Breaking News

உங்கள் படைப்புகளை சகாப்தத்தில் பதிவிட விரும்பினால் sahaptham@gmail.com என்கிற மெயில் ஐடிக்கு தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

Forum

Notifications
Clear all

இன்று அன்றி(ல்)லை -1.,1.2  

Page 3 / 4

Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 2 years ago
Posts: 165
Topic starter  

அன்றில் ❤ 20

 

மனோரஞ்சன், அவனது தீர்மானங்கள் எதுவாகினும் அதைப் பற்றி கவலைப்படும் இந்நிலையில் நிச்சயம் சிவாவோ வாணியும் இருக்கவில்லை.  அது ஒரு சாதாரண நிகழ்வாகவே நிகழ்ந்தது. இரவு தாமதமாக காரணத்தினாலே ரஞ்சனது காரிலேயே வாணியும் சிவாவும் வீடு  வந்து சேர்ந்தனர்.'இன்னோர் சமயம்  சற்று முன்னதான நேரத்தில்  வரும்படி அழைப்புடன் இருவரும் இறங்கி செல்ல ஏனோ, அந்த பெண்ணுக்கருகில், அவளுடன் தான் செல்ல வேண்டும் எனும் பேரலை எழும்பி அவனை அலைக்கழித்தது. இந்த எண்ணம் ஏன் வந்தது இதை எப்படி அடக்குவது என்பது போன்ற குழப்பங்களுக்கு அப்பாற்பட்டு அவன் சற்று நேரம் அங்கேயே அமர்ந்து தன்னை நிதானப் படுத்திக் கொண்டான்.  மாடிக்குச் சென்ற வாணி,  பால்கனி வழியே கீழே பார்க்க ரஞ்சனின் கார் அங்கேயே நின்று கொண்டிருந்தது.  சிறிது குழப்பம் கொண்டிருந்தாலும் ஏனோ அவளது ஆழ் மனதில் கூட ஒரு உற்சாக குமிழி.

 

அவளுக்குள் அப்படிப்பட்ட உணர்வு, இருந்தாலும் அதைப் பற்றி மேற்கொண்டு சிந்திக்க அவளுக்கு பயமாய் இருந்தது. அடிவயிற்றில் ஏற்படும் ஒரு வித படபடப்பு. அவளையுமறியாமல் அங்கேயே நின்றுகொண்டு கீழே அமர்ந்திருந்த அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். எது நடக்கவேண்டாமென அவள் விரும்பினாளோ, அதுவே நடக்கிறது அவள் விருப்பமாய். அவள் அவன்பால் ஈர்க்க பட்டுவிட்டாள்.

 

சட்டென  உள்ளுணர்வு உந்த காரின் சாளரம் வழியே ரஞ்சன் வெளியே பார்க்க அவன் கண்களுக்கு ஒன்றும் புலப்படவில்லை. பெருமூச்சு ஒன்றை வெளியிட்ட பின்னரும் தன்னை சமன் செய்து கொள்ள முடியாதவனாய் தன் காரை கிளப்பினான் ரஞ்சன்.

 

வீட்டின் இருப்பிடம் தெரிந்துவிட்டது. அவளுக்கு அலுவலக முகவரியும் அவனிடம் உண்டு.  பெண் பார்க்கச் செல்லும் முன் அவன் அம்மா பெங்களூருவில் தான் அந்தப்பெண் வேலை செய்கிறாள் என்று அவனிடம் கொடுத்த தகவல்களில் ஒன்று வாணியின் செல்போன் நம்பரும் அவளது அலுவலக முகவரியும். இன்று வரை அவள் அலைபேசி எண்ணை அவன் உபயோகிக்கவில்லை.

 

வேலை நேரத்தை விட்டுவிட்டு வெளியே சுற்ற முடியாது என்றாலும்,ஏனோ அவளது அலுவலகம் வரை சென்று பார்க்க அவனது இதயம் அவனை தொல்லை படுத்த வேறு வழியில்லாமல் மதியத்திற்கு மேல் அரை நாள் விடுப்பு எழுதிக் கொடுத்துவிட்டு தன் காரை கிளப்பி விட்டான். அவன் நேரே சென்று நின்று கொண்டது அவள் அலுவலக வாயிலில் தான்!

 

அத்தனை பெரிய அலுவலக கட்டடத்தை பார்த்த பின்னர் தான் அவனுக்கு உறைத்தது தான் எவ்வளவு பெரிய முட்டாள் என்று.

 

இத்தனை பெரிய அலுவலக வளாகத்தில் அவள் எந்த பிரிவில் வேலை செய்கிறாள்,எப்பொழுது வருவாள்,அவள் வேலை நேரம் என்ன? போன்ற எந்த விஷயமுமே தெரியாமல் மதியத்திலிருந்து எத்தனை நேரம்தான் அந்த வளாகத்தில் வாயிலில் தவம் இருக்க முடியும்?

 

சற்று வெட்கம் மிக்கவனாக, ஆனாலும் தன் முயற்சியில் இருந்து வெளியே வர முடியாதவனாக இன்று எப்படியும் பார்த்து விட வேண்டும் என்ற உந்துதலில், தவிப்புடன்  தவமிருக்க ஆரம்பித்துவிட்டான் ரஞ்சன்.

 

அலுவலக வாயிலில் இருந்து வெளியே வருவது தெரியும் அளவில் சற்று தள்ளி நின்றுகொண்டான். காவலாளி கழுத்தை பிடித்தால் அசிங்கமாயிற்றே.

 

அவளை வேண்டாம் என்று சொன்னவன்  அவன் தான். இந்த நிமிடம் எந்த விலை கொடுத்தேனும்  அவளை காண வேண்டும் என்று அவன் இதயம் ❤துடியாய் துடித்தது.  அவள் இதை எப்படி ஏற்றுக் கொள்வாள், அவளிடம் தன் விருப்பத்தை எப்படி தெரிவிப்பது? அவளைத்தான் விரும்புகிறோமா,என்ற பல்வேறு குழப்பங்கள் அவனை ஆட்டிப் படைத்தது. அவனுக்குத் தனது முடிவு பற்றி நிறைய குழப்பங்கள் தான்.ஆனாலும் அவளை காணாமல் இருக்க முடியாது என்பது மட்டும் தெளிவாக தெரிந்தது. வீட்டில் திருமணம் பற்றிய பேச்சுகள் நிகழ்ந்து கொண்டுதானிருக்கின்றன.ஜாதகம் ஜோசியம் என்ற பல்வேறு விஷயங்களால் அவனது திருமணம் விரைவாக முடிய வேண்டும் என்ற அவனது பெற்றோர் எந்த முயற்சியும்  மேற்கொள்ள தயாராக இருக்கிறார்கள். அவனை மணந்து கொள்ள வேண்டுமென்றால் அதற்கு தேவைப்படுவது வாணியின் சம்மதம் மட்டுமே! ஆனால் முதலில் வேண்டாம் என்று விட்டு திரும்பவும் அவள்தான் வேண்டுமென்று போய் நின்றால் தான் ஒரு குழப்பவாதி என்று முடிவுகட்டி விடுவாளோ?

 

எண்ணங்கள் உந்தித் தள்ள அவன் தன் சுயம் இழந்து அங்கேயே காத்திருக்க அவன் இதயத்தை அத்தனை நேரம் அலைக்கழித்த அந்தப் பெண் வெளியே தனது தோழிகளுடன் அலுவலகப் பேருந்திற்காக வந்து நின்றாள். அவளிடம் நெருங்கி செல்லலாமா வேண்டாமா என்று சற்று நிதானித்தவன் அவளிடம் பேச வேண்டும் என்ற தீர்மானம் வெற்றிகொள்ள மெல்ல அவளிடம் சென்றான்.

 

அவளிடம்  அவனை எதிர்பார்க்காத திகைப்பு ஒரு புறம் என்றால் அவனைப் பார்த்த சந்தோஷம் என ஒரு புறமாக அவள் முகம் திடீரென்று கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் சற்று சிவந்தது. அந்த பின்மாலை பொழுதில், அலுவகங்களின் விளக்குகள் ஊதா கலந்த வெண்மை நிறத்தில் மின்ன. வந்து கொண்டிருந்த பேருந்துகளின் மின்விளக்கு மஞ்சளுமாய், அவள் முகத்தை வேறு பரிமாணத்தில் காட்ட அவளை மொத்தமாய் தன்னுள் சுருட்டிக்கொள்ளும் தாகம் ரஞ்சனிடம்.

 

நிச்சயம் அவன் வரப் போகிறான் என்று அவளுக்குத் தெரியாது.

 

'அவன் திருமணம் வேண்டாம்'என்று அவளிடம் சொன்ன அந்த நொடி அவளுக்கு நிச்சயம் நினைவடுக்குகளில் இல்லை. இந்த சந்தோஷம் தெரிந்த நபரை பார்த்து சந்தோஷம் அல்ல.அதற்கும் மீறி ஏதோ ஒன்று, உணர்வுகள் அவளை ஆட்டிப்படைக்க மெல்ல அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தவள் சற்றே தன்னை சுதாரித்துக் கொண்டு,'ஹாய்'

 

என்ன இந்த பக்கம் என்று உணர்ச்சிகளை உற்சாகத்தை வழியவிட்டு அவனிடம் முகமன் விசாரித்தாள்.  அவள் அகமும் முகமும் அவளை சட்டமாய் காட்டி கொடுத்தது என்னவோ உண்மைதான்.

 

அவளது முகத்தை கண்டவுடன் குழப்பங்கள் சட்டென  விலக அவளை நிமிர்ந்து பார்த்தவன் திகைப்பின் உச்சிக்கே சென்று விட்டு அந்த முகம் அவ்வளவு சந்தோஷத்தை காட்டிக் கொண்டிருந்தது. அந்த  வெளிச்சத்தில் அவள் கண்கள் மட்டும் பளிச் பளிச்சென்று மின்னல்.இந்த மின்னலின்  ஒளியில்  தன்னை வாழ்நாள் முழுவதும் மொத்தமாய்  தொலைக்க தயாராகிவிட்டான் மனோரஞ்சன்.

 

'வீட்டுக்கு நான் கொண்டு போய் விடவா' என்றால், இல்லை

 

... அது, நான்... என்று ஏகத்துக்கும் தடுமாறி அவனைஒரு சுழற்று சுழற்றி, பின்னர் ஒருவழியாக இல்லை இல்லை நான் பிரண்ட்ஸோட பஸ்ல போறேன், என்ற பெண்ணை உரிமையுடன் தன்னகம்(தன் +அகம்)(தன் இருப்பிடம்)கூட்டிச்செல்ல உரிமை வேண்டும் என்று தொடங்கிய மனத்தை அடுத்த கட்டத்திற்கு தயாராகி விட்டேன் என்று சொல்லி அமைதிப் படுத்தி அவளிடமிருந்து  அழைத்துச் சென்றான் ரஞ்சன்.

 

மனோரஞ்சன் தன்னை காண அலுவலகம் வந்ததை சிவாவிடம் சொல்வதற்கு உள்ளூர தயங்கினாள் வாணி.

 

தான் இத்தனை பலவீனமானவள் என்று அவளால் நம்பவே முடியவில்லை. நேற்று பார்ட்டியில் பார்த்தபோது தனக்கு அவனை  தெரியாது என்று விட்டாள். இந்த நிமிடம் அவனைத்தவிர அவள் கண்களுக்கு வேறு ஒன்றுமே தெரியவில்லை. இந்த காதல் நீறு பூத்த நெருப்பாய் அவனை முதன்முதலாய் பார்த்த பொழுதே  அவள் மனதில் படர்ந்து இருந்திருக்க வேண்டும். ரஞ்சனுக்கும் கூட அவள் மீதான ஈர்ப்பு குறையவே நிறைய நாட்கள் ஆனது. மீண்டும் அவளைப் பார்க்கும் போது அதே ஈர்ப்பு,  மூளையின்  எதிர்ப்பையும் மீறி ஏதோ ஒன்று அவளை நோக்கி அவனை கூட்டிச் சென்றது. அவன் முகத்தை மறந்திருந்தவளுக்கு அவனை மறக்க முடியவில்லை. ஒருவருக்காக ஒருவர் படைக்கப்பட்டது நிஜமானால், காதலில் இதுவும் சகஜமோ? "நெஞ்சுக்குள் பெய்யும் மாமழை ".

 

காதல் ஒருவனை கைப்பிடிக்கும் வரம் எல்லோருக்கும் அமைவதில்லையே!

 

இந்த காதல் வெற்றி பெற நெஞ்சார்ந்த வாழ்த்துக்கள்.

 

மீண்டும் அடுத்த பதிவில் இணைவோம்.

 

தோழி சுகீ 😀

 

 

This post was modified 2 months ago by Subageetha Sundararajan

சுகீ


ReplyQuote
Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 2 years ago
Posts: 165
Topic starter  

அன்றில் ❤ 20

 

மனோரஞ்சன், அவனது தீர்மானங்கள் எதுவாகினும் அதைப் பற்றி கவலைப்படும் இந்நிலையில் நிச்சயம் சிவாவோ வாணியும் இருக்கவில்லை.  அது ஒரு சாதாரண நிகழ்வாகவே நிகழ்ந்தது. இரவு தாமதமாக காரணத்தினாலே ரஞ்சனது காரிலேயே வாணியும் சிவாவும் வீடு  வந்து சேர்ந்தனர்.'இன்னோர் சமயம்  சற்று முன்னதான நேரத்தில்  வரும்படி அழைப்புடன் இருவரும் இறங்கி செல்ல ஏனோ, அந்த பெண்ணுக்கருகில், அவளுடன் தான் செல்ல வேண்டும் எனும் பேரலை எழும்பி அவனை அலைக்கழித்தது. இந்த எண்ணம் ஏன் வந்தது இதை எப்படி அடக்குவது என்பது போன்ற குழப்பங்களுக்கு அப்பாற்பட்டு அவன் சற்று நேரம் அங்கேயே அமர்ந்து தன்னை நிதானப் படுத்திக் கொண்டான்.  மாடிக்குச் சென்ற வாணி,  பால்கனி வழியே கீழே பார்க்க ரஞ்சனின் கார் அங்கேயே நின்று கொண்டிருந்தது.  சிறிது குழப்பம் கொண்டிருந்தாலும் ஏனோ அவளது ஆழ் மனதில் கூட ஒரு உற்சாக குமிழி.

 

அவளுக்குள் அப்படிப்பட்ட உணர்வு, இருந்தாலும் அதைப் பற்றி மேற்கொண்டு சிந்திக்க அவளுக்கு பயமாய் இருந்தது. அடிவயிற்றில் ஏற்படும் ஒரு வித படபடப்பு. அவளையுமறியாமல் அங்கேயே நின்றுகொண்டு கீழே அமர்ந்திருந்த அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். எது நடக்கவேண்டாமென அவள் விரும்பினாளோ, அதுவே நடக்கிறது அவள் விருப்பமாய். அவள் அவன்பால் ஈர்க்க பட்டுவிட்டாள்.

 

சட்டென  உள்ளுணர்வு உந்த காரின் சாளரம் வழியே ரஞ்சன் வெளியே பார்க்க அவன் கண்களுக்கு ஒன்றும் புலப்படவில்லை. பெருமூச்சு ஒன்றை வெளியிட்ட பின்னரும் தன்னை சமன் செய்து கொள்ள முடியாதவனாய் தன் காரை கிளப்பினான் ரஞ்சன்.

 

வீட்டின் இருப்பிடம் தெரிந்துவிட்டது. அவளுக்கு அலுவலக முகவரியும் அவனிடம் உண்டு.  பெண் பார்க்கச் செல்லும் முன் அவன் அம்மா பெங்களூருவில் தான் அந்தப்பெண் வேலை செய்கிறாள் என்று அவனிடம் கொடுத்த தகவல்களில் ஒன்று வாணியின் செல்போன் நம்பரும் அவளது அலுவலக முகவரியும். இன்று வரை அவள் அலைபேசி எண்ணை அவன் உபயோகிக்கவில்லை.

 

வேலை நேரத்தை விட்டுவிட்டு வெளியே சுற்ற முடியாது என்றாலும்,ஏனோ அவளது அலுவலகம் வரை சென்று பார்க்க அவனது இதயம் அவனை தொல்லை படுத்த வேறு வழியில்லாமல் மதியத்திற்கு மேல் அரை நாள் விடுப்பு எழுதிக் கொடுத்துவிட்டு தன் காரை கிளப்பி விட்டான். அவன் நேரே சென்று நின்று கொண்டது அவள் அலுவலக வாயிலில் தான்!

 

அத்தனை பெரிய அலுவலக கட்டடத்தை பார்த்த பின்னர் தான் அவனுக்கு உறைத்தது தான் எவ்வளவு பெரிய முட்டாள் என்று.

 

இத்தனை பெரிய அலுவலக வளாகத்தில் அவள் எந்த பிரிவில் வேலை செய்கிறாள்,எப்பொழுது வருவாள்,அவள் வேலை நேரம் என்ன? போன்ற எந்த விஷயமுமே தெரியாமல் மதியத்திலிருந்து எத்தனை நேரம்தான் அந்த வளாகத்தில் வாயிலில் தவம் இருக்க முடியும்?

 

சற்று வெட்கம் மிக்கவனாக, ஆனாலும் தன் முயற்சியில் இருந்து வெளியே வர முடியாதவனாக இன்று எப்படியும் பார்த்து விட வேண்டும் என்ற உந்துதலில், தவிப்புடன்  தவமிருக்க ஆரம்பித்துவிட்டான் ரஞ்சன்.

 

அலுவலக வாயிலில் இருந்து வெளியே வருவது தெரியும் அளவில் சற்று தள்ளி நின்றுகொண்டான். காவலாளி கழுத்தை பிடித்தால் அசிங்கமாயிற்றே.

 

அவளை வேண்டாம் என்று சொன்னவன்  அவன் தான். இந்த நிமிடம் எந்த விலை கொடுத்தேனும்  அவளை காண வேண்டும் என்று அவன் இதயம் ❤துடியாய் துடித்தது.  அவள் இதை எப்படி ஏற்றுக் கொள்வாள், அவளிடம் தன் விருப்பத்தை எப்படி தெரிவிப்பது? அவளைத்தான் விரும்புகிறோமா,என்ற பல்வேறு குழப்பங்கள் அவனை ஆட்டிப் படைத்தது. அவனுக்குத் தனது முடிவு பற்றி நிறைய குழப்பங்கள் தான்.ஆனாலும் அவளை காணாமல் இருக்க முடியாது என்பது மட்டும் தெளிவாக தெரிந்தது. வீட்டில் திருமணம் பற்றிய பேச்சுகள் நிகழ்ந்து கொண்டுதானிருக்கின்றன.ஜாதகம் ஜோசியம் என்ற பல்வேறு விஷயங்களால் அவனது திருமணம் விரைவாக முடிய வேண்டும் என்ற அவனது பெற்றோர் எந்த முயற்சியும்  மேற்கொள்ள தயாராக இருக்கிறார்கள். அவனை மணந்து கொள்ள வேண்டுமென்றால் அதற்கு தேவைப்படுவது வாணியின் சம்மதம் மட்டுமே! ஆனால் முதலில் வேண்டாம் என்று விட்டு திரும்பவும் அவள்தான் வேண்டுமென்று போய் நின்றால் தான் ஒரு குழப்பவாதி என்று முடிவுகட்டி விடுவாளோ?

 

எண்ணங்கள் உந்தித் தள்ள அவன் தன் சுயம் இழந்து அங்கேயே காத்திருக்க அவன் இதயத்தை அத்தனை நேரம் அலைக்கழித்த அந்தப் பெண் வெளியே தனது தோழிகளுடன் அலுவலகப் பேருந்திற்காக வந்து நின்றாள். அவளிடம் நெருங்கி செல்லலாமா வேண்டாமா என்று சற்று நிதானித்தவன் அவளிடம் பேச வேண்டும் என்ற தீர்மானம் வெற்றிகொள்ள மெல்ல அவளிடம் சென்றான்.

 

அவளிடம்  அவனை எதிர்பார்க்காத திகைப்பு ஒரு புறம் என்றால் அவனைப் பார்த்த சந்தோஷம் என ஒரு புறமாக அவள் முகம் திடீரென்று கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் சற்று சிவந்தது. அந்த பின்மாலை பொழுதில், அலுவகங்களின் விளக்குகள் ஊதா கலந்த வெண்மை நிறத்தில் மின்ன. வந்து கொண்டிருந்த பேருந்துகளின் மின்விளக்கு மஞ்சளுமாய், அவள் முகத்தை வேறு பரிமாணத்தில் காட்ட அவளை மொத்தமாய் தன்னுள் சுருட்டிக்கொள்ளும் தாகம் ரஞ்சனிடம்.

 

நிச்சயம் அவன் வரப் போகிறான் என்று அவளுக்குத் தெரியாது.

 

'அவன் திருமணம் வேண்டாம்'என்று அவளிடம் சொன்ன அந்த நொடி அவளுக்கு நிச்சயம் நினைவடுக்குகளில் இல்லை. இந்த சந்தோஷம் தெரிந்த நபரை பார்த்து சந்தோஷம் அல்ல.அதற்கும் மீறி ஏதோ ஒன்று, உணர்வுகள் அவளை ஆட்டிப்படைக்க மெல்ல அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தவள் சற்றே தன்னை சுதாரித்துக் கொண்டு,'ஹாய்'

 

என்ன இந்த பக்கம் என்று உணர்ச்சிகளை உற்சாகத்தை வழியவிட்டு அவனிடம் முகமன் விசாரித்தாள்.  அவள் அகமும் முகமும் அவளை சட்டமாய் காட்டி கொடுத்தது என்னவோ உண்மைதான்.

 

அவளது முகத்தை கண்டவுடன் குழப்பங்கள் சட்டென  விலக அவளை நிமிர்ந்து பார்த்தவன் திகைப்பின் உச்சிக்கே சென்று விட்டு அந்த முகம் அவ்வளவு சந்தோஷத்தை காட்டிக் கொண்டிருந்தது. அந்த  வெளிச்சத்தில் அவள் கண்கள் மட்டும் பளிச் பளிச்சென்று மின்னல்.இந்த மின்னலின்  ஒளியில்  தன்னை வாழ்நாள் முழுவதும் மொத்தமாய்  தொலைக்க தயாராகிவிட்டான் மனோரஞ்சன்.

 

'வீட்டுக்கு நான் கொண்டு போய் விடவா' என்றால், இல்லை

 

... அது, நான்... என்று ஏகத்துக்கும் தடுமாறி அவனைஒரு சுழற்று சுழற்றி, பின்னர் ஒருவழியாக இல்லை இல்லை நான் பிரண்ட்ஸோட பஸ்ல போறேன், என்ற பெண்ணை உரிமையுடன் தன்னகம்(தன் +அகம்)(தன் இருப்பிடம்)கூட்டிச்செல்ல உரிமை வேண்டும் என்று தொடங்கிய மனத்தை அடுத்த கட்டத்திற்கு தயாராகி விட்டேன் என்று சொல்லி அமைதிப் படுத்தி அவளிடமிருந்து  அழைத்துச் சென்றான் ரஞ்சன்.

 

மனோரஞ்சன் தன்னை காண அலுவலகம் வந்ததை சிவாவிடம் சொல்வதற்கு உள்ளூர தயங்கினாள் வாணி.

 

தான் இத்தனை பலவீனமானவள் என்று அவளால் நம்பவே முடியவில்லை. நேற்று பார்ட்டியில் பார்த்தபோது தனக்கு அவனை  தெரியாது என்று விட்டாள். இந்த நிமிடம் அவனைத்தவிர அவள் கண்களுக்கு வேறு ஒன்றுமே தெரியவில்லை. இந்த காதல் நீறு பூத்த நெருப்பாய் அவனை முதன்முதலாய் பார்த்த பொழுதே  அவள் மனதில் படர்ந்து இருந்திருக்க வேண்டும். ரஞ்சனுக்கும் கூட அவள் மீதான ஈர்ப்பு குறையவே நிறைய நாட்கள் ஆனது. மீண்டும் அவளைப் பார்க்கும் போது அதே ஈர்ப்பு,  மூளையின்  எதிர்ப்பையும் மீறி ஏதோ ஒன்று அவளை நோக்கி அவனை கூட்டிச் சென்றது. அவன் முகத்தை மறந்திருந்தவளுக்கு அவனை மறக்க முடியவில்லை. ஒருவருக்காக ஒருவர் படைக்கப்பட்டது நிஜமானால், காதலில் இதுவும் சகஜமோ? "நெஞ்சுக்குள் பெய்திடும் மாமழை "

 

காதல் ஒருவனை கைப்பிடிக்கும் வரம் எல்லோருக்கும் அமைவதில்லையே!

 

இந்த காதல் வெற்றி பெற நெஞ்சார்ந்த வாழ்த்துக்கள்.

 

மீண்டும் அடுத்த பதிவில் இணைவோம்.

 

தோழி சுகீ 😀

 

 

This post was modified 2 months ago by Subageetha Sundararajan

சுகீ


ReplyQuote



Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 2 years ago
Posts: 165
Topic starter  

 

 

அன்றில் 21

 

வாணிக்கு வீட்டில் சிவாவிடம்  தன் மனதை பகிர்ந்து கொள்ள, ரஞ்சன் மீதான தனது உணர்வுகளை பற்றி பேச  ஆசை பட்டாலும், கேட்கும் மன நிலையில் அவன் இல்லை. ஜூனியர் பாலாவுடன் ஏற்பட்ட ஊடல் அவனை நிலையில் இருக்கவிட வில்லை.

 

ஏற்கனவே பலமுறை பல காரணங்கள், சந்தர்ப்பங்களில் நடந்துஉள்ளது தான். ஆனால், இந்த முறை திருமணம், இவன் உடனான காதல் பற்றி அவள் தன் பெற்றோரிடம் பேச காட்டும் தயக்கம் அவனுள் எரிமலை லாவா போல்.

 

அவனால் சுலபமாக தன் பெற்றோரிடம் அவளை அழைத்து செல்லும் அளவில் தனது அசைக்க முடியா காதல் தீவிரம் தான் காரணம். அவளுள் ஏன் அப்படிபட்ட தீவிரவாதி இல்லை. நேரம் கழிய, பொழுது போக்காக என்னை பயன்படுத்தி கொண்டாளோ என்று உள்ளூர மயங்கிய சிவா தன் அண்ணன் ஆனந்தனை நினைத்து கொண்டான். அண்ணா போல் நானும் பெண்ணின் வலையில் சிக்கி விட்டேன்.

 

"ஏனோ சட்டென பெண்கள் சூழ் உலகம் அவனுக்கு வெறுத்து போயிற்று."

 

சென்னையில் ஜூனியர் பாலாவோ, சிவா தன்னிடம் பேசாமல் இருப்பதை கண்டு பசலை நோய் கொண்டாள். அவன் சொல்லும் நியாயம் அவளுக்கு புரியாமல் இல்லை. ஆனால், ஏனோ  அப்பா அம்மாவிடம் சொல்ல அநேக பயம் கொண்டாள். ரகு ஒருவேளை ஒப்பு கொள்ள கூடும். ஆனால் அம்மா ஜானகி ஏனோ காதல் என்ற வார்த்தையையும் வெறுக்கிறாள்.  ஒருவேளை மறுப்புடன்  வேறு ஒருவரை நிச்சயம் செய்தால், என்ன செய்ய முடியும்?  இன்னும் சிவா நிலையும் சரி, தன் நிலையும் சரி  வேலை என்று ஒன்று இன்று வரைக்கும் இல்லை. பயிற்சி முடிந்து, பரீட்ச்சைகள் முடிந்து  பிறகு வேலை கிடைக்க வேண்டும்.  இந்த நிலையில்  வீட்டில் எவ்வாறு துணிச்சல் காட்டி பேச முடியும்?

 

இதை அவனால் ஏன் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை? ஒருவேளை பெங்களூருவிலேயே நானும் இருந்தால், அவன் என்னை இவ்வாறு யோசிக்க மாட்டானோ, பிரிவு துயரம் அவனால்  தாங்க முடியவில்லையோ என்று முழுவதும் அவனை யோசித்தவளுக்கு கண்ணீர் மட்டுமே  துணை ஆனது.

 

அவர்கள் ஊடல் ஒரு புறம்

 இருக்கட்டும். 

 

மற்றோர் புறம் ரம்யா  என்னவானாள் என்று கவனிப்போம். அவள் வாழ்க்கையிலும் நிறைய நிகழ்வுகள்.

 

முக்கியம் வாய்ந்தது, நந்தன்  அவளிடம்,' தான் அவளை திருமணம் செய்து கொள்ள விரும்புவதை தெரிவித்தது தான்'.மருத்துவமனையின் அறையில் அமர்ந்திருந்த ரம்யாவிற்கு சுற்றுப்புறம் சுத்தமாக நினைவில் வரவில்லை. தான் அமர்ந்திருப்பது எங்கே என்பதைக்கூட

 

மறந்தவளாக நந்தனுடனான அந்த உரையாடலை திரும்பத் திரும்ப நினைவில் கொண்டு வந்தாள்.  அவளால் நந்தன் கேட்டதை நிச்சயம் ஒப்புக்கொள்ள முடியவில்லை. என்னை என்னவென்று நினைத்து அவன் இவ்வாறு கேட்டான்?

 

அவன் திருமணத்திற்கு கேட்டது ஒருவாறு ஜீரணிக்கமுடிந்தது தான். இந்த காலத்தில் பெண்கள் மறுமணம் செய்து கொள்வது ஒன்றும் அவ்வளவு பெரிய தவறல்ல.ஆனால்,குழந்தையை விடுதியுடன் கூடிய  பள்ளியில் சேர்த்துவிட்டு நாம் திருமணம் செய்து கொள்ளலாம். நான் இன்னும் உனக்காக ஓரிரு ஆண்டுகள் காத்திருக்க தயார் என்ற, தான் என்னவோ பெரிய தர்மா தாதா என்ற நினைப்பில் கூரிய வார்த்தைகளையும் சேர்த்து விட்டான்.

 

இவள் ஒன்றும் திருமணத்திற்காக எண்ணிக்கொண்டு நிற்கவில்லை. இவளைப் பொறுத்தவரை திருமணம்  என்ற ஒன்று குமாருடன் என்றோ முற்றுப்பெற்றுவிட்டது.

 

கையில் இருக்கும் பெரிய உறவு ராகவி. ராகவி இவள் வயிற்றில் உயிருடன் கலந்த,இவளதுமகள்.  அவளைப் பற்றிய முடிவுகளை எடுப்பதற்கு யார் நந்தனுக்கு உரிமை கொடுத்தது?

 

ஒரு வழக்குரைஞராக அவளது  சொத்து விவகாரங்களை பாதுகாப்பதிலும், டிரஸ்ட் மூலம் பரிந்துரைகளை கையாள்வதிலும் சட்ட பூர்வமான விஷயங்களை சரியாக நடத்துவதிலும் தான் அவனது பங்கு, தவிர ராகவி பற்றிய எந்த முடிவுகளையும் அல்லது ரம்யா பற்றிய எந்த விஷயங்களையும் ஆராய்வது தீர்மானிப்பது நந்தன்வேலை இல்லை. அவன் செய்யும் வேலைக்கான பணமும் டிரஸ்ட் தொகையிலிருந்து கொடுக்கப்படுகிறது.

 

உண்மையில் நந்தனுக்கே புரியாத விஷயம், நண்பன் எனும் நிலையில் இருந்து, அவள் மீதான ஈடுபாடு எவ்வாறு வளர்ந்தது?

 

உண்மை நிலையை இதுவென இருக்க நந்தன் எவ்வாறு இவ்வளவு உரிமை எடுத்துக் கொண்டான்? தன்னிடத்தில் ஏதாவது தவறாக இருக்குமோ, என்பது போன்ற எண்ணங்கள் ரம்யாவை அலைக்கழித்தன. ராகவி இப்பொழுதுதான் மருந்துகளின் உபயத்தில் சற்றுத் பரவாயில்லாமல் இருக்கிறாள். அவள் உடல் நிலை தேறி ஆகவேண்டும். அவள் வாழ்க்கை சிறக்க வேண்டும். இதுதவிர ஒரு தாயாக ரம்யாவிற்கு தனதுசொந்த வாழ்வின் மீது வேறு எந்த அக்கறையும் இல்லை. ரம்யாவை பொறுத்தவரை அவள் ஒரு தாய்,அவள் சொந்த வாழ்வு முற்றிலும் ராகவியை சேர்ந்ததே.  இதில் மூன்றாம் நபருக்கு நிச்சயம் இடம் இல்லை. அவளது உலகம் அவளது சின்ன மகளை கொண்டே சூழ்ந்துள்ளது. குழந்தையின் அன்பெனும் கடல் நான்குபக்கமும் சூழ,  தனித் தீவாய் அந்த குளுமையில் தன்னை மனதின் சூட்டிலுருந்து பாதுகாத்துக் கொண்டு வருகிறாள்  ரம்யா.

 

மற்றொரு மருத்துவர் கீழே வேலை செய்வதற்காக, ரம்யா மாற்றப்பட்டு 6 மாதங்கள் ஆகிவிட்டது. குழந்தை ராகவி மருத்துவம் செய்து கொள்ள ஆரம்பித்து ஏறக்குறைய ஒன்றரை வருடங்கள் ஆகிறது. வாழ்க்கை யாருக்காகவும் காத்திருப்பதில்லை. நேரமும் தான். ரம்யாவை ஏதோ ஒரு விதத்தில் தன் மனதில் இடம் கொடுத்து வைத்துக்கொண்ட ஆனந்துக்கு தன்னைப் பற்றியோ, ரம்யாவை பற்றியோ ரம்யாவிடம் பேசுவதற்கு உள்ளூர தயக்கம். மூன்று மணி ஆகிய பின்னும் ரம்யா இன்னும் கிளம்பவில்லை என்று தெரிந்து கொண்டு அவளை சந்திப்பதற்காக அவளை நோக்கி அவளது அறைக்குச் சென்ற ஆனந்த், வெகு யோசனையாக தன்னையே மறந்து வேறு ஒரு உலகத்தில் லயித்துப் போயிருந்த ரம்யாவை வெகுநாட்களுக்கு பிறகு கண்டான்.  முன்பே கண்ட அவளது யோசனையான உருவம் ராகவின் உடல்நிலை பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டிருந்த பொழுது. இப்பொழுது அவளது தயங்கி அமர்ந்து கொண்டிருந்த உருவம் அவள் ஏதோ பெரிய குழப்பத்தில் இருக்கிறாள் என்பதை சற்றும் குறைவின்றி அறிவுறுத்த குழந்தையைப் பற்றி விசாரிப்பது போல், அவளது குழப்பங்களையும் சேர்த்தே விசாரித்தான்.

 

' என்ன ரம்யா இன்னும் கிளம்பலையா?' என்று கேட்டவுடன் கலங்கிய விழிகளுடன் ஏறிட்டாள் ரம்யா.தன்னை சுதாரித்துக் கொள்ள முடியாமல், அவள் கண்களிலிருந்து நீர் வழிந்தது. அதைக் கைகளில் ஏந்திக் கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணம் உந்தி தள்ளினாலும் அதை செய்வதற்கு தனக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை என்பதை புரிந்து கொண்டவனாக கைகளை இறுக்கி கட்டிகொண்டான். இதய அறுவை  சிகிச்சை நிபுணனான ஆனந்துக்கு  இந்த பெண்ணின் இதயத்தின் ரணத்தை ஆற்றி இதத்தை தரும் வழிதான் புரிபடவில்லை.

 

'எனி ப்ரோப்லேம் ரம்யா என்றவனது  குரல் மிக மெல்லியதாக, இதயத்தை மயில் இறகால் வருடியதாய்  ஒலித்தது. அந்தக் குரல் கொண்டு இருந்த ஏதோ ஒன்று அவள்  மனதின் அடி ஆழத்தில் புதையுண்டிருந்த பாரத்தை வெளிப்படுத்த, இறக்கி வைக்க  இவன் சரியானவன் என்று அவளை உந்தித் தள்ள“ டாக்டர் எனக்கு உங்க கூட கொஞ்சம் பேசணும், பர்சனல், என்றவளின் குரல் அவனை வெளியே போகலாமா, ஏதாவது காபி ஷாப்? என்று கேட்க வைத்தது

 

உலர்ந்து போயிருந்த ரம்யாவின் தொண்டைக்கு மட்டுமல்ல, உள் மனதை ஈர படுத்தவும் கண்டிப்பாக ஒரு காபி ஷாப் இப்பொழுது தேவைதான்.

 

சரி என்று ஒப்புக்கொண்ட ஒரு வீட்டிற்கு அழைத்து தனது அம்மாவிடம் வருவதற்கு தாமதமாகும் என்று மட்டும் சொல்லிவிட்டு ராகவி பற்றியும் விசாரித்துவிட்டு ஆனந்துடன் முதன்முறையாக காரில் அவனுடன் தனியாகப் பயணம்.

 

இருவருக்குள்ளும் உள்ள ஏதோ ஒரு பிணைப்பு இருக்கத்தான் செய்கிறது. ஆரம்பம் முதலே ரம்யாவின் சூழ்நிலை அவளை நோக்கி ஒரு பரிதாபத்தில் அவனை இட்டுச் சென்றது, இப்பொழுது ரம்யாவை நெருக்கம் ஆக்கிக்கொள்ள அவளை நெருங்கிக் கொள்ள ஆனந்திற்கு கண்டிப்பாக உரிமை தேவைப்பட்டது.  ராகவியை பற்றி அவனுக்கு ஒன்றும் எந்த ஆட்சேபனையும் இருக்கவில்லை. ஒரு மருத்துவராக ராகவியை காப்பாற்றும் பொறுப்பை எடுத்துக் கொள்ளவும், ஒரு தகப்பனாக அந்தப் பெண் குழந்தையின் தேவைகளை ஈடு செய்யவும் அவன் தயார் தான். வீட்டில் இருந்து மறுப்பு வரும் என்று அவன் கண்டிப்பாக எதிர்பார்க்கவில்லை. அவனும் சித்தியை கையில் குழந்தையுடன் தடுமாறி நின்ற பொழுது துணை நின்றது அம்மாபாலாவும், அப்பா ராமனும் தான்.

 

அவனைப் பொறுத்தவரை அவனே உபயோகப்படுத்தப்பட்ட வந்தான். நிகிலா உடனான அவளது உறவு என்றும் மறுப்பதற்கும் மறப்பதற்கும்  இல்லை.  இது பற்றிய விஷயங்களை அவன் தன் பெற்றோரிடம்பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை தான். ஆனாலும் தேவை என்று வந்துவிட்டால் எல்லாவற்றையும் சொல்லி சரணாகதி அடைய விரும்புகிறான். அதுபோலவே ரம்யாவிடம் தன்னைப்பற்றிய தெரிவிக்கவே அவனுக்கு விருப்பம்.

 

இருவரும் ஒரு ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலின் காபி ஷாப்புக்கு நுழைந்தனர்.

 

கட்டுப்படுத்த முடியாமல் ரம்யா நன்றாக அனைத்தையுமே இவனிடம் கொட்டித் தீர்த்தாள். அவ்வளவு தனது உணர்வுகளை கட்டுக்குள் வைக்க முடியவில்லை. அந்தநேரம் அவளுக்குத் தேவைப்பட்டது தோள் கொடுக்கும் அளவில் ஒரு தோழன். ஏனோ ஆனந்தனை பார்க்கும் போதெல்லாம் வெகுகாலமாக அவனுடன் பிரயாணத் பட்டது போன்ற ஒரு உணர்வு அவளிடம் என்றுமே உண்டு.

 

அவள் கொந்தளிக்கும் இந்த சமயத்தில் தனது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துதல் எந்தவிதத்திலும் அவளுக்கு செய்யும் நியாயமாகாது என்ற புரிந்தவனாக ஆனந்த் இன்று மௌனி ஆனான்.

 

சிவா -பாலா காதல் ஒரு புறம், வாணி ரஞ்சன் இடையேயான புரிதல் ஒருபுறம்,. ஆனந் ரம்யா இருவரிடையே வளரும் இளந்தளிர் ஆக நட்பு ஒருபுறம்.

 

இவையெல்லாம் இணையும் தருணம் இன்று  அன்றி (ல்)லை...

 

மீண்டும் மற்றொரு பதிவில் சந்திக்கிறேன்.

 

உங்களைப் போலவே அடுத்த நிகழ்விற்காக நானும் காத்திருக்கிறேன்.

 

தோழி சுகி.

 

 

 

 

This post was modified 1 month ago by Subageetha Sundararajan

சுகீ


ReplyQuote
Subha Mathi
(@subhamathi)
Estimable Member Registered
Joined: 2 months ago
Posts: 107
 

Nice sis 👍👍


ReplyQuote




Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 2 years ago
Posts: 165
Topic starter  

@சுபமதி

நன்றி தோழி 

சுகீ


ReplyQuote
Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 2 years ago
Posts: 165
Topic starter  

அன்றில்  22

பெங்களூருவில் மனோரஞ்சன் வாணி இடையிலான உணர்வு அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி பிரயாணப்பட ஒரு விதத்தில் முந்தினாலும், மற்றொரு புறம் ஏற்கனவே ஒருவருக்கொருவர் நிராகரித்து கொண்டது, ஏனோ சொல்ல முடியாத ஸங்கடத்தை விதைத்திருப்பது நிஜம். இன்றும் வாணியின் செய்கைகள் ரஞ்சனை பொறுத்தவரை கட்டுப்பட்டித் தனமே.

 

நீ ஜீன்ஸ் போட்டு ஷார்ட் டாப் போட்டா செம்மயா இருக்கும் என்று ஒருமுறை ரஞ்சன் சொல்ல அவளிடம் கண்கள் எட்டா முறுவல் மட்டும் விடையாய்.

 

எதேச்சையாக  மதியம்  நண்பர்கள் சூழ ஒரு பிரபல உணவு விடுதிக்கு  ரஞ்சன் செல்ல, அங்கே இவர்கள்  பின்பக்க மேஜையில் வாணி  தனது  தோழியர் இருவரோடு வந்திருந்தாள். அவள் இவனை கவனிக்கவில்லை.இவனோ அவளை தவிர வேறெதையும் கவனிக்கவில்லை.

 

தோழியர் பேசி கொண்டிருந்ததும் ஆடை பற்றித்தான் போலும்.   "அந்த பெண் வாணியிடம் நீ வெளிநாட்டு கம்பெனில வேலை செய்யுற, வெளிநாடு போயிட்டு வந்திருக்க... பட் டிரஸ் ஏன் இப்படி....இன்னும்  கொஞ்சம் மாடர்ன் டிரஸ் ட்ரை பண்ணலாம்தானே? நல்ல ஷேப் இருக்கு உனக்கு... இப்போவே நிறைய  ஹீரோஸ் உன்ன சைட் அடிக்கிறாங்க... பத்து வருஷம் போனா இதெல்லாம் அமையாது. நீயும் அம்மையார் ஆகிடுவ... பாய்ஸ் பின்னாடி சுத்துறது... ம்ம்ம்...சுத்த விடுறது ஒரு மஜா தெரியுமா? என்று இவளுக்கு நல் வார்த்தை சொல்ல,

 

'மாட்டிக்கிட்டா இன்னும் மஜாதான்!'என்றாள் வாணி. அவள் குரலில் அவ்வளவு எள்ளல்.

 

"எங்க ஆடை குறைக்கப்படுதோ அங்க  அடிமைத் தனம் ஆரம்பிக்குது..."  என்னோட ஷேப் காட்டி, ஐ மீன், உடம்பை காட்டி நா எதுக்கு பசங்கள சுத்த விடணும்? நா ஒன்னும் போக பொருளோ, போதை தரும் பொருளோ இல்ல...

 

மற்ற இருவரிடமும் மௌனம். கொஞ்சம் சுதாரித்தவளாக ஒரு தோழி இதுல தப்பென்ன? என்க... பொங்கிவிட்டாள் வாணி.

 

என் உடல் அழகு காட்சி பொருள் இல்ல...யார்க்கு காமிக்கணுமோ, எப்ப காமிக்கணுமோ அப்போ காமிச்சுக்கிறேன்... என்று சற்றே இலகு குரலில் கூறியவளை மீண்டும் பிடித்து கொண்டனர் தோழியர். பொதுவாக வாணி இப்படி பேசும் ரகமல்ல.  தோழிகள் அந்தரங்கம் பேசினால் புரியாத பாவனையில் நகர்ந்து விடும் சாமர்த்தியம் அவளுக்கு உண்டு.

 

ஆனால் இன்று, அவளது மூளை முழுவதும் தனது ஆக்கிரமிப்பு. அவனைக் கண்ட நாள் முதல் இந்த நிமிடம் வரை ஏதோ ஒரு வகையில் அவளது வாழ்வில் ஒரு பகுதியாக விட்டவன். சொல்லப் படாவிட்டாலும் ஏதோ ஒருவகையில் அவனுடனான பந்தத்தை அவளது அடிநாதம் கண்டிப்பாய் மீட்டுகிறது.  அந்த நாதம் எழுப்பும் ராகங்கள் அவள் உள்ளே ஆனந்தபைரவியாய்.  மனதிற்குள் சற்று படபடப்பும் பயமும் நிச்சயம் உண்டு. காதல் எனும் உணர்வு இவற்றுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டது.

 

ஹோய்,  யார்கிட்ட எங்கனு முடிவு பண்ணிட்டியா? என்று வம்புக்கு இழுத்தாள் மற்றொரு தோழி. சட்டென அவர்கள் வார்த்தைகள் வாணிக புரிபடவில்லை. ஆனால் கேட்டுக் கொண்டிருந்த ரஞ்சனுக்கு நாடித்துடிப்பு மிக வேகமாக ஏறிக்கொண்டிருந்தது.  அவை என்ன பதில் சொல்லப் போகிறாள் என்பது அவனுக்கு இப்பொழுதே தெரிந்தாக வேண்டும்.

 

ஆனால் கழுவும் மீனில் நழுவும் மீனாய், வாணி அதெல்லாம் முடிவு.... பண்ணனும் என்றாள்.  அவள் பதிலில் இருந்து முடிவு செய்தாகிவிட்டது இன்னும் எதுவும் நடைபெறவில்லை என்பது போன்ற எந்தத் தகவல்களும் இல்லை.

 

சட்டுனு தோழிகள் முதலிரவு பற்றி பேசுவது பேசத் தொடங்கிவிட்டனர்.

 

அப்பொழுது வாணி  எங்கு சரிசமமாக நிர்வாணம் , அங்கு அடிமைத்தனம் இருப்பதில்லை என்று முடித்துவிட்டாள். ஆடை பற்றிய அவளது இது தெளிவு மனோவை அவளைப் பற்றிய மற்றொரு எண்ண போக்குக்கு மாற்றியது என்னவோ நிஜம்.

 

இத்தனை நாள் ஆடை விஷயத்தில் கூட மிகவும் பிற்போக்கான எண்ணங்களைக் கொண்டு இருந்தவள் வாணி என்ற எண்ணம் மாறி அவள்மீது அவனையும் அறியாமல் மரியாதை உயர்ந்திருந்தது. இந்த பெண்ணை திருமணம் செய்து கொள்வதில் இருந்த சிறு சிறு விஷயங்களில் வேறுவிதமான சாயல் கிடைப்பதை அவன் இப்பொழுது உணர தொடங்கி விட்டான்.

 

நிஜத்தில் இரும்பு பெண்மணி களாக வலம் வரும் பெண்கள் யாரும் உடலழகை வெளியில் காட்டி ஆணை வசியப்படுத்த முனைவதில்லை. தகுதி,தன்னம்பிக்கை,நெஞ்சுரம் மட்டுமே அவர்களை சமூகத்தில் வேறு ஒரு உயர்ந்த பீடத்தில் அமர வைத்து அழகு பார்க்கிறது. புற அழகு என்று இருந்தாலும் மாறக்கூடியது.

 

பெண்கள் தகுதி அடிப்படையில் தங்களை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.  ஆண்களை யோசிக்க வைக்கும் ஒரே வழி பெண்கள் தன்னில் தானே நிற்பதுதான்.  அதில் வாணி போன்று எனக்கும் எந்தவித மாற்றுக் கருத்தும் கிடையாது.

 

உடல் அழகை காட்டி ஆண்களை வசியப்படுத்த, பெண்கள் போதை தரும் பொருட்கள் அல்ல.  உயிரும்-உடலும்- சதையும், அத்துடன்  அறிவும்-ஆளுமையும் கொண்ட அற்புத படைப்பு பெண். ஜனனத்தை கொடுக்கும் அற்புத படைப்பால் அவள் இருப்பதனால் தான் அவளுக்கு ஜனனி என்ற பெயர்.

 

அரைகுறை ஆடைகள் மூலம் தங்களை வெளி உலகத்திற்கு அடையாளப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டிய அவசியம் நியாயமற்றது. தாழ்ந்ததும் கூட.

 

பெண்கள் இதை நிச்சயம் உணர்தல் அவசியம்.

 

மனோரஞ்சன் இதை அவர் வார்த்தைகள் மூலம் புரிந்துகொண்டான். ஆனால் அவளுக்கு திருமணம் நிச்சயமாகி விட்டதா என்பது பற்றி அவனால் தெரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

 

அவளை விட்டுவிட்டு இனிமேல் வாழ முடியும் என்ற எண்ணம் அவன் உள்ளே கசந்தது.  இப்பொழுது அவளை மனைவியாக தன் வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்ல துடிக்கிறான்.  வார்த்தைகளால் சொல்லப்படாத காதலை இருவரும் மறைமுகமாக பகிர்ந்து கொண்டாலும், வீட்டிற்கு அடங்கிய பெண் வாணி என்பதால் அவள் வீட்டார் செய்யும் ஏற்பாடுகளை எந்தவிதத்திலும் தடுப்பதற்கு அவள் விழைய மாட்டாள் என்பது ரஞ்சன் அறிந்ததே.

 

மதிய உணவைமுடித்து கொண்டு வாணியும்  அவள் தோழிகளும் கிளம்பி விட ரஞ்சன் அதற்குமேலே உணவில் நாட்டம் செலுத்த முடியாமல் பெயருக்கு சாப்பிட்டுவிட்டு நண்பர்களுடன் கிளம்பினான்.,  அலுவலகத்தில் அவனால் முழுமையாக வேலையில் ஈடுபட முடியவில்லை.  ஏதோ ஒரு குறுகுறுப்பு வண்டு குடைச்சல். அவன் மூளையை தோண்டி

 

கொண்டிருந்தது. மாலை ஐந்து மணிக்கெல்லாம் வீடு கிளம்பிவிட்டான். அவனுக்கு அவன் அம்மாவிடம் இப்பொழுதே பேசியாக வேண்டும்,  வாணியை பற்றி. அவன் அம்மாவோ அவனது அவசரம் புரியாமல் அலைபேசியை எடுக்கவே இல்லை.

 

சென்னையில் ரஞ்சனின் ஜாதகத்தை கொண்டு இப்பொழுது அவனுக்கு பரிகாரம் ஏதோ செய்ய வேண்டும். நரசிம்மர் கோவிலில் பூஜை செய்யுமாறு ஜோதிடர் கூட மிகுந்த யோசனைக்கு உட்பட்டு இருந்தார் அவர். ஏனெனில் பரிகாரம் செய்வதற்கு ரஞ்சன் வந்தாக வேண்டும். ஆனால் அவன் வரும் ரகம் அல்ல.

 

இரவு எப்படியோ அம்மாவை அலைபேசியில் அழைத்தவன் உடனேயே வே இங்க பெங்களூருக்கு கெளம்பி வாம்மா...  உங்கிட்ட நிறைய பேசணும். நீயும் இங்கு வந்து ரொம்ப நாளாச்சு. என்றவனை ஒருவித குழப்பத்துடனேயே பார்த்தார் ரஞ்சனின் அம்மா.

 

வேண்டுமென்றால் தானே இங்கு வந்து தன்னை பார்ப்பவன், புதியதாக பெங்களூருக்கு வா என்று அழைப்பது வித்தியாசமாகப் பட்டது அவருக்கு.

 

தன் கணவரிடம் சொல்லி காரில் ரஞ்சனின் அம்மாவும் அப்பாவும் பெங்களூரு புறப்பட்டனர்

 

அவனாக ஒப்புக்கொள்ளும் பெண்ணைத் தவிர வேறு யாரையும் மணமுடிக்க முடியாது. ரஞ்சனி பொறுத்தவரை இப்போது கல்யாணம் நிகழ சாத்தியக் கூறுகளும் இல்லை.

 

அம்மாவும் அப்பாவும் வந்த பின்னரும் ரஞ்சனால் எதையும் வாய்விட்டுச் சொல்ல முடியவில்லை. வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டு அந்தப் பெண் மட்டும் தான் இப்போது வேண்டும் என்று சொல்லுவதில் அவனுக்கு தயக்கம்.

 

கூடைக்குள் இருக்கும் பூனை தானே வெளிவரட்டும் என்று அவன் பெற்றோர் வாளா இருந்தனர்.

 

அவர்கள் இவ்வாறு செய்வதும் அவனுக்கு கடுப்பாய் இருந்தது.

 

வாணிக்கு திருமண ஏற்பாடு ஆகியிருந்தால் எனும் யோசனை அவனை இரவு தூக்கத்தை தூக்கி எறிந்தது.

 

பொறுமை மீறிய நிலையில், சனிக்கிழமை அன்று மாலை ஒரு வழியாக அவன் தன் உணர்வுகளை கொட்ட  அவன் பெற்றோர் ஸ்தம்பித்தனர். எதிர் பாரா அதிர்ச்சி. எப்படி எடுத்து கொள்வது, எவ்வாறு கையாள்வது என அவர்களுக்கும் புரியவில்லை.

 

தெரிந்தவர்கள் வீட்டு பெண் தான். மறுத்த பிறகு அந்த பெண்ணின் உணர்வு...எண்ணம்?

 

கையறு நிலையில் அன்று இரவு கழிந்தது.

 

இந்த திருமணமாவது கைக்கூடுமா? இல்லை  பாலா சிவா காதல் போல் இதுவும்...?

 

மீண்டும் அடுத்த பதிவில் சந்திப்போம்.

 

தோழி சுகீ.

சுகீ


ReplyQuote



Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 2 years ago
Posts: 165
Topic starter  

அன்றில்  22

.

 

பெங்களூருவில் மனோரஞ்சன் வாணி இடையிலான உணர்வு அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி பிரயாணப்பட ஒரு விதத்தில் முந்தினாலும், மற்றொரு புறம் ஏற்கனவே ஒருவருக்கொருவர் நிராகரித்து கொண்டது, ஏனோ சொல்ல முடியாத ஸங்கடத்தை விதைத்திருப்பது நிஜம். இன்றும் வாணியின் செய்கைகள் ரஞ்சனை பொறுத்தவரை கட்டுப்பட்டித் தனமே.

நீ ஜீன்ஸ் போட்டு ஷார்ட் டாப் போட்டா செம்மயா இருக்கும் என்று ஒருமுறை ரஞ்சன் சொல்ல அவளிடம் கண்கள் எட்டா முறுவல் மட்டும் விடையாய்.

எதேச்சையாக மதியம் நண்பர்கள் சூழ ஒரு பிரபல உணவு விடுதிக்கு ரஞ்சன் செல்ல, அங்கே இவர்கள் பின்பக்க மேஜையில் வாணி தனது தோழியர் இருவரோடு வந்திருந்தாள். அவள் இவனை கவனிக்கவில்லை.இவனோ அவளை தவிர வேறெதையும் கவனிக்கவில்லை.

தோழியர் பேசி கொண்டிருந்ததும் ஆடை பற்றித்தான் போலும். "அந்த பெண் வாணியிடம் நீ வெளிநாட்டு கம்பெனில வேலை செய்யுற, வெளிநாடு போயிட்டு வந்திருக்க... பட் டிரஸ் ஏன் இப்படி....இன்னும் கொஞ்சம் மாடர்ன் டிரஸ் ட்ரை பண்ணலாம்தானே? நல்ல ஷேப் இருக்கு உனக்கு... இப்போவே நிறைய ஹீரோஸ் உன்ன சைட் அடிக்கிறாங்க... பத்து வருஷம் போனா இதெல்லாம் அமையாது. நீயும் அம்மையார் ஆகிடுவ... பாய்ஸ் பின்னாடி சுத்துறது... ம்ம்ம்...சுத்த விடுறது ஒரு மஜா தெரியுமா? என்று இவளுக்கு நல் வார்த்தை சொல்ல,
'மாட்டிக்கிட்டா இன்னும் மஜாதான்!'என்றாள் வாணி. அவள் குரலில் அவ்வளவு எள்ளல்.

"எங்க ஆடை குறைக்கப்படுதோ அங்க அடிமைத் தனம் ஆரம்பிக்குது..." என்னோட ஷேப் காட்டி, ஐ மீன், உடம்பை காட்டி நா எதுக்கு பசங்கள சுத்த விடணும்? நா ஒன்னும் போக பொருளோ, போதை தரும் பொருளோ இல்ல...

மற்ற இருவரிடமும் மௌனம். கொஞ்சம் சுதாரித்தவளாக ஒரு தோழி இதுல தப்பென்ன? என்க... பொங்கிவிட்டாள் வாணி.

என் உடல் அழகு காட்சி பொருள் இல்ல...யார்க்கு காமிக்கணுமோ, எப்ப காமிக்கணுமோ அப்போ காமிச்சுக்கிறேன்... என்று சற்றே இலகு குரலில் கூறியவளை மீண்டும் பிடித்து கொண்டனர் தோழியர். பொதுவாக வாணி இப்படி பேசும் ரகமல்ல. தோழிகள் அந்தரங்கம் பேசினால் புரியாத பாவனையில் நகர்ந்து விடும் சாமர்த்தியம் அவளுக்கு உண்டு.
ஆனால் இன்று, அவளது மூளை முழுவதும் தனது ஆக்கிரமிப்பு. அவனைக் கண்ட நாள் முதல் இந்த நிமிடம் வரை ஏதோ ஒரு வகையில் அவளது வாழ்வில் ஒரு பகுதியாக விட்டவன். சொல்லப் படாவிட்டாலும் ஏதோ ஒருவகையில் அவனுடனான பந்தத்தை அவளது அடிநாதம் கண்டிப்பாய் மீட்டுகிறது. அந்த நாதம் எழுப்பும் ராகங்கள் அவள் உள்ளே ஆனந்தபைரவியாய். மனதிற்குள் சற்று படபடப்பும் பயமும் நிச்சயம் உண்டு. காதல் எனும் உணர்வு இவற்றுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டது.

ஹோய், யார்கிட்ட எங்கனு முடிவு பண்ணிட்டியா? என்று வம்புக்கு இழுத்தாள் மற்றொரு தோழி. சட்டென அவர்கள் வார்த்தைகள் வாணிக புரிபடவில்லை. ஆனால் கேட்டுக் கொண்டிருந்த ரஞ்சனுக்கு நாடித்துடிப்பு மிக வேகமாக ஏறிக்கொண்டிருந்தது. அவை என்ன பதில் சொல்லப் போகிறாள் என்பது அவனுக்கு இப்பொழுதே தெரிந்தாக வேண்டும்.
ஆனால் கழுவும் மீனில் நழுவும் மீனாய், வாணி அதெல்லாம் முடிவு.... பண்ணனும் என்றாள். அவள் பதிலில் இருந்து முடிவு செய்தாகிவிட்டது இன்னும் எதுவும் நடைபெறவில்லை என்பது போன்ற எந்தத் தகவல்களும் இல்லை.

சட்டுனு தோழிகள் முதலிரவு பற்றி பேசுவது பேசத் தொடங்கிவிட்டனர்.
அப்பொழுது வாணி எங்கு சரிசமமாக நிர்வாணம் , அங்கு அடிமைத்தனம் இருப்பதில்லை என்று முடித்துவிட்டாள். ஆடை பற்றிய அவளது இது தெளிவு மனோவை அவளைப் பற்றிய மற்றொரு எண்ண போக்குக்கு மாற்றியது என்னவோ நிஜம்.

இத்தனை நாள் ஆடை விஷயத்தில் கூட மிகவும் பிற்போக்கான எண்ணங்களைக் கொண்டு இருந்தவள் வாணி என்ற எண்ணம் மாறி அவள்மீது அவனையும் அறியாமல் மரியாதை உயர்ந்திருந்தது. இந்த பெண்ணை திருமணம் செய்து கொள்வதில் இருந்த சிறு சிறு விஷயங்களில் வேறுவிதமான சாயல் கிடைப்பதை அவன் இப்பொழுது உணர தொடங்கி விட்டான்.

நிஜத்தில் இரும்பு பெண்மணி களாக வலம் வரும் பெண்கள் யாரும் உடலழகை வெளியில் காட்டி ஆணை வசியப்படுத்த முனைவதில்லை. தகுதி,தன்னம்பிக்கை,நெஞ்சுரம் மட்டுமே அவர்களை சமூகத்தில் வேறு ஒரு உயர்ந்த பீடத்தில் அமர வைத்து அழகு பார்க்கிறது. புற அழகு என்று இருந்தாலும் மாறக்கூடியது.
பெண்கள் தகுதி அடிப்படையில் தங்களை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். ஆண்களை யோசிக்க வைக்கும் ஒரே வழி பெண்கள் தன்னில் தானே நிற்பதுதான். அதில் வாணி போன்று எனக்கும் எந்தவித மாற்றுக் கருத்தும் கிடையாது.
உடல் அழகை காட்டி ஆண்களை வசியப்படுத்த, பெண்கள் போதை தரும் பொருட்கள் அல்ல. உயிரும்-உடலும்- சதையும், அத்துடன் அறிவும்-ஆளுமையும் கொண்ட அற்புத படைப்பு பெண். ஜனனத்தை கொடுக்கும் அற்புத படைப்பால் அவள் இருப்பதனால் தான் அவளுக்கு ஜனனி என்ற பெயர்.
அரைகுறை ஆடைகள் மூலம் தங்களை வெளி உலகத்திற்கு அடையாளப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டிய அவசியம் நியாயமற்றது. தாழ்ந்ததும் கூட.
பெண்கள் இதை நிச்சயம் உணர்தல் அவசியம்.

மனோரஞ்சன் இதை அவர் வார்த்தைகள் மூலம் புரிந்துகொண்டான். ஆனால் அவளுக்கு திருமணம் நிச்சயமாகி விட்டதா என்பது பற்றி அவனால் தெரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

அவளை விட்டுவிட்டு இனிமேல் வாழ முடியும் என்ற எண்ணம் அவன் உள்ளே கசந்தது. இப்பொழுது அவளை மனைவியாக தன் வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்ல துடிக்கிறான். வார்த்தைகளால் சொல்லப்படாத காதலை இருவரும் மறைமுகமாக பகிர்ந்து கொண்டாலும், வீட்டிற்கு அடங்கிய பெண் வாணி என்பதால் அவள் வீட்டார் செய்யும் ஏற்பாடுகளை எந்தவிதத்திலும் தடுப்பதற்கு அவள் விழைய மாட்டாள் என்பது ரஞ்சன் அறிந்ததே.

மதிய உணவைமுடித்து கொண்டு வாணியும் அவள் தோழிகளும் கிளம்பி விட ரஞ்சன் அதற்குமேலே உணவில் நாட்டம் செலுத்த முடியாமல் பெயருக்கு சாப்பிட்டுவிட்டு நண்பர்களுடன் கிளம்பினான்., அலுவலகத்தில் அவனால் முழுமையாக வேலையில் ஈடுபட முடியவில்லை. ஏதோ ஒரு குறுகுறுப்பு வண்டு குடைச்சல். அவன் மூளையை தோண்டி
கொண்டிருந்தது. மாலை ஐந்து மணிக்கெல்லாம் வீடு கிளம்பிவிட்டான். அவனுக்கு அவன் அம்மாவிடம் இப்பொழுதே பேசியாக வேண்டும், வாணியை பற்றி. அவன் அம்மாவோ அவனது அவசரம் புரியாமல் அலைபேசியை எடுக்கவே இல்லை.
சென்னையில் ரஞ்சனின் ஜாதகத்தை கொண்டு இப்பொழுது அவனுக்கு பரிகாரம் ஏதோ செய்ய வேண்டும். நரசிம்மர் கோவிலில் பூஜை செய்யுமாறு ஜோதிடர் கூட மிகுந்த யோசனைக்கு உட்பட்டு இருந்தார் அவர். ஏனெனில் பரிகாரம் செய்வதற்கு ரஞ்சன் வந்தாக வேண்டும். ஆனால் அவன் வரும் ரகம் அல்ல.
இரவு எப்படியோ அம்மாவை அலைபேசியில் அழைத்தவன் உடனேயே வே இங்க பெங்களூருக்கு கெளம்பி வாம்மா... உங்கிட்ட நிறைய பேசணும். நீயும் இங்கு வந்து ரொம்ப நாளாச்சு. என்றவனை ஒருவித குழப்பத்துடனேயே பார்த்தார் ரஞ்சனின் அம்மா.

வேண்டுமென்றால் தானே இங்கு வந்து தன்னை பார்ப்பவன், புதியதாக பெங்களூருக்கு வா என்று அழைப்பது வித்தியாசமாகப் பட்டது அவருக்கு.

தன் கணவரிடம் சொல்லி காரில் ரஞ்சனின் அம்மாவும் அப்பாவும் பெங்களூரு புறப்பட்டனர்
அவனாக ஒப்புக்கொள்ளும் பெண்ணைத் தவிர வேறு யாரையும் மணமுடிக்க முடியாது. ரஞ்சனி பொறுத்தவரை இப்போது கல்யாணம் நிகழ சாத்தியக் கூறுகளும் இல்லை.
அம்மாவும் அப்பாவும் வந்த பின்னரும் ரஞ்சனால் எதையும் வாய்விட்டுச் சொல்ல முடியவில்லை. வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டு அந்தப் பெண் மட்டும் தான் இப்போது வேண்டும் என்று சொல்லுவதில் அவனுக்கு தயக்கம்.
கூடைக்குள் இருக்கும் பூனை தானே வெளிவரட்டும் என்று அவன் பெற்றோர் வாளா இருந்தனர்.

அவர்கள் இவ்வாறு செய்வதும் அவனுக்கு கடுப்பாய் இருந்தது.

வாணிக்கு திருமண ஏற்பாடு ஆகியிருந்தால் எனும் யோசனை அவனை இரவு தூக்கத்தை தூக்கி எறிந்தது.

பொறுமை மீறிய நிலையில், சனிக்கிழமை அன்று மாலை ஒரு வழியாக அவன் தன் உணர்வுகளை கொட்ட அவன் பெற்றோர் ஸ்தம்பித்தனர். எதிர் பாரா அதிர்ச்சி. எப்படி எடுத்து கொள்வது, எவ்வாறு கையாள்வது என அவர்களுக்கும் புரியவில்லை.

தெரிந்தவர்கள் வீட்டு பெண் தான். மறுத்த பிறகு அந்த பெண்ணின் உணர்வு...எண்ணம்?

கையறு நிலையில் அன்று இரவு கழிந்தது.
இந்த திருமணமாவது கைக்கூடுமா? இல்லை பாலா சிவா காதல் போல் இதுவும்...?

மீண்டும் அடுத்த பதிவில் சந்திப்போம்.

தோழி சுகீ.

 

 

 

சுகீ


ReplyQuote
Subha Mathi
(@subhamathi)
Estimable Member Registered
Joined: 2 months ago
Posts: 107
 

Rendu perukkum pudichu irukkum pothu Vera enna sis ...problem🤔🤔🤔🤔...plz Ella jodiyum sethurunga ..sis😍😍


ReplyQuote




Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 2 years ago
Posts: 165
Topic starter  

அன்றில் 23

 

சென்னையில் இருந்து புறப்படும் சமயம் இவ்வளவு பெரிய அதிர்ச்சியை ரஞ்சன் கொடுக்க போகிறான் என்று பெற்றவர்களுக்கு தெரியாது.பெண்ணை பெற்றவர்களிடம் எவ்வாறு பேச முடியும் என இருவரும் குழம்பினர்.

ரஞ்சன், வாணியின் பிடித்தம் பற்றி ஏதும் சொல்லவில்லை. அன்று பார்த்து வந்த அம்மாவின் நட்பு வீட்டு பெண்ணையே மனம் விரும்புவதாக மட்டும் சொன்னான். இங்கு நடந்த பிறந்தநாள் சந்திப்பு பற்றி சொன்னவன் அடுத்த சந்திப்புகள் பற்றி

சமர்த்தியமாக கூறாமல் விடுத்தான். இந்த திருமணம் அவள் பெயர் அடி வாங்காமல் நடக்க

ப்ரயர்த்தனம் செய்கிறான். ஏதோ வகையில் மறுப்பை சந்திக்க நேருமோ என்று உள்ளே அச்சம்.  இவை நடக்கும் என்று அவளை கண்ட நொடி தெரிந்து இருந்தால், விருப்பம் சொல்லி இருப்பான். இந்நேரம் தேனிலவு சென்று வந்து தேனில் தேனீ போல் லயித் திருப்பான்.

விதி வலியது என பெருமூச்சு ரஞ்சனிடம் வெளிப்பட்டது.

இது சமயம் என உணர்ந்த  அவனின் அம்மா... உனக்கு ஜாதகம் பாத்தப்போ கோவில்ல பரிகாரம் செய்யணும்னு ஜோசியர் சொல்லி விட்டார். நீயும் வரணும். பிறகு, அவங்க வீட்ல பேச யோசிக்கலாம் என்று இடைச்செருகள் இட  அம்மாவின் இளகா முகம் பார்த்து வேண்டா வெறுப்புடன் ஒப்புக்கொண்டான். மறுவாரம் ஸ்வாதி அன்று ரூபே நகராவில் இருக்கும் நரஸிம்ஹா கோவிலுக்கு செல்வதாக தீர்மானம் செய்துவிட்டு தன்னரைக்குள் புகுந்து கொண்டான். பொம்ம சந்திராவில் இருக்கும் தோழன் மூலம் அறிந்து கொண்ட இடங்களில் இந்த கோவிலும் ஒன்று. இவன் வீடு வைட் பீல்ட்.  ரூப்பே நகரா தொலைவு தான். இருந்தாலும்  பி டி எம் லே அவுட் அருகில்.  அவள் தன் அருகில் இருப்பது போன்ற உணர்வு

ஹப்பா.. இந்த காதல் பெரிய சித்ராவதை. எப்போடி  என்கை சேருவ... என்று செல்லமாக மனதில் அவளுடன் அலுத்துக் கொண்டான்.

அந்த வார இறுதி, வேலை குறைவு என்பதால் சிவா, வாணி இருவரும் வெள்ளி இரவே கிளம்பி சென்னை வந்து விட, உள்ளுணர்வு உந்தி தள்ள  ஜூனியர் பாலா சிவா வீட்டுக்கு சனிக்கிழமை அன்று வந்தாள்.  இப்பொழுதும் சிவா தன் வருகை பற்றி ஏதும் தெரிவித்தானில்லை. அவன் மீது உள்ள காதல் எனும் கண்கட்டு உணர்வு அவளை அவன் வீடு நோக்கி செல்ல கட்டளை இட்டு இருக்கலாம். ஆனாலும், சுய மரியாதை, அதை உள்ளுக்குள் பூட்டிவிட்டு இந்த வருகை.

 

சிவாவை பார்த்த நொடி அவள் நெஞ்சம் அடைந்த சந்தோஷம் வார்த்தைகளில் அடங்காது. கண்கள் நீர் கோர்க்க, அவனோ சற்றும் இளகவில்லை.

 

பாலாவின் இளைப்பு, அவள் கொண்டுள்ள பசலை... அவனுக்கு புரியாமல் இல்லை.அவன் கண்களிலும்  படாமல் இல்லை. அவன் மனம் அவனை திட்டி தீர்த்தது. பழி சொன்னது. தன் மனதை சமாளிக்க வழி தெரியாமல் கோவத்தை திரட்டி, அவளிடம் 'இங்க எதுக்கு இப்போ வந்த?'இந்த சீனுக்கு அவசியம் இல்லை' என்று காய்ந்தான். ராமன் அவர்கள் இருவரையும் வெளியே சென்று வர பணிக்க, ஆனந்த் இந்த ஊடலை ரசித்தான். அவன் மனம் ரம்யாவிடம் செல்ல சண்டை போட்டது. ரம்யா தன் அகத்தில் புகுந்ததை அவன் உணர தொடங்கி இருக்கும் நாட்கள் இவை.

 

ரம்யா கணவர் இறந்து விட்டார். ராகவி இருக்கிறாள் என்பதுவரை வெளியிலகிற்கு தெரிந்தவை இவனும் அறிந்திருந்தான்.அன்று அவளை சமாதானம் செய்வது பெரிய பாடாகி போயிற்று. இன்னும் காதல் எனும் உணர்வை அவளிடம் பகிர யோசனை... யோசனை மட்டுமே.

 

இவன் சொல்லும் நேரம், ரம்யா தனது மனதில் உறங்கி கொண்டு இருக்கும்  சுனாமி ஒத்த பேரலை இவனை தாக்கும் பொழுது இவன் சமாளித்து அவளுடன் கரை சேர தைரியம் உள்ளவனா என்று இப்பொழுது என்னால் தெளிவாய் சொல்ல முடியவில்லை. மீண்டும் ஒரு தோல்வியை ஒப்பு கொள்ளும், சந்திக்கும் நிலையில் ஆனந்த் -ரம்யா இருவரும் இல்லை. மிகவும் நொந்து போய் இருப்பவள் ரம்யாதான். குமாரின் துரோகம், ராகவியின் பிறப்பு, அவளின் உடல் நிலை, நந்தன் திருமணம் செய்ய கேட்ட பொழுது அவன் எண்ணம், அம்மாவின் பாரா முகம், அண்ணன் வீட்டு நிலை...என்று அவள் வலிகளின் பட்டியல் நீளம்.

ஆனந்த் அவளை திருமணம் செய்ய கேட்டு, அவள் ரகசியம் அறிந்த பின்னர் மறுத்துவிட்டால்? நிஜமாய் அச்சமாக இருக்கிறது.

ஒரு ஆணாக அவன் உணர்வுகள் வேறு பட்டிருக்குமாயின் இருவரின் நிலையும் கவலைக்கிடம்தான். ரம்யாவுக்கு நிச்சயம் துணை தேவை. அவளை தாங்க, கைகளில் அல்ல.. கண்களில் ஏந்த, ராகவியை தன் மகளாய் பாவித்து போற்ற!

 

அவள் கல்யாண வாழ்க்கை அவளுக்கு கொடுத்திருக்கும் காயம், மருந்து இரண்டும் ராகவிதான். அதை ஆனந்த் எப்படி புரிந்து கொள்ள போகிறான்?'காலம் அவர்களுக்கு என்ன வைத்துள்ளது?'

 

கடற்கரை காற்று அவர்கள் இருவரின் மூச்சு காற்று உஷ்னத்தில் தோற்றது.பாலா ஜூனியர் ஒரு வழியாக சிவாவிடம் தன் பக்க ஞாயங்களை சொல்ல சிவா மனதின்றி ஒப்பு கொண்டான்.

 

பெண் கேட்கும் பொழுது 'தகுதி இல்லை' என்றால் எதை முன்னிட்டு பேச முடியும்?பெண்ணை பெற்றவர்கள் கொடுப்பார்களா?

 

பாலா சொல்வது, நினைப்பது நிச்சயம் தவறில்லை. வாணிக்கு  மாப்பிள்ளை பார்க்கும் பொழுது எவ்வளவு அலஸுகிறோம்? அவன் உள்மனது நியாயம் சொல்ல  தன்னை சாமாதானம் செய்து கொண்டான். 'பாலா -ராமனே, வேலை கிடைத்து ஒரு வருஷம், பிறகு காதல் நிலைத்து, பெண் வீட்டில் ஒப்பினால் மட்டும் திருமணம்'என கெடு விதிக்கவில்லையா?

 

சிறிது நேரம் கடற்கரையில் செலவிட்டு இருவரும் கிளம்பினார்கள். கடற்கரை மணலில் அழுத்தமாய் கால் வைத்து இருவரும் கைகோர்த்தபடி நடந்து வரும்பொழுது மனதில் அழுத்திய பாரம் குறைந்தது போல் தோன்ற இருவர் முகமும் புன்னகையில் விகசித்தது. வரும்போது இருந்த வேதனை, ஊடல் இப்பொழுது அவர்களிடம் விடை பெற்று கடல் நீரில் கரைந்தது.

 

பாலாவை அவள் அத்தை வீடு இருக்கும் தெரு முனையில் விட்டு, தான் தன் நண்பர்களை பார்க்க சென்றான் சிவா.

 

வாணி வீட்டில் அனு, தன் மகளுக்காக  நிறைய மெனக்கட்டு வரன்கள் பார்திருந்தாள். வாணியின் கல்வி,அழகுடன் அவளது சம்பளமும் அனு- பிரசாத் செய்ய தயாராய் இருக்கும் சீரும் மற்றய விஷயங்களை பின்னுக்கு தள்ளிய விதத்தில் திருமண சந்தையில்  வாணியின் மதிப்பு கூடியது.

 

மாப்பிள்ளை படங்களை, விவரங்களை அனு சொல்ல சொல்ல வாணிக்கு ரஞ்சனின் முகம் மனதில் இம்சித்தது. ஒரு வேளை அவன் பார்வைக்கு அர்த்தம் இல்லை எனில் தன் மனதில் இருக்கும் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பு இல்லை.' வேண்டாம்' என ஏற்கனவே தெளிவாக சொல்லி விட்டாரே? இனி மனதை தேற்றி கொண்டு நிஜத்தை ஏற்க வாணி தன்னை தயார் செய்து கொண்டாள்.

 

'ஒரு வாரம் டைம் குடும்மா, டீடெயில்ஸ் பாத்துட்டு சொல்றேன். ஜாதகம் ஏதும் பாக்கணும்னா பாத்துட்டு சரியா இருக்கறது மட்டும் குடுங்க. அப்புறம் குழப்பாத்தீங்க... என்று சொன்ன வாணியை வினோதமாய் பார்த்தார் பிரசாத். அவர் புருவங்கள் முடிச்சிட்டன. என்ன ஆயிற்று இந்த பெண்ணுக்கு?இப்படி பேசுபவள் வாணி அல்லவே...

 

ஞாயிறு சாயங்காலம் சிவா-  வாணி இருவரும் வழக்கம் போல் பெங்களூரு கிளம்ப, ஜூனியர் பாலா கோயம்பேடு பஸ் நிலையம் வந்திருந்தாள். வாணியின் முகம் ஏதோ வித்யாசம் கொண்டிருப்பதாக அவளுக்கு தோன்றியது. பார்த்து ரொம்ப நாட்கள் ஆனதால் இருக்கலாம்,என்று சமாதானம் அடைந்தவளாக அவர்களுடன் அரட்டை அடித்துவிட்டு பஸ் கிளம்பியவுடன் அவளும் வீடு நோக்கி பயணம்.

 

வாரத்தின் நாட்கள் வழக்கம் போல் தொடங்கியது. ஜூனியர் பாலா -சிவா இருவருக்கும் இலகுவாக உணர, வாணியோ,மன அழுத்தம் தாங்க முடியாமல் இரண்டு நாட்கள் சமாளித்தவள் புதன் அன்று விடுப்பு எடுத்து வீட்டில் முடங்கினாள்.

 

மாலை  பக்கத்து பிளாட் மாமி, இவள் வீட்டில் இருப்பதை பால்கனி வழியே பார்த்தவர், பேச்சை வளர்த்தார்.  அவளுக்கு அது தேவையாகவும்  இருந்தது.

 

'இன்னிக்கு ஸ்வாதி. நரசிம்மருக்கு விசேஷம். ரூப்பே நகரா போறேன்.என் பொண்ணு அவளோட பிரண்ட் வினோ ரெண்டு  பேரும் வராங்க. நீயும் வரியா என்றவரிடம் வருகிறேன் என்றாள் வாணி. தன் குழப்பம் தீர வழியை தேடி  அவள் கோவிலுக்கு செல்ல...

 

அங்கே எதிர்பாரா விதத்தில் ரஞ்சனின் பெற்றோர் வந்திருக்க கண்டவளுக்கு ஒரு மாதிரியாய் போனது. வரவழைத்த புன்னகையுடன் அவர்களை குசலம் விசாரித்தாள்.

 

அவள் கண்கள் ரஞ்சனை தேடியது.  கண்களில் சிக்காமல் கண்ணாமூச்சி ஆடினான் ரஞ்சன். அவனை பற்றி அவன் பெற்றோரிடம் கேட்க பிடிக்காதாவளாக, விடை பெற்று, உடன் வந்த மாமி அண்ட் கோ வுடன் கோவிலுக்குள் சென்றாள் வாணி.

 

காரை நிறுத்தி விட்டு ரஞ்சன் வருவதற்குள் வாணி உள்ளே சென்று விட்டாள்.

 

ரஞ்சன் வர சொல்லி இருப்பானோ என்று ஐயம் ஒரு பக்கம். 'அவளே வந்திருந்தால்'எனும் எண்ணம் ஒரு புறம்.

 

வாணி வரவை ரஞ்சனிடம் அவன் பெற்றோர் சொல்லவில்லை. அவனை மௌனமாக ஆராய தொடங்க அவனிடம் வித்யாசமில்லை.

 

வாணி குழப்பம் தீருமா? காத்திருப்பது என்ன?

 

சிவா பாலா காதலில் மீதம் காத்திருப்பதென்ன? ஊடல், குழப்பங்கள் எல்லாம் சரியாகிவிட்டாலும் இன்னும் ஏதோ ஒன்று மிச்சமுள்ளது.அது...

உங்கள் தோழி

 

சுகீ.

சுகீ


ReplyQuote
Subageetha Sundararajan
(@subageetha)
Estimable Member Writer
Joined: 2 years ago
Posts: 165
Topic starter  

அன்றில் 23

 

சென்னையில் இருந்து புறப்படும் சமயம் இவ்வளவு பெரிய அதிர்ச்சியை ரஞ்சன் கொடுக்க போகிறான் என்று பெற்றவர்களுக்கு தெரியாது.பெண்ணை பெற்றவர்களிடம் எவ்வாறு பேச முடியும் என இருவரும் குழம்பினர்.

ரஞ்சன், வாணியின் பிடித்தம் பற்றி ஏதும் சொல்லவில்லை. அன்று பார்த்து வந்த அம்மாவின் நட்பு வீட்டு பெண்ணையே மனம் விரும்புவதாக மட்டும் சொன்னான். இங்கு நடந்த பிறந்தநாள் சந்திப்பு பற்றி சொன்னவன் அடுத்த சந்திப்புகள் பற்றி

சமர்த்தியமாக கூறாமல் விடுத்தான். இந்த திருமணம் அவள் பெயர் அடி வாங்காமல் நடக்க

ப்ரயர்த்தனம் செய்கிறான். ஏதோ வகையில் மறுப்பை சந்திக்க நேருமோ என்று உள்ளே அச்சம்.  இவை நடக்கும் என்று அவளை கண்ட நொடி தெரிந்து இருந்தால், விருப்பம் சொல்லி இருப்பான். இந்நேரம் தேனிலவு சென்று வந்து தேனில் தேனீ போல் லயித் திருப்பான்.

விதி வலியது என பெருமூச்சு ரஞ்சனிடம் வெளிப்பட்டது.

இது சமயம் என உணர்ந்த  அவனின் அம்மா... உனக்கு ஜாதகம் பாத்தப்போ கோவில்ல பரிகாரம் செய்யணும்னு ஜோசியர் சொல்லி விட்டார். நீயும் வரணும். பிறகு, அவங்க வீட்ல பேச யோசிக்கலாம் என்று இடைச்செருகள் இட  அம்மாவின் இளகா முகம் பார்த்து வேண்டா வெறுப்புடன் ஒப்புக்கொண்டான். மறுவாரம் ஸ்வாதி அன்று ரூபே நகராவில் இருக்கும் நரஸிம்ஹா கோவிலுக்கு செல்வதாக தீர்மானம் செய்துவிட்டு தன்னரைக்குள் புகுந்து கொண்டான். பொம்ம சந்திராவில் இருக்கும் தோழன் மூலம் அறிந்து கொண்ட இடங்களில் இந்த கோவிலும் ஒன்று. இவன் வீடு வைட் பீல்ட்.  ரூப்பே நகரா தொலைவு தான். இருந்தாலும்  பி டி எம் லே அவுட் அருகில்.  அவள் தன் அருகில் இருப்பது போன்ற உணர்வு

ஹப்பா.. இந்த காதல் பெரிய சித்ராவதை. எப்போடி  என்கை சேருவ... என்று செல்லமாக மனதில் அவளுடன் அலுத்துக் கொண்டான்.

அந்த வார இறுதி, வேலை குறைவு என்பதால் சிவா, வாணி இருவரும் வெள்ளி இரவே கிளம்பி சென்னை வந்து விட, உள்ளுணர்வு உந்தி தள்ள  ஜூனியர் பாலா சிவா வீட்டுக்கு சனிக்கிழமை அன்று வந்தாள்.  இப்பொழுதும் சிவா தன் வருகை பற்றி ஏதும் தெரிவித்தானில்லை. அவன் மீது உள்ள காதல் எனும் கண்கட்டு உணர்வு அவளை அவன் வீடு நோக்கி செல்ல கட்டளை இட்டு இருக்கலாம். ஆனாலும், சுய மரியாதை, அதை உள்ளுக்குள் பூட்டிவிட்டு இந்த வருகை.

 

சிவாவை பார்த்த நொடி அவள் நெஞ்சம் அடைந்த சந்தோஷம் வார்த்தைகளில் அடங்காது. கண்கள் நீர் கோர்க்க, அவனோ சற்றும் இளகவில்லை.

 

பாலாவின் இளைப்பு, அவள் கொண்டுள்ள பசலை... அவனுக்கு புரியாமல் இல்லை.அவன் கண்களிலும்  படாமல் இல்லை. அவன் மனம் அவனை திட்டி தீர்த்தது. பழி சொன்னது. தன் மனதை சமாளிக்க வழி தெரியாமல் கோவத்தை திரட்டி, அவளிடம் 'இங்க எதுக்கு இப்போ வந்த?'இந்த சீனுக்கு அவசியம் இல்லை' என்று காய்ந்தான். ராமன் அவர்கள் இருவரையும் வெளியே சென்று வர பணிக்க, ஆனந்த் இந்த ஊடலை ரசித்தான். அவன் மனம் ரம்யாவிடம் செல்ல சண்டை போட்டது. ரம்யா தன் அகத்தில் புகுந்ததை அவன் உணர தொடங்கி இருக்கும் நாட்கள் இவை.

 

ரம்யா கணவர் இறந்து விட்டார். ராகவி இருக்கிறாள் என்பதுவரை வெளியிலகிற்கு தெரிந்தவை இவனும் அறிந்திருந்தான்.அன்று அவளை சமாதானம் செய்வது பெரிய பாடாகி போயிற்று. இன்னும் காதல் எனும் உணர்வை அவளிடம் பகிர யோசனை... யோசனை மட்டுமே.

 

இவன் சொல்லும் நேரம், ரம்யா தனது மனதில் உறங்கி கொண்டு இருக்கும்  சுனாமி ஒத்த பேரலை இவனை தாக்கும் பொழுது இவன் சமாளித்து அவளுடன் கரை சேர தைரியம் உள்ளவனா என்று இப்பொழுது என்னால் தெளிவாய் சொல்ல முடியவில்லை. மீண்டும் ஒரு தோல்வியை ஒப்பு கொள்ளும், சந்திக்கும் நிலையில் ஆனந்த் -ரம்யா இருவரும் இல்லை. மிகவும் நொந்து போய் இருப்பவள் ரம்யாதான். குமாரின் துரோகம், ராகவியின் பிறப்பு, அவளின் உடல் நிலை, நந்தன் திருமணம் செய்ய கேட்ட பொழுது அவன் எண்ணம், அம்மாவின் பாரா முகம், அண்ணன் வீட்டு நிலை...என்று அவள் வலிகளின் பட்டியல் நீளம்.

ஆனந்த் அவளை திருமணம் செய்ய கேட்டு, அவள் ரகசியம் அறிந்த பின்னர் மறுத்துவிட்டால்? நிஜமாய் அச்சமாக இருக்கிறது.

ஒரு ஆணாக அவன் உணர்வுகள் வேறு பட்டிருக்குமாயின் இருவரின் நிலையும் கவலைக்கிடம்தான். ரம்யாவுக்கு நிச்சயம் துணை தேவை. அவளை தாங்க, கைகளில் அல்ல.. கண்களில் ஏந்த, ராகவியை தன் மகளாய் பாவித்து போற்ற!

 

அவள் கல்யாண வாழ்க்கை அவளுக்கு கொடுத்திருக்கும் காயம், மருந்து இரண்டும் ராகவிதான். அதை ஆனந்த் எப்படி புரிந்து கொள்ள போகிறான்?'காலம் அவர்களுக்கு என்ன வைத்துள்ளது?'

 

கடற்கரை காற்று அவர்கள் இருவரின் மூச்சு காற்று உஷ்னத்தில் தோற்றது.பாலா ஜூனியர் ஒரு வழியாக சிவாவிடம் தன் பக்க ஞாயங்களை சொல்ல சிவா மனதின்றி ஒப்பு கொண்டான்.

 

பெண் கேட்கும் பொழுது 'தகுதி இல்லை' என்றால் எதை முன்னிட்டு பேச முடியும்?பெண்ணை பெற்றவர்கள் கொடுப்பார்களா?

 

பாலா சொல்வது, நினைப்பது நிச்சயம் தவறில்லை. வாணிக்கு  மாப்பிள்ளை பார்க்கும் பொழுது எவ்வளவு அலஸுகிறோம்? அவன் உள்மனது நியாயம் சொல்ல  தன்னை சாமாதானம் செய்து கொண்டான். 'பாலா -ராமனே, வேலை கிடைத்து ஒரு வருஷம், பிறகு காதல் நிலைத்து, பெண் வீட்டில் ஒப்பினால் மட்டும் திருமணம்'என கெடு விதிக்கவில்லையா?

 

சிறிது நேரம் கடற்கரையில் செலவிட்டு இருவரும் கிளம்பினார்கள். கடற்கரை மணலில் அழுத்தமாய் கால் வைத்து இருவரும் கைகோர்த்தபடி நடந்து வரும்பொழுது மனதில் அழுத்திய பாரம் குறைந்தது போல் தோன்ற இருவர் முகமும் புன்னகையில் விகசித்தது. வரும்போது இருந்த வேதனை, ஊடல் இப்பொழுது அவர்களிடம் விடை பெற்று கடல் நீரில் கரைந்தது.

 

பாலாவை அவள் அத்தை வீடு இருக்கும் தெரு முனையில் விட்டு, தான் தன் நண்பர்களை பார்க்க சென்றான் சிவா.

 

வாணி வீட்டில் அனு, தன் மகளுக்காக  நிறைய மெனக்கட்டு வரன்கள் பார்திருந்தாள். வாணியின் கல்வி,அழகுடன் அவளது சம்பளமும் அனு- பிரசாத் செய்ய தயாராய் இருக்கும் சீரும் மற்றய விஷயங்களை பின்னுக்கு தள்ளிய விதத்தில் திருமண சந்தையில்  வாணியின் மதிப்பு கூடியது.

 

மாப்பிள்ளை படங்களை, விவரங்களை அனு சொல்ல சொல்ல வாணிக்கு ரஞ்சனின் முகம் மனதில் இம்சித்தது. ஒரு வேளை அவன் பார்வைக்கு அர்த்தம் இல்லை எனில் தன் மனதில் இருக்கும் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பு இல்லை.' வேண்டாம்' என ஏற்கனவே தெளிவாக சொல்லி விட்டாரே? இனி மனதை தேற்றி கொண்டு நிஜத்தை ஏற்க வாணி தன்னை தயார் செய்து கொண்டாள்.

 

'ஒரு வாரம் டைம் குடும்மா, டீடெயில்ஸ் பாத்துட்டு சொல்றேன். ஜாதகம் ஏதும் பாக்கணும்னா பாத்துட்டு சரியா இருக்கறது மட்டும் குடுங்க. அப்புறம் குழப்பாத்தீங்க... என்று சொன்ன வாணியை வினோதமாய் பார்த்தார் பிரசாத். அவர் புருவங்கள் முடிச்சிட்டன. என்ன ஆயிற்று இந்த பெண்ணுக்கு?இப்படி பேசுபவள் வாணி அல்லவே...

 

ஞாயிறு சாயங்காலம் சிவா-  வாணி இருவரும் வழக்கம் போல் பெங்களூரு கிளம்ப, ஜூனியர் பாலா கோயம்பேடு பஸ் நிலையம் வந்திருந்தாள். வாணியின் முகம் ஏதோ வித்யாசம் கொண்டிருப்பதாக அவளுக்கு தோன்றியது. பார்த்து ரொம்ப நாட்கள் ஆனதால் இருக்கலாம்,என்று சமாதானம் அடைந்தவளாக அவர்களுடன் அரட்டை அடித்துவிட்டு பஸ் கிளம்பியவுடன் அவளும் வீடு நோக்கி பயணம்.

 

வாரத்தின் நாட்கள் வழக்கம் போல் தொடங்கியது. ஜூனியர் பாலா -சிவா இருவருக்கும் இலகுவாக உணர, வாணியோ,மன அழுத்தம் தாங்க முடியாமல் இரண்டு நாட்கள் சமாளித்தவள் புதன் அன்று விடுப்பு எடுத்து வீட்டில் முடங்கினாள்.

 

மாலை  பக்கத்து பிளாட் மாமி, இவள் வீட்டில் இருப்பதை பால்கனி வழியே பார்த்தவர், பேச்சை வளர்த்தார்.  அவளுக்கு அது தேவையாகவும்  இருந்தது.

 

'இன்னிக்கு ஸ்வாதி. நரசிம்மருக்கு விசேஷம். ரூப்பே நகரா போறேன்.என் பொண்ணு அவளோட பிரண்ட் வினோ ரெண்டு  பேரும் வராங்க. நீயும் வரியா என்றவரிடம் வருகிறேன் என்றாள் வாணி. தன் குழப்பம் தீர வழியை தேடி  அவள் கோவிலுக்கு செல்ல...

 

அங்கே எதிர்பாரா விதத்தில் ரஞ்சனின் பெற்றோர் வந்திருக்க கண்டவளுக்கு ஒரு மாதிரியாய் போனது. வரவழைத்த புன்னகையுடன் அவர்களை குசலம் விசாரித்தாள்.

 

அவள் கண்கள் ரஞ்சனை தேடியது.  கண்களில் சிக்காமல் கண்ணாமூச்சி ஆடினான் ரஞ்சன். அவனை பற்றி அவன் பெற்றோரிடம் கேட்க பிடிக்காதாவளாக, விடை பெற்று, உடன் வந்த மாமி அண்ட் கோ வுடன் கோவிலுக்குள் சென்றாள் வாணி.

 

காரை நிறுத்தி விட்டு ரஞ்சன் வருவதற்குள் வாணி உள்ளே சென்று விட்டாள்.

 

ரஞ்சன் வர சொல்லி இருப்பானோ என்று ஐயம் ஒரு பக்கம். 'அவளே வந்திருந்தால்'எனும் எண்ணம் ஒரு புறம்.

 

வாணி வரவை ரஞ்சனிடம் அவன் பெற்றோர் சொல்லவில்லை. அவனை மௌனமாக ஆராய தொடங்க அவனிடம் வித்யாசமில்லை.

 

வாணி குழப்பம் தீருமா? காத்திருப்பது என்ன?

 

சிவா பாலா காதலில் மீதம் காத்திருப்பதென்ன? ஊடல், குழப்பங்கள் எல்லாம் சரியாகிவிட்டாலும் இன்னும் ஏதோ ஒன்று மிச்சமுள்ளது.அது...

உங்கள் தோழி

 

சுகீ.

சுகீ


ReplyQuote



Page 3 / 4




Share: