வந்திருந்தனர்.

திருமணநாள்  முடிந்து இவை அனைத்துமே ஓரிரு மாதங்களில் நிகழ்ந்துவிட்டது. ராஜாராமன் போட்ட பாலாவின் கழுத்தில் உள்ள மஞ்சள் கயிற்றின்  முடிச்சுக்கள் நிச்சயம் வலுவுள்ளவைதான்!

  இரண்டு வருடங்கள் முடிந்த நிலையில் பாலா தன் முதல் கருவை வயிற்றில் சுமந்தாள்!  தானாகவே இது நிகழும்வரை ராமன் குழந்தை பற்றி பேசியதில்லை...அதற்கு அவர் மனதின் எண்ணமும் காரணம்தான். குழந்தை பிறப்பை தள்ளிபோட்டதில் ராமனுக்கும் பங்கு உண்டுதான். அவர்களது உறவின் ஆழம் முழுமையாக மனைவிக்கு புரியும் முன்னர் உறவுக்கு பாலமாக குழந்தை இருப்பதை அவர் விரும்பவில்லை.

 அவர்கள் இருவரின் உறவை பொறுத்தவரை வேறு யாரையும் இடையில் அனுமதிக்க அவருக்கு இஷ்டமில்லை. பாலா அவரிடம் பகிர்ந்து கொண்டவைகளை இருபக்க உறவுகளிடமும் இந்த நொடி வரை அவர் சொல்லியதில்லை. மனைவியை காதலிப்பது எப்படி கணவனின் உரிமையோ,மனைவியை  தன்னை காதலிக்க வைப்பதுவும் கணவனின் உரிமைத்தான். அதில்தான் அவனது ஆண்மை வெல்லும் எனும் சிறந்த கொள்கையை தன்னுள்ளே வைத்திருந்தார் அவர்.

திருமணம் நிச்சயம் ஆகி, பாலாவுடனான, இல்லற வாழ்வு பற்றிய கனவுகளில் இரண்டு குழந்தைகள் நிச்சயம் இருந்தனர். பாலாவின் வார்த்தைகளில் இருந்த ஒருவித வலி ,அவரை நிதானப் படுத்திக்கொள்ள வைத்தது.

பாலா ஒருவேளை கரு தரித்திருந்தாலும் அவர் மறுப்பதாய் இல்லை!இடைப்பட்ட நான்கு மாதங்கள் அவர்களுக்குள் உடலுறவிற்கு இடமிருந்திருக்கவில்லை.மனங்கள் இரண்டும் ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிப்பிணைய தேவைப்பட்ட நேரமது. அவளும் தன்னை சுய அலசல் செய்யத் தேவையுமிருந்தது.

காதல் என அவள் நினைத்திருந்தது காதல் தானா? அப்படியாயின் இவ்வளவு விரைவில் எப்படி மாறக்கூடும்? அவளால் புரிந்துகொள்ள முடிந்தது ஒன்று தான். தான் ராமனின் மனைவியாய் தன்னை உணர ஆரம்பித்து நாட்களாகிவிட்டது.

ரகுவிடம் சாதாரணமாக பேசியது சுதாரிப்புக்காக அல்ல. நான்,மனதளவில் பாலாம்பிகா ராஜாராமனாகிவிட்டேன். உண்மையிலும் உண்மை!

பாலா  குழந்தை பற்றி ஏதேனும் பேசினாலும்,,,எப்ப வருமோ அப்பதான் வரும்....ரொம்ப கவலை பட்டா இன்னும் லேட் ஆகும் என்றுவிட்டு நகர்ந்து செல்வார் ராமன்.

விஷயம் அறிந்து அவர் பட்ட சந்தோஷத்தை பார்க்கும் பொழுதுதான் அவரது ஆழ்மன ஏக்கம் புரிந்தது. இவ்வளவு ஏக்கம் கொண்டும் ,தன்னை தேற்றினாரே என நினைக்கும் நொடி அவள் கண்கள் நீரை பொழிந்தன.

அடுத்த இரண்டு வருடங்களில் இன்னொரு ஆண்குழந்தை...மூத்தவன் ஆனந்த்,அடுத்தவன் சிவநேசன். வாழ்க்கை அதன் போக்கில் ஓடியது...

 

இதற்கு நடுவே,ஆனந்த் பிறந்து எட்டு மாதங்களில் பாலாவின் கடைசி தங்கை அனுவிர்க்கு திருமணம் ஆனது. அனுவிற்கான மாப்பிள்ளை பாலாவை விட ஒரு வயது பெரியவன்.  பொறியியல் படிப்பு. அனு வெறும் +2.

பாலாவை பார்த்தவன் தனக்கு ஏன் அவள் கிடைக்கவில்லை என புழுங்கியதுவும் விதியே! பாலாவிடம் வழிபவன்,ஏனோ ராமனின் மீதும் அனு மீதும் காழ்புணர்வை வளர்த்துக்கொண்டான்.

திருமணமாகி ,சில மாதங்களில் அனுவிடம் காண்பிக்கத் தொடங்கியவன்,ராமனை பார்க்க நேர்ந்தால்,அவரை மற்றையோர் முன்னர் அவமானம் செய்வதை நோக்கமாகக் கொள்ள, பாலாவுக்கோ கோவம், அவள் பிறந்த வீட்டினர்கோ சங்கடம்.

புரிந்து கொண்ட ராமன், அனுவின் கணவன் சம்பத்  இருக்கும் சமயம் மாமியார் வீடு செல்வதை தவிர்த்துவிட்டார்.

ரொம்ப சாரிங்க, சம்பத் இப்படி உங்ககிட்ட நடக்குறது எனக்கு மனசு உடையுது என அழும் மனைவியை தேற்றுவதும் அவர் கடமை ஆயிற்று!

கணவன் செல்லாத இடம் ,தனக்கும் வேண்டாம் என பாலாவும் பிறந்த வீடு செல்வதை தவிர்க்க ஆரம்பித்தாள்.

அனு மட்டும் பாலா வீட்டிர்க்கு வந்து செல்வதை வழக்கமாக கொண்டிருந்தாள். சம்பத் தன்னிடம் நடந்துகொள்ளும் முறையை அவள் தனது அக்கா-அத்தானிடம் மறைக்கவில்லை. ராமனுக்கும்-பாலாவுக்கும் ஏதோ ஒன்று புரியத்தொடங்கியது. வெறும் இருபத்தொரு வயதான சிறு பெண்ணிடம் எப்படி சொல்வது எனதான் புரியவில்லை.

 

அனு கருத் தரிக்க,அதே சமயம் பாலாவும் இரண்டாவது முறையாக கருவுற்றாள். அனு இந்த சமயம் பெற்றவர்களுடன் இருக்கவேண்டும் என யோசித்தவளுக்கு,சம்பத் அடிக்கடி வருவான்.தான் அங்கு இருந்தால் சரிப்படாது எனவும் தோன்றியது.

அம்மா,ரெண்டு கர்பமா இருக்குறவங்க ஒண்ணா இருந்தா சரிவராது. எனக்கு ,லீவும் கிடைக்காது என சாக்கு சொல்ல, கேட்ட அவள் அம்மாவுக்கு புரிந்து கொண்டதன் அடையாளமாக  கண்ணீர் வர, ராமனுக்கு சங்கடம்.

ராமனும்,அவர் அம்மா, அண்ணி என இரண்டாவது குழந்தை பிரசவத்தை கவனிக்க,அனு பெண் குழந்தையை பெற்று,இரண்டு மாதங்களில் பாலா ஆண் குழந்தையை பெற்றெடுத்தாள்.

ஆண் – பெண் வித்யாசம் இன்னும் மறையவில்லை போலும்! பொறாமையில் சம்பத் அனுவை அதிகமாகவே காயப்படுத்தினான். ராமனை அசிங்கப் படுத்ததான் வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. பாலவோ ராமனை விட்டுக்கொடுப்பவளாய் இல்லை. அதுவேறு சம்பத்தை ஆட்டிப் படைத்தது.

அழகு,படிப்பு,அரசு வேலை,இரண்டு ஆண் குழந்தைகள்...ஆனால்,தகுதிக்கு கீழே,கணவன். சம்பத் ஜீரணிக்க முடியாமல் தவித்தான்.

இதன் நடுவில் பாலாவிற்கு இரண்டு முறை பதவி உயர்வு வர, ராமனிற்கோ உற்பத்தி குறைப்பிற்காக, செலவு குறைப்பிற்காக என்று அடிக்கடி தொழிற்சாலை மூடப்பட ,அவரிடம் தொய்வு...மனைவி சம்பளத்தில் வாழ்க்கை நடத்துவதா என தோன்ற ஆரம்பித்தது...

பாலா கணவனை நன்கு புரிந்தவள் ...அவளுக்கு கணவன்மீது நம்பிக்கை அதிகம்.

பாலா ...நா கொஞ்சநாள் வெளியூர்களுக்கு போயி வேல சின்ன சின்னதா எடுத்து செய்யலாம்னு யோசிக்கிறேன்..ஆம்பள வீட்டுல தங்க கூடாது ...கம்பனி திறக்கும் வரைக்கும் என எங்கோ வெறித்துக்கொண்டு சொன்னவரை ...வேண்டாமே ,என்னுடனேயே இரேன்...கம்பனி திறக்கும்வரை என் சம்பளம் வருகிறதே என்று ஏங்கினாள் மனைவி ,அவள் வார்த்தைகளால் சொல்லாதவை ,அவள் ஏக்க பார்வை சொல்ல....நாளைக்கி நமக்குள்ள பிரச்சனை வரகூடத்துடா...மனச கலைக்க..இது ஒரு காரணமாகிடும்.....கொஞ்ச நாள்..திரும்பிடுவேன்...என்றுவிட்டு,தன் அம்மாவை துணைக்கு வைத்துவிட்டு கிளம்பினார் ராமன் ...அவர் மனம் புரிந்தவளாய் அமைதியானாள் பாலா...

வருடங்கள் செல்ல செல்ல இவை சகஜமானது!  குழந்தைகள் வளர வளர ...ராமனுக்கு பொறுப்புகள் அதிகரிக்கும் சமயம் மனைவிக்கு தானும் பாரமாக கூடாது எனும் எண்ணம்...எனவே, தொழிற்சாலை லாக் அவுட் சமயங்கள் வேறு சிறுவேலைகளை செய்ய கிளம்பிவிடுவார்...உள்ளூரில் செய்ய ஏனோ அவரது மனம் ஒப்பவில்லை.

உறவினர்கள் முன்னிலையில் தனது மனைவியின் மரியாதை குறைந்துவிடுமோ என பயந்தார். நல்ல வேலையுல இருக்குற பொண்ணு,தன்னால அடுத்தவங்க கேலிக்கு ஆளாகக் கூடாது என யோசித்தார்.

தாமதத்திர்க்கு மன்னிக்கவும்.!

மீண்டும் சந்திப்போம்.

உங்கள் தோழி,

சுகீ.

சுகீ


ReplyQuote



Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 1 year ago
Posts: 142
05/08/2020 3:31 pm  

அன்றில் அத்யாயம் 3

வீட்டின் பெரியவர்கள் ,ஒருவர்பின் ஒருவராய் மறைய ,உறவுகளுக்குள் இருந்த பிணைப்பும் குறையலாயிற்று. போக்குவரத்து குறைவதும்,அந்தஸ்தை வைத்து கொடுக்கப்படும் மரியாதைகளும்,பாலா –ராமனுக்கு மட்டுமல்ல,ஆனந்துக்கும் மன சலிப்பையே உண்டுபண்ணியது!

ரகு தனது அத்தை பெண் ஜானகியை திருமணம் செய்துகொண்டு திருச்சியில் குடுத்தனம்.ஜானகியிடம் அவன் எதையும் மறைக்க விரும்பினான் இல்லை. வாழ்க்கையை பகிரவென வந்துவிட்டு,

 தனது மன நிலையை அவளிடம் மறைப்பதில் பிரயோஜனம் இல்லை. இலை மறைவு காயாக அந்த பெண்ணிர்க்கு தெரிந்திருந்த விஷயங்களை அவள் கணவனே கூறிவிட, நிதர்சனம் இதுவென புரிந்துகொண்ட இருவரும் வாழ்க்கையை தொடங்கினார். அவனது தங்கைகள் திருமணமாகி சென்றுவிட,ஒற்றைபெண்ணாக சொத்தோடு இருக்கும் தங்கை மகளை ரகுவிர்க்கு நிச்சயித்தார் அவர் அப்பா. அதற்கு ஈடாக அவர் வாங்கியிருந்த கடன்களில் பெரும்பான்மை பகுதியை ஜானகியின் அப்பா அடைத்துவிட்டார். நெருடல்களோடு ஆரம்பித்தாலும்,அந்த திருமணத்திலும்,மனங்கள் இணையத்தானே வேண்டும்? அவர்களின் புரிதலுக்கு பரிசாய் ஒரு பெண்குழந்தை.

அம்மா வழியில் வந்த நிலத்தை விற்று தாங்கள் இருக்கும் இடத்தின் அருகிலேயே இரு படுக்கை அறைகள் கொண்ட வீட்டை வாங்கினார்..!

இவ்வளவிர்க்கும் நடுவில் ,தன் கணவன் சம்பாதியத்தில் மட்டுமே தனக்கும் குழந்தைகளுக்கும் உணவு உடை..தன் சம்பளம் குழந்தைகளின் படிப்பிற்க்காக மட்டுமே என்பதில் வெகு தீர்மானமாக இருந்த மனைவியை நினைத்து கர்வத்தில் நிமிர்ந்து நின்றது அந்த ஆணின் மனம்...நடப்பவை சரியா,மனைவியும் குழந்தைகளும் தங்களை சுருக்கிக் கொள்ள வேண்டுமா என்பன போன்ற கேள்விகளுக்கு நிச்சயம் அவரிடம் பதில் இல்லைதானே?

அவரது சம்பள பணத்தில் அவரது மனைவி பட்டாடை உடுத்த முடியாது.  குழந்தைகள் ஆடம்பரங்களை நினைக்க முடியாது...ஆனாலும்,அவர்களது குடும்பம் சிரிப்பை தொலைக்கவில்லை....ஏக்க பெருமூச்சு விட்டதில்லை..அவர்கள் நால்வருக்கான தனி உலகம்.

பாலாவின் சமுகநிலை நிச்சயம் அதிகம்தான்....காரணம் ராமனின் அனுசரணையும்,அன்பும்தான்!  மனைவி அவரைவிட அதிகம் சம்பாதிக்கிறாள்.நல்ல வேலை என பிறர் பேசுவதை அவர் மனதில் நிறுத்தியதில்லை.

அவருக்கு தெரியும் ...புற உலக நிகழ்வுகள் அவர்களிருவருக்குள் வராது என்று...

சண்டை வந்தால் அதிக பட்சம் ஒருவாரம் இருவரும் பேசிக்கொள்ள மாட்டார்கள்.குழந்தைகள் தூது போகணும். வார்த்தைகளை கொட்டிவிட்டால் அள்ள முடியாது எனும் தெளிவு இருவருக்குள்ளும். திருமணம் முடிந்து இத்தனை வருஷங்களில் அவர்கள் படுக்கயறை வாக்குவாதங்களை கேட்டதில்லை!

இங்கு அனுவின் கணவன் ,சம்பத் குடித்துவிட்டு,அவளை கடுமையாக நடத்தினான்.பெண் குழந்தை பிறந்த பின்னர்,அவன் நடத்தை நிறைய மாறி இருக்கிறது. மனைவி மகளுடன் அதிக நேரம் கழிப்பதில்லை.

சம்பள பணம் வந்தால்,குடும்பத்திர்க்கு அதிகம் கொடுப்பதில்லை.அவன் நினைவுகளில் பாலா,பாலா,பாலா மட்டுமே!

உள்ளூர நொறுங்கி காணப்பட்ட அனு,இரண்டாம் குழந்தைக்கு தயாரில்லை.பெற்றுக்கொண்டே போனால்,வளர்ப்பவர் யார்?

என்னங்க, இன்னிக்கி,அனு வந்திருந்தா...

ம்‌ம்‌ம்...சொல்லு.,

சம்பத் குடும்பத்த கவனிக்க மாட்டுறானாம்..ஒரே அழுகை.

அவனுக்கு, நீ கிடைக்கலன்னு ஆத்திரம். நீயோ,இந்த மடையன முன்னமே,கல்யாணம் கட்டிக்கிட்ட.ராமனின் குரலில் அவரது,ஆற்றாமை வெளிப்படும்.

அவரது வாயை விரல் கொண்டு மூடியவள்,உங்ககிட்ட நா மரியாத குறைவா நடந்துகிட்டேனா மாமா...என்றவளின் கண்களில் நீர் கோர்க்க,

பைத்தியம்,சும்மா கேலிக்கு சொன்னேன். இந்த நொடி வரை சுகமான வாழ்க்கை வாழுரெண்டி உன்கூட...ராமனின் குரலில் பெருமிதமும் காதலும் வழிய, அறையில் படித்துக்கொண்டிருந்த குழந்தைகளும் வெளியே வந்து, அம்மா-அப்பாவை கட்டிப்பிடிக்க அங்கு சிரிப்பு சத்தம் பெரியதாகக் கேட்டது.

இரண்டு நாட்கள் கழித்து,

பாலா, அனு அவளோட குழந்தைக்கு என்ன வேணுமோ செய்யு,ஆனா,குடும்ப செலவ சம்பத்துதான் பாக்கணும்.நா சொல்லுறது புரியுதா என்றவர் தோளில் தலை சாய்த்துக்கொண்டாள் மனைவி. அவள் மனதை அழுத்தும் பாரமல்லவா அவள் தங்கை.

வார இறுதியில்,பாலாவை பார்க்க அனு ,தன் குழந்தை வாணியுடன் வர, இந்தக் குழந்தையிடமா வெறுப்பு? என உள்ளூர வியந்தார் ராமன். சம்பத் மீது அவருக்கு கோவம் வந்தது. ஆனால், அவர்கள் குடும்ப விஷயம் தான் தலையிட முடியாது என வாணி ,ஆனந்த் சிவா மூவரையும் வெளியே விளையாட அழைத்து சென்று விட்டார்.

சம்பத் குடும்பத்துல,யாருமே,சரியா என்கிட்ட பேச தயாரில்ல. அவரையும் கண்டிக்க அங்க ஆளிள்ள...சம்பத் அடித்த தடங்களை  அனு காண்பிக்க, பாலா கண்கள் கண்ணீரை பொழிந்தது.

சம்பத் திருந்தும் ஆள் இல்லை. தங்கை வாழ்க்கை?

இரண்டு வருஷங்கள் பெண்குழந்தையை பெற்றுவிட்டோமே என பொறுத்துக்கொண்டவள்,கணவன் நினைவு முழுதும்,தனது தமக்கையின் நினைவுகள் என்பதை அவனது உளறல்களில் புரிந்துகொண்டாள். பெற்றவர்கள் காலமானபின்னர்,அவளது ஆதரவு அக்கா-அத்தான் மட்டுமே. உடன்பிறந்தவள் வாழ்க்கை தன்னால் சிக்கலில் மாட்டுமோ என அஞ்சியவளாக,ஒரு முடிவுக்கு வந்தவளாக, குடும்ப நீதி மன்றத்தை அணுகினாள்.

தனது சாமான்களுடன் திடீரென வந்த அனுவை,வாணியை நிச்சயம் பாலா எதிர்பார்க்கவில்லை.ராமன் வெகு காலமாக இது ஒரு நாள் நடக்கும் என நினைத்திருந்தார். அவர்கள் வீட்டின் மாடியில் காலியாய் இருந்த வீட்டை  வாடகை பேசி  அவர்களுக்கு ஒதுங்க வழி செய்து கொடுத்தாள் பாலா. சிறு பெண்ணை தனியாக விட அவளுக்கு தைரியம் இல்லை.ராமனை உலகம் வேறு மாதிரி பேசலாம். ஆனால், தன் உடன் பிறந்தவளாய் கருதும் அந்த சிறு பெண்ணை நடுத்தெருவில் நிறுத்த அவருக்கு இஷ்டமில்லை.

+2 முடித்திருந்த அந்த பெண்ணை மேலே கல்லூரியில் சேர்த்துவிட்டாள் பாலா. இருபத்திரண்டு வயதில் அவள் இளங்கலை கணினி துறையில் முதலாமாண்டு சேர்ந்தாள்.அவள் வாழ்க்கையும் விடிவு பெற்றுத்தானே ஆகணும்?

இப்பொழுது,முதுநிலை முடித்துவிட்டு,அந்தக் கல்லூரியில் விரிவுரையாளராக பணி செய்கிறாள் அனு.பல பிரச்சனைகளை செய்து கடைசியாக,வேலை பறிபோய், சம்பத் அவளுக்கு திருமண பந்தத்திலிருந்து விடுதலை கொடுத்தான். ராமனுக்கு அனுவிர்க்கும் தொடர்பு இருக்கிறது என பரப்பினான். அனு அசரவில்லை. இருபத்தெட்டு வயதாகிறது அவளுக்கு. அவளது மகளும் ,ஒன்பது வயதில் இருக்கும் மகள்.அவளை கரை சேர்ப்பது அவள் பொறுப்பு. அனு மனம் முழுதும் இந்த எண்ணங்களே. பிரசாத் ,உடன் பணி புரியும் முப்பது வயது ஆண்மகன். எந்த குறையும் சொல்ல முடியாது. மனைவியை இழந்தவர். ஒரு மகன் உண்டு. ஐந்து வயதில் . இவளை திருமணம்  செய்துக்கொள்ள கேட்டிருக்கிறார். இவள் யோசிக்கிறாள்.

இந்த திருமணத்தில்,தவறேதும் இருப்பதாக நான் கருதவில்லை. இளம் வயதுக்குரிய உணர்வுகளை அவள் மறுத்து வாழ்வதில் எனக்கு சம்மதமில்லை. ராமனும் பாலாவும் இந்த திருமணத்தை நடத்திவிட முயல்கிறார்கள். பார்ப்போம்.!

குழந்தைகள் வளர வளர அவர்களது தேவை அதிகமானது!  இரண்டு படுக்கை அறைகளுக்கு பதிலாக மூன்று தேவை பட நிலைமை அனுசரித்து இந்த வீட்டை மாற்றும் சமயம் ராமனின் கண்கள் கலங்கியது....யாரும் அறியாவண்ணம் துடைத்துவிட்டாலும் அவரது மனைவிக்கு புரியாதா?  ஆனாலும்,இப்பொழுது வேறு வழி நிச்சயம் இல்லை....ஆனாலும்,மனதில் முடிவெடுத்த பாலா வேறொன்றும் பேசாமல் வேலையை கவனிக்க தொடங்கினாள்.

இவர்களது வீடு வாடகைக்கு விடப்பட்டது....நிலைமை சற்று இறங்கியது என்பதால் நிறைய உறவினர்கள் இவர்களிடம் உறவு கொண்டாடுவதை தவிர்திருந்தனர் பல வருடங்களுக்கு முன்னரே.....ராமனுக்கு இது ஏற்கனவே பழகியநிலை....அதனால் அவருக்கு இவை பெரிதல்ல...ஆனால்,இடைப்பட்ட காலத்தில் உறவினர்களின்,நடத்தை பாலாவிற்க்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது..ஒரு சிறு மனபுழுக்கம் மனதின் ஓரத்தில்....

மனதை கிழிக்கும் வார்த்தைகள். மனிதர்களின் சுய முகம் அறிந்துகொள்ள அவளுக்கான பாடம்...ஆனால்,குழந்தைகளும் இந்த வித முகத் திருப்பல்களை கற்றது காலத்தின் கோலமே! மனிதர்களை புரிந்துகொள்ளவும், தேவையற்ற விஷயங்களை ஒதுக்குவதுமான அடிப்படை பாடங்களை அவர்கள் கற்கவும் அவசியமான வாழ்க்கை பாடம்!

தனிமை வாட்ட, அனு, பிரசாத்தை திருமணம் செய்துக்கொள்ள முடிவெடுத்தாள்.பாலா குடும்பம் இடம் பெயர்ந்தவுடன், அனு ,வாணி இருவரும் வெகுவாக சிரமப்பட,தனக்காக,ஒரு குடும்பத்தை,அமைத்துக்கொள்ள,அவள் விரும்பினாள்.குட்டி தம்பிக்காக,வாணியும்,வயதில் மூத்த அக்காவிர்க்காக,பிரசாத்தின் மகன் அபிஷேக்கும் தயாராயினர்.

பணத்தின் நிலை மனிதர்களைவிட முக்கியம் என்று இள வயதிலேயே கற்ற ஆனந்த் சிவா இருவருமே சுய முன்னேற்றத்திற்காக ஆழ்ந்து படித்தனர்....மூத்தவன் மருத்துவன்..மேல் கல்விக்காக இந்தவருடம் லண்டன் சென்றுள்ளான்.

சிவா பொறியியல் முடித்து பெங்களூருவில் வேலை ..கால சக்கரம் தான் அச்சில் சுழன்று கொண்டு இருக்கிறது!  ஆனந்த் படித்து முடித்த பிறகு,தான் வெளிநாடு போவதா...இல்லை இங்கேயே ஐ‌ஐ‌எம் இல்லையெனில் ஐ‌ஐ‌டி செல்ல யோசிப்பதாக முடித்துவிட்டான் ...அதிக பணம் செலவழித்து அங்கு செல்வதைவிட இந்த கல்வி நிறுவனங்களில் படிப்பது நலம் என்பது அவன் எண்ணம்...அதற்காக தன்னை தயார் செய்துகொண்டிருக்கிறான்!

வாணி இளங்கலை பொறியியல்.அபிஷேக், பத்தாம் வகுப்பு.

பிரசாத் வசதியான இடம், அதனால் ,அனு பொருளாதார நிலையில் நன்றாக இருக்கிறாள். ஆரம்பத்தில்,அவளது இரண்டாம் திருமணத்தை இளக்காரமாய் பேசிய அண்ணி கூட,இப்பொழுது அவளை, தாங்குகிறாள்.

 

ஒரு மத்திய வர்க குடும்பம் முன்னுக்கு வர எவ்வளவு கஷ்டங்கள்...நஷ்டங்கள் ....உப்ஸ்....அவர்கள் நால்வருக்குள்ளுமான நெருக்கம் மட்டுமே அவர்களை இன்னும் தாக்குபிடித்து மேலேறி வர அவர்களுக்கான உந்துக்கோல்..ஆனாலும், அவர்களுக்கான வாழ்க்கை தேர்வுகள் மிச்சமுண்டு.!

 

மீண்டும் அடுத்தப் பதிவுடன் சந்திக்கிறேன்.

உங்கள் தோழி,

சுகீ.

சுகீ


ReplyQuote
Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 1 year ago
Posts: 142
21/08/2020 3:50 pm  

 

அன்றில் அத்யாயம் 4

ஆனந்த் லண்டன் வந்து சேர்ந்து ஆறு மாதங்கள் முடிந்தது. தினமும் இரவு வீடூ வந்தவுடன் இந்திய நேரப்படி ,வீட்டிற்க்கு அழைப்பான். எல்லோர் முகத்தையும் பார்த்தபிறகு ,ஒரு சந்தோஷம். ஆனாலும், அம்மாவின், மடிசுகம், அப்பாவின் தட்டிக்கொடுக்கும் குரல், சிவாவின், குறும்பு, வம்பிழுக்கும் வானரம். அனு சித்தி, குட்டித் தங்கை ,பின்னே சுற்றும் தம்பி...இவ்வளவு தொலைவில் இருக்கும் தனக்கு இவர்களுடன் பிரிவென்பதே விழுங்க முடியாத பெரிய மாத்திரைதான்.

படிக்க வந்துவிட்டு ,சங்கடப் படுவது சரி இல்லைதான்!

ஆனாலும்,குடும்பத்தினருடன் அரவணைப்பில் இத்தனை வருஷங்கள் கழித்தவன். அவன் நேரம், சென்னையின் அரசு மருத்துவ கல்லூரியிலேயே இடம் கிடைக்க விடுதியில் வசிக்கும் நிலையும் இருந்ததில்லை . வெளிநாடு சென்று படிக்க முடிவு எடுத்தது அவன்தான். இத்தனை வருஷங்களாக மத்திய வர்கமாக இருந்த குடும்பத்தை மேல்தட்டுக்கு அழைத்து செல்லும் வெறி. அப்பா அம்மா பட்ட அவமானங்களை துடைக்கும் வெறி.

தங்களை தள்ளி நிறுத்திய உறவினரை ,நிமிர்ந்து பார்க்கவைக்கும் வேகம். படித்து முடித்து சில வருஷங்கள் இங்கேயே இருந்துவிட்டு இந்தியா சென்றுவிட வேண்டும். கொஞ்சம் பணமும், வெளிநாட்டு மருத்துவ படிப்புடன் ,கொஞ்ச காலம் வேலையும் செய்தால் ,நல்ல மருத்துவ மனையில் வேலை கிடைக்கலாம். பிறகு ,வசதி குறைந்தோர்க்கும் இலவசமாகவோ, குறைந்த செலவிலோ,மருத்துவமும் பார்க்க முடியும். இவ்வாறெல்லாம் யோசித்துதான் அவன் இங்கு வந்ததே.

தனிமையில், தவித்திருந்தவனுக்கு, இந்திய வம்ஸாவளியை சேர்ந்த நிகிலாவுடன் காதல், உண்டானது ... நிச்சயம் வரமா அவனது பூர்வீக கர்ம வினையா? நிச்சயம் என்னால் கணிக்க முடியவில்லை.

அவளுடன் உறவு ஏற்பட்டவுடன் ,வீட்டில் பேசுவதை குறைத்திருந்தான். பாரிஸில் நிகிலாவினது பெற்றோர் இருக்க,இவள் ஒரு அடுக்ககத்தில் அறை எடுத்திருந்தாள். ஆனந்துடன் உறவு என்றானவுடன் தனது அறையை விடுத்து இங்கேயே வந்துவிட்டாள்.

படிப்புடன்,இவர்களது உறவும், கட்டிலை பகிரும் அளவிர்க்காய் வளர்ந்திருந்தது. இருவரும் குடும்பத்தை பிரிந்திருந்த தனிமை ,அணைத்து ஆறுதல் சொல்ல ஏதுவாய்!

திருமணமற்ற இந்த உறவில் ஆனந்திர்க்கு தயக்கம், ஆனால் அவனது தேவை அவனது நியாய உணர்வை புறந்தள்ளியது. தேவை என்றுமே அப்படித்தானே? சரி என்பதும்,தவறேண்பதும்,அவரவர் மனதின் கோலங்களோ?       

  நிகிலா, அவள் பூர்வீகம் இந்தியா .,எனினும்,அவள் மனது முழு வெளிநாட்டு தன்மையுடன். அவளுக்கு லிவ்-இன் தவறாக படவில்லை.

ஒன்றாக படிக்கவும் உணர்வுகளை பகிரவுமான ஒரு முழு காதல் வாழ்க்கை. அவர்கள் உலகமே வேறாயிற்று.ஆனாலும், அவளுமே அவளுடைய பெற்றோரிடமும்,உடன்பிறப்புக்களிடமும் இதைப் பற்றி கூறியிருக்கவில்லைதான்..

நிகிலா வெளியே செல்லும் பொழுது ஆனந்த் தனது வீட்டிர்க்கு அழைப்பான். படிக்க நிறைய உள்ளதென சொல்லி விரைவில் வைத்தும் விடுவான். பெற்றோரிடம் அவன் வாழும் நிலையை சொல்ல வாய்தான் வரவில்லை. குற்ற உணர்ச்சியா எனத் தெரியவில்லை..

இரண்டு வருஷங்களும் நிமிடங்களாய் ஓடினவா.,இல்லை வருத்தங்களுடன் கழிந்தனவா என்பதை ராமன் தம்பதிதான் சொல்ல முடியும். வாணி பொறியியல் முடித்துவிட்டு அவளுக்கும் பெங்களூருவில் வேலை கிடைத்து சென்றுவிட்டாள்.

பிராசத்துக்கு சொந்தாமான வீடு பி‌.டி.‌எம்.லேஅவுட்டில் இருக்கிறது .அங்குதான் சிவா தங்கியுள்ளான். அங்கேயே வாணியும் தங்கப்போகிறாள்.

அபிஷேக் மட்டும்தான் அம்மா,பெரியம்மா என சுற்றிக்கொண்டு, அவர்களுக்கு ஆறுதலாய்.அவனும் பொறியியல் சேர்ந்துவிட்டான்.

காலம் நிற்கப் போவதில்லை.

 

காலை பரபரப்புடனேயே,ரம்யா தனது வேலைகளை முடித்துவிட்டு,தனது இரண்டு வயது ராகவியை தயார் செய்து,அருகில் உள்ள காப்பகத்தில் விட்டுவிட்டு ,ஓடினாள் அவள் வேலைசெயீயும் மருத்துவ மனைக்கு. எம்.எஸ்.சி சைகோலோஜி படித்தவள்.நோயாளிகளின் மன உணர்வுகளைப் புரிந்துகொண்டு அவர்களை,அறுவை சிகிச்சைக்கும் அதன் பின்னர்,மன ஆரோக்யத்திர்க்கும் தேவையான மனத் தெம்பளிக்கும் பொறுப்பு அவளினது.

வீட்டில்,அம்மா, அண்ணன் அண்ணி எல்லோரும் இருந்தும், அவள் மகள் ராகவி தனியாகத்தான் கழித்தாகவேண்டும். விடுமுறை நாட்களில் கூட, அம்மாவும் மகளும் வீட்டில் இருக்க முடியாது. அவர்கள் வாங்கிய வரம்.

கணவன் இறந்து,பிறகு அவனது சொத்துக்கள் வேண்டாம் என மறுத்துவிட்டு வந்த பிறகு ,அம்மா முதற்கொண்டு அவளை தூர நிறுத்தியதுதான் கொடுமை. ராகவி பிறப்பிர்க்காக ரம்யா பிறந்தகம் வந்த சமயம் குமார் இறந்துவிட்டான். பிறகு, அவன் சம்மந்தபட்ட எதிலும் ரம்யா ஈடுபடவில்லை.

ஏறக்குறைய ஐந்து லகரங்கள் கடன் வாங்கியிருந்தான் ரம்யாவின் அண்ணன் ரமணன். சொத்து வேண்டாமெனில்,அவற்றை விற்று கடனை பைசல் செய்திருக்கலாம் என்பது வீட்டாரின் கருத்து.

அவள் இவ்வாறு முடிவெடுக்க காரணம் என்னவாக இருக்கும் என்பதை யோசிக்கும் எண்ணம் எவருக்குமில்லை.பணம் என்று வரும்பொழுது,மனித குணங்கள் மாறுவது சகஜம்தானே!

ரம்யா அன்று சந்திக்க வேண்டிய நோயாளிகளின் குறிப்புக்களில் தன்னை பொருத்திக்கொண்டாள்.உள்ளூர என்னமாதிரியான நினைவுகள் படுத்தினாலும், வேலை என்று வந்துவிட்டால் சுய அலசலை குப்பையில் போட்டால்தானே  வண்டி ஓடும்?

 

 

ஆனந்த் லண்டனிலேயே சில வருடங்கள் இருந்து கடன்களை அடைக்க யோசிக்க...இளையவன் பெங்களூருவில் பிரபல நிர்வாக கல்லூரியில் சேர  அவனுக்கு அழைப்பு, வந்துவிட்டது.கல்லூரி அவன் இருக்கும் வீட்டினருகேதான். அவன் சம்பாதித்த பணம் படிப்பு ,அவன் தங்கும் செலவுகளுக்கு போதும்...ராமன் பெருமைப்பட ,தாய் மனமோ தன் சம்பளமே இவர்கள் படிக்க தானே? என்று விம்மியது.

அவள் சம்பாத்தியத்திர்க்கு செலவு வைக்க யாராவது வருவார்கள்.நிச்சயமாய்.

இரண்டு பிள்ளைகளும் அருகில் இல்லை...இருவருக்குமான தனிமை..வார நாட்களில் அலுவலகம்...விடுமுறை தினங்களில் சிலசமயம் சிவாவை பார்க்க இவர்களோ,இல்லை அவன் இங்கோ வருவான்...

நான்கு வருட உழைப்பில் கடன்களை அடைத்துவிட்டு கொஞ்சம் பணமும் சம்பாதித்து ,ஆனந்த் இந்தியா வந்துவிட்டான்...

 

அவன் .நடத்தைதான் முன்பு போல் இல்லை..என்னோட படிப்பு நம்ம நாட்டுக்கு உதவனும் என்பதில் தீர்மானமாக இருக்க...சென்னையின் பிரபல மருத்துவமனையில் வேலையில் சேர்ந்துவிட்டான்...இலவச மருத்துவ முகாம்களுக்கு செல்வதை வழக்கமாக்கிக்கொண்டிருந்தான் .அவன் ஒரு இதய அறுவை சிகிச்சை நிபுணன்.

எனக்கு நல்ல சம்பளம் அவசியம்பா...பட் மனசாட்சியை விட முடியாது..அதுக்காகத்தான் இப்படி போறேன் என்றுவிட்டு சிரித்தவனின் கண்களில் தெரிந்த உணர்வுகள் அவனது எண்ணங்களை பறைசாற்றின.

சிறுவயது அனுபவங்களை போல நல்ல ஆசான் உலகில் இல்லை....

 

    திருச்சிக்கு மாற்றல் வாங்கி சென்ற ரகு ஒரு சில வருஷங்களிலேயே தனது அத்தை மகளை குடும்பத்தினரின் நிர்பந்தத்தில் மணந்தார்....அவர்கள் வாழ்க்கை நன்றாக சென்றாலும் ,பாலாவை மறக்க ரகு முயற்சிக்கவில்லை....அதே சமயம் அவள் எப்படி இருக்கிறாள் என்று தெரிந்து கொள்ளவும் முயற்சிக்கவில்லை...அவள் நல்லபடியாக வாழவேண்டும் என்றுமட்டும் கடவுளை வேண்டுவார்...அவர் மனைவிக்கும் இவை தெரியும்..இது என்ன உணர்வு என்றுதான் இருவருக்குமே புரியவில்லை....மனைவிக்கான உணர்வுகள் அவரிடம் நிச்சயம் உண்டு..அதை வேறு யாருக்கும் ரகு அளிக்கமாட்டார்.  அதனால் ,ரகுவின் மனைவி ஜானகிக்கு எந்த நெருடலும் இல்லை!

மகளுக்கு பாலா சரஸ்வதி என பெயர் வைக்கும் பொழுதும்கூட ஜானகி மறுக்கவில்லை.

 

இப்பொழுது, உறையூரில்,ஜானகிக்கு குடும்ப சொத்தாக வந்த வீட்டில் ரகு குடும்பம் ஜாகை. வீட்டு வாசலில் ரேழி, அதில் ஊஞ்சல்,நான்கு தூண்கள்,உள்ளே ,தாழ்வாரம்,பெரிய சமையல் அறை, கீழே இரண்டும்,மேலே இரண்டுமாக படுக்கை அறைகள்., வீட்டை சுற்றி,மா,பலா,வாழை ,தென்னை மரங்கள்,எண்ணெரமும் பறவைகள் ஓசை.. ரகுவின் அலுவலகம் திருச்சியில்., தினமும்,தனது இரு சக்கர வாகனத்தில் போய் வருவார். பாலா,திருச்சியில், பி.கொம், முடித்துவிட்டு,இப்பொழுது,அவளும் பெங்களூரு செல்கிறாள்., அதே கல்லூரியில் சேர.

மீண்டும் அடுத்த வாரம் சந்திப்போம்.

தாமதம் ஆகிவிட்டது.மன்னியுங்கள்.,

உங்கள் தோழி

சுகீ.

சுகீ


ReplyQuote




Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 1 year ago
Posts: 142
24/08/2020 8:18 am  

அன்றில் அத்யாயம் 5

நடப்பவை எல்லாமே நல்லதற்கே என்றால், மனித மனம்,அலைப்புறுதல் எதனால்? இவ்வாறே யோசித்துக்கொண்டு,மருத்துவ மனை வளாகத்துக்குள் நுழைந்த ரம்யா, தனது தோழி,பிரியாவிடம்,காலைவணக்கங்களைத் தெரிவித்க்ட்டுவிட்டு, தனது அறைக்குள் நுழைந்தாள்.அளவுக்கதிகமாக,இன்று அவள் மனம் தத்துவங்களை யோசிக்கிறது. சுய அலசல் நல்லதுதான்.ஆனால் சுய பரிதாபம் நம்பிக்கையை குறைத்துவிடுமே!

அவளது எண்ணங்களையும்,உணர்வுகளையும் பகிர்ந்துகொள்ள, தோழிக்கு சமமான வயதில் அண்ணி இருந்தும், மனதை தேற்ற அம்மா இருந்தும், அவள் அனாதைபோல்,தன்னை வீட்டில் இருப்போரிடம் காண்பித்துக்கொள்ள முடியாமல்?

 

காலையில் எழுந்ததிலிருந்தே அம்மா ஆரம்பித்துவிட்டாள். அண்ணியின் வார்த்தைகளை,அண்ணன் மட்டுமல்ல,அம்மாவும் அச்சு பிசகாமல் பேசுவதை இன்று நேற்றல்ல, கிட்டத்தட்ட ஏழு வருஷங்களாய் கேட்கிறாள். முதலில், ரம்யா கல்யாணம் நல்லபடியாக முடியவேண்டுமென்று,பிறகு,அம்மாவிர்க்கு அதுவே பழக்கமாகிவிட்டது. முன்பு அப்பா பேச்சை மட்டும் கேட்டவர், இப்பொழுது மருமகள் பேச்சையும் கேட்கிறாள். ரம்யாவின் குரல் மட்டும் வீட்டில் யாருக்குமே கேட்கப் போவதில்லை. இன்றைய தலைப்பு வழக்கம்போல்,அண்ணன் வாங்கிய கடனில்தான் ஆரம்பித்தது.

இத்துணைக்கும்,தனது சம்பளத்தில்,சொந்த செலவுகள், ராகவிக்கான தொகை., அவர்கள் இருவருக்கான சிறு சேமிப்பு போக மீதம் முப்பதாயிரத்திர்க்கும் மேலே, குடும்ப செலவுக்கும் ,கடனை கட்டவும் என கொடுக்கிறாள்,.ஆனாலும், நச்சரிப்பு ஓயவில்லை. போன மாதம் அண்ணியின் கழுத்தில்,அண்ணன் புதுசாக ஐந்து சவரத்தில் சங்கிலி வாங்கி போட்டு அழகு பார்த்தாயிற்று. புரிந்தும் ஒன்றும் கூற முடியாத நிலை.

வேகமாக,வீட்டில் வேலைகளை முடித்துவிட்டு,ராகவியுடன் கிளம்புவதர்க்குள்,அப்பாப்பா... இந்த அப்பா ஏன் ஒன்றுமே சொல்வதில்லை?

 

மருத்துவமனை....

சென்னையிலேயே,புகழ்பெற்ற மருத்துவமனைகளில் ஒன்று அவள் வேலை செய்யும் மருத்துவமனையும் ஒன்று. பிரம்மாண்ட கட்டிடம் அவளை வழக்கம் போலவே,இன்றும் வியப்பில் ஆழ்த்தியது. ஆறு வருஷங்களுக்கு முன்னர் அவள் வேளையில் சேரும்பொழுது சாதாரணமாகத்தான் இருந்தது. திருமணம் முடிந்து இரண்டரை வருஷங்கள் அவள் பணியில் இல்லை. குமார் நல்ல பெரிய பணக்கார குடும்பம். அப்பா அம்மா இல்லை. நல்ல வேலையும்கூட. மனைவி பணிபுரிவதில்  விருப்பம் இல்லை என சொல்லிவிடவே,வழி இல்லாமல் அவளும், வேலையை விட்டுவிட்டாள்.

ராகவி பிறந்த பிறகு,மீண்டும் வேலையில் சேரும்பொழுது மிகமிக பிரம்மாண்டமாய் வளர்ந்துவிட்டது.

அவளை,அவள் துறை மேலதிகாரி அழைப்பதாக பிரியா வந்து சொல்ல, அவசரமாக, தனது யென ஓட்டங்களை,நிறுத்திவிட்டு,அவரது அரை நோக்கி விரைந்தாள்.

வாங்க ரம்யா, உக்காருங்க,

சொல்லுங்க சார்,

உங்கள இதய நோயாளிகள் பிரிவுக்கு ரிபோர்ட் செய்ய சொல்லி ஹச்.ஆர் லேந்து மெயில் வந்திருக்கு. ஸோ...நீங்க இன்னிக்கி பெண்டிங்க் ஏதாவது இருந்தா பிரியாகிட்ட ஒப்படைச்சிடுங்க. இன்னிக்கே அங்க நீங்க போயகணும்.  வேலை சம்மந்தமா,அவங்க உங்களுக்கு சொல்வாங்க.

ரம்யாவுக்கு, மனதினில் சிறிது கடுப்புதான். இந்த மாதிரி இத்தோட,மூணு முறை மாத்திட்டாங்க., மனதில் முணுமுணுவென கோவம். வெளியே காண்பிக்க முடியாது.

கிட்டத்தட்ட ,மூன்றரை வருஷங்கள் கழித்து,நீண்டமுயற்சிக்குப் பிறகு, தனது வேலை அனுபவங்களுடன்,அந்தக் கல்லூரியில் முதல் அடியை எடுத்துவைத்தான் சிவா.

இங்கு படிப்பது அவன் கனவு. இரண்டு மூன்று முறைகள் யு .கே வந்து படியேண்டா,செலவ நா பாத்துக்கறேன் என ஆனந்தும், பணம் பத்தி யோசிக்காத, வெளிநாடு போயி படிக்கிறியா என பெற்றோரும்., வெளிநாடு போயி படிச்சா உனக்கு உலகம் இன்னும் விசாலமா புரியும் என அனு சித்தியும், போய்த்தான் பாரெண்டா என சித்தப்பாவுமாக., அத்தனை பேரையும் சமாளித்து,இன்று இங்கு வந்துவிட்டான். ஏனோ., சிறுவயதிலிருந்தே அவனுக்கு வெளிநாடு செல்ல இஷ்டமில்லை. இந்த நிர்வாக கல்லூரி, அவன் பிரம்ம பிரயர்த்தனம்.

மாநிறத்தில், ஆறடிக்கு சற்றே உயரமாய் , ஐ.டி. வேலையின் உபயமாய்,மீசையை சுத்தமாய் மழித்து., அகல பரந்த முதுகுடன்,  கண்களில் சிரிப்புடன் , ஃபுல் போர்மல் ஆடையில் வகுப்புக்குள் நுழைந்தவனை, அங்கிருந்த இளம்பெண்கள் கண்மூடாமல் பார்க்க,இவனுடன் நட்பு எளிது என மாணவர்கள் அவனுடன் கைகோர்த்தனர்.

எங்கோ பார்த்த மாதிரி இருக்கே என பாலா எனும் பாலா சரஸ்வதி அவனை வெறித்து பார்க்கத் தொடங்கினாள். தன்னை குறுகுறுவென பார்க்கும்,அந்த சிறு பெண்ணை பார்க்கும்பொழுதே புரிந்தது., அவள் கல்லூரி முடித்தவுடன் மேலே படிக்க இங்கு வந்துவிட்டாள் என்று., ஆம்., ஒரு வருஷம் நுழைவுத்தேர்வு பயிற்சிக்கு பிறகு பாலா இங்கு வந்திருந்தாள்.

அவளருகே சென்றவன்., ஹாய் , ஐ யாம் சிவா ,என தன்னை அறிமுகம் செய்துகொண்டவன்., இஃப் யு டோன்ட் மைண்ட்,கான் ஐ சிட் ஹியர்., என்றுவிட்டு,அவளது வார்த்தைகளுக்காக காத்திராமல், அவளருகே உட்கார்ந்துகொண்டான்.,

அவளருகேயா., அவள் மனதிலேயா என்பது போன்ற கேள்விகளுக்கு காலம் தான் பதில் சொல்லமுடியும்,நான் அல்ல.

வீட்டிலிருந்து அம்மா அழைக்க, தமிழில் பேசத்தொடங்கியவனை,ஆர்வத்துடன் பார்த்தவள் தானும் தமிழ்நாட்டை சேர்ந்தவள்தான் என்பதை சொல்லவே இல்லை. அவனுடன், ஆங்கிலத்திலும், வகுப்பின் மற்றவர்களிடம் ஆங்கிலம்., ஹிந்தி எனப் பேசியவளை இவனும் கணிக்கத் தவற., அவளுக்கும்., ஏதோ ஒருவிதத்தில்., மனதினுள் சந்தோஷம் பிரவாகமெடுத்தது.  வகுப்புகள் தொடங்கி இரண்டு மாதங்கள் ஆகிறது., பாலா சிவா இருவருக்குள்ளும் நல்ல நட்பு ,புரிதல் வந்துவிட்டது. ஆனாலும்,அவள் தன்னை பற்றி இன்னும் எதும் சொல்லவில்லை.

இரவின் தனிமை, நிகிலாவின் உடல் கதகதப்பை  ஞாபகப்படுத்த விட்டத்தை வெறித்தவாறே படுத்திருந்தான் ஆனந்த். இரண்டு நாட்களில் ஒரு பெரிய அறுவை சிகிச்சை இருக்கிறது. அது சம்மந்தமாக  யோசிக்கும் போதும்., புத்தகங்களை படிக்கும்பொழுதும்,வரும் நிம்மதி., அவற்றிலிருந்து  வெளியே வந்தால் இவனை தனித்து விட்டு சென்றுவிடுகிறது.

வீட்டில் இத்தனை பேரும் ,காதல் என வந்தவுடன் வேற்றாளாய் தெரியமுடியுமா.? இங்கு ,என்னுடன் என் குடும்பம் இருக்கிறது. காதலி இல்லை., ஆனால், அவள் மட்டுமே வாழ்க்கை என முடிவெடுத்து, அவளை திருமணம் செய்ய முடிவெடுத்தும், காதல் கைசேரவில்லையே!

தவறு என் மீதா ,இல்லை இந்தக் காதலே தவறானதா? தவறவிட்டது காதலியையா இல்லை காதலையா? கைசேரா காதல்,உடன் சேரா காதலி.... அவன் உதடுகள் வசீகரமாய் வளைந்தது. அப்பாவிடம் இவை பற்றி பேசலாம் என முதலில் நினைத்தவன் நான்கு வருஷங்கள் அந்தப் பெண்ணுடன் குடும்பம் நடத்தினேன் என்று எப்படி சொல்வேன் என திகைத்தான்.

அவன் குடும்பத்தை பொறுத்தவரை,இது ஒப்புக்கொள்ளமுடியாத பெரும் தவறு. வீட்டில்,பெற்றோருடன் மீண்டும் இருக்கத்தொடங்கிய பிறகு அவனுக்குமே,நிறம் மாறித்தான் தெரிகிறது.  லிவ் இன் ,இது என்ன வகை கலாச்சாரமோ? எப்படியும்., உடற்கூறுவியல் படித்திருந்தாலும்,அவள் தேகம் என்னை மோகத்தீயில் வைப்பது மறுக்கமுடியாத உண்மை., என் ஏக்கம் மறைக்க முடியாத வெறுமை!

 

அவனது தவறு என்ன? காதலை பொறுத்தவரை காதலுக்கும்., காதலிக்கும் நேர்மையாகத்தான் இருந்தான்.

காது மடல்களில் அவள் உரசும் சுகத்தை மனம் மீண்டும் மீண்டும் கேட்கிறதே... தங்க நிறத்தில் மின்னும் அவளது முகத்தின் பூனை முடிகள்., பாலும் தோற்க்கும் வெண்மை நிறம்., கழுத்தில் மெல்லிய தங்க சங்கிலி.,  பச்சை நிற கண்கள்... அவளுடன் கல்லூரி அறையில் உடன் அமர்வது ஒருவித சுகம்., அவள் உபயோகப் படுத்தும் ஃபிரெஞ்சு பெர் பியூம்,அதையும் மீறி அவளுடைய உடல் மணம்...

உறங்க முடியாதவனாய்...படுக்கையில் தலை பாரம் தாங்காமல் இரண்டு கையில் ஏந்தியவாறே எழுந்தமர்ந்தான். 

வேறு ஒரு பெண்ணை என் இதயம் என்றுமே ஏற்காது., அவள் என்னை விட நான் என்னத் தவறு செய்தேன் என்றெல்லாம் அவன் மனம் சுய பச்சாதாபத்தில் தவித்தது. சிவாவிடம் சொல்லலாமா? என யோசித்தான். எப்படியும் அவனைவிட நல்ல தம்பியோ.தோழனோ இல்லை., அவனிடமாவது ஆரம்பத்திலேயே சொல்லி இருக்கலாமோ? இப்பொழுது சொன்னால் எப்படி எடுப்பான்?

மீண்டும் அடுத்த பதிவுடன் சந்திபோம்.

சுகீ


ReplyQuote
Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 1 year ago
Posts: 142
28/08/2020 2:52 pm  

அன்றில் அத்யாயம் 6.

“சில சமயங்களில்,தனிமையைவிட சரியான துணை அமைவது எவ்வளவு எளிதல்லவோ,அதேபோல,சுமையானதும் எதுவும் இல்லை. சுற்றியுள்ள குடும்ப நபர்கள் அன்னியமாய் நம் கண்ணுக்குத் தெரிவதுபோல, குடும்ப நபர்களால் நாம் தனிமைப் படுத்தப்படுவதை நிச்சயம் வார்த்தைகளால் வெளிப்படுத்த இயலாது.

முதல் வகையில்,நின்றிருக்கும் ஆனந்த்,காதல் எனும் மாயவலையில் சிக்குண்டு, கானல் நீரை நிஜமென நினைத்து,கைகளால் அள்ளிப்பருகி , குடித்த நீரால் தாகம் தணியாமல், குற்ற உணர்வில்,தன்னை தானே ஒதுக்கிக் கொள்கிறான். அந்நிய மண்ணில் சரியாகத் தெரிந்தது, குடும்பத்துடன் இருக்கும்பொழுது வேறுமாதிரி தெரிகிறது. அவள் தன்னை விட்டுப் போனதற்கான காரணமும்கூட இன்னும் சரியாக விளங்கவில்லை.

மலரினும் மெல்லியது காமம்.அதன் வழி போனதற்க்கு,காதல் என்று பெயர்வைத்தோமோ?இல்லை,எனது காதல் அவளது காமமாயிற்றோ? இரண்டும் புரியாத நிலை. இந்திய மண்ணில் இந்த உணர்வுகளின் வழி அறிந்துதான் திருமணம் இல்லாத உறவு வயதில் பெரியவர்களால் கூடாது என மறுக்கப் படுகிறதோ?

ஆனந்த், அவனது மன உணர்வுகள் இங்கு வந்து மூன்று மாதங்களில் குறைவதாக இல்லை., அவளது பிரிவு அவனின் இரவு நேரங்களை சூறையாடியது. படித்து முடித்தவுடன்,இருவருக்கும்,முதலில்,ஒரே மருத்துவமனையில் பணி என்றாகியதும், அவள்,ஆவலுடன் இவனைக் கட்டியணைத்தாள். அவளது, சூடான முத்தங்கள்,பனி நேரத்திலும்,பணி நேரத்திலும் அவனுக்கு உற்சாகத்தை அளித்தது...

அவள் போன பிறகு, ஒருவருஷம், அதே மருத்துவமனையில்தான் வேலையில் இருந்தான். அவ்வளவுநாட்கள்,அவள் பாரிஸ் போய் வேறுவேலை சேர்ந்தாலும்,இங்கு இவனிடம் தொடர்பில்தான் இருந்தாள். பல பகல் இரவுகளை இருவரும் ஒன்றாகவே அனுபவித்தார்கள்.  அவள் ஏன் இங்குள்ள வேலையை மாற்றிக்கொண்டு சென்றாள்? முதல் ஆறு மாதங்கள்,ஒருவாறு கழிய, அடுத்து வந்த மாதங்களில்,தன்னிடமிருந்து அவள் விலகியது பெரிய அதிர்ச்சியே.

வேலை அதிகமாகிவிட்டது ஆனந்த், நிறைய அறுவை சிகிச்சை வேலைகள் ,பெரிய டாக்டோர் செய்யும் பொழுது அவருடனும் நிறைய நேரம் செலவழிக்கிறேன்,என ,மருத்துவராய் சொல்பவளை மறுத்து அழைக்க திராணி இல்லாமல்,கடைசியில்,தன்னிலை இழந்து இங்கு,பெற்றோரிடம் அடைக்கலம் புகுந்துவிட்டான்.,

அவள் திருமணம் செய்துகொண்டு இங்கு வருவாளா என்பதைப்பற்றி இருவரும் கடைசிவரை பேசவே இல்லை.அதற்குள் பிரிவு?

இவனுக்குத் தெரிந்தவரை,பெற்றோர் கண்டிப்பும், அவர்கள் பிள்ளைகளை நிர்பந்திப்பதும் அங்கு ஓரளவிற்குமேல் செல்லாது. பெற்றோர் ஆசைக்காக,என்பது....நிகிலாவின் எண்ண அலைகளுடன் நிச்சயம் ஒத்துக்கொள்ளும்படிக்கு இல்லை.

 

தன்னை அவளது நினைவுகளில் இருந்து பெயர்த்து எடுத்தவனாக,மருத்துவமனைக்கு கிளம்பினான் ஆனந்த்.இப்பொழுதெல்லாம், அவனால்,பாலாவை நிமிர்ந்துகூட பார்க்க முடியவில்லை.ஒருவேளை எல்லாவற்றையும் சொன்னால் நடப்பது நடக்கட்டும்,குற்ற குறுகுறுப்பு அடங்குமெனில்,அதற்கும் தைரியம் வேண்டுமே?ராமன்,வெளியுர்களுக்கு  வேலை எனக்கிளம்பும் சமயங்களில்,பாலாதான் அம்மா அப்பா இரண்டுமாக இருந்திருக்கிறாள். அதனாலேயே, அம்மா வளர்ப்பு சரி இல்லை என்றாகிவிடுமோ என பயந்ததுவும் நிஜம்தான்!

 

இங்கு எனக்குமொரு சந்தேகம்., லிவ் இன் கலாசாரம்,நம் நாட்டில் சரியாக வருமோ? உணர்வுகளால் பின்னி பிணைக்கப் பட்ட இந்திய சமூகம், இந்த கலாசாரத்தில், உணர்வுகளை எதிர் பாலரிடம் இழக்காமல்., பிடிக்கவில்லை என்றால் வேண்டாமென வருவது எவ்வளவுத்தூரம் சாத்தியப்படும்? இல்லை,என்னுடைய புரிதலில்தான் தவறா?

இரண்டாவது வகையில் ரம்யா. சூழ இருக்கும் சொந்தங்களால் அன்னியப் படுத்தப் படுவதுடன்,அவர்களின் முள்ளாய் தைக்கும் சொல்லம்புகள்,உணர்வுகளை கிழிக்கும் நடத்தை. தன்னை உதாசீனப் படுத்துவத்தையும் அவள் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை.சொந்தங்களுடன் ஆனந்தமாய் வளரவேண்டிய ராகவியை நினைத்தால்தான் துக்கம் அழுத்துகிறது. வேலை செல்லும் சமயங்களில், வீட்டில் பாட்டி ,மாமா மாமி என மனிதர்கள் இருந்தும், காப்பகத்தில் விட வேண்டிய அவலம். ஒருவேளை,கணவனிடம் இருந்து சொத்துக்களை பெற்றிருந்தால் நிறம் வேறாக இருந்திருக்கும். பெற்றவர்களும் இப்படியா? அப்பா இருக்கும்பொழுது,அவரது வார்த்தைகளில் ஆண் எனும் கர்வத்துடன் சேர்ந்த விஷ வார்த்த்கைகள் வந்து விழும். கடந்த வருஷம் அவர் பூலோக சேவை ஆற்றியது போதுமென நினைத்து ,மேலோகம் கிளம்பிவிட,மனதினுள் அவள் மகிழ்ந்தாள்.

சரியோ,தவறோ...அவரவர் படும் பாடுகளின் அடிப்படையில்தானே,மன எண்ணங்கள் உருவாகும்?

 

 

காலை  வழக்கம் போல பாலா மூவருக்குமாக,சிற்றுண்டியும்,மதிய உணவும் தயாரிக்க, அம்மாவின் கைமணத்தை இழக்க விரும்பாமல்,சிறுவனாய் அம்மாவின் மீது உரசிக்கொண்டே,காலை உணவை முடித்தான் ஆனந்த். முன்பளவு அவன் பேசுவதில்லைதான்., ஆனால்,நான் இன்னும் உன் மகன்தான் ,நீயின்றி நான் முழுமை அல்ல,என்பதுபோல்,வீட்டில் இருக்கும் நேரங்களில் பாலவிடமோ ராமனிடமோ,கன்றுக்குட்டி உரசுவதைபோல உரசிச்செல்வான். நான்கு வருஷ பிரிவில் தத்தளித்த பெற்றோர்களுக்குண்டான அதே உணர்வுகளின் பிடியில் பாலா-ராமன்.

ஒரு வழியாக.தான் வீரத்தமிழச்சிதான் என்பதை இரண்டு மாதங்களுக்கு பிறகு சொல்லிவிட்ட பால சரஸ்வதி மீது கொலைவெறியானான் சிவா.  வீட்டிற்கு,அழைத்து செல்லும் சமயம்,வாணி எளிதாகக் கண்டுபிடித்துவிட்டாள் பால தமிழ் நாட்டை சேர்ந்தவள் என்று., இரண்டு பெண்களுமாய் , அவனை ஒரு வழியாக்கி விட்டார்கள்.  சிங்கம் சிங்கிலாய் சிக்கிட்டுதே என அவனால் புலம்ப மட்டுமே முடிந்தது. பெண்கள் இருவரும்  வயதில் வெறும் மாதக்கணக்கு வித்யாசமே. சொல்லவும் வேண்டுமோ?

ஏ,வாண்டு, அண்ணன., போட்டுத் தாக்குறியா...என வாணியிடம் எகிறியவன், பாலாவிடம், பேசுவதை குறைத்துக்கொண்டான். இரண்டு மாதங்களாய் அருகருகே அமர்ந்திருந்தாலும் பாலாவிடம் தேவைக்குமேல் பேசாதது அவளின் ஆழ்மனதை தாக்கியது.

அவன் இவளிடம்,சண்டை போடுவான் என்று மட்டும் நினைத்திருந்தவளுக்கு,அவன் மௌனம் உயிர் வரை கிழித்தது. நல்ல நண்பனை, சீண்டி விட்டுட்டோமோ என குழம்பியவள்,எஸ்‌எம்‌எஸ் ,வாட்ஸாப் எல்லாவற்றையும் முயன்றுவிட்டு,சமாதான புறா சரியாக பறக்காமல் சொதப்ப,இறுதியாக, அவனிடம் நேரேயே பேச முயன்றால், பயபுள்ள சிக்குவேனா., நாங்க சிங்கம்ல...என்று கெத்து லுக்கோடு அவளைக் கடந்து சென்றான். அவன் எண்ண அலைகள் முழுதும் பாலாவின் ஆக்ராமிப்புதான்.

அடுத்து வந்த நாட்கள் நான்கு நாட்களுக்கு பண்டிகை விடுமுறை என்பதால், வாணியும், சிவாவும் சென்னை வர ,பாலா திருச்சி வண்டியில் ஏறினாள்.

ரொம்ப சுத்த விடுறான்...போடா...என மூளை அவனை திட்டினாலும்,மனமோ,நானும் செஞ்சது தப்புதானே...இப்போ அவனோட முறை என வக்காலத்து வாங்கியது.

ஆனத்திடம்,இன்று ரம்யா முதல்முறையாக ரிப்போர்ட் செய்தாக வேண்டும். நோயாளிகளுக்கு அவனுடனான சந்திப்பை உறுதி செய்வதும் அவளது பணிகளில் ஒன்றாக உள்ளதே...மிகவும் திறமையான மருத்துவன் என பேசப்பட்டிருந்த அந்த மருத்துவனை காண அவளுக்குள் உள்ளூர ஒரு பயம்...ஏன் .,எதற்க்கு என்றெல்லாம் அவளால் பிரித்துப் பார்க்க முடியவில்லை. இன்றுதான் ,பணியின் முதல் நாள் என்றால் வருமே., ஒரு உணர்வு....அந்த உணர்வை மீண்டும் அனுபவித்தாள் ரம்யா!

அவளால் தன்னை நிதானித்துக்கொள்ள,ஏனோ முடியவில்லை.முயற்சிகள் தோற்றவளாக, காத்திருக்க, டாக்டர் ஆனந்த் அவளைக் கடந்து தன்னறைக்குள் நுழைந்தான்.

அவன் பார்வைக்காக, அவனது மெயில் ஐ டிக்கு,அவளைப் பற்றிய விபரங்கள் அனுப்பிவைக்கப் பட்டிருந்தது. அவனுக்குகாரிய தரிசியாகவும்,அவனிடம் சத்ர சிகிச்சை பெற வருபவர்களுக்கு கவுன்சிலராகவும் அந்தப் பெண் நியமிக்கப் பட்டிருந்தாள்.அவளைப் பற்றிய விபரங்களை படித்தவன்,அவள் வேலைத் திறம் குறித்து குறிக்கப் பட்டிருந்தவற்றில் வெகுவாக ஈர்க்கப் பட்டான். இருபத்தெட்டு வயதில் மிக நிதானமும்,பொறுமையும்  கொண்டவளாக குறிக்கப் பட்டிருந்ததை மனதில் குறிப்பெடுத்துக்கொண்டான்.

வெளியில், காத்திருந்தவளை உள்ளே வரச் சொன்னான். அவளுடனான சிறு உரையாடல் அவளை புரிந்துகொள்ள போதுமானதாக  இருக்கவே,ஒப்புதலாக பதில் மெயில் அனுப்பியவன்,அவனிடமிருந்த அவன் நோயாளிகள் பற்றிய கோப்பை அவளிடம் படிக்கவென கொடுக்க,அவர்களது வேலை ஆரம்பமாகியது.

மீண்டும் அடுத்த பதிவில் சந்திப்போம்.

உங்கள் தோழி

சுகீ.

சுகீ


ReplyQuote



Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 1 year ago
Posts: 142
31/08/2020 4:16 pm  

அன்றில் 7

அடுத்த நாள் அவன் செய்ய வேண்டிய சத்ர சிகிச்சை. அதனால், நா இன்னிக்கி ஹோஸ்பிடல்லயே தங்கிடறேன் மா என பாலாவுக்கு அலைபேசியில் அழைத்தவன் ,சொன்னதைக் கேட்டதும்., பாலாவுக்கு அவன் இங்கு மருத்துவக்கல்லூரியில் சேர்ந்த நாட்கள் நிழலாய் மனதில்.

வீட்டிலிருந்துதான்,செல்வேன். கல்லூரி விடுதியில் தங்கமாட்டேன் என அவன் செய்த அழிச்சாட்டியம் கொஞ்சம் அல்ல. இன்றோ,மகன் வளர்ந்துவிட்டான். நுண்ணிய சத்ர சிகிச்சைகளை மேற்கொள்ளும் மிகப்பெரிய மருத்துவனாக. “ ஈன்ற பொழுதில் பெரிதுவக்கும் தன் மகனைச் சான்றோன் எனக் கேட்ட தாயாக அவள் மனம் சந்தோஷத்தில் திளைத்தது.

இந்த நிமிடம் அவள் எவ்வளவு சந்தோஷத்தில் திளைக்கிறாள் என்பது அவளுக்கு மட்டுமேயான உணர்வு. ஒருவேளை அவளைபோலவே, வாழ்வில் பிள்ளைகளை முன்னுக்கு கொண்டுவருவதை மட்டுமே லட்சியமாகக் கொண்டு ஒவ்வொரு கணமும், கனாகளுடனே,போராடிக்கொண்டிருக்கும், பெற்றோருக்கு,அவள் உணர்வுகள் வெகு எளியதாய் புரியலாம்.

திக்குக்கு ஒருவராய் தாயும் தகப்பனும்,பிள்ளைகள் வாழ்வை முன்னிறுத்தி ஓடிக்கொண்டிருப்பதை,நீங்கள் எங்கள் சந்தோஷத்திற்காக எதையும் செய்யவில்லை.,உங்கள் கனவுகளை நிறைவு செய்ய,பணத்தை ஈட்ட மட்டுமே உங்களது போராட்டம் என்று ஒதுங்கி ,ஒதுக்கி நின்று பேசுமானால்,பெற்றோர்களின் மன நிலை என்ன? அதுவும் அனுபவிப்பவர்களுக்கு மட்டுமே புரியும். இரண்டு வகை விஷயங்களையும், நாம் கண்டோ,கேட்டோ,அனுபவித்தோ இருப்போம்.

பாலாராமனுக்கு,நல்லவேளை பிள்ளைகள் அவ்வாறு அமையவில்லை. இதை எண்ணி நான் நிம்மதியாய் உணர்கிறேன்.

பாலா தனது கணவன் ராமனிடம்., மாமா,இன்னிக்கி ஆனந்த் ஹோஸ்பிடல்லயே தங்கிக்கிடரானாம். நாளைக்கி காலையிலேயே ஏதோ ஆபரேஷன் இருக்காம். நாம ரெண்டுபேருக்கு மட்டும்தான் ராத்திரி சாப்பாடு என்றவாறே,சமயலறைக்குள் நுழைந்தால் பாலா.

ஆனந்த் வந்த பிறகு அவள் முகத்தில் ஒரு ஒளி தெரிகிறது.என்னதான்,கணவனும் மற்ற உறவுகளும் சூழ இருந்தாலும் பெற்றவளுக்கு தம் மக்களுடன் இருப்பதுதான் சுகம் என நினைத்தவருக்கு கண்கள் குளம் கட்டியது. இளம் வயதில் கணவனை இழந்த தனது தாயாருக்கும்கூட ,தாம் பெற்ற மக்கள்தாம் பற்றுக்கோடு.தன் இளமையை நெய்யாக்கி கடும் உழைப்பு எனும் தீ மூட்டி எங்களை வளர்த்தாள். தமது ஆசைப்படியே,எல்லா வேலைகளையும் முடித்து,இரவு உறங்கியவர்,மீளா உறக்கத்தில் அமிழ்ந்தார். எத்தனை வருஷங்கள் ஆனாலும் தாயாரின் இழப்பு ஈடு செய்ய முடிவதில்லை.

மறுநாள், காலையில் சத்ர சிகிச்சையை முடித்துவிட்டு, சிறிதுநேரம்,உறங்கியவனை, காலை பார்க்க வேண்டிய நோயாளிகளின் பட்டியலுடன் பார்க்க வந்த ரம்யாவிர்க்கு அவனை எழுப்பவே மனம் வரவில்லை. ஒருவாரமாக, இதற்காக அவன் எவ்வளவு மெனக்கட்டான் என்பதை அவள் கண்கூடாக பார்த்திருக்கிறாள்.

மருத்துவர்களும் மனிதர்கள்தாம். ரத்தம் சதை நரம்புகளுடன் கூடிய,பசி தூக்கம்,போன்ற எல்லா உணர்வுகளுடனும் சூழ்ந்த சாதாரண மனிதர்கள்.நம் நோயை குணப்படுத்தும் சமயம் அவர்களை கடவுள் என்கிறோம். ஆனால் அவர்களை புரிந்துகொள்ள மறுக்கிறோம். ஒருவேளை கடவுளுக்கு ஏது உணர்வு என எண்ணுகிறோமோ?

உள்ளூர எண்ணங்கள் வட்டமிட வேறு வழியே இல்லை. இவரை இப்பொழுது எழுப்பவில்லை என்றால் காலை பார்க்கவேண்டிய நோயாளிகள் நேரம் தாமதமாகலாம். பிறகு, டாக்டோரும் நானும் நிர்வாகத்திற்க்கு பதில் சொல்ல வேண்டும்.

காண்டீனுக்கு சூடாக காபிக்கும்,காலை உணவுக்கும் தெரிவித்தவள்.,ஆனந்தையும் எழுப்பினாள். ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தவனை எழுப்புதல் சுலபமாக இல்லை.விடிகாலையிலேயே சத்ர சிகிச்சை. முடித்துவிட்டு அவன் வந்து உறங்க ஆரம்பித்து இரண்டு மணிநேரங்கள்தான் ஆகிறது. புற நோயாளிகளை பார்த்துவிட்டு ஆனந்த் பன்னிரண்டு மணி அளவில் கிளம்பலாம். ஆனால்,அவனால் ஏனோ கண்களைத் திறக்கவே முடியவில்லை. உண்மையில்,தூக்கத்தில் அவன் சுற்றுப்புறம் மறந்து,நிகிலாவுடன் லண்டனில் இருந்தான்.

ரம்யாவின் குரல் அவனுக்கு கனவின் ஒரு பாகமே. எங்கோ குரல் கேட்கிறது என தூக்கத்தை தொடர்ந்தவனை உலுக்கி எழுப்புவதைத் தவிர ரம்யாவிர்க்கு வேறு வழி இருக்கவில்லை.

உலுக்கி எழுப்பியவளை, வேகமாக எழுந்தவனுக்கு சுத்தமாக அடையாளம் புரியவில்லை. வெறும் இரண்டு நாட்களாகத்தானே அவளை பார்க்கிறான்?

ஒருவாறு இருப்பிடம் புரிய,மணியை பார்த்தவன் வேகமாக குளியலறை நுழைந்தான். விரைவுகதியில் தயாராகி வந்தவனை,காலை உணவு மற்றும் காபியுடன் நின்றிருந்த ரம்யாவைக் கண்டதும் அவனுக்கு சிறிதே வெட்கமாயிற்று.

சாரி,ரம்யா... இப்போதான் தூங்க ஆரம்பிச்சேன். அதான்... காபியை மட்டும் குடிக்க முயன்றவனை,என்ன டாக்டர்., டிஃபன் சாப்பிடாம காபி குடிக்கறீங்களே,என லேசாக கடிந்தவாறே அவனிடம் சூடான இட்லிகளை நீட்டியவளை சிறு புன்னகையுடன் எதிர்கொண்டவன், விடமாட்டீங்களா...பிளீஸ் ,நேரமாகிடுச்சு என்றவனை ஒருவாறு வற்புறுத்தி சாப்பிட வைத்தவள் பற்றி தெரிந்துகொள்ள, அவனுக்கு ஆவல் எழ, அவள் ஏற்கனவே ரிபோர்ட் செய்த டக்டோர் விக்டரிடம் அவளை பற்றி விசாரிக்க முடிவு செய்துக்கொண்டான்.

நிகிலாவிடம் கற்ற பாடம்., பெண்களிடம் சற்று தொலைவில் இருக்கவேண்டும்.அவர்களைபற்றி ஓரளவாவது தெரியாமல் வட்டத்துக்குள் அனுமதிக்கக் கூடாது என்பது.

உங்க அக்கறைக்கு நன்றி ரம்யா...என அவளிடம் அவனது அன்றைய சந்திப்புகளை பற்றிய விபரங்களில் அமிழ்ந்தான்.

நான்கு நாட்கள் விடுமுறையில் வந்திருந்த சிவாவிடம் தனது நிலையை ஆனந்தன் சொல்லி இருக்க, விடுமுறை முடிந்து வந்த சிவாவின் மனது முழுதும் ஆனந்தின் வார்த்தைகளே. ஒருவகையில் அவனுக்கு அதிர்ச்சியும்கூட. வெறும் காதல் என்பது வேறு. மனதுடன்,உடலையும் அவளுடன் பகிர்ந்து கொண்டேன் என அண்ணன் சொன்னது சிவாவினால் நிஜத்தில் இன்னமும் ஜீரணிக்க முடியவில்லை. அண்ணனை தேற்றும் வகை தெரியாமல்., அந்த நாட்டுல இது சகஜம் அண்ணா..இங்க,வீட்டுக்கு வந்துட்ட .அந்த நினைவுகளை கனவுன்னு நினை.

தப்பு செயுறது,மனுஷ இயல்பு.அதுலேந்து வெளிய வரலன்ன பிறகு தவறுகள் நம்மை மூழ்க வச்சிடும். இதப் பத்தி அப்பாகிட்ட பேசுண்ணா. உனக்கு சரியான பாதையை அப்பாவால சொல்ல முடியும். இவ்வாறாக இருந்தது இருவரின் உரையாடல்.

வாணியும் அவனும் இங்கு வந்து சேரும் வரை சிவா ஒன்றுமே பேசவில்லை. வாணியால் இந்த அமைதி தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. அவளுக்கு வீட்டில் நடந்தவற்றை சொல்ல ஆயிரம் விஷயங்கள் இருக்க,அவள் அண்ணானோ இடித்த புளிபோல் இருந்தால் எப்படியாம்?

ஒருவாறாக இருவரும் பங்களூரு வந்துசேர, மறுநாள் திங்கள்கிழமை தேவையானவற்றை எடுத்துவைக்கவும் தூங்கவும்தான் சரியாக இருந்தது.

திருச்சி வந்த பால சரஸ்வதிக்கு நான்கு நாட்கள் பத்த வில்லை. கொள்ளிடக்கரையில் அமர்ந்துகொண்டு பள்ளிக்கால,கல்லூரிகால நாட்களில் திளைத்தாள். ஜானகியின் கைமணம்,அப்பாவின் தோள் சாய்தல் எல்லாமே சுகம்தான்.

இனி வருங்காலம் எப்படி எங்கு கொண்டு சேர்க்குமோ., இந்த நிமிடங்கள் பொக்கிஷம். ஆயிற்று., ஞாயிறு மதியம் அவளும் கிளம்பவேண்டுமே?

மீண்டும் அடுத்த பதிவுடன் சந்திக்கிறேன்.

உங்கள் தோழி

சுகீ.

--
S.Sukrish

சுகீ


ReplyQuote
Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 1 year ago
Posts: 142
31/08/2020 4:16 pm  

அன்றில் 7

அடுத்த நாள் அவன் செய்ய வேண்டிய சத்ர சிகிச்சை. அதனால், நா இன்னிக்கி ஹோஸ்பிடல்லயே தங்கிடறேன் மா என பாலாவுக்கு அலைபேசியில் அழைத்தவன் ,சொன்னதைக் கேட்டதும்., பாலாவுக்கு அவன் இங்கு மருத்துவக்கல்லூரியில் சேர்ந்த நாட்கள் நிழலாய் மனதில்.

வீட்டிலிருந்துதான்,செல்வேன். கல்லூரி விடுதியில் தங்கமாட்டேன் என அவன் செய்த அழிச்சாட்டியம் கொஞ்சம் அல்ல. இன்றோ,மகன் வளர்ந்துவிட்டான். நுண்ணிய சத்ர சிகிச்சைகளை மேற்கொள்ளும் மிகப்பெரிய மருத்துவனாக. “ ஈன்ற பொழுதில் பெரிதுவக்கும் தன் மகனைச் சான்றோன் எனக் கேட்ட தாயாக அவள் மனம் சந்தோஷத்தில் திளைத்தது.

இந்த நிமிடம் அவள் எவ்வளவு சந்தோஷத்தில் திளைக்கிறாள் என்பது அவளுக்கு மட்டுமேயான உணர்வு. ஒருவேளை அவளைபோலவே, வாழ்வில் பிள்ளைகளை முன்னுக்கு கொண்டுவருவதை மட்டுமே லட்சியமாகக் கொண்டு ஒவ்வொரு கணமும், கனாகளுடனே,போராடிக்கொண்டிருக்கும், பெற்றோருக்கு,அவள் உணர்வுகள் வெகு எளியதாய் புரியலாம்.

திக்குக்கு ஒருவராய் தாயும் தகப்பனும்,பிள்ளைகள் வாழ்வை முன்னிறுத்தி ஓடிக்கொண்டிருப்பதை,நீங்கள் எங்கள் சந்தோஷத்திற்காக எதையும் செய்யவில்லை.,உங்கள் கனவுகளை நிறைவு செய்ய,பணத்தை ஈட்ட மட்டுமே உங்களது போராட்டம் என்று ஒதுங்கி ,ஒதுக்கி நின்று பேசுமானால்,பெற்றோர்களின் மன நிலை என்ன? அதுவும் அனுபவிப்பவர்களுக்கு மட்டுமே புரியும். இரண்டு வகை விஷயங்களையும், நாம் கண்டோ,கேட்டோ,அனுபவித்தோ இருப்போம்.

பாலாராமனுக்கு,நல்லவேளை பிள்ளைகள் அவ்வாறு அமையவில்லை. இதை எண்ணி நான் நிம்மதியாய் உணர்கிறேன்.

பாலா தனது கணவன் ராமனிடம்., மாமா,இன்னிக்கி ஆனந்த் ஹோஸ்பிடல்லயே தங்கிக்கிடரானாம். நாளைக்கி காலையிலேயே ஏதோ ஆபரேஷன் இருக்காம். நாம ரெண்டுபேருக்கு மட்டும்தான் ராத்திரி சாப்பாடு என்றவாறே,சமயலறைக்குள் நுழைந்தால் பாலா.

ஆனந்த் வந்த பிறகு அவள் முகத்தில் ஒரு ஒளி தெரிகிறது.என்னதான்,கணவனும் மற்ற உறவுகளும் சூழ இருந்தாலும் பெற்றவளுக்கு தம் மக்களுடன் இருப்பதுதான் சுகம் என நினைத்தவருக்கு கண்கள் குளம் கட்டியது. இளம் வயதில் கணவனை இழந்த தனது தாயாருக்கும்கூட ,தாம் பெற்ற மக்கள்தாம் பற்றுக்கோடு.தன் இளமையை நெய்யாக்கி கடும் உழைப்பு எனும் தீ மூட்டி எங்களை வளர்த்தாள். தமது ஆசைப்படியே,எல்லா வேலைகளையும் முடித்து,இரவு உறங்கியவர்,மீளா உறக்கத்தில் அமிழ்ந்தார். எத்தனை வருஷங்கள் ஆனாலும் தாயாரின் இழப்பு ஈடு செய்ய முடிவதில்லை.

மறுநாள், காலையில் சத்ர சிகிச்சையை முடித்துவிட்டு, சிறிதுநேரம்,உறங்கியவனை, காலை பார்க்க வேண்டிய நோயாளிகளின் பட்டியலுடன் பார்க்க வந்த ரம்யாவிர்க்கு அவனை எழுப்பவே மனம் வரவில்லை. ஒருவாரமாக, இதற்காக அவன் எவ்வளவு மெனக்கட்டான் என்பதை அவள் கண்கூடாக பார்த்திருக்கிறாள்.

மருத்துவர்களும் மனிதர்கள்தாம். ரத்தம் சதை நரம்புகளுடன் கூடிய,பசி தூக்கம்,போன்ற எல்லா உணர்வுகளுடனும் சூழ்ந்த சாதாரண மனிதர்கள்.நம் நோயை குணப்படுத்தும் சமயம் அவர்களை கடவுள் என்கிறோம். ஆனால் அவர்களை புரிந்துகொள்ள மறுக்கிறோம். ஒருவேளை கடவுளுக்கு ஏது உணர்வு என எண்ணுகிறோமோ?

உள்ளூர எண்ணங்கள் வட்டமிட வேறு வழியே இல்லை. இவரை இப்பொழுது எழுப்பவில்லை என்றால் காலை பார்க்கவேண்டிய நோயாளிகள் நேரம் தாமதமாகலாம். பிறகு, டாக்டோரும் நானும் நிர்வாகத்திற்க்கு பதில் சொல்ல வேண்டும்.

காண்டீனுக்கு சூடாக காபிக்கும்,காலை உணவுக்கும் தெரிவித்தவள்.,ஆனந்தையும் எழுப்பினாள். ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தவனை எழுப்புதல் சுலபமாக இல்லை.விடிகாலையிலேயே சத்ர சிகிச்சை. முடித்துவிட்டு அவன் வந்து உறங்க ஆரம்பித்து இரண்டு மணிநேரங்கள்தான் ஆகிறது. புற நோயாளிகளை பார்த்துவிட்டு ஆனந்த் பன்னிரண்டு மணி அளவில் கிளம்பலாம். ஆனால்,அவனால் ஏனோ கண்களைத் திறக்கவே முடியவில்லை. உண்மையில்,தூக்கத்தில் அவன் சுற்றுப்புறம் மறந்து,நிகிலாவுடன் லண்டனில் இருந்தான்.

ரம்யாவின் குரல் அவனுக்கு கனவின் ஒரு பாகமே. எங்கோ குரல் கேட்கிறது என தூக்கத்தை தொடர்ந்தவனை உலுக்கி எழுப்புவதைத் தவிர ரம்யாவிர்க்கு வேறு வழி இருக்கவில்லை.

உலுக்கி எழுப்பியவளை, வேகமாக எழுந்தவனுக்கு சுத்தமாக அடையாளம் புரியவில்லை. வெறும் இரண்டு நாட்களாகத்தானே அவளை பார்க்கிறான்?

ஒருவாறு இருப்பிடம் புரிய,மணியை பார்த்தவன் வேகமாக குளியலறை நுழைந்தான். விரைவுகதியில் தயாராகி வந்தவனை,காலை உணவு மற்றும் காபியுடன் நின்றிருந்த ரம்யாவைக் கண்டதும் அவனுக்கு சிறிதே வெட்கமாயிற்று.

சாரி,ரம்யா... இப்போதான் தூங்க ஆரம்பிச்சேன். அதான்... காபியை மட்டும் குடிக்க முயன்றவனை,என்ன டாக்டர்., டிஃபன் சாப்பிடாம காபி குடிக்கறீங்களே,என லேசாக கடிந்தவாறே அவனிடம் சூடான இட்லிகளை நீட்டியவளை சிறு புன்னகையுடன் எதிர்கொண்டவன், விடமாட்டீங்களா...பிளீஸ் ,நேரமாகிடுச்சு என்றவனை ஒருவாறு வற்புறுத்தி சாப்பிட வைத்தவள் பற்றி தெரிந்துகொள்ள, அவனுக்கு ஆவல் எழ, அவள் ஏற்கனவே ரிபோர்ட் செய்த டக்டோர் விக்டரிடம் அவளை பற்றி விசாரிக்க முடிவு செய்துக்கொண்டான்.

நிகிலாவிடம் கற்ற பாடம்., பெண்களிடம் சற்று தொலைவில் இருக்கவேண்டும்.அவர்களைபற்றி ஓரளவாவது தெரியாமல் வட்டத்துக்குள் அனுமதிக்கக் கூடாது என்பது.

உங்க அக்கறைக்கு நன்றி ரம்யா...என அவளிடம் அவனது அன்றைய சந்திப்புகளை பற்றிய விபரங்களில் அமிழ்ந்தான்.

நான்கு நாட்கள் விடுமுறையில் வந்திருந்த சிவாவிடம் தனது நிலையை ஆனந்தன் சொல்லி இருக்க, விடுமுறை முடிந்து வந்த சிவாவின் மனது முழுதும் ஆனந்தின் வார்த்தைகளே. ஒருவகையில் அவனுக்கு அதிர்ச்சியும்கூட. வெறும் காதல் என்பது வேறு. மனதுடன்,உடலையும் அவளுடன் பகிர்ந்து கொண்டேன் என அண்ணன் சொன்னது சிவாவினால் நிஜத்தில் இன்னமும் ஜீரணிக்க முடியவில்லை. அண்ணனை தேற்றும் வகை தெரியாமல்., அந்த நாட்டுல இது சகஜம் அண்ணா..இங்க,வீட்டுக்கு வந்துட்ட .அந்த நினைவுகளை கனவுன்னு நினை.

தப்பு செயுறது,மனுஷ இயல்பு.அதுலேந்து வெளிய வரலன்ன பிறகு தவறுகள் நம்மை மூழ்க வச்சிடும். இதப் பத்தி அப்பாகிட்ட பேசுண்ணா. உனக்கு சரியான பாதையை அப்பாவால சொல்ல முடியும். இவ்வாறாக இருந்தது இருவரின் உரையாடல்.

வாணியும் அவனும் இங்கு வந்து சேரும் வரை சிவா ஒன்றுமே பேசவில்லை. வாணியால் இந்த அமைதி தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. அவளுக்கு வீட்டில் நடந்தவற்றை சொல்ல ஆயிரம் விஷயங்கள் இருக்க,அவள் அண்ணானோ இடித்த புளிபோல் இருந்தால் எப்படியாம்?

ஒருவாறாக இருவரும் பங்களூரு வந்துசேர, மறுநாள் திங்கள்கிழமை தேவையானவற்றை எடுத்துவைக்கவும் தூங்கவும்தான் சரியாக இருந்தது.

திருச்சி வந்த பால சரஸ்வதிக்கு நான்கு நாட்கள் பத்த வில்லை. கொள்ளிடக்கரையில் அமர்ந்துகொண்டு பள்ளிக்கால,கல்லூரிகால நாட்களில் திளைத்தாள். ஜானகியின் கைமணம்,அப்பாவின் தோள் சாய்தல் எல்லாமே சுகம்தான்.

இனி வருங்காலம் எப்படி எங்கு கொண்டு சேர்க்குமோ., இந்த நிமிடங்கள் பொக்கிஷம். ஆயிற்று., ஞாயிறு மதியம் அவளும் கிளம்பவேண்டுமே?

மீண்டும் அடுத்த பதிவுடன் சந்திக்கிறேன்.

உங்கள் தோழி

சுகீ.

--
S.Sukrish

சுகீ


ReplyQuote




Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 1 year ago
Posts: 142
07/09/2020 4:42 pm  

அன்றில் 8

 

“கிழக்கில் சூரியன் உதிப்பது போல அன்றாட வேலைகளை செய்வதும் வழக்கமாகி விடுகிறது,”

 பல வருஷங்களாய் ஓடிக்கொண்டிருந்தாலும், இதுவே வழக்கமாகி விட்டதாலும். பாலாவுக்கு சிறிது அலுப்புத் தட்டத்தான் செய்கிறது. இன்னுமும்ஐம்பதுவயதில் பெண்களுக்கே உண்டான உடல் பிரச்சனைகள். கையணைப்பில் வளர்த்த பிள்ளைகள் இருவரும் இப்போது அவரவர் வேலைகளில் மூழ்கிவிட்டனர்.

 

என்ன சொன்னாலும்,கணவனுக்கு மனைவிதான்,மனைவிக்கும் கணவன் மட்டும்தான்.! ராமன் இவளது நிலையை புரிந்தவராக வெகுவாக அனுசரித்துப் போகிறார்தான். அவருக்கும் இன்னமும் சிலவருஷங்கள் வேலை சென்றாகவேண்டும்.

சிவாவின் படிப்பு இன்னும் ஒரு வருஷம் மீதமுண்டு.பெரியவன் சென்னை வந்து ஒரு வருஷம் ஆகிறது. ஏனோ திருமணம்செய்துகொள்வதை பற்றி தவிர்க்கிறான். அதை பேசினாலே தவிக்கிறான். பாலாவுக்கு புரியாத ஏதோ ஒன்று ராமனுக்கு புரிகிறது. அவன் வாயை திறந்து ஏதேனும் சொன்னால்தானே ஒரு முடிவுக்கு வர இயலும்?

திரை மறைவில் இருப்பது பூதமாக இருக்குமா,இல்லை இன்னும் வேறொன்றா? வெறும் ஊகங்களின் அடிப்படையில் புலனாய்வு செய்ய இது என்ன திரைப் படமா என்ன?

இருவருக்குமே பொறுப்புகளை நிறைவேற்ற வழியின்றி தவிப்பதுபோல் ஒரு உணர்வு. ஆனந்தன்  வாழ்வோ வழக்கம்போல், வீடு,மருத்துவ மனை. கலந்தாய்வு, அறுவை சிகிச்சை, ஏழைகளுக்கான மருத்துவ முகாம், அவன் வாழ்க்கை சிக்கலில்லாமல் சுழன்றது. இன்னமும் தனது மனதின் ரகசியத்தை பெற்றவர்களிடம் பகிர அவனுக்கு துணிவு வரவில்லை.

சிலசமயங்களில், பிள்ளைகளின் ரகசியங்கள் பெற்றவர்களுக்கு தெரிவதில்லை அல்லது கடைசியாகத் தெரியும். காதலைபோல...

பங்களூருவில், அவள் பாலசரஸ்வதி இவனை இரண்டு மாதங்கள் சுத்த விட்டதுபோல் ,சிவாவும் அவளிடம் சரியாக பேசிப் பழகாமல் கிட்டத்தட்ட ஆறுமாதங்கள் (3*2) அவளை அழ வைத்தான். தனியாய் பேசவும் கூட அனுமதிக்கவில்லை. அவன் வீட்டுக்கு சென்றாள்தான் .ஆனால்,வாணியின் தோழியாய் !

தூது வந்த வாணியிடம், ’பசங்க தணிஞ்சு போனா, அவங்கள எளக்காரமா நடத்துவீங்களா? ரெண்டுமாசம், என்கிட்ட சொல்லாம இருந்திருக்கா. இவ என்ன தாய் மொழி பேசுவானு நிறைய முறை யோசிச்சிருக்கேன். இப்படி எதுனால செஞ்சானு தெரியாது.பட்,எனக்கு பிடிக்கல.

“இட்டார் இட்ட பயன்” . நீயும்,பொண்ணுதானே,உனக்கும் சொல்றேன்,கேட்டுக்கோ, இந்த மாதிரி பசங்கள டீஸ் பண்ணா,பசங்க எப்பவும் சும்மா இருக்க மாட்டாங்க” ,என்றுவிட்டு, பி.‌டி‌.எம் லே அவுட்டில் இருக்கும் அந்த பெரிய பூங்காவிற்கு சென்றுவிட்டான்.

எப்போதும்,அண்ணனும் தங்கையுமாக சென்றுவிட்டு,அங்கு ஃபவுன்டன் டான்ஸ் பார்த்துவிட்டு,சில சமயங்களில் டென்னிஸ் விளையாடி,டீ கடையில் இஞ்சி டீ குடித்துவிட்டு வருவதுதான் வழக்கம்.

இன்று அவள்,பாலாவுக்காக பேசப்போய்,தன்னை விட்டுவிட்டு சென்ற அண்ணன் மீதும்,காரணமாய் இருக்கும் பாலா மீதும், பெட்ரோல் விலை போல் கோவம் ஏறிக்கொண்டே செல்ல, வீட்டை பூட்டிக்கொண்டு அருகில் இருக்கும் கோவிலுக்கு சென்றுவிட்டாள்.

கொஞ்சம் சாமான்கள் வாங்கவென ஹெல்த் அண்ட் கிளோ சென்றுவிட்டு,பழங்களுடன் திரும்ப வந்தவளை அண்ணனின் கோவ முகமே வரவேற்றது.

அறிவிருக்காடி  உனக்கு, நா போனே எடுத்துக்கிட்டு போகல. வீட்டுக்கு வந்த அம்மணி வீட்டை பூட்டிக்கிட்டு நகர்வலம் போயாச்சு. ஒருமணி நேரமா காத்துக்கிட்டு இருக்கேன்.

தான் தவறு செய்தது புரிய,மெல்லிய குரலில்,எங்களுக்கும் கோவம்தான் என முணுமுணுத்தவளை லேசாக அணைத்துக்கொண்டான் சிவா. யார்மீதோ எதற்கோ,கோவம். சிறிய விஷயமாக கூட இருக்கலாம்.அதை தங்கையிடம் காட்டியது தவறுதானே?

சிவாவிற்கு,அணு சித்தியின் இடுப்பில் பால் பாட்டிலுடன் அமர்ந்திருக்கும் குட்டி பெண் வாணியைத்தான் நினைவு. அவள் மீதான அவன் அன்பு அலாதி. இன்றுவரை அவளை சித்திப் பெண்ணாக பார்த்ததில்லை.

ஆனந்தை விட ,அபிஷேக்கை விட,வாணிக்கு சிவா என்றுமே தனிதான்.அதனால்தான்,சென்னையை விட்டு அவள் இங்கு அண்ணனுக்கு துணையாக வந்திருக்கிறாள். இது முழு குடும்பமும் அறிந்ததே.ஆனாலும்,யாரும் எதுவும் கேட்கவில்லை.

வந்தது என்னவோ சிவாவிர்க்காகதான். ஆனால் அவளுக்கு அந்த நகரம் வெகுவாக பிடித்துவிட்டது. சிவாவுடன்,ஜீவா கார்டன்,இஸ்கோன்,கமர்ஷியல் ரோட், ஜெய் நகர் என அவளது விடுமுறை நாட்கள் நிச்சயம் பறந்துகொண்டுதான் இருந்தது.

ஏனோ,நண்பர்களுடன் செல்ல அவளுக்கோ, சிவாவிற்கோ பிடித்தம் இல்லை. ஒரே ஒருமுறை, சிவா வகுப்பு நண்பர் கூட்டத்துடன் தனது தங்கையை கூட்டிக்கொண்டு பெரிய மால் ஒன்றில் படம் பார்க்க செல்ல, ஒரு நண்பன் படத்தை விடுத்து ,வாணியையே பார்க்க,வாணி  வெகு சங்கடமாக உணர்ந்தாள். அலுவலகத்திலும் எல்லோருடனும் வரையறுத்துக்கொண்டு பழகுபவள் அவள். ஒருவகையில் அவள் அம்மா அனு ,அவள்  அப்பா சம்பத்திடம் பட்ட அனுபவங்களால் எச்சரிக்கை உணர்வு வந்திருக்கலாம். அவள் எண்ணப் போக்கு வளர்ப்புத்தந்தை பிரசாத் நோக்கி சென்றது. ஏக்கப் பெருமூச்சு விட்டவளுக்கு, ஜொள்ளுப் பார்வை சகிக்க முடியவில்லை.

திரும்ப வரும் வழியில் புலம்பி தீர்த்துவிட்டாள். டேய் அண்ணா,இனிமே,நீ வேணும்னா உன்னோட குரங்கு பட்டாளத்தோட ஊர் சுத்து.என்னய கூப்பிடாத,என எரிந்து விழுந்தவளை பரிதாபமாக பார்த்தான் அவள் அண்ணன். அவனுக்கும் நண்பனின் பார்வை சங்கடம் தான்.

சாரி டி, இனி இல்லை என தோப்புக்கரணம் போட்ட பின்னர் தான் புலம்பலை நிறுத்தினாள் வாணி.

அன்றிலிருந்து, அண்ணனும் தங்கையும்தான் ஊர் சுற்றுவது. வேறொருவரையும் சேர்ப்பதில்லை. பாலாவுக்கு அவர்களுடன் செல்ல விருப்பம்தான். பார்ப்போம்.

அனு ,பிரசாத் இருவரும் வாணி வேலைக்கு சென்றே இரண்டு வருஷங்கள் ஆகிவிட்டது. இனி ,விரைவாக அவளது திருமணம் முடிந்தாகவேண்டும் எனும் தீவிர ஆலோசனையில் இருந்தனர். பாலா-ராமன் இருவரும்,அனு வீட்டில். இன்று வரை அக்கா மாமாவிடம் ஆலோசிக்காமல் அனு எதுவும் செய்ததில்லை. அவர்கள்,நலம் விரும்பிகள் எனும் பட்சத்தில் பிரசாதும் அவர்களின் உறவை இருக்கைகள் நீட்டி வரவேற்றார் என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.

எத்தனை சிக்கல்கள் வந்த பொழுதும் அனுவையோ பிரசாதையோ அவர்கள் பண விஷயமாக அணுகியதில்லை. அனுவை கல்லூரி படிப்பை,அதன்பின்னர் மேல்படிப்பை முடிக்க வைத்து அவளை தன்னம்பிக்கையுடன் நடமாடவைத்ததில், எதிர்பார்பில்லா ராமனின் நடத்தையில் பிரசாத் ஈர்க்கப் பட்டதுவும்,தனது சொந்த அண்ணனாகவே ஏற்றதுவும் ஆச்சர்ய பட ஒன்றுமில்லைதான்!

மொத்தத்தில் விக்ரமன் படம் போன்ற ஒரு குடும்பம்.ஆனந்தன் மட்டும் ஆனந்தத்தை தொலைத்துவிட்டு. ஆனந்தம் இல்லையடி ஆனந்தி என தன்னையே வதைத்துக்கொண்டு?

 

 

இரண்டரை வயது ராகவிக்கு உடல் நிலை படுத்தி எடுத்தது. இரவு முழுதும்,வாந்தியும்,ஜுரமுமாக துவண்டு காணப்பட்டாள் குழந்தை. மறுநாள்,தான் வேலை பார்க்கும் மருத்துவ மனையில் உள்ள குழந்தைகள் மருத்துவரிடம் கூட்டிசென்று இரண்டு நாட்களுக்கு விடுப்பும் சொல்லிவிட்டு ,வந்து கொண்டிருந்தவளுக்கு, ஆனந்தன் பற்றிய நினைவு சுத்தமாக இல்லை.

முதன்முறையாக, குழந்தையுடன் மருத்துவமனையின் வளாகத்தில் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தவளை கண்டான் ஆனந்த். 

அவளுக்கோ,அவனின் முகம் மனதில் பதியவில்லை.எண்ணம் முழுதும் ராகவியே.

ரம்யாவுக்கு குழந்தை இருப்பதை கண்டு மிக நுண்ணிய அதிர்ச்சி. ஓ,அவள் திருமணம் ஆனவளா? சிறுநீரகப் பிரிவில்மருத்துவனாக இருக்கும் விக்டோரை காண சென்றான் ஆனந்த். மதிய உணவு வேளை.

விக்டர்-ஆனந்த் இருவருக்கும் நல்ல நட்பு உண்டாகி இருந்தது. இன்று,விக்டரிடம் இவளைப் பற்றி தெரிந்துகொள்ளவேணும் என மனதினுள் நினைத்திருந்தான் ஆனந்த்.

விக்டோரிடமிருந்து குறுந்தகவல் வந்தது.

என்னவென்று என அடுத்தபதிவில் சொல்கிறேன்.

உங்கள் தோழி

சுகீ

சுகீ


ReplyQuote
Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 1 year ago
Posts: 142
24/09/2020 8:45 am  

டாக்டர். விக்டர், ஆனந்திற்கு  வருவதற்கு  சிறிது நேரம் ஆகும் என குறுந்தகவல் அனுப்பிவிட்டு  வேளையில் மூழ்கி விட்டார். கிளம்பும் சமயம்  வந்த  ஒரு  நோயாளி. சற்றே அவசரம்... அவசியம்.  மருத்துவ பணிக்கு வந்து விட்ட பிறகு, அவர்களுக்கென கிடைக்கும் நேரம் அவர்களுடையது இல்லை.

ஏறத்தாழ ஓரு மணி நேரம், நீண்ட காத்திருப்பு ஆனந்த் தனது மருத்துவ நூல் ஒன்றில் தன்னை புதைத்து கொண்டான்.  கேன்டீன் உள்ளே ஜன்னல் ஓரம் இருந்த  இருவர் அமர்ந்து உண்ணும் வசதி கொண்ட  கடைசி இருக்கையை தெரிவு செய்திருந்தான்  அவன். பேசுவதற்கு ஏதுவாய் இருக்குமென. அதனால், அவனை தொந்தரவு செய்ய யாருமில்லை.

டாக்டர் விக்டரும், ஆனந்தும் லண்டனில் மருத்துவ மனையில் ஒன்றாய்  ஒரு வருஷம் வேலை செய்தவர்கள்.  ஏறத்தாழ ஆறு வருஷங்கள் அங்கே பணி செய்த அனுபவம் விக்டருக்கு உண்டு.  தன்னுடைய  தனிப்பட்ட காரணங்களால் விக்டர் இந்தியா திரும்பி விட மேலும்  சில வருஷங்கள் அங்கே இருந்தான்  ஆனந். இங்கு வந்து  விக்டரை மீண்டும் சந்தித்தது  ஆனந்துக்கு பெரிய ஆச்சர்யமே.  

லண்டனில் இருக்கும் பொழுது இருவருக்கும் அவ்வளவு பழக்கம் இல்லை. இங்கு வந்த பிறகு தான் நல்ல பழக்கம்.  Ll

மதிய உணவு அருந்த அங்கு வந்த டாக்டர். விக்டர் ஆனந்தை நிச்சயம் எதிர்பார்க்கவில்லை.  விக்டர் வந்ததைகூட  உணராமல் தனது புத்தக வாசிப்பில் ஆழ்ந்திருந்த இளைஞனை  சற்றே பெருமை மிக பார்த்துக்கொண்டே எதிரில் இருந்த கதிரையில் அமர்ந்து கொண்டவரின் புருவமத்தி லேசாக சுருங்கியது.

இது போல் மருத்துவ துறை சார்ந்தோரின் ஓயாத உழைப்பு, தேடி படிக்கும் மனோபாவம் இவை தானே மனித குலத்தை பெரிய பெரிய நோய்களில் இருந்து மீட்டு மீண்டும் மலர செய்கிறது?  மருத்துவ பணி செய்வோர் என்றுமே பெருமை கொள்ள  காரணங்கள் ஆயிரம் உண்டு. விக்டர் எண்ணப் போக்கு ஒரு பக்கம் இவ்வாறு யோசிக்க மறுபக்கமோ,

இவ்வளவு நேரம் ஒருவரை சந்திக்க காத்திருப்பதெனில்  விஷயம் என்னவாக இருக்க முடியும்?  என்றும் யோசிக்கவாரம்பித்தது.

எதிரில் அசைவு தெரியவும் நிமிர்ந்து பார்த்தவனது முகம் நட்பு புன்னகை கொண்டு மலர,

ஹலோ டாக்டர்,  அம் ரியலி ஸோரி,  படிச்சுட்டு இருந்ததுல நீங்கள் வந்ததை கவனிக்கல  என மன்னிப்பு கோரினான் ஆனந்த்.

இட்ஸ் ஓகேய் ஆனந்த், என புன்னகை முகமாக பதிலிறுத்தவரின் பார்வை ஏதோ ஆராய்ச்சி முகம் காட்டியது.  அனந்தனால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

பொதுவான சிற்சில பொது தனமான உரையாடல்கள், அத்துடன் மதிய உணவு.   'ஆனந்த், ஏதாவது முக்கியமா என்கிட்ட பேச வேணுமா?

நாற்பதுகளின் இறுதியில் இருப்பவரால் எதிரில் அமர்ந்து பேசி கொண்டிருப்பவனின் மனம் முழுவதும் ஏதோ கேட்கவென இவ்வளவு நேரம் காத்திருந்துவிட்டு, தயக்கம் கொள்வது வெகுவாக புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

இருந்தாலும் கூடைக்குள் இருக்கும் பூனை வெளியே வந்துதானே ஆகணும்?

தயக்கம் வெகுவாக இருக்கிறது தான்?  ஆனால் கேக்காமல் புரியாது?

டாக்டர்,  உங்களுக்கு  ரம்யா ஞாபகம் இருக்கா?

மெதுவாக கேட்பவனின் உள் எண்ணம் புரியாதவராக,  எஸ், மை பாய்.  பட், நீங்க எதை  பத்தி கேக்க விரும்புறீங்கன்னு சொன்ன பரவாயில்லை.  அவர் குரலில் ஒரு ஒட்டா தன்மை வந்து ஒட்டிக்கொண்டதோ...

அவங்க இப்போ எனக்கு ரிப்போர்ட் பண்றாங்க...

விக்டர், இவனை வினோதமாக பார்த்தார்.  உண்மையில்,  அவருக்கு அதை பற்றிய கவலை இல்லை.  ரம்யா அவரிடம் ரிப்போர்ட் செய்தது போல் இப்பொழுது அவ்விடத்தில் பலராமன்,  விஷாலா. இவை நிர்வாகம் செய்யும் மாறுதல்கள். 

அவன் என்ன சொல்ல வருகிறான் ,  இல்லை எதை பற்றி கேட்க விழைகிறான்?

அவர் கண்கள் குழப்பம் மற்றும் தேவை இல்லாத ஏதோ விஷயம் கேட்கும் பாவனை இவனில் இது தேவையா எனும் எண்ணத்தை விதைத்தது.

 

இவ்வளவு தூரம் வந்தாயிற்று. இனி,பின் வாங்க முடியாது.என புரிந்தவனாக ...சிறிது தன்னை மௌனத்தால் சரி செய்துகொண்டான். அவன்  கேட்க விரும்புவது, இல்லை இல்லை ... தெரிந்து கொள்ள விரும்புவது  என்ன என்பதில் அவனுக்கே தெளிவில்லை.

டக்டொர், ரம்யா அவங்கள இன்னிக்கி மோர்னிங் சின்ன குழந்தையோட கேம்பஸ் ல பாத்தேன். அவங்க லீவுல இருக்காங்க ன்னு எச்‌ஆர் லேந்து மெயில் வந்த பிறகுதான் எனக்கு விஷயமே தெரியும்.

அவன் மீண்டும் மௌனத்தில் ஆழ, அதற்கு இப்போ என்ன என்பதாய் இருந்தது விக்டரின் பார்வை.

அவங்களுக்கு கல்யாணம் ஆகிடுச்சின்னு இப்போதான் தெரியும்.

அதற்கும் விக்டரிடம் மௌனமே பதிலாய்... மேற்கொண்டு பேச தயங்கினாலும், உங்களுக்கு அவங்கள பத்தி எதுவும் தெரியுமா டாக்டோர்.?

தான் கேட்டது ஆனந்தனுக்கே அபத்தமாய் தெரிய மேற்கொண்டு என்ன பேச என புரியாமல் தயங்கினான்.

தொண்டையை செறுமியவராக, பாருங்க ஆனந்த்ரம்யாவை பொருத்தவரைக்கும் அவங்க என்கிட்ட ரிபோர்ட் செஞ்சாங்க. இங்க அவங்க முதன்முதல் காலேஜ் முடிச்சு வந்த பொழுது ட்ரைனிங் என் டிபார்ட்மெண்ட் தான். பிறகு, வேற டிபார்ட்மெண்ட்ல போஸ்டிங்.

அவங்க கல்யாண பத்திரிக்கை கொடுத்தாங்க... அதுக்கெல்லாம் நா போகல. வேலைய விட்டுட்டு போயி திரும்ப ரீஜோய்ன் பண்ணாங்க. என்கிட்டயும் ஆறுமாசம் ரிபோர்ட் பண்ணாங்க. இப்போ உங்களுக்கு. இதுக்கு மேல அவங்கள பத்தி விவரம் எனக்கு எதுக்கு?

அவரது நெற்றியில் அடித்தாற்போன்ற பதில், உனக்கு அவளை பற்றிய விவரங்கள் எதற்கு என கேட்டதில்,உண்மை புரிய ,

பேச்சை மாற்றினார் விக்டர். சரி,இந்த வாரம் கரையாஞ்சாவடி காம்புக்கு வரீங்களா ஆனந்த்? ஆம் என அவன் தலை அசைக்க அதைப்பற்றி சிறிது நேரம் பேசிவிட்டு இருவரும் கிளம்பினர்.

விக்டரின் மனத்திலோ, ஆனந்த் நிகிலாவுடன் மருத்துவ மனையில் சுற்றியது நிழலாட தன்னுள் புன்னகைத்துக் கொண்டார்.

ஒரு ஆண்,தேவையின்றி வேறொரு பெண்ணின் விபரங்கள் கேட்பது நிச்சயம் சரி அல்ல. அதுவும் அந்த ரம்யாவின் நிலை...அவள் மண வாழ்வு முடிந்தது என செவி வழி செய்தி. இவற்றை பற்றி யோசிக்க விக்டருக்கு அவசியமில்லை. ஆனந்துக்கும்தான் என முடிவெடுத்தவராக தனது மகிழுந்து நோக்கி விரைந்தார்.

ஆனந்த், தான் கேட்டது தவறு என புரிந்தவனாக வீடு நோக்கி விரைந்தான்.

வீட்டில் கூடத்தின் சோஃபாவில் பாலா அமர்ந்திருக்க ,தன் அறைக்கு சென்று குளித்துவிட்டு வந்தவன் பாலா மடியில் தலை சாய்த்துக்கொண்டான். ராமனுக்கு இன்று மதியம் ஷிப்ட். அவர் சென்றுவிட்டார். பாலா தலைவலி என மதியமே வீடு வந்துவிட்டாள்.

தலை கோதும் அம்மாவின் விரல்கள் அவனுக்கு உறக்கத்தை பரிசளிக்க முழு அமைதியுடன் வெகு காலம் கழித்து எந்த குழப்பமும் இல்லாமல் உறங்கினான் ஆனந்த். உறங்கும் மகனின் பதினைந்து வயது தோற்றம் நினைவு வர புன்னகை முகமாகவே,அமர்ந்தவாறே சோஃபாவின் தலையை சாய்த்து அமர்ந்துகொண்டே உறங்கிப் போனாள் பாலா.

வாணிக்காக பார்த்திருக்கும் வரனின் புகைப்படத்தை அனு வாணியின் வாட்ஸாப் பக்கத்திர்க்கும் சிவாவிர்க்கும் அனுப்பி வைக்க, வாணியின் முகம் அவளது பிடித்தத்தை காமித்தது, கூடவே குழப்பத்தையும்.

என்னடி,ஒண்ணுமே சொல்ல மாட்டேங்குற...அவளை சீண்டி விடையை அறிய முற்பட்டான் சிவா.

இல்லடா அண்ணா, என்னோட பாக்ரௌண்ட் அவங்களுக்கு தெரியுமா? ரொம்ப குழப்பமா இருக்குடா. என் கல்யாணத்துனால அம்மாவும் அப்பாவும் நாம செஞ்சது தப்புன்னு யோசிக்க கூடாது. எனக்கு கல்யாணம் அவசியமானு யோசிக்கிறேன், என்றவளை ஆதூரத்துடன் அணைத்துக்கொண்டான் அவள் அண்ணன்.

சீ...லூசு, பொண்ணுங்க இன்னொரு கல்யாணம் செஞ்சுக்குறது தப்புன்னு யோசிக்கும் காலமில்ல இது. நீ ரொம்ப குழப்பிக்காத. என தேறுதல் சொன்னவன்,இரவே இது பற்றி சித்தி-சித்தப்பவுடன் பேசினான் தன் அறையிலிருந்து. வாணியின் வார்த்தைகளை கேட்ட இருவருக்கும் கண்கள் தாமாகவே கண்ணீரை பொழிய, ரொம்ப தெரிஞ்ச இடம்தான் சிவா. என்னோட நிலையும், கல்யாணமும் கூட அவங்களுக்கு தெரியும். பிடிச்சு தான் வராங்க. அவள தயாராக சொல்லு. பையன் இப்போ துபாய் போய்ருக்கான் வேலை விஷயமா.. ஒரு மாசத்துல திரும்ப வந்திருவான். அப்புறமாதான் மத்த விஷயங்களை யோசிக்கணும்.

ம்‌ம்..இன்னொரு விஷயம் பையனுடைய வேலை பங்களூருதான். சொந்தமா  ஒயிட் பீல்டுல வீடு வாங்கிட்டானாம்..என கூடுதல் தகவலையும் கொடுத்துவிட்டு ,வேறு சில விஷயங்களையும் பேசிவிட்டு வைத்தனர்.

சிவா மனதுக்குள் கூட ஒரு ஆறுதல்.அவன் வெகுவாக கவலை படும் விஷயங்களில் ஒன்று வாணியின் கல்யாணம்.

பெண்கள் மறுமணம் செய்துகொள்வது அதிலும் பெண்குழந்தைகளை பெற்ற பெண் இளமை மிச்சமை இருந்தாலும், சமூக பார்வைக்காக தனியாக இருக்கத்தான் வேணுமா எனும் எண்ணம் அவனுள் விஸ்வரூபம் எடுத்திருந்தது.

சிவாவின் மனதில்,தன்னை தொலைத்த ஆனந்தனின் நினைவுகள். அவனை எப்படி மீட்பது? பழைய அண்ணன் திரும்ப கிடைப்பானா?

கலவையான நினைவுகளுடன் இரவு உறக்கத்தை நாடி சிவா, மன சஞ்சலங்களுடன் வாணி, தோற்ற திருமண உறவு, இரண்டாம் திருமண பந்தத்தில் கிடைத்த பொக்கிஷமான கணவன் பல்வேறு சிந்தைகளுடன் அனு,மகளின் திருமணம் பற்றிய எண்ணங்களுடன் பிரசாத்,அம்மா மடியில் அமைதியாய் உறங்கும் சிவா,அவனின் அருகாமையை அனுபவிக்கும் அவன் அம்மா...

விடியலை நோக்கி இன்று....அன்றி(ல்)லை.

 

உங்கள் தோழி

சுகீ.

சுகீ


ReplyQuote



Page 1 / 2




Share: