Karthikeyan Jayaraman
Saha Writer
- Messages
- 111
- Reaction score
- 52
- Points
- 28
பண்ணையார் தோட்டத்தில் பம்புசெட்டில் தங்கி வேலை செய்யும் நமது கனகாவும் அவளுடைய கணவன் உண்மை எனும் அவசரமாக கிளம்பிக் கொண்டிருந்தனர் .தனது ஐந்து வயது மகன் படிக்கும் பள்ளியில் ஆசிரியர்கள் இருவரையும் அழைத்து வரும்படி மகனிடம் கூறியிருந்தனர் .ஆகையால் கனகாவும் ஊமை எனும் பள்ளிக்குச் செல்வதற்கு அவசரமாக கிளம்பிக் கொண்டிருந்தனர் மகனும் சந்தோஷமாக கிளம்பினான்
எதுக்குடா என்னையும் உங்க அப்பாவையும் உங்க டீச்சேர் வரச் சொன்னாங்க என்று தலை சீவிக்கொண்டு தனது மகனிடம் கேட்டாள் கனகா
தெரியலம்மா எதுக்குன்னு
நீ ஏதாவது தப்பு பண்ணியா உங்க டீச்சர் கிட்ட அடி வாங்கினியா என்று சிரித்துக்கொண்டே கேட்டாள் கனகா
நான் ஒரு தப்பும் பண்ணல நான்தான் எங்க ஸ்கூல்ல லீடர் என்றான் மகன்
அப்ப எதுக்கு தான் எங்க ரெண்டு பேரையும் உங்க டீச்சர் கூப்பிட்டாங்க
தெரியல நீங்களே வந்து கேளுங்க என்றான் மகன்
சரி சரி சீக்கிரம் பண்ணையார் பிள்ளைங்க வர்றதுக்குள்ள நாங்க ரெண்டு பேரும் இங்கே இருக்கணும் அதுக்குள்ள ஸ்கூலுக்கு போயிட்டு வந்துடனும் என்று சொல்லிக்கொண்டே ஊமை எனும் கைக்குழந்தையுடன் கனகாவும் அவருடைய மகனும் பள்ளிக்கு கிளம்பி சென்றார்கள்
பள்ளிக்கு சென்று கொண்டிருக்கும் வழியில் .பண்ணையார் மகன்கள் மூவரும் வழக்கம் போல் ஒரே பைக்கில் மூவரும் எதிரே வருவதை பார்த்து விட்டால் கனகா
ஐயையோ இன்னைக்குன்னு பாத்து பண்ணையார் மகன்கள் சீக்கிரமாகவே வந்துட்டாங்களா தோட்டத்திற்கு .பரவாயில்ல அவங்க கிட்ட ஒரு வார்த்தை சொல்லிட்டு போயிட்டு வந்துடலாம் என்று எண்ணினால் கனகா
பரந்தாமன் இவர்கள் மூவரையும் பார்த்து பைக்கை ஓரம் கட்டினான் எங்க மூணு பேரும் கிளம்பிட்டீங்க என்று கனகாவை பார்த்து கேட்டான்
எங்கள இன்னைக்கு இவங்க டீச்சர் வர சொன்னாங்களாம் .அதான் என்ன ஏதுன்னு கேட்டு வரலாம்னு காலையில கிளம்பிட்டோம் இவனே பள்ளியிலே விட்டுட்டு அப்படியே அங்கு டீச்சர் கிட்ட என்ன ஏதுன்னு கேட்டு உடனே திரும்பி விடுகிறோம் என்றாள் கனகா
சரி சரி நீங்க பொறுமையாவே வாங்க ஒன்னும் அவசரம் இல்லை எதுக்கு கூப்பிட்டாங்க என்று பொறுமையா விசாரிச்சுட்டு வாங்க என்று சொல்லிட்டு பரந்தாமன் பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்தான்.
சாதாரணமான உடையில் இருந்தாலே கனகா அழகாக இருப்பாள் இப்போ பள்ளிக்கு சென்று வருவதால் கனகா சற்று புது துணியை உடுத்தி பளிச்சென்று தேவதை போல் காட்சி அளித்தாள் அவளுடைய அழகை வச்ச கண்ணு வாங்காம பைக்கில் அண்ணன் பின்னால் அமர்ந்திருக்கும் சந்திரனும் தீனாவும் ஊமையன்னை பார்த்துக்கொண்டே அடிக்கடி கனகாவின் அழகை ரசித்தார்கள்
பண்ணையர் தோட்டத்தை நோக்கி பைக்கும் புறப்பட்டது பள்ளியை நோக்கி கனகா குடும்பமும் புறப்பட்டது.
பரந்தாமன் .சந்திரன் .தீனா .மூவரும் பம்பு செட்டின் அருகில் இருக்கும் பெரிய கிணற்றின் தடுப்புச்சுவர் மீது அமர்ந்தபடி காற்றோட்டமாக பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள் திருமணத்தைப் பற்றி .
இன்னைக்கு தான் சரியான சந்தர்ப்பம் தம்பிகளை எப்படியாவது கனகாவிடம் ஒன்று சேர வைத்துவிடவேண்டும் .திருமண நாள் வேற நெருங்கிக் கொண்டே வருகிறது அதனால் இன்று நமது திட்டத்தை செயல்படுத்த தொடங்க வேண்டும் ஒருவேளை தம்பிகள் கனகாவிடம் ஒன்று சேர விரும்பவில்லை என்றால் வேறு ஒரு திட்டத்தை தீட்டி எப்படியாவது தம்பிகளை பிரச்சனையில் சிக்க வைத்து திருமணத்தை நிறுத்திவிட வேண்டும் . நாள் குறைவாகவே இருக்கிறது என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு பரந்தாமன் தம்பிகளிடம் மெதுவாக பேச்சுக் கொடுக்க ஆரம்பித்தான்.
சற்று தயக்கத்தோடு தலையை குனிந்துகொண்டு பரந்தாமன் தம்பிகளிடம் கூறினார் ..அப்புறம் வேற ஒன்னும் இல்ல நீங்க விருப்பப்பட்டால் இன்னைக்கு இந்த கனகா கூட ஜாலியா இருங்க
பள்ளிக்கூடத்துக்கு போனவங்க திரும்பி வந்ததும் உண்மையென நமது வீட்டில் கொஞ்சம் வேலை இருக்குதுன்னு போக சொல்லிடுறேன் .அந்த சின்ன பையன் பள்ளியிலேயே இருப்பான் அப்புறம் கனகாவும் அவளுடைய கைக்குழந்தையும் பம்புசெட்டில் தனியா இருப்பாங்க இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி இன்னைக்கு கனகாவிடம் நீங்க சந்தோசமா இருக்கலாம் .என்று தலைகுனிந்தபடி தயக்கத்தோடு சொன்னான் பரந்தாமன்.
தீனாவுக்கு கனகாவின் அழகு கண்ணுக்கு முன்னால் நின்றது போதை ஏறத் தொடங்கியது .இன்று கனகாவை நாம் அனுபவிக்க போறுமா இது கற்பனையா இல்லை நிஜமா என்று அவனுக்கு சந்தோசத்தில் சந்தேகம் ஏற்பட்டது
சந்திரனுக்கு மனதில் ஒரு ஓரமாக ஏதோ தப்பு செய்யப் போகிறோம் என்று மனதில் பட பட பட பட வென அடித்தது. இருந்தாலும் கனகாவை இன்று நாம் அனுபவிக்கப் போகிறோம் என்ற ஆசை மெல்ல மெல்ல அவன் மனதில் பெருகத் தொடங்கியது . இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல திருமணம் நடக்கப் போகுது இந்த நேரத்தில் இப்படிப்பட்ட வேலையை செய்யணுமா என்ற பயம்அவனுக்கு தயக்கமும் மனதில் பெருகத் தொடங்கியது அதனால் சந்திரன் மௌனமாக இருந்தான்
எனக்கென்னவோ இன்றுதான் சரியான நாள் என்று தோன்றுகிறது அதனால நீங்க விருப்பப்பட்டால் இந்த கனகாவிடம் இன்று உல்லாசமாக இருங்கள் .அவள் வந்ததும் நீங்கள் நிதானமாக பேசிப்பாருங்கள் அவள் ஒத்துழைப்பு கொடுத்தாலும் கொடுக்காவிட்டாலும் இன்று அவளுடன் நீங்கள் உல்லாசமாக இருங்கள் . என்று தம்பிகளிடம் மீண்டும் கேட்டான் பரந்தாமன்.
இன்னைக்கு எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்குது அண்ணா வேறு ஒரு நாள்ல வைச்சுக்கலாம் என்றான் தயக்கத்துடன் சந்திரன்
இல்லை இல்லை இன்னைக்கு தான் சரியான நேரம் வேறு ஒரு நாளைக்கு இதுபோல வாய்ப்பு அமையாது வேணும்னா சாயங்காலமா வச்சுக்கலாம் .நான் கொஞ்சம் மது வாங்கிட்டு வரேன் அதை குடி உனக்கு தைரியம் தானா வரும் என்றான் பரந்தாமன்
என்ன அண்ணன் நம்ம வேணாம்னு சொன்னா கூட விடமாட்டார் போல் தெரிகிறதே ஒருவேளை நமக்கு கனகா மேல் ஆசை இருப்பது போல அண்ணனுக்கும் அவ மேல ஆசை இருக்குதோ இப்படி கட்டாயப்படுத்துகிறார் என்று சந்திரனுக்கு சந்தேகம் ஏற்பட்டது .சரி அப்படி கூட இருக்கலாம் அண்ணனின் ஆசைக்காக இன்று நாம் சம்மதித்து விடலாம் என்று எண்ணி சரி அண்ணா உங்கள் விருப்பப்படி ஆகட்டும் என்றான் சந்திரன் .
இன்று சாயங்காலம் சற்று அதிகமாக மது வாங்கி வாங்க அண்ணா முதல் முறை .பயமாக இருக்கிறது என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னான் தீனா . பரந்தாமனுக்கு ம் சந்திரனுக்கும் ஒரே சிரிப்பு.
சரி சரி வழக்கம்போல நீங்க தோட்டத்தை சுத்திகிட்டு வாங்க நான் கொஞ்ச நேரம் இங்கேயே ஓய்வு எடுத்து இருக்கிறேன் என்று தம்பிகளை அனுப்பிவிட்டு பரந்தாமன் மட்டும் அங்கேயே அமர்ந்திருந்தான்.
சந்திரனும் தீனாவும் ஆளுக்கு ஒரு திசையில் தோட்டத்தை சுற்றிப் பார்க்க சென்றனர் .
பரந்தாமன் இன்று நமது குடும்பத்தில் மறக்க முடியாத நாளாக அமைய போகிறது இதை எப்படி சமாளிப்பது என்ற யோசனையில் கிணற்று தடுப்பு சுவர் மீது அமர்ந்தபடி யோசித்திருந்தான்.
ஒருவேளை இந்த கனகா மானம் பறிபோய் விட்டது என்ற பதில் தற்கொலை செய்து கொண்டாள் பிரச்சனை பெரிதாகி விடும் .போலீஸ் வரை சென்று விடும் போலீஸ் நம்மை விசாரித்தாள் குடும்ப பிரச்சனையாக இருக்கும் அடிக்கடி இருவரும் சண்டை போட்டுக் கொள்வார்கள் என்று சொல்லிவிடலாம் .கனகாவின் கணவனுக்கும் வாய் பேச முடியாது அவனால் எதையும் கூற இயலாது அதனால் நாம் தப்பித்து விடலாம் என்று பரந்தாமன் திட்டம் தீட்டினான்
நமக்கு துணையாக இருக்கும் நமது அம்மாவிடம் சென்று வேண்டிக் கொள்ளலாம் என்று நினைத்து பம்புசெட்டில் மற்றொரு பூஜை அறைக்கு சென்றான் பரந்தாமன் தனது தாய் படத்தின் முன்பு நின்று இரு கைகளையும் வணங்கி தனது தாயிடம் பக்தியோடு வேண்டிக்கொண்டான்
தாயே உன்னை நம்பி தான் இன்று ஒரு பெரிய காரியம் செய்யப் போகிறேன் இதில் எனக்கு சாதகமாகவே அமைய வேண்டும் எந்த பிரச்சனை வந்தாலும் நான் சமாளித்து விடுவேன் .இருந்தாலும் நீ எனக்கு துணையாக நின்று இந்த காரியத்தை வெற்றியடைய செய்ய வேண்டும் தாயே .உன் மூத்த மகன் உன்னை நம்பி தான் இந்த காரியத்தில் நான் இறங்குகிறேன் என்னை நீதான் வழிநடத்த வேண்டும் தாயே .என்று உருக்கமாக வேண்டினார் பரந்தாமன் அப்பொழுது யாரோ வருவதுபோல் சத்தம் கேட்டது திரும்பிப் பார்த்தால் கனகாவும் அவள் கணவன் ஊமை எனும் பப்பு சடடை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தார்கள் .உடனே பரந்தாமன் தனது வேண்டுதலை முடித்துக்கொண்டு வெளியே வந்தான் வந்தவன் கனகாவை பார்த்து நீங்கள் இருவரும் சாப்பிட்டீங்களா என்று கேட்டான்
இல்லை ஐயா இதோ சாப்பிட்டுவிட்டு கால்வாய் சுத்தம் செய்யும் வேலைதான் பாக்கி அந்த வேலையை முடித்து விடுகிறோம் ஐயா என்றாள் கனகா
அந்த வேலை அப்படியே இருக்கட்டும் உன் கணவனை வீட்டுக்கு அனுப்பி வை அங்கு வீட்டைச்சுற்றி ஒரே ஃபுல் புதிராக இருக்கிறது சுத்தம் செய்ய வேண்டும் திருமணம் நாள் வேற நெருங்கிக் கொண்டே வருகிறது அதனால் இன்று அந்த வேலையை செய்யட்டும் ஊமையன் என்றான் பரந்தாமன்
சரிங்க ஐயா அப்படியே செய்யலாம் நானும் வரட்டுமா என்றாள் கனகா
வேண்டாம் வேண்டாம் உன் கைக்குழந்தையோடு நீ அங்கு ஒரு வேலையும் செய்ய முடியாது நீ இங்கே இருந்து தோட்டத்தை பார்த்துக்கொள் உன் கணவனை மட்டும் அனுப்பி வை என்றான் பரந்தாமன்
பரந்தாமனும் கனகாவும் பேசும்பொழுது ஊமையன் அவர்களின் வாயைப் பார்த்து புரிந்து கொண்டான் இன்னைக்கு பண்ணையார் வீட்டில் வேலை என்று
சிறிது நேரத்தில் தம்பிகளும் வந்தார்கள் உடனே மூவரும் அங்கிருந்து கிளம்பினார்கள் அப்போது பரந்தாமன் கனகாவை பார்த்து பாசமாக கேட்டான் பள்ளிக்கூடத்துக்கு போயிட்டு வந்த வேலை நல்லபடியா முடிஞ்சுதா என்றான்.
என் மகன் நன்றாகப் படிக்கிறான் அதுமட்டுமல்ல அவன் நடவடிக்கைகளும் குணங்களும் நன்றாகவே இருக்கிறதாம் நிச்சயமாக அவன் ஒரு தெய்வ சக்தி அவனிடம் உள்ளதாம் எல்லாரிடமும் அன்பாக பேசுகிறாராணம் ஆதனால் எங்களுக்கு ஒரு நல்ல எதிர்காலம் இருக்கிறதாம் .அவனை நன்றாக படிக்க வைக்க வேண்டுமாம் அவனுக்கு இப்போது இருக்கும் தெளிவு வருங்காலத்தில் பெரிய அளவில் எதிர்காலம் இருக்கப்போகிறதம் அவனால் இந்த ஊரே பெருமை அடைய போகுதாம் என்று பெருமையாக டீச்சரும் உயர் அதிகாரியும் சொன்னார்கள் அதேசமயம் எங்களை பாராட்டினார்கள் இப்படி ஒரு மகன் பெற்றதற்கு நீங்கள் கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும் என்றார்கள் இதை சொல்வதற்கு தான் எங்களை வர சொன்னார்கள் ஐயா என்று மலர்ந்த முகத்தோடு சந்தோஷமாக கூறினால் கனகா
கனகாவின் வார்த்தை கேட்டதும் பரந்தாமனுக்கு சற்றும் முகம் வாட தொடங்கியது .ஐயோ இப்படி சந்தோசமாக இருக்கும் குடும்பத்தில் இன்று நாம் செய்யப்போகும் காரியத்தை நினைத்துப் பார்த்தால் மனம் கஷ்டமாக இருக்கிறது பரவாயில்லை நாம் இறக்கப்பட்டால் நமது பாதி நிலம் பறிபோய்விடும் அதனால் எந்த ஒரு தயவு தாட்சண்யம் பார்க்கக் கூடாது என்ற முடிவுக்கு வந்துவிட்டான் பரந்தாமன் .
பிறகு இன்று மதியம் ஊமையன் எங்களது வீட்டில் தான் சாப்பிட வேண்டும் அதனால் நீ அவனுக்கு சாப்பாடு எடுத்து வர வேண்டாம் இங்கேயே இருந்து தோட்டத்தை பார்த்துக்கொள் என்று புன்னகையோடு சொல்லிவிட்டு பரந்தாமனும் அவன் தம்பிகளும் அங்கிருந்து கிளம்பினார்கள்
இன்னைக்கு உனக்கு பண்ணையார் வீட்ல விருந்துதான் அதனால இப்போ கொஞ்சமா சாப்பிட்டுவிட்டு போ அப்பதான் மதியம் நிறைய சாப்பிட முடியும் என்று சிரித்துக்கொண்டே ஊமை என்னிடம் ஜாடையில் சொன்னால் கனகா...
தொடரும்........
எதுக்குடா என்னையும் உங்க அப்பாவையும் உங்க டீச்சேர் வரச் சொன்னாங்க என்று தலை சீவிக்கொண்டு தனது மகனிடம் கேட்டாள் கனகா
தெரியலம்மா எதுக்குன்னு
நீ ஏதாவது தப்பு பண்ணியா உங்க டீச்சர் கிட்ட அடி வாங்கினியா என்று சிரித்துக்கொண்டே கேட்டாள் கனகா
நான் ஒரு தப்பும் பண்ணல நான்தான் எங்க ஸ்கூல்ல லீடர் என்றான் மகன்
அப்ப எதுக்கு தான் எங்க ரெண்டு பேரையும் உங்க டீச்சர் கூப்பிட்டாங்க
தெரியல நீங்களே வந்து கேளுங்க என்றான் மகன்
சரி சரி சீக்கிரம் பண்ணையார் பிள்ளைங்க வர்றதுக்குள்ள நாங்க ரெண்டு பேரும் இங்கே இருக்கணும் அதுக்குள்ள ஸ்கூலுக்கு போயிட்டு வந்துடனும் என்று சொல்லிக்கொண்டே ஊமை எனும் கைக்குழந்தையுடன் கனகாவும் அவருடைய மகனும் பள்ளிக்கு கிளம்பி சென்றார்கள்
பள்ளிக்கு சென்று கொண்டிருக்கும் வழியில் .பண்ணையார் மகன்கள் மூவரும் வழக்கம் போல் ஒரே பைக்கில் மூவரும் எதிரே வருவதை பார்த்து விட்டால் கனகா
ஐயையோ இன்னைக்குன்னு பாத்து பண்ணையார் மகன்கள் சீக்கிரமாகவே வந்துட்டாங்களா தோட்டத்திற்கு .பரவாயில்ல அவங்க கிட்ட ஒரு வார்த்தை சொல்லிட்டு போயிட்டு வந்துடலாம் என்று எண்ணினால் கனகா
பரந்தாமன் இவர்கள் மூவரையும் பார்த்து பைக்கை ஓரம் கட்டினான் எங்க மூணு பேரும் கிளம்பிட்டீங்க என்று கனகாவை பார்த்து கேட்டான்
எங்கள இன்னைக்கு இவங்க டீச்சர் வர சொன்னாங்களாம் .அதான் என்ன ஏதுன்னு கேட்டு வரலாம்னு காலையில கிளம்பிட்டோம் இவனே பள்ளியிலே விட்டுட்டு அப்படியே அங்கு டீச்சர் கிட்ட என்ன ஏதுன்னு கேட்டு உடனே திரும்பி விடுகிறோம் என்றாள் கனகா
சரி சரி நீங்க பொறுமையாவே வாங்க ஒன்னும் அவசரம் இல்லை எதுக்கு கூப்பிட்டாங்க என்று பொறுமையா விசாரிச்சுட்டு வாங்க என்று சொல்லிட்டு பரந்தாமன் பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்தான்.
சாதாரணமான உடையில் இருந்தாலே கனகா அழகாக இருப்பாள் இப்போ பள்ளிக்கு சென்று வருவதால் கனகா சற்று புது துணியை உடுத்தி பளிச்சென்று தேவதை போல் காட்சி அளித்தாள் அவளுடைய அழகை வச்ச கண்ணு வாங்காம பைக்கில் அண்ணன் பின்னால் அமர்ந்திருக்கும் சந்திரனும் தீனாவும் ஊமையன்னை பார்த்துக்கொண்டே அடிக்கடி கனகாவின் அழகை ரசித்தார்கள்
பண்ணையர் தோட்டத்தை நோக்கி பைக்கும் புறப்பட்டது பள்ளியை நோக்கி கனகா குடும்பமும் புறப்பட்டது.
பரந்தாமன் .சந்திரன் .தீனா .மூவரும் பம்பு செட்டின் அருகில் இருக்கும் பெரிய கிணற்றின் தடுப்புச்சுவர் மீது அமர்ந்தபடி காற்றோட்டமாக பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள் திருமணத்தைப் பற்றி .
இன்னைக்கு தான் சரியான சந்தர்ப்பம் தம்பிகளை எப்படியாவது கனகாவிடம் ஒன்று சேர வைத்துவிடவேண்டும் .திருமண நாள் வேற நெருங்கிக் கொண்டே வருகிறது அதனால் இன்று நமது திட்டத்தை செயல்படுத்த தொடங்க வேண்டும் ஒருவேளை தம்பிகள் கனகாவிடம் ஒன்று சேர விரும்பவில்லை என்றால் வேறு ஒரு திட்டத்தை தீட்டி எப்படியாவது தம்பிகளை பிரச்சனையில் சிக்க வைத்து திருமணத்தை நிறுத்திவிட வேண்டும் . நாள் குறைவாகவே இருக்கிறது என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு பரந்தாமன் தம்பிகளிடம் மெதுவாக பேச்சுக் கொடுக்க ஆரம்பித்தான்.
சற்று தயக்கத்தோடு தலையை குனிந்துகொண்டு பரந்தாமன் தம்பிகளிடம் கூறினார் ..அப்புறம் வேற ஒன்னும் இல்ல நீங்க விருப்பப்பட்டால் இன்னைக்கு இந்த கனகா கூட ஜாலியா இருங்க
பள்ளிக்கூடத்துக்கு போனவங்க திரும்பி வந்ததும் உண்மையென நமது வீட்டில் கொஞ்சம் வேலை இருக்குதுன்னு போக சொல்லிடுறேன் .அந்த சின்ன பையன் பள்ளியிலேயே இருப்பான் அப்புறம் கனகாவும் அவளுடைய கைக்குழந்தையும் பம்புசெட்டில் தனியா இருப்பாங்க இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி இன்னைக்கு கனகாவிடம் நீங்க சந்தோசமா இருக்கலாம் .என்று தலைகுனிந்தபடி தயக்கத்தோடு சொன்னான் பரந்தாமன்.
தீனாவுக்கு கனகாவின் அழகு கண்ணுக்கு முன்னால் நின்றது போதை ஏறத் தொடங்கியது .இன்று கனகாவை நாம் அனுபவிக்க போறுமா இது கற்பனையா இல்லை நிஜமா என்று அவனுக்கு சந்தோசத்தில் சந்தேகம் ஏற்பட்டது
சந்திரனுக்கு மனதில் ஒரு ஓரமாக ஏதோ தப்பு செய்யப் போகிறோம் என்று மனதில் பட பட பட பட வென அடித்தது. இருந்தாலும் கனகாவை இன்று நாம் அனுபவிக்கப் போகிறோம் என்ற ஆசை மெல்ல மெல்ல அவன் மனதில் பெருகத் தொடங்கியது . இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல திருமணம் நடக்கப் போகுது இந்த நேரத்தில் இப்படிப்பட்ட வேலையை செய்யணுமா என்ற பயம்அவனுக்கு தயக்கமும் மனதில் பெருகத் தொடங்கியது அதனால் சந்திரன் மௌனமாக இருந்தான்
எனக்கென்னவோ இன்றுதான் சரியான நாள் என்று தோன்றுகிறது அதனால நீங்க விருப்பப்பட்டால் இந்த கனகாவிடம் இன்று உல்லாசமாக இருங்கள் .அவள் வந்ததும் நீங்கள் நிதானமாக பேசிப்பாருங்கள் அவள் ஒத்துழைப்பு கொடுத்தாலும் கொடுக்காவிட்டாலும் இன்று அவளுடன் நீங்கள் உல்லாசமாக இருங்கள் . என்று தம்பிகளிடம் மீண்டும் கேட்டான் பரந்தாமன்.
இன்னைக்கு எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்குது அண்ணா வேறு ஒரு நாள்ல வைச்சுக்கலாம் என்றான் தயக்கத்துடன் சந்திரன்
இல்லை இல்லை இன்னைக்கு தான் சரியான நேரம் வேறு ஒரு நாளைக்கு இதுபோல வாய்ப்பு அமையாது வேணும்னா சாயங்காலமா வச்சுக்கலாம் .நான் கொஞ்சம் மது வாங்கிட்டு வரேன் அதை குடி உனக்கு தைரியம் தானா வரும் என்றான் பரந்தாமன்
என்ன அண்ணன் நம்ம வேணாம்னு சொன்னா கூட விடமாட்டார் போல் தெரிகிறதே ஒருவேளை நமக்கு கனகா மேல் ஆசை இருப்பது போல அண்ணனுக்கும் அவ மேல ஆசை இருக்குதோ இப்படி கட்டாயப்படுத்துகிறார் என்று சந்திரனுக்கு சந்தேகம் ஏற்பட்டது .சரி அப்படி கூட இருக்கலாம் அண்ணனின் ஆசைக்காக இன்று நாம் சம்மதித்து விடலாம் என்று எண்ணி சரி அண்ணா உங்கள் விருப்பப்படி ஆகட்டும் என்றான் சந்திரன் .
இன்று சாயங்காலம் சற்று அதிகமாக மது வாங்கி வாங்க அண்ணா முதல் முறை .பயமாக இருக்கிறது என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னான் தீனா . பரந்தாமனுக்கு ம் சந்திரனுக்கும் ஒரே சிரிப்பு.
சரி சரி வழக்கம்போல நீங்க தோட்டத்தை சுத்திகிட்டு வாங்க நான் கொஞ்ச நேரம் இங்கேயே ஓய்வு எடுத்து இருக்கிறேன் என்று தம்பிகளை அனுப்பிவிட்டு பரந்தாமன் மட்டும் அங்கேயே அமர்ந்திருந்தான்.
சந்திரனும் தீனாவும் ஆளுக்கு ஒரு திசையில் தோட்டத்தை சுற்றிப் பார்க்க சென்றனர் .
பரந்தாமன் இன்று நமது குடும்பத்தில் மறக்க முடியாத நாளாக அமைய போகிறது இதை எப்படி சமாளிப்பது என்ற யோசனையில் கிணற்று தடுப்பு சுவர் மீது அமர்ந்தபடி யோசித்திருந்தான்.
ஒருவேளை இந்த கனகா மானம் பறிபோய் விட்டது என்ற பதில் தற்கொலை செய்து கொண்டாள் பிரச்சனை பெரிதாகி விடும் .போலீஸ் வரை சென்று விடும் போலீஸ் நம்மை விசாரித்தாள் குடும்ப பிரச்சனையாக இருக்கும் அடிக்கடி இருவரும் சண்டை போட்டுக் கொள்வார்கள் என்று சொல்லிவிடலாம் .கனகாவின் கணவனுக்கும் வாய் பேச முடியாது அவனால் எதையும் கூற இயலாது அதனால் நாம் தப்பித்து விடலாம் என்று பரந்தாமன் திட்டம் தீட்டினான்
நமக்கு துணையாக இருக்கும் நமது அம்மாவிடம் சென்று வேண்டிக் கொள்ளலாம் என்று நினைத்து பம்புசெட்டில் மற்றொரு பூஜை அறைக்கு சென்றான் பரந்தாமன் தனது தாய் படத்தின் முன்பு நின்று இரு கைகளையும் வணங்கி தனது தாயிடம் பக்தியோடு வேண்டிக்கொண்டான்
தாயே உன்னை நம்பி தான் இன்று ஒரு பெரிய காரியம் செய்யப் போகிறேன் இதில் எனக்கு சாதகமாகவே அமைய வேண்டும் எந்த பிரச்சனை வந்தாலும் நான் சமாளித்து விடுவேன் .இருந்தாலும் நீ எனக்கு துணையாக நின்று இந்த காரியத்தை வெற்றியடைய செய்ய வேண்டும் தாயே .உன் மூத்த மகன் உன்னை நம்பி தான் இந்த காரியத்தில் நான் இறங்குகிறேன் என்னை நீதான் வழிநடத்த வேண்டும் தாயே .என்று உருக்கமாக வேண்டினார் பரந்தாமன் அப்பொழுது யாரோ வருவதுபோல் சத்தம் கேட்டது திரும்பிப் பார்த்தால் கனகாவும் அவள் கணவன் ஊமை எனும் பப்பு சடடை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தார்கள் .உடனே பரந்தாமன் தனது வேண்டுதலை முடித்துக்கொண்டு வெளியே வந்தான் வந்தவன் கனகாவை பார்த்து நீங்கள் இருவரும் சாப்பிட்டீங்களா என்று கேட்டான்
இல்லை ஐயா இதோ சாப்பிட்டுவிட்டு கால்வாய் சுத்தம் செய்யும் வேலைதான் பாக்கி அந்த வேலையை முடித்து விடுகிறோம் ஐயா என்றாள் கனகா
அந்த வேலை அப்படியே இருக்கட்டும் உன் கணவனை வீட்டுக்கு அனுப்பி வை அங்கு வீட்டைச்சுற்றி ஒரே ஃபுல் புதிராக இருக்கிறது சுத்தம் செய்ய வேண்டும் திருமணம் நாள் வேற நெருங்கிக் கொண்டே வருகிறது அதனால் இன்று அந்த வேலையை செய்யட்டும் ஊமையன் என்றான் பரந்தாமன்
சரிங்க ஐயா அப்படியே செய்யலாம் நானும் வரட்டுமா என்றாள் கனகா
வேண்டாம் வேண்டாம் உன் கைக்குழந்தையோடு நீ அங்கு ஒரு வேலையும் செய்ய முடியாது நீ இங்கே இருந்து தோட்டத்தை பார்த்துக்கொள் உன் கணவனை மட்டும் அனுப்பி வை என்றான் பரந்தாமன்
பரந்தாமனும் கனகாவும் பேசும்பொழுது ஊமையன் அவர்களின் வாயைப் பார்த்து புரிந்து கொண்டான் இன்னைக்கு பண்ணையார் வீட்டில் வேலை என்று
சிறிது நேரத்தில் தம்பிகளும் வந்தார்கள் உடனே மூவரும் அங்கிருந்து கிளம்பினார்கள் அப்போது பரந்தாமன் கனகாவை பார்த்து பாசமாக கேட்டான் பள்ளிக்கூடத்துக்கு போயிட்டு வந்த வேலை நல்லபடியா முடிஞ்சுதா என்றான்.
என் மகன் நன்றாகப் படிக்கிறான் அதுமட்டுமல்ல அவன் நடவடிக்கைகளும் குணங்களும் நன்றாகவே இருக்கிறதாம் நிச்சயமாக அவன் ஒரு தெய்வ சக்தி அவனிடம் உள்ளதாம் எல்லாரிடமும் அன்பாக பேசுகிறாராணம் ஆதனால் எங்களுக்கு ஒரு நல்ல எதிர்காலம் இருக்கிறதாம் .அவனை நன்றாக படிக்க வைக்க வேண்டுமாம் அவனுக்கு இப்போது இருக்கும் தெளிவு வருங்காலத்தில் பெரிய அளவில் எதிர்காலம் இருக்கப்போகிறதம் அவனால் இந்த ஊரே பெருமை அடைய போகுதாம் என்று பெருமையாக டீச்சரும் உயர் அதிகாரியும் சொன்னார்கள் அதேசமயம் எங்களை பாராட்டினார்கள் இப்படி ஒரு மகன் பெற்றதற்கு நீங்கள் கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும் என்றார்கள் இதை சொல்வதற்கு தான் எங்களை வர சொன்னார்கள் ஐயா என்று மலர்ந்த முகத்தோடு சந்தோஷமாக கூறினால் கனகா
கனகாவின் வார்த்தை கேட்டதும் பரந்தாமனுக்கு சற்றும் முகம் வாட தொடங்கியது .ஐயோ இப்படி சந்தோசமாக இருக்கும் குடும்பத்தில் இன்று நாம் செய்யப்போகும் காரியத்தை நினைத்துப் பார்த்தால் மனம் கஷ்டமாக இருக்கிறது பரவாயில்லை நாம் இறக்கப்பட்டால் நமது பாதி நிலம் பறிபோய்விடும் அதனால் எந்த ஒரு தயவு தாட்சண்யம் பார்க்கக் கூடாது என்ற முடிவுக்கு வந்துவிட்டான் பரந்தாமன் .
பிறகு இன்று மதியம் ஊமையன் எங்களது வீட்டில் தான் சாப்பிட வேண்டும் அதனால் நீ அவனுக்கு சாப்பாடு எடுத்து வர வேண்டாம் இங்கேயே இருந்து தோட்டத்தை பார்த்துக்கொள் என்று புன்னகையோடு சொல்லிவிட்டு பரந்தாமனும் அவன் தம்பிகளும் அங்கிருந்து கிளம்பினார்கள்
இன்னைக்கு உனக்கு பண்ணையார் வீட்ல விருந்துதான் அதனால இப்போ கொஞ்சமா சாப்பிட்டுவிட்டு போ அப்பதான் மதியம் நிறைய சாப்பிட முடியும் என்று சிரித்துக்கொண்டே ஊமை என்னிடம் ஜாடையில் சொன்னால் கனகா...
தொடரும்........
